बेन-हददले सामरियालाई घेरा हाल्छन्

बेन-हददले आहाबको चाँदी, पत्नीहरू र छोराछोरी माग्छन्, र एक अगमवक्ताद्वारा हाम्रा पिताले प्रतिज्ञा गर्नुभएझैँ इस्राएलले उनलाई दुई पटक तितरबितर पार्छ। तर आहाबले पराजित राजालाई आफ्नो भाइ भन्छन् र छाडिदिन्छन्, अनि भेष बदलेका एक अगमवक्ताले आहाबलाई आफैँमाथि दण्ड सुनाउने जालमा पार्छन्।

अध्याय 20।

अरामका राजा बेन-हददले आफ्नो सम्पूर्ण सेना भेला गरे—उनीसँग बत्तीस जना राजा, अनि घोडा र रथहरू थिए। उनी माथि चढेर गए, सामरियालाई घेरा हाले र त्यसमाथि आक्रमण गरे। उनले इस्राएलका राजा आहाबकहाँ सहरभित्र दूतहरू पठाएर भने, “बेन-हदद यसो भन्छन्: ‘तिम्रा चाँदी र तिम्रो सुन मेरा हुन्, र तिम्रा उत्तम पत्नीहरू र छोराछोरी मेरा हुन्।’”

इस्राएलका राजाले जवाफ दिए, “हे मेरा मालिक राजा, तपाईंले भनेझैँ हो: म र मसँग भएका सबै थोक तपाईंकै हुन्।”

दूतहरू फर्केर आए र भने, “बेन-हदद यसो भन्छन्: ‘मैले तिम्रा चाँदी र सुन, तिम्रा पत्नीहरू र तिम्रा छोराछोरी माग्दै तँकहाँ खबर पठाएँ। तर भोलि यसै बेला म आफ्ना सेवकहरूलाई तेरो दरबार र तेरा सेवकहरूका घरहरू खानतलासी गर्न पठाउनेछु, र तैँले मोल राख्ने हरेक थोक तिनीहरूले कब्जा गरेर लैजानेछन्।’”

इस्राएलका राजाले देशका सबै धर्म-गुरुहरूलाई बोलाएर भने, “राम्ररी हेर, यो मानिसले झगडा खोज्दैछ। उनले मेरा पत्नीहरू, मेरा छोराछोरी, मेरा चाँदी र मेरो सुन माग्न पठाए, तैपनि मैले उनलाई इन्कार गरिनँ।”

सबै धर्म-गुरु र सबै मानिसले उनलाई भने, “उनको कुरा नसुन्नुहोस्, न त मान्नुहोस्।”

त्यसैले उनले बेन-हददका दूतहरूलाई भने, “मेरा मालिक राजालाई भन, ‘पहिले तपाईंले आफ्नो सेवकसँग मागेका सबै थोक म गर्नेछु, तर यो माग भने म पूरा गर्न सक्दिनँ।’” दूतहरू गए र उनको जवाफ फर्काएर लगे।

तब बेन-हददले खबर पठाए, “सामरियाको यति धूलो बाँकी रह्यो भने, जसले मेरा अनुयायीहरू हरेकलाई एक-एक मुट्ठी दिन पुगोस्, देवताहरूले मलाई कठोर दण्ड दिऊन्।”

इस्राएलका राजाले जवाफ दिए, “उनलाई भन: ‘हतियार भिर्ने मानिसले हतियार फुकाल्ने मानिसले झैँ घमण्ड नगरोस्।’”

बेन-हदद र राजाहरू आ-आफ्ना पालमा दाखमद्य पिइरहेका बेला उनले यो सुने र आफ्ना मानिसहरूलाई आदेश दिए, “आ-आफ्नो ठाउँमा तयार होओ।” अनि तिनीहरूले सहरविरुद्ध आ-आफ्नो ठाउँ लिए।

पिताले आहाबलाई विजय सुम्पिदिनुहुन्छ

एक अगमवक्ता इस्राएलका राजा आहाबकहाँ आएर भने, “हाम्रा पिता यसो भन्नुहुन्छ: के तैँले यो विशाल सेना देख्छस्? आज म यसलाई तेरो हातमा सुम्पिदिनेछु, र म नै तेरा पिता हुँ भनी तैँले थाहा पाउनेछस्।”

“कसद्वारा?” आहाबले सोधे। अगमवक्ताले जवाफ दिए, “हाम्रा पिता यसो भन्नुहुन्छ: प्रान्तीय सेनापतिहरूका जवान अधिकृतहरूद्वारा।” “युद्ध कसले सुरु गर्नेछ?” “तपाईंले,” उनले भने।

त्यसैले आहाबले प्रान्तीय सेनापतिहरूका जवान अधिकृतहरूलाई बोलाए—तिनीहरू 232 जना थिए। त्यसपछि उनले बाँकी रहेका सबै इस्राएलीहरूलाई बोलाए—जम्मा 7,000 जना। बेन-हदद र उनका बत्तीस जना मित्रराजाहरू आ-आफ्ना पालमा मातेसम्म दाखमद्य पिइरहेका बेला तिनीहरू मध्यदिनमा निस्के। प्रान्तीय सेनापतिहरूका जवान अधिकृतहरू पहिले निस्के। बेन-हददले जासूसहरू पठाएका थिए, जसले उनलाई खबर दिए, “सामरियाबाट मानिसहरू निस्केर आउँदैछन्।”

उनले भने, “तिनीहरू शान्तिको निम्ति निस्केका छन् भने, तिनीहरूलाई जिउँदै पक्र; युद्धको निम्ति निस्केका छन् भने पनि, तिनीहरूलाई जिउँदै पक्र।”

प्रान्तीय सेनापतिहरूका जवान अधिकृतहरू सहरबाट निस्के, र तिनीहरूको पछाडि सेना थियो। हरेक मानिसले आफ्नो विपक्षीलाई मारे। अरामीहरू भागे, र इस्राएलले तिनीहरूलाई खेद्यो, तर अरामका राजा बेन-हदद केही घोडचढीहरूसँग घोडामा चढेर उम्के। इस्राएलका राजा अगाडि बढे र घोडा अनि रथहरूलाई परास्त गरे, अनि अरामीहरूलाई ठूलो क्षति पुर्‍याए। पछि अगमवक्ता इस्राएलका राजाकहाँ आए: “तपाईंको स्थिति बलियो पार्नुहोस् र तपाईंले के गर्नुपर्छ, त्यसबारे राम्ररी विचार गर्नुहोस्, किनभने अर्को वसन्त ऋतुमा अरामका राजाले तपाईंमाथि फेरि आक्रमण गर्नेछन्।”

यसैबीच अरामका राजाका अधिकारीहरूले उनलाई भने, “तिनीहरूका देवताहरू पहाडका देवता हुन्; त्यसैले तिनीहरूले हामीलाई हराए। समथर ठाउँमा तिनीहरूसँग युद्ध गरौँ, र हामीले निश्चय नै तिनीहरूमाथि विजय पाउनेछौँ। यसो गर्नुहोस्: सबै राजाहरूलाई तिनीहरूका कमानबाट हटाउनुहोस् र तिनीहरूको ठाउँमा अरू अधिकृतहरू राख्नुहोस्। तपाईंले गुमाउनुभएको सेनाजस्तै एउटा सेना तयार गर्नुहोस्—घोडाको सट्टा घोडा, रथको सट्टा रथ—अनि समथरमा इस्राएलसँग युद्ध गर्नुहोस्। तब हामी निश्चय नै बलियो हुनेछौँ।” उनले तिनीहरूको कुरा सुने र त्यसै गरे।

अर्को वसन्त ऋतुमा बेन-हददले अरामीहरूलाई भेला गरे र इस्राएलविरुद्ध युद्ध गर्न अपेकमा गए। इस्राएलका सन्तानलाई भेला गरेर रसद दिइएपछि, तिनीहरू तिनीहरूलाई भेट्न निस्के। अरामीहरूले देशभरि भरिएका बेला इस्राएलले बाख्राका दुई सानो बगालझैँ तिनीहरूको सामुन्ने छाउनी हाले।

परमेश्वरका जनले इस्राएलका राजाकहाँ आएर भने, “हाम्रा पिता यसो भन्नुहुन्छ: अरामीहरूले याहवेहलाई बेँसीको होइन, पहाडको देवता ठान्छन्, त्यसैले म यो सम्पूर्ण विशाल सेना तेरो हातमा सुम्पिदिनेछु, र म नै तेरा पिता हुँ भनी तैँले थाहा पाउनेछस्।”

सात दिनसम्म तिनीहरू एक-अर्काको सामुन्ने छाउनी हालेर बसे; सातौँ दिनमा युद्ध सुरु भयो। एकै दिनमा इस्राएलका सन्तानले 100,000 अरामी पैदल सिपाहीलाई मारे। बाँकी रहेकाहरू अपेकभित्र भागे, जहाँ तिनीहरूमध्ये 27,000 जनामाथि पर्खाल ढल्यो। बेन-हदद सहरभित्र भागे र भित्री कोठामा लुके।

उनका सेवकहरूले भने, “इस्राएलको राजकुलका राजाहरू दयालु हुन्छन् भन्ने हामीले सुनेका छौँ। हाम्रा कम्मरमा शोकका वस्त्र र हाम्रा टाउकामा डोरी बाँधेर इस्राएलका राजाकहाँ जाऔँ; सायद उनले तपाईंको ज्यान बचाउलान्।”

त्यसैले आफ्ना कम्मरमा भाङ्ग्रा र आफ्ना टाउकामा डोरी बाँधेर, तिनीहरू इस्राएलका राजाकहाँ आए र बिन्ती गरे, “तपाईंका सेवक बेन-हदद भन्छन्, ‘कृपया मलाई बाँच्न दिनुहोस्।’” उनले जवाफ दिए, “के उनी अझै जीवितै छन्? उनी त मेरा भाइ हुन्।”

ती मानिसहरूले यसलाई शुभ सङ्केत ठाने र चाँडै उनको वचन समाते। तिनीहरूले भने, “हो, तपाईंका भाइ बेन-हदद!” राजाले भने, “गएर उनलाई लिएर आओ।” त्यसैले बेन-हदद बाहिर निस्के, र आहाबले उनलाई रथमा चढाए।

बेन-हददले भने, “मेरा बुबाले तपाईंका बुबाबाट लिएका सहरहरू म फर्काइदिनेछु, र मेरा बुबाले सामरियामा गरेझैँ तपाईंले दमस्कसमा आफ्ना बजार-क्षेत्रहरू स्थापना गर्न सक्नुहुन्छ।” आहाबले भने, “यी सर्तमा म तपाईंलाई स्वतन्त्र गर्नेछु।” त्यसैले उनले उनीसँग करार गरे र उनलाई जान दिए।

एक अगमवक्ताले राजालाई सामना गर्छन्

हाम्रा पिताको वचनअनुसार अगमवक्ताहरूका छोराहरूमध्ये एक जनाले आफ्नो सँगीलाई भने, “कृपया मलाई हिर्काऊ।” तर ती मानिसले उनलाई हिर्काउन इन्कार गरे।

अगमवक्ताले भने, “तैँले हाम्रा पिताको वाणी पालन गरिनस्, त्यसैले तैँले मलाई छोडेको बित्तिकै एउटा सिंहले तँलाई मार्नेछ।” ती मानिस गएपछि, एउटा सिंहले उनलाई भेट्टाएर मार्‍यो।

अगमवक्ताले अर्को मानिस भेट्टाएर भने, “कृपया मलाई हिर्काऊ।” त्यसैले ती मानिसले उनलाई हिर्काए र घाइते बनाए।

तब अगमवक्ता आफ्ना आँखामा पट्टी बाँधेर भेष बदली राजालाई पर्खँदै बाटोको छेउमा उभिए। राजा जाँदै गर्दा, अगमवक्ताले कराएर भने, “तपाईंका सेवक युद्धको बीचमा पसे, र एक जना मानिस छेउतिर मोडिएर मकहाँ एक जना बन्दी ल्याएर भने, ‘यो मानिसलाई पहरा दे। यो हरायो भने, यसको सट्टा तेरो ज्यान जानेछ, नत्र तैँले पचहत्तर पाउन्ड चाँदी तिर्नुपर्नेछ।’ तपाईंका सेवक यताउता व्यस्त भइरहेका बेला, ती मानिस फुत्केर गए।” इस्राएलका राजाले भने, “त्यही नै तेरो न्याय-दण्ड हो; तैँले आफैँ त्यसको निर्णय गरिस्।”

अगमवक्ताले चाँडै आफ्ना आँखाबाट पट्टी हटाए, र इस्राएलका राजाले उनलाई अगमवक्ताहरूमध्ये एक जना भनी चिने।

उनले राजालाई भने, “हाम्रा पिता यसो भन्नुहुन्छ: मैले विनाशको निम्ति अर्पण गरेको मानिसलाई तैँले स्वतन्त्र गरिस्, त्यसैले त्यसको ज्यानको सट्टा तेरो ज्यान, र त्यसका मानिसहरूको सट्टा तेरा मानिसहरू हुनेछन्।”

इस्राएलका राजा उदास र रिसाउँदै आफ्नो घरतिर लागे र सामरिया फर्के।