1 இராஜாக்கள் 20

அதிகாரம் 20.

20 ¹சீரியாவின் ராஜாவாகிய பெனாதாத் தன் முழு சேனையையும் கூட்டிக்கொண்டான்; முப்பத்திரண்டு ராஜாக்களும், குதிரைகளும் இரதங்களும் அவனோடிருந்தன. அவன் புறப்பட்டுவந்து சமாரியாவை முற்றுகையிட்டு அதின்மேல் யுத்தம்பண்ணினான். ²அவன் பட்டணத்திற்குள் இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய ஆகாபினிடத்தில் ஸ்தானாபதிகளை அனுப்பி, “பெனாதாத் சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: ³‘உன் வெள்ளியும் உன் பொன்னும் என்னுடையது; உன் மனைவிகளிலும் பிள்ளைகளிலும் சிறந்தவர்களும் என்னுடையவர்கள்’ என்கிறான்.”

⁴இஸ்ரவேலின் ராஜா மறுஉத்தரவாக, “ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனே, நீர் சொல்லுகிறபடியே ஆகட்டும்; நானும் எனக்குள்ளதெல்லாம் உம்முடையது” என்றான்.

⁵அந்த ஸ்தானாபதிகள் திரும்பிவந்து, “பெனாதாத் சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: ‘உன் வெள்ளியையும் பொன்னையும், உன் மனைவிகளையும் பிள்ளைகளையும் என்னிடத்தில் ஒப்புவிக்கும்படி நான் உனக்குச் சொல்லியனுப்பினேன். ⁶ஆனாலும் நாளை இந்நேரத்தில் நான் என் ஊழியக்காரரை உன்னிடத்தில் அனுப்புவேன்; அவர்கள் உன் அரமனையையும் உன் ஊழியக்காரரின் வீடுகளையும் சோதித்து, உன் கண்ணுக்கு இன்பமானதையெல்லாம் தங்கள் கைகளால் பிடித்து எடுத்துக்கொண்டுபோவார்கள்’ என்கிறான்.”

⁷அப்பொழுது இஸ்ரவேலின் ராஜா தேசத்தின் மூப்பர் அனைவரையும் வரவழைத்து, “இந்த மனுஷன் தீங்கு தேடுகிறதைத் தெளிவாய்க் கவனித்துப் பாருங்கள்; அவன் என் மனைவிகளையும், என் பிள்ளைகளையும், என் வெள்ளியையும், என் பொன்னையும் கேட்டனுப்பினான்; நான் அவனுக்கு மறுக்கவில்லை” என்றான்.

⁸அப்பொழுது எல்லா மூப்பரும் எல்லா ஜனங்களும் அவனை நோக்கி, “நீர் அவனுக்குச் செவிகொடாமலும் சம்மதியாமலும் இரும்” என்றார்கள்.

⁹ஆகையால் அவன் பெனாதாத்தின் ஸ்தானாபதிகளை நோக்கி, “ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனுக்குச் சொல்லவேண்டியது என்னவென்றால்: ‘நீர் முதலில் உம்முடைய அடியானிடத்தில் கேட்டதையெல்லாம் நான் செய்வேன்; ஆனாலும் இந்தக் காரியத்தை நான் செய்யக்கூடாது’ என்று சொல்லுங்கள்” என்றான். அந்த ஸ்தானாபதிகள் புறப்பட்டு அவனுடைய பதிலைத் திரும்பக் கொண்டுபோனார்கள்.

¹⁰அப்பொழுது பெனாதாத் அவனுக்குச் சொல்லியனுப்பினதாவது: “என்னைப் பின்பற்றுகிறவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு கைப்பிடி நிறைந்திருக்கத்தக்க தூளாகிலும் சமாரியாவில் மீதியாயிருந்தால், தேவர்கள் எனக்கு அதிகமாய்த் தண்டனை செய்யக்கடவர்கள்.”

