၃ ရာ 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹အာရံဘုရင်ဗင်္ဟာဒဒ်သည် မိမိ၏စစ်သည်အလုံးအရင်းကို စုရုံးစေ၏။ သူနှင့်အတူ ရှင်ဘုရင်သုံးဆယ့်နှစ်ပါးအပြင် မြင်းများနှင့်ရထားများလည်းပါ၏။ ထိုနောက် ချီတက်၍ ရှမာရိမြို့ကို ဝိုင်းရံကာ တိုက်ခိုက်လေ၏။ ²သူသည် ဣသရေလဘုရင်အာဟပ်ထံသို့ မြို့တွင်းသို့ တမန်များကိုစေလွှတ်၍ “ဗင်္ဟာဒဒ်က ဤသို့ဆို၏။ ³‘သင်၏ရွှေငွေသည် ငါ၏ဥစ္စာဖြစ်၏၊ သင်၏မယားနှင့် သားသမီးအကောင်းဆုံးတို့သည်လည်း ငါ၏ဥစ္စာဖြစ်၏’” ဟုဆို၏။

⁴ဣသရေလဘုရင်က “အရှင်မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း အကျွန်ုပ်နှင့် အကျွန်ုပ်၌ရှိသမျှသည် ကိုယ်တော်၏ဥစ္စာဖြစ်ပါ၏” ဟုပြန်လျှောက်၏။

⁵တမန်တို့သည် ပြန်လာ၍ “ဗင်္ဟာဒဒ်က ဤသို့ဆို၏။ ‘ငါသည် သင့်ထံသို့ စကားပါးလိုက်၍ သင်၏ရွှေငွေ၊ သင်၏မယားနှင့် သားသမီးတို့ကို တောင်းဆိုခဲ့၏။ ⁶သို့ရာတွင် နက်ဖြန် ဤအချိန်ခန့်၌ ငါ၏ကျွန်များကို သင့်ထံသို့ ငါစေလွှတ်မည်။ သူတို့သည် သင်၏နန်းတော်နှင့် သင်၏ကျွန်တို့၏အိမ်များကို ရှာဖွေ၍ သင်နှစ်သက်မြတ်နိုးသမျှကို သိမ်းယူဆောင်သွားကြလိမ့်မည်’” ဟုဆို၏။

⁷ဣသရေလဘုရင်သည် တစ်ပြည်လုံးရှိ အကြီးအကဲအပေါင်းကို ဆင့်ခေါ်၍ “ဤသူသည် ဘေးဒုက္ခကိုရှာကြောင်း သေချာစွာကြည့်ကြလော့။ သူသည် ငါ၏မယားများ၊ ငါ၏သားသမီးများ၊ ငါ၏ရွှေငွေကို တောင်းဆိုသော်လည်း ငါသည် သူ့အား မငြင်းဆန်ခဲ့” ဟုဆို၏။

⁸အကြီးအကဲအပေါင်းနှင့် လူအပေါင်းတို့က “သူ၏စကားကို နားမထောင်ပါနှင့်၊ လက်မခံပါနှင့်” ဟုလျှောက်ကြ၏။

⁹ထို့ကြောင့် သူသည် ဗင်္ဟာဒဒ်၏တမန်တို့အား “အရှင်မင်းကြီးအား ‘ကိုယ်တော်၏ကျွန်ထံ ပထမဦးစွာ တောင်းဆိုသမျှကို အကျွန်ုပ်ဆောင်ရွက်ပါမည်၊ သို့ရာတွင် ဤတောင်းဆိုချက်ကိုမူ အကျွန်ုပ်မလိုက်လျောနိုင်ပါ’ ဟုပြောကြလော့” ဟုဆို၏။ တမန်တို့သည်ပြန်သွား၍ သူ၏ဖြေကြားချက်ကို သယ်ဆောင်သွားကြ၏။

¹⁰ထိုအခါ ဗင်္ဟာဒဒ်က “ရှမာရိမြို့၏မြေမှုန့်သည် ငါ့နောက်လိုက်တို့အား တစ်ဦးလျှင် တစ်လက်ဆွန်းစီ ဝေမျှနိုင်လောက်အောင် ကျန်ရှိခဲ့သော် ဘုရားများသည် ငါ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ခတ်ကြပါစေ” ဟုစကားပါးလိုက်၏။

¹¹ဣသရေလဘုရင်က “သူ့အား ‘သံချပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်သူသည် ချွတ်သူကဲ့သို့ မဝါကြွားစေနှင့်’ ဟုပြောကြလော့” ဟုပြန်ဆို၏။

¹²ဗင်္ဟာဒဒ်နှင့် ရှင်ဘုရင်တို့သည် မိမိတို့တဲများ၌ စပျစ်ရည်သောက်နေကြစဉ် သူသည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ မိမိ၏လူတို့အား “နေရာယူကြလော့” ဟုအမိန့်ပေး၏။ သူတို့သည်လည်း မြို့ကိုဆန့်ကျင်၍ နေရာယူကြ၏။

ခမည်းတော်သည် အာဟပ်အား အောင်ပွဲကိုပေးတော်မူခြင်း

¹³ပရောဖက်တစ်ပါးသည် ဣသရေလဘုရင်အာဟပ်ထံသို့လာ၍ “ငါတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ ဤကြီးမားသောစစ်သည်အလုံးအရင်းကို သင်မြင်သလော။ ယနေ့ ထိုစစ်သည်တို့ကို သင်၏လက်သို့ ငါအပ်မည်။ ထိုအခါ ငါသည် သင်၏ခမည်းတော်ဖြစ်ကြောင်း သင်သိရလိမ့်မည်” ဟုဆို၏။

¹⁴အာဟပ်က “မည်သူ့အားဖြင့်နည်း” ဟုမေး၏။ ပရောဖက်က “ငါတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ နယ်အုပ်မှူးတို့၏ လူငယ်အရာရှိတို့အားဖြင့်တည်း” ဟုပြန်ဖြေ၏။ ထိုအခါ “စစ်ကို မည်သူစတင်ရမည်နည်း” ဟုမေးလျှင် “သင်စတင်ရမည်” ဟုဆို၏။

¹⁵ထို့ကြောင့် အာဟပ်သည် နယ်အုပ်မှူးတို့၏ လူငယ်အရာရှိ နှစ်ရာသုံးဆယ့်နှစ်ဦးကို ဆင့်ခေါ်၏။ ထိုနောက် ကျန်သော ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်း ခုနစ်ထောင်ကို ဆင့်ခေါ်၏။ ¹⁶ဗင်္ဟာဒဒ်နှင့် မဟာမိတ်ရှင်ဘုရင်သုံးဆယ့်နှစ်ပါးတို့သည် မိမိတို့တဲများ၌ ယစ်မူးအောင်သောက်စားနေကြစဉ် သူတို့သည် မွန်းတည့်ချိန်၌ ချီတက်ထွက်လာကြ၏။ ¹⁷နယ်အုပ်မှူးတို့၏ လူငယ်အရာရှိတို့သည် ဦးစွာထွက်သွားကြ၏။ ဗင်္ဟာဒဒ်သည် ကင်းထောက်များကို စေလွှတ်ထားခဲ့ရာ သူတို့က “ရှမာရိမြို့မှ လူတို့ထွက်လာကြ၏” ဟုသူ့အားသတင်းပို့ကြ၏။

¹⁸သူက “သူတို့သည် စစ်ပြေငြိမ်းရန်ထွက်လာလျှင်လည်း အရှင်ဖမ်းကြလော့၊ စစ်တိုက်ရန်ထွက်လာလျှင်လည်း အရှင်ဖမ်းကြလော့” ဟုဆို၏။

¹⁹နယ်အုပ်မှူးတို့၏ လူငယ်အရာရှိတို့သည် မြို့ထဲမှ ချီတက်ထွက်လာကြ၍ စစ်တပ်သည်လည်း သူတို့နောက်မှ လိုက်ပါလာ၏။ ²⁰လူတိုင်းသည် မိမိ၏ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ကြ၏။ အာရံလူတို့သည် ထွက်ပြေးကြ၍ ဣသရေလလူတို့သည် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြ၏။ သို့ရာတွင် အာရံဘုရင်ဗင်္ဟာဒဒ်သည် မြင်းစီးသူရဲအချို့နှင့်အတူ မြင်းစီး၍ လွတ်မြောက်သွား၏။ ²¹ဣသရေလဘုရင်သည် ချီတက်၍ မြင်းများနှင့်ရထားများကို ချေမှုန်းကာ အာရံလူတို့အား ကြီးစွာသောဆုံးရှုံးမှုကို ဖြစ်စေ၏။ ²²နောက်မှ ပရောဖက်သည် ဣသရေလဘုရင်ထံသို့လာ၍ “လာမည့်နွေဦးပေါက်၌ အာရံဘုရင်သည် သင့်ကို တစ်ဖန်တိုက်ခိုက်မည်ဖြစ်သောကြောင့် သင်၏အင်အားကို ခိုင်ခံ့စေ၍ သင်ပြုရမည့်အမှုကို သေချာစွာ စဉ်းစားလော့” ဟုဆို၏။

²³ထိုအတောအတွင်း အာရံဘုရင်၏အရာရှိတို့က “ဣသရေလတို့၏ဘုရားများသည် တောင်ပေါ်ဘုရားများဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ငါတို့ကို အနိုင်ရကြ၏။ သို့သော် မြေပြန့်၌ သူတို့နှင့် တိုက်ခိုက်ကြလျှင် ငါတို့သည် ဧကန်မုချ သူတို့ကို အနိုင်ရကြမည်။ ²⁴ဤသို့ပြုလော့။ ရှင်ဘုရင်အပေါင်းကို သူတို့၏တပ်မှူးရာထူးမှ ဖယ်ရှား၍ အခြားအရာရှိတို့ဖြင့် အစားထိုးလော့။ ²⁵သင်ဆုံးရှုံးခဲ့သော စစ်တပ်ကဲ့သို့ မြင်းအစား မြင်း၊ ရထားအစား ရထားဖြင့် စစ်သည်ဗိုလ်ခြေကို စုဆောင်းလော့။ ထိုနောက် မြေပြန့်၌ ဣသရေလတို့နှင့် တိုက်ခိုက်ကြလျှင် ငါတို့သည် ဧကန်မုချ အင်အားသာလွန်ကြမည်” ဟုလျှောက်ကြ၏။ သူသည်လည်း သူတို့၏စကားကို နားထောင်၍ ထိုအတိုင်းပြု၏။

²⁶နောက်နှစ် နွေဦးပေါက်၌ ဗင်္ဟာဒဒ်သည် အာရံလူတို့ကို စုဆောင်း၍ ဣသရေလတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် အာဖက်မြို့သို့ ချီတက်သွား၏။ ²⁷ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် စုရုံး၍ ရိက္ခာဖြည့်တင်းပြီးသောအခါ သူတို့ကိုဆီးကြို၍ ချီတက်ထွက်လာကြ၏။ ဣသရေလတို့သည် ဆိတ်အုပ်ငယ်နှစ်အုပ်ကဲ့သို့ သူတို့ရှေ့တွင် တပ်ချကြ၏။ အာရံလူတို့မူကား တစ်ပြည်လုံးကို ပြည့်နှက်နေကြ၏။

²⁸ဘုရားသခင်၏လူသည် ဣသရေလဘုရင်ထံသို့လာ၍ “ငါတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ အာရံလူတို့က ထာဝရဘုရားသည် ချိုင့်ဝှမ်းဘုရားမဟုတ်၊ တောင်ကုန်းဘုရားဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ကြသောကြောင့် ဤကြီးမားသောစစ်သည်အလုံးအရင်းလုံးကို သင်၏လက်သို့ ငါအပ်မည်။ ထိုအခါ ငါသည် သင်၏ခမည်းတော်ဖြစ်ကြောင်း သင်သိရလိမ့်မည်” ဟုဆို၏။

²⁹ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ တပ်ချကြ၏။ သတ္တမနေ့၌ စစ်ပွဲစတင်လေ၏။ တစ်နေ့ချင်းတွင် ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် အာရံခြေလျင်တပ်သား တစ်သိန်းကို သုတ်သင်ချေမှုန်းကြ၏။ ³⁰ကျန်သောသူတို့သည် အာဖက်မြို့ထဲသို့ ထွက်ပြေးကြ၏။ ထိုမြို့၌ မြို့ရိုးသည် သူတို့အနက် နှစ်သောင်းခုနစ်ထောင်အပေါ်သို့ ပြိုကျ၏။ ဗင်္ဟာဒဒ်သည်လည်း မြို့ထဲသို့ ထွက်ပြေး၍ အတွင်းခန်းတစ်ခု၌ ပုန်းအောင်း၏။

³¹သူ၏ကျွန်တို့က “ဣသရေလမင်းမျိုးမင်းနွယ်တို့သည် သနားကရုဏာရှိကြသည်ဟု အကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိရပါ၏။ အကျွန်ုပ်တို့သည် ခါးတွင် လျှော်တေအဝတ်ကိုစည်း၍ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ကြိုးတင်လျက် ဣသရေလဘုရင်ထံသို့ သွားကြစို့။ သူသည် ကိုယ်တော်၏အသက်ကို ချမ်းသာပေးကောင်းပေးပါလိမ့်မည်” ဟုဆိုကြ၏။

³²ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ခါးတွင် လျှော်တေအဝတ်ကိုစည်း၍ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ကြိုးတင်လျက် ဣသရေလဘုရင်ထံသို့လာ၍ “ကိုယ်တော်၏ကျွန် ဗင်္ဟာဒဒ်က ‘အကျွန်ုပ်၏အသက်ကို ချမ်းသာပေးတော်မူပါ’ ဟုလျှောက်ထားပါ၏” ဟုတောင်းပန်ကြ၏။ ဘုရင်က “သူသည် အသက်ရှင်သေးသလော။ သူသည် ငါ၏ညီဖြစ်၏” ဟုဖြေ၏။

³³ထိုသူတို့သည် ၎င်းကို အကောင်းနိမိတ်ဟုယူဆ၍ သူ၏စကားကို အလျင်အမြန်ဆုပ်ကိုင်ကြ၏။ သူတို့က “မှန်ပါ၏၊ ကိုယ်တော်၏ညီ ဗင်္ဟာဒဒ်ပင်ဖြစ်ပါ၏” ဟုဆိုကြ၏။ ဘုရင်က “သွား၍ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်ခဲ့ကြလော့” ဟုဆို၏။ ထိုအခါ ဗင်္ဟာဒဒ်သည် ထွက်လာ၍ အာဟပ်သည် သူ့ကို ရထားပေါ်သို့ တက်စေ၏။

³⁴ဗင်္ဟာဒဒ်က “ငါ့အဖသည် သင့်အဖထံမှ သိမ်းယူခဲ့သော မြို့များကို ငါပြန်ပေးမည်။ ငါ့အဖသည် ရှမာရိမြို့၌ ပြုခဲ့သကဲ့သို့ သင်သည်လည်း ဒမာသက်မြို့၌ သင်၏ဈေးရပ်ကွက်များကို တည်ထောင်နိုင်၏” ဟုဆို၏။ အာဟပ်က “ဤအချက်များအတိုင်း သင့်ကို ငါလွှတ်ပေးမည်” ဟုဆို၏။ ထို့နောက် သူသည် ဗင်္ဟာဒဒ်နှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့၍ လွှတ်လိုက်၏။

ပရောဖက်တစ်ပါးသည် ဘုရင်ကိုရင်ဆိုင်ခြင်း

³⁵ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ပရောဖက်တပည့်တို့အနက် တစ်ဦးသည် မိမိ၏အဖော်အား “ငါ့ကို ရိုက်ပါ” ဟုဆို၏။ သို့ရာတွင် ထိုသူသည် သူ့ကိုရိုက်ရန် ငြင်းဆန်၏။

³⁶ပရောဖက်က “သင်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ အမိန့်တော်ကို နားမထောင်သောကြောင့် ငါ့ထံမှ ထွက်ခွာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ခြင်္သေ့သည် သင့်ကို သတ်လိမ့်မည်” ဟုဆို၏။ ထိုသူသည် ထွက်ခွာသွားသောအခါ ခြင်္သေ့သည် သူ့ကိုတွေ့၍ သတ်လေ၏။

³⁷ပရောဖက်သည် အခြားသူတစ်ဦးကိုတွေ့၍ “ငါ့ကို ရိုက်ပါ” ဟုဆို၏။ ထိုသူသည် သူ့ကိုရိုက်၍ ဒဏ်ရာရစေ၏။

³⁸ထို့နောက် ပရောဖက်သည် မိမိ၏မျက်စိကို အဝတ်ဖြင့်စည်းလျက် အသွင်ဖျောက်၍ ဘုရင်ကိုစောင့်ဆိုင်းရန် လမ်းနံဘေး၌ ရပ်နေ၏။ ³⁹ဘုရင်ဖြတ်သန်းသွားစဉ် ပရောဖက်က “ကိုယ်တော်၏ကျွန်သည် စစ်ပွဲအလယ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ရာ လူတစ်ဦးသည် ဘေးသို့လွှဲ၍ သုံ့ပန်းတစ်ဦးကို အကျွန်ုပ်ထံ ခေါ်ဆောင်လာပြီးလျှင် ‘ဤသူကို စောင့်ကြပ်ထားလော့။ သူပျောက်ဆုံးသွားလျှင် သင်၏အသက်သည် သူ၏အသက်အစား ဖြစ်ရမည်၊ သို့မဟုတ် ငွေချိန်ခုနစ်ဆယ့်ငါးပေါင်ကို သင်ပေးရမည်’ ဟုဆို၏။ ⁴⁰အကျွန်ုပ်သည် ဤနေရာထိုနေရာ၌ အလုပ်များနေစဉ် ထိုသူသည် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပါ၏” ဟုလျှောက်၏။ ဣသရေလဘုရင်က “ထိုသို့ဆိုလျှင် သင်သည် ကိုယ်တိုင်စီရင်ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်၍ ထိုစီရင်ချက်အတိုင်း သင်ခံရမည်” ဟုဆို၏။

⁴¹ပရောဖက်သည် မိမိ၏မျက်စိမှ အဝတ်ကို အလျင်အမြန် ဖယ်ရှားလိုက်ရာ ဣသရေလဘုရင်သည် သူ့ကို ပရောဖက်တစ်ပါးဟု မှတ်မိလေ၏။

⁴²ပရောဖက်က ဘုရင်အား “ငါတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ ငါ ဖျက်ဆီးရန်ဆက်ကပ်ထားသောသူကို သင်လွှတ်ပေးလိုက်သောကြောင့် သင်၏အသက်သည် သူ၏အသက်အစား၊ သင်၏လူမျိုးသည် သူ၏လူမျိုးအစား ဖြစ်ရလိမ့်မည်” ဟုဆို၏။

⁴³ဣသရေလဘုရင်သည် စိတ်ညစ်ညူး၍ အမျက်ထွက်လျက် မိမိ၏အိမ်သို့ ပြန်သွားကာ ရှမာရိမြို့သို့ ရောက်လေ၏။