१ राजे 20

Chapter 20.

20 ¹ अरामाचा राजा बेन-हदाद याने आपले संपूर्ण सैन्य एकत्र केले—त्याच्याबरोबर बत्तीस राजे, आणि घोडे व रथ होते. त्याने चढाई केली, शोमरोनाला वेढा घातला आणि त्याच्यावर हल्ला केला. ² त्याने नगरात इस्राएलाचा राजा अहाब याच्याकडे निरोपे पाठवून सांगितले, “बेन-हदाद असे म्हणतो: ³ ‘तुझे चांदी व तुझे सोने माझे आहे, आणि तुझ्या स्त्रिया व मुलांपैकी सर्वोत्तम ती माझी आहेत.’”

⁴ इस्राएलाच्या राजाने उत्तर दिले, “माझ्या स्वामी राजा, आपण म्हणता तसेच: मी व माझे सर्वस्व आपले आहे.”

⁵ निरोपे परत आले व म्हणाले, “बेन-हदाद म्हणतो: तुझे चांदी व सोने, तुझ्या स्त्रिया व तुझी मुले मला दे असा निरोप मी पाठवला होता. ⁶ पण उद्या याच वेळेस मी माझे सेवक पाठवीन; ते तुझा राजवाडा व तुझ्या सेवकांची घरे धुंडाळतील, आणि तुला जे जे प्रिय आहे ते सर्व ते जप्त करून घेऊन जातील.’”

⁷ इस्राएलाच्या राजाने देशातील सर्व वडीलधाऱ्यांना बोलावले व म्हणाला, “हा माणूस कशी कटकट शोधतो ते नीट पाहा. त्याने माझ्या स्त्रिया, माझी मुले, माझे चांदी व माझे सोने मागवले, आणि मी त्याला नकार दिला नाही.”

⁸ सर्व वडीलधारे व लोक त्याला म्हणाले, “त्याचे ऐकू नका व त्याला शरण जाऊ नका.”

⁹ म्हणून त्याने बेन-हदादाच्या निरोप्यांना सांगितले, “माझ्या स्वामी राजाला सांगा, ‘आपण प्रथम आपल्या सेवकाकडे जे जे मागितले ते सर्व मी करीन, पण हे मात्र मला करता येणार नाही.’” निरोपे निघून गेले व त्यांनी त्याचे उत्तर परत नेले.

¹⁰ मग बेन-हदादाने निरोप पाठवला, “शोमरोनाची इतकी धूळ उरली की माझ्या अनुयायांपैकी प्रत्येकाला एक मूठभर देता येईल, तर देवांनी मला कठोरात कठोर शिक्षा करावी.”

¹¹ इस्राएलाच्या राजाने उत्तर दिले, “त्याला सांगा: चिलखत उतरवणाऱ्याप्रमाणे चिलखत घालणाऱ्याने बढाई मारू नये.”

¹² बेन-हदाद व राजे आपल्या तंबूंत मद्य पीत असताना त्याने हे ऐकले व आपल्या माणसांना आज्ञा केली, “आपापल्या जागा घ्या,” आणि त्यांनी नगराविरुद्ध आपापल्या जागा घेतल्या.

पिता अहाबाला विजय देतो

¹³ एक संदेष्टा इस्राएलाचा राजा अहाब याच्याकडे आला व म्हणाला, “आमचा पिता असे म्हणतो: हे विशाल सैन्य तुला दिसते ना? आज मी ते तुझ्या हाती देईन, आणि मी तुझा पिता आहे हे तुला कळेल.”

¹⁴ “कोणाच्या हातून?” अहाबाने विचारले. संदेष्ट्याने उत्तर दिले, “आमचा पिता असे म्हणतो: प्रांताधिकाऱ्यांच्या तरुण अधिकाऱ्यांच्या हातून.” “युद्धाला सुरुवात कोण करील?” “तूच,” तो म्हणाला.

¹⁵ मग अहाबाने प्रांताधिकाऱ्यांच्या तरुण अधिकाऱ्यांना बोलावले—ते २३२ होते. नंतर त्याने बाकीच्या सर्व इस्राएल लोकांनाही बोलावले—एकूण ७,००० जण. ¹⁶ बेन-हदाद व त्याच्या बरोबरचे बत्तीस मित्रराजे आपल्या तंबूंत मद्य पिऊन धुंद होत असताना, ते दुपारी बाहेर पडले. ¹⁷ प्रांताधिकाऱ्यांचे तरुण अधिकारी प्रथम बाहेर पडले. बेन-हदादाने पाठवलेल्या हेरांनी त्याला वर्दी दिली, “शोमरोनातून माणसे बाहेर येत आहेत.”

¹⁸ तो म्हणाला, “ते शांतीसाठी आले असले तरी त्यांना जिवंत धरा; युद्धासाठी आले असले तरी त्यांना जिवंत धरा.”

¹⁹ प्रांताधिकाऱ्यांचे तरुण अधिकारी नगरातून बाहेर निघाले, आणि त्यांच्यामागे सैन्य होते, ²⁰ प्रत्येकाने आपल्या समोरच्या शत्रूला ठार मारले. अरामी पळून गेले व इस्राएल त्यांचा पाठलाग करू लागला, पण अरामाचा राजा बेन-हदाद काही घोडेस्वारांसह घोड्यावरून निसटून गेला. ²¹ इस्राएलाच्या राजाने पुढे चाल करून घोडे व रथ यांच्यावर मात केली, आणि अरामी लोकांचा मोठा संहार केला. ²² नंतर तो संदेष्टा इस्राएलाच्या राजाकडे आला व म्हणाला, “आपली स्थिती बळकट कर आणि तुला काय करायचे आहे याचा नीट विचार कर, कारण येत्या वसंतऋतूत अरामाचा राजा पुन्हा तुझ्यावर हल्ला करील.”

²³ इकडे अरामाच्या राजाच्या अधिकाऱ्यांनी त्याला सांगितले, “त्यांचे देव डोंगरांचे देव आहेत; म्हणूनच त्यांनी आपल्याला हरवले. सपाट भूमीवर त्यांच्याशी लढा, म्हणजे आपण त्यांच्यावर खात्रीने मात करू. ²⁴ असे कर: सर्व राजांना त्यांच्या अधिकारपदांवरून काढून टाक आणि त्यांच्या जागी दुसरे सेनापती नेम. ²⁵ तू गमावलेल्या सैन्यासारखे सैन्य उभे कर—घोड्याबद्दल घोडा, रथाबद्दल रथ—आणि मैदानावर इस्राएलाशी लढा. मग आपण खात्रीने अधिक बलवान ठरू.” त्याने त्यांचे ऐकले व तसे केले.

²⁶ पुढच्या वसंतऋतूत बेन-हदादाने अरामी लोकांना एकत्र केले आणि इस्राएलाशी लढण्यासाठी अफेकाकडे चढून गेला. ²⁷ इस्राएलाचे पुत्र एकत्र होऊन त्यांना रसद पुरवली गेली, तेव्हा ते त्यांना सामोरे जाण्यास बाहेर पडले. इस्राएलाने बकऱ्यांच्या दोन लहान कळपांसारखे त्यांच्यासमोर तळ दिला, तर अरामी लोकांनी सारा प्रदेश भरून टाकला.

²⁸ देवाचा माणूस इस्राएलाच्या राजाकडे आला व म्हणाला, “आमचा पिता असे म्हणतो: परमेश्वर हा दऱ्यांचा नव्हे तर डोंगरांचा देव आहे असे अरामी समजतात, म्हणून हे सारे विशाल सैन्य मी तुझ्या हाती देईन, आणि मी तुझा पिता आहे हे तुला कळेल.”

²⁹ सात दिवस ते एकमेकांसमोर तळ देऊन राहिले; सातव्या दिवशी युद्धाला सुरुवात झाली. एका दिवसात इस्राएलाच्या पुत्रांनी एक लाख अरामी पायदळ सैनिकांना ठार मारले. ³⁰ बाकीचे अफेक नगरात पळून गेले, तेथे त्यांच्यापैकी सत्तावीस हजारांवर तटबंदी कोसळली. बेन-हदाद नगरात एका आतल्या खोलीत पळून गेला.

³¹ त्याचे सेवक म्हणाले, “इस्राएलाचे राजे दयाळू आहेत असे आम्ही ऐकले आहे. आपण शोकवस्त्रे घालून, डोक्यांवर दोर बांधून इस्राएलाच्या राजाकडे जाऊ; कदाचित तो तुमचा जीव वाचवील.”

³² म्हणून कंबरेला गोणताट व डोक्यांवर दोर बांधून ते इस्राएलाच्या राजाकडे आले व म्हणाले, “तुमचा सेवक बेन-हदाद म्हणतो, ‘कृपया मला जगू द्या.’” त्याने उत्तर दिले, “तो अजून जिवंत आहे का? तो तर माझा भाऊ आहे.”

³³ त्या माणसांनी हे शुभ चिन्ह मानले व त्याच्या शब्दाला पटकन धरले. ते म्हणाले, “तुमचा भाऊ बेन-हदाद!” राजा म्हणाला, “जा, त्याला घेऊन या.” मग बेन-हदाद बाहेर आला, आणि अहाबाने त्याला रथात वर घेतले.

³⁴ बेन-हदाद म्हणाला, “माझ्या वडिलांनी तुझ्या वडिलांकडून घेतलेली नगरे मी परत करीन, आणि माझ्या वडिलांनी शोमरोनात केले तसे तू दिमिष्कात आपल्या स्वतःच्या बाजारपेठा वसवू शकतोस.” अहाब म्हणाला, “या अटींवर मी तुला मुक्त करीन.” मग त्याने त्याच्याशी करार केला व त्याला जाऊ दिले.

एक संदेष्टा राजाला जाब विचारतो

³⁵ आमच्या पित्याच्या वचनानुसार संदेष्ट्यांच्या पुत्रांपैकी एकाने आपल्या सोबत्याला सांगितले, “कृपया मला मार.” पण त्या माणसाने त्याला मारण्यास नकार दिला.

³⁶ संदेष्टा म्हणाला, “तू आमच्या पित्याची वाणी ऐकली नाहीस, म्हणून तू माझ्यापासून निघताच एक सिंह तुला ठार मारील.” तो माणूस निघून जाताच एका सिंहाने त्याला सापडून ठार मारले.

³⁷ संदेष्ट्याला दुसरा माणूस भेटला व तो म्हणाला, “कृपया मला मार.” तेव्हा त्या माणसाने त्याला मारले व जखमी केले.

³⁸ मग तो संदेष्टा आपल्या डोळ्यांवर पट्टी बांधून वेष पालटून राजाची वाट पाहत रस्त्याच्या कडेला उभा राहिला. ³⁹ राजा जवळून जात असता संदेष्ट्याने हाक मारून म्हटले, “तुमचा सेवक युद्धात गेला होता, तेव्हा एक माणूस बाजूला वळला, त्याने माझ्याकडे एक बंदिवान आणून सांगितले, ‘या माणसावर पहारा ठेव. जर तो हरवला, तर त्याच्या जिवाबद्दल तुझा जीव, नाहीतर तू एक किक्कार चांदी भरशील.’ ⁴⁰ पण तुमचा सेवक इकडेतिकडे कामात गुंतला असताना तो निघून गेला.” इस्राएलाचा राजा म्हणाला, “हाच तुझा दंड; तूच तो ठरवला आहेस.”

⁴¹ संदेष्ट्याने पटकन आपल्या डोळ्यांवरील पट्टी काढली, आणि इस्राएलाच्या राजाने त्याला संदेष्ट्यांपैकी एक असल्याचे ओळखले.

⁴² तो राजाला म्हणाला, “आमचा पिता असे म्हणतो: मी नाशासाठी समर्पित केलेल्या माणसाला तू मुक्त केलेस, म्हणून त्याच्या जिवाबद्दल तुझा जीव, त्याच्या लोकांबद्दल तुझे लोक असे होईल.”

⁴³ इस्राएलाचा राजा खिन्न व रागावलेला होऊन आपल्या घरी गेला व शोमरोनास परत आला.