¹¹அதற்கு இஸ்ரவேலின் ராஜா மறுஉத்தரவாக, “ஆயுதம் தரித்துக்கொள்ளுகிறவன், அதைக் களைந்துபோடுகிறவனைப்போல பெருமைபாராட்ட வேண்டாம் என்று அவனுக்குச் சொல்லுங்கள்” என்றான்.

¹²பெனாதாத்தும் ராஜாக்களும் கூடாரங்களில் குடித்துக்கொண்டிருக்கையில், அவன் இதைக் கேட்டு தன் மனுஷரை நோக்கி, “அணிவகுத்து நில்லுங்கள்” என்றான்; அவர்கள் பட்டணத்திற்கு எதிராக அணிவகுத்து நின்றார்கள்.

பிதாவானவர் ஆகாபுக்கு வெற்றியை அளிக்கிறார்

¹³அப்பொழுது ஒரு தீர்க்கதரிசி இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய ஆகாபினிடத்தில் வந்து, “எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: இந்தப் பெரிய சேனையையெல்லாம் காண்கிறாயா? இதோ, இன்று நான் அதை உன் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பேன்; அப்பொழுது நான் உங்கள் பிதா என்று அறிவாய்” என்றான்.

¹⁴“யாரைக்கொண்டு?” என்று ஆகாப் கேட்டான். அதற்கு அந்தத் தீர்க்கதரிசி, “எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: மாகாணங்களின் அதிபதிகளுடைய வாலிபரைக்கொண்டே” என்றான். “யுத்தத்தை யார் தொடங்குவது?” என்று அவன் கேட்க, “நீதான்” என்றான்.

¹⁵அப்பொழுது ஆகாப் மாகாணங்களின் அதிபதிகளுடைய வாலிபரை எண்ணிப்பார்த்தான்; அவர்கள் இருநூற்று முப்பத்திரண்டுபேர். அதற்குப்பின் மற்ற ஜனங்களாகிய இஸ்ரவேல் புத்திரர் அனைவரையும் எண்ணிப்பார்த்தான்; அவர்கள் ஏழாயிரம்பேர். ¹⁶மத்தியான வேளையிலே அவர்கள் புறப்பட்டார்கள்; பெனாதாத்தும், அவனுக்கு உதவியாய் வந்த முப்பத்திரண்டு ராஜாக்களும் கூடாரங்களில் வெறிக்கக் குடித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். ¹⁷மாகாணங்களின் அதிபதிகளுடைய வாலிபர் முதலில் புறப்பட்டார்கள். பெனாதாத் வேவுகாரரை அனுப்பியிருந்தான்; அவர்கள் அவனுக்கு, “சமாரியாவிலிருந்து மனுஷர் புறப்பட்டு வருகிறார்கள்” என்று அறிவித்தார்கள்.

¹⁸அதற்கு அவன், “அவர்கள் சமாதானத்திற்காகப் புறப்பட்டு வந்தாலும் அவர்களை உயிரோடே பிடியுங்கள்; யுத்தத்திற்காகப் புறப்பட்டு வந்தாலும் அவர்களை உயிரோடே பிடியுங்கள்” என்றான்.

¹⁹மாகாணங்களின் அதிபதிகளுடைய வாலிபரும், அவர்களைப் பின்தொடர்ந்த சேனையும் பட்டணத்திலிருந்து புறப்பட்டார்கள். ²⁰அவனவன் தன்தன் எதிராளியை வெட்டினான். சீரியர் ஓடிப்போனார்கள்; இஸ்ரவேலர் அவர்களைத் துரத்தினார்கள். ஆனாலும் சீரியாவின் ராஜாவாகிய பெனாதாத் குதிரையின்மேலேறி சில குதிரைவீரரோடே தப்பினான். ²¹இஸ்ரவேலின் ராஜா புறப்பட்டு குதிரைகளையும் இரதங்களையும் முறியடித்து, சீரியரை மகா சங்காரமாய்ச் சங்கரித்தான். ²²பின்பு அந்தத் தீர்க்கதரிசி இஸ்ரவேலின் ராஜாவினிடத்தில் வந்து, “நீ போய் உன்னைப் பலப்படுத்திக்கொண்டு, நீ செய்யவேண்டியதை நன்றாய் யோசித்துக்கொள்; ஏனெனில் அடுத்த வருஷத் தொடக்கத்தில் சீரியாவின் ராஜா மறுபடியும் உன்மேல் யுத்தம்பண்ண வருவான்” என்றான்.

