1 Mga Hari 20

Kapitulo 20.

20 ¹Gitigom ni Ben-Hadad nga hari sa Aram ang tibuok niyang kasundalohan—katloan ug duha ka hari ang uban kaniya, lakip ang mga kabayo ug mga karwahe. Mitungas siya, gilibotan ang Samaria, ug gisulong kini. ²Nagpadala siya ug mga mensahero ngadto sa siyudad kang Ahab nga hari sa Israel, nga nag-ingon, “Mao kini ang giingon ni Ben-Hadad: ³‘Ako ang imong plata ug imong bulawan, ug ako usab ang labing maayo nimong mga asawa ug mga anak.’”

⁴Mitubag ang hari sa Israel, “Sumala sa imong giingon, akong ginoong hari: ako imo, ug ang tanan kong gipanag-iya.”

⁵Mibalik ang mga mensahero ug miingon, “Mao kini ang giingon ni Ben-Hadad: ‘Nagpadala ako ug pulong kanimo nga nangayo sa imong plata ug bulawan, sa imong mga asawa ug sa imong mga anak. ⁶Apan sa ingon niini nga takna ugma magpadala ako sa akong mga sulugoon aron susihon ang imong palasyo ug ang mga balay sa imong mga sulugoon, ug kuhaon ug dad-on nila ang tanan nimong gimahal.’”

⁷Gipatawag sa hari sa Israel ang tanang mga katigulangan sa yuta ug miingon, “Tan-awa pag-ayo nga kini nga tawo nangita ug samok. Nagpakuha siya sa akong mga asawa, sa akong mga anak, sa akong plata ug sa akong bulawan, ug wala ko siya balibari.”

⁸Ang tanang mga katigulangan ug ang tanang katawhan miingon kaniya, “Ayaw siya patalinghogi ni pagtugot kaniya.”

⁹Busa miingon siya sa mga mensahero ni Ben-Hadad, “Sultihi ninyo ang akong ginoong hari, ‘Ang tanan nga una nimong gipangayo sa imong sulugoon akong buhaton, apan kini nga gipangayo dili ko matuman.’” Milakaw ang mga mensahero ug gidala pagbalik ang iyang tubag.

¹⁰Unya nagpadala ug pulong si Ben-Hadad: “Hinaut nga silotan ako sa mga dios sa hilabihan kon aduna pay igong abog nga mahabilin sa Samaria aron makahatag ug usa ka kumkom sa matag usa sa akong mga sumusunod.”

¹¹Mitubag ang hari sa Israel, “Sultihi siya: ‘Ayaw ipahambog sa tawo nga nagbakos pa sa iyang hinagiban nga sama sa tawo nga naghukas na niini.’”

¹²Samtang nag-inom si Ben-Hadad ug ang mga hari sa ilang mga tolda, nadungog niya kini ug gimandoan ang iyang mga tawo, “Pangandam sa inyong mga puwesto,” ug nagpahimutang sila batok sa siyudad.

Gihatag sa Amahan ang Kadaugan kang Ahab

¹³Usa ka propeta miduol kang Ahab nga hari sa Israel ug miingon, “Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Nakita ba nimo kining dakong panon sa kasundalohan? Karong adlawa itugyan ko kini sa imong kamot, ug mahibalo ka nga ako mao ang imong Amahan.”

¹⁴“Pinaagi kang kinsa?” nangutana si Ahab. “Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Pinaagi sa batan-ong mga opisyal sa mga komandante sa mga probinsiya,” mitubag ang propeta. “Kinsa ang mosugod sa gubat?” “Ikaw,” miingon siya.

¹⁵Busa gitawag ni Ahab ang batan-ong mga opisyal sa mga komandante sa mga probinsiya—232 sila. Unya gitawag niya ang nahibilin, ang tanang mga Israelita—7,000 silang tanan. ¹⁶Nanglakaw sila sa udto samtang si Ben-Hadad ug ang katloan ug duha ka kaalyadong hari nanghubog sa ilang mga tolda. ¹⁷Ang batan-ong mga opisyal sa mga komandante sa mga probinsiya ang unang migula. Nagpadala si Ben-Hadad ug mga tigpaniid, nga mitaho kaniya, “Dunay mga tawo nga nanggula gikan sa Samaria.”

¹⁸Miingon siya, “Kon nanggula sila alang sa kalinaw, dakpa sila nga buhi; kon nanggula sila alang sa gubat, dakpa sila nga buhi.”

¹⁹Ang batan-ong mga opisyal sa mga komandante sa mga probinsiya nanggula sa siyudad uban ang kasundalohan nga nagsunod kanila. ²⁰Ang matag tawo mipatay sa iyang kaaway. Nangalagiw ang mga Aramehanon, ug gigukod sila sa Israel, apan si Ben-Hadad nga hari sa Aram nakaikyas nga nagkabayo uban ang pipila ka mangangabayo. ²¹Miasdang ang hari sa Israel ug gilaglag ang mga kabayo ug mga karwahe, nga nakapahamtang ug dakong kapildihan sa mga Aramehanon. ²²Human niadto miduol ang propeta sa hari sa Israel: “Palig-ona ang imong kahimtang ug hunahunaa pag-ayo kon unsa ang imong kinahanglang buhaton, kay sa sunod nga tingpamulak ang hari sa Aram mosulong na usab kanimo.”

²³Samtang ang mga opisyal sa hari sa Aram miingon kaniya: “Ang ilang mga dios maoy mga dios sa kabukiran; mao nga ilang gidaog kita. Pakig-away kanila sa patag nga yuta, ug sigurado nga atong madaog sila. ²⁴Buhata kini: kuhaa ang tanang mga hari gikan sa ilang mga katungdanan ug ilisi sila ug ubang mga opisyal. ²⁵Pagtigom ug kasundalohan nga sama sa imong napildi—kabayo batok kabayo, karwahe batok karwahe—ug pakig-away sa Israel sa kapatagan. Unya sigurado nga mas kusgan kita.” Namati siya kanila ug gibuhat niya kini.

²⁶Sa sunod nga tingpamulak gitigom ni Ben-Hadad ang mga Aramehanon ug mitungas sa Afek aron makig-away batok sa Israel. ²⁷Sa natigom na ug nasangkapan ang mga anak sa Israel, nanglakaw sila aron sugaton sila. Nagkampo ang Israel nga nag-atubang kanila sama sa duha ka gagmayng panon sa mga kanding, samtang ang mga Aramehanon milukop sa yuta.

²⁸Ang tawo sa Dios miduol sa hari sa Israel ug miingon, “Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Tungod kay ang mga Aramehanon nagtuo nga ang Ginoo usa ka dios sa kabungtoran, dili sa mga walog, itugyan ko kining tibuok dakong panon sa kasundalohan sa imong kamot, ug mahibalo ka nga ako mao ang imong Amahan.”

²⁹Sulod sa pito ka adlaw nagkampo sila nga nag-atubangay; sa ikapito ka adlaw nagsugod ang gubat. Sa usa ka adlaw ang mga anak sa Israel nakapatay ug 100,000 ka Aramehanong sundalo nga nagbaktas. ³⁰Ang nahibilin nangalagiw ngadto sa Afek, diin natumba ang paril sa 27,000 kanila. Si Ben-Hadad mikalagiw ngadto sa siyudad ug mitago sa usa ka sulod nga lawak.

³¹Ang iyang mga sulugoon miingon, “Nadungog nato nga ang mga hari sa harianong panimalay sa Israel maluluy-on. Mangadto kita sa hari sa Israel nga may bisting pagbangotan sa atong mga hawak ug mga pisi sa atong mga ulo; tingali luwason niya ang imong kinabuhi.”

³²Busa uban ang sako sa ilang mga hawak ug mga pisi sa ilang mga ulo, miduol sila sa hari sa Israel ug nagpakiluoy, “Ang imong sulugoon nga si Ben-Hadad nag-ingon, ‘Palihog tugoti ako nga mabuhi.’” Mitubag siya, “Buhi pa ba siya? Igsoon ko siya.”

³³Ang mga tawo nagkuha niini ingon nga maayong timaan ug dali nga gidakop ang iyang pulong. “Oo, ang imong igsoon nga si Ben-Hadad!” miingon sila. “Lakaw, dad-a siya,” miingon ang hari. Busa migula si Ben-Hadad, ug gipasaka siya ni Ahab sa karwahe.

³⁴“Iuli ko ang mga siyudad nga gikuha sa akong amahan gikan sa imong amahan,” miingon si Ben-Hadad, “ug makahimo ka sa imong kaugalingong mga merkado sa Damasco, sama sa gibuhat sa akong amahan sa Samaria.” Miingon si Ahab, “Pinasikad niini nga mga kasabotan buhian ko ikaw.” Busa naghimo siya ug kasabotan uban kaniya ug gibuhian siya.

Giatubang sa Propeta ang Hari

³⁵Pinaagi sa pulong sa atong Amahan ang usa sa mga anak sa mga propeta miingon sa iyang kauban, “Palihog, bunali ako.” Apan ang tawo midumili sa pagbunal kaniya.

³⁶Miingon ang propeta, “Tungod kay wala ka motuman sa tingog sa atong Amahan, sa higayon nga mobiya ka kanako patyon ka sa usa ka liyon.” Sa pagbiya sa tawo, nakit-an siya sa usa ka liyon ug gipatay.

³⁷Nakakaplag ang propeta ug lain nga tawo ug miingon, “Palihog, bunali ako.” Busa gibunalan siya sa tawo ug gisamaran.

³⁸Unya mitindog ang propeta daplin sa dalan nga nagpaabot sa hari, nga nagtakuban sa iyang kaugalingon pinaagi sa usa ka bendahe sa ibabaw sa iyang mga mata. ³⁹Sa pag-agi sa hari, misinggit ang propeta, “Ang imong sulugoon misulod sa kainit sa gubat, ug usa ka tawo mitipas, nagdala kanako ug usa ka binihag, ug miingon, ‘Bantayi kini nga tawo. Kon mawala siya, imong kinabuhi baylo sa iya, o mobayad ka ug kapitoan ug lima ka libra nga plata.’ ⁴⁰Samtang ang imong sulugoon nagkapuliki dinhi ug didto, nakaikyas ang tawo.” Miingon ang hari sa Israel, “Mao kana ang imong hukom; ikaw mismo ang nagbuot niini.”

⁴¹Dali nga gihukas sa propeta ang bendahe gikan sa iyang mga mata, ug ang hari sa Israel nakaila kaniya nga usa sa mga propeta.

⁴²Miingon siya sa hari, “Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Tungod kay gibuhian mo ang tawo nga akong gitagana sa kalaglagan, mahimo kining imong kinabuhi baylo sa iyang kinabuhi, imong katawhan baylo sa iyang katawhan.”

⁴³Nga masulub-on ug masuk-anon, ang hari sa Israel mipauli ug mibalik sa Samaria.