²³அதற்குள் சீரியாவின் ராஜாவின் ஊழியக்காரர் அவனை நோக்கி, “அவர்களுடைய தேவர்கள் மலைகளின் தேவர்கள்; அதினால்தான் அவர்கள் நம்மை மேற்கொண்டார்கள்; சமபூமியிலே அவர்களோடே யுத்தம்பண்ணுவோமானால், நிச்சயமாய் அவர்களை மேற்கொள்ளுவோம். ²⁴ஆகையால் நீர் செய்யவேண்டியது என்னவென்றால்: ராஜாக்கள் அனைவரையும் அவரவர் ஸ்தானத்தைவிட்டு அகற்றி, அவர்களுக்குப் பதிலாக அதிபதிகளை நியமியும். ²⁵நீர் இழந்த சேனையைப்போல ஒரு சேனையை—குதிரைக்குக் குதிரையாகவும், இரதத்திற்கு இரதமாகவும்—திரட்டி, சமபூமியிலே இஸ்ரவேலரோடே யுத்தம்பண்ணும்; அப்பொழுது நிச்சயமாய் நாம் பலத்தவர்களாயிருப்போம்” என்றார்கள். அவன் அவர்கள் சொல்லைக் கேட்டு அப்படியே செய்தான்.

²⁶அடுத்த வருஷத் தொடக்கத்தில் பெனாதாத் சீரியரைத் திரட்டி, இஸ்ரவேலரோடே யுத்தம்பண்ண ஆப்பெக்குக்கு எதிராய்ப் போனான். ²⁷இஸ்ரவேல் புத்திரரும் திரட்டப்பட்டு, தானியசம்பத்து பெற்று, அவர்களை எதிர்க்கப் புறப்பட்டார்கள். இஸ்ரவேலர் இரண்டு சிறிய வெள்ளாட்டு மந்தைகளைப்போல அவர்களுக்கு எதிராகப் பாளயமிறங்கினார்கள்; சீரியரோ தேசத்தை நிறைத்தார்கள்.

²⁸அப்பொழுது தேவனுடைய மனுஷன் இஸ்ரவேலின் ராஜாவினிடத்தில் வந்து, “எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: கர்த்தர் மலைகளின் தேவனேயன்றி பள்ளத்தாக்குகளின் தேவன் அல்ல என்று சீரியர் சொல்லுகிறபடியால், இந்தப் பெரிய சேனையையெல்லாம் நான் உன் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பேன்; அப்பொழுது நான் உங்கள் பிதா என்று அறிவீர்கள்” என்றான்.

²⁹ஏழுநாள்வரை அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் எதிராகப் பாளயமிறங்கியிருந்தார்கள்; ஏழாம் நாளிலே யுத்தம் தொடங்கியது. ஒரே நாளிலே இஸ்ரவேல் புத்திரர் லட்சம் சீரிய காலாட்களை வெட்டினார்கள். ³⁰மீதியானவர்கள் ஆப்பெக் பட்டணத்திற்குள் ஓடிப்போனார்கள்; அங்கே அவர்களில் இருபத்தேழாயிரம்பேர்மேல் மதில் விழுந்தது. பெனாதாத்தும் பட்டணத்திற்குள் ஓடிப்போய், உள்ளறையிலே ஒளித்துக்கொண்டான்.

³¹அவனுடைய ஊழியக்காரர் அவனை நோக்கி, “இதோ, இஸ்ரவேல் வம்சத்து ராஜாக்கள் இரக்கமுள்ள ராஜாக்கள் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்; நாங்கள் இடுப்பில் இரட்டையும், தலையில் கயிறுகளையும் கட்டிக்கொண்டு இஸ்ரவேலின் ராஜாவினிடத்தில் போவோம்; ஒருவேளை அவர் உம்முடைய பிராணனை உயிரோடே காப்பாற்றுவார்” என்றார்கள்.

³²அப்படியே அவர்கள் இடுப்பில் இரட்டையும் தலையில் கயிறுகளையும் கட்டிக்கொண்டு இஸ்ரவேலின் ராஜாவினிடத்தில் வந்து, “உம்முடைய அடியானாகிய பெனாதாத்: ‘என் பிராணனை உயிரோடே காப்பாற்றும்’ என்று கேட்டுக்கொள்ளுகிறான்” என்றார்கள். அதற்கு அவன், “அவன் இன்னும் உயிரோடிருக்கிறானா? அவன் என் சகோதரன்” என்றான்.

³³அந்த மனுஷர் இதை நற்குறியாக எண்ணி, அவன் வாயின் சொல்லைச் சீக்கிரமாய்ப் பிடித்து, “ஆம், உம்முடைய சகோதரனாகிய பெனாதாத்தான்” என்றார்கள். அப்பொழுது அவன், “நீங்கள் போய் அவனை அழைத்துக்கொண்டு வாருங்கள்” என்றான். பெனாதாத் அவனிடத்தில் வெளியே வந்தான்; ஆகாப் அவனை இரதத்தில் ஏற்றிக்கொண்டான்.

³⁴அப்பொழுது பெனாதாத் அவனை நோக்கி, “என் தகப்பன் உம்முடைய தகப்பன் கையிலிருந்து பிடித்துக்கொண்ட பட்டணங்களைத் திரும்பக் கொடுத்துவிடுகிறேன்; என் தகப்பன் சமாரியாவிலே செய்ததுபோல, நீர் தமஸ்குவிலே உமக்குச் சொந்தமாய்த் தெருக்களை ஏற்படுத்திக்கொள்ளலாம்” என்றான். அதற்கு ஆகாப், “இந்த நிபந்தனையின்பேரில் உம்மைப் போகவிடுகிறேன்” என்று சொல்லி, அவனோடே உடன்படிக்கைபண்ணி, அவனைப் போகவிட்டான்.

ஒரு தீர்க்கதரிசி ராஜாவை எதிர்கொள்கிறான்

³⁵தீர்க்கதரிசிகளின் புத்திரரில் ஒருவன் எங்கள் பிதாவின் வார்த்தையின்படி தன் தோழனை நோக்கி, “தயவுசெய்து என்னை அடி” என்றான். ஆனாலும் அந்த மனுஷன் அவனை அடிக்க மனதில்லாதிருந்தான்.

³⁶அப்பொழுது அந்தத் தீர்க்கதரிசி அவனை நோக்கி, “நீ எங்கள் பிதாவின் சத்தத்திற்குக் கீழ்ப்படியாதபடியால், இதோ, நீ என்னைவிட்டுப் போனவுடனே ஒரு சிங்கம் உன்னைக் கொன்றுபோடும்” என்றான். அந்த மனுஷன் அவனைவிட்டுப் போனபோது, ஒரு சிங்கம் அவனைக் கண்டு கொன்றுபோட்டது.

³⁷பின்பு அந்தத் தீர்க்கதரிசி வேறொரு மனுஷனைக் கண்டு, “தயவுசெய்து என்னை அடி” என்றான். அப்பொழுது அந்த மனுஷன் அவனை அடித்துக் காயப்படுத்தினான்.

³⁸அப்பொழுது அந்தத் தீர்க்கதரிசி போய், தன் கண்களின்மேல் கட்டுப்போட்டு மாறுவேஷம்பூண்டு, வழியிலே ராஜாவுக்குக் காத்திருந்தான். ³⁹ராஜா கடந்துபோகையில், அந்தத் தீர்க்கதரிசி அவனைப் பார்த்துக் கூப்பிட்டு, “உம்முடைய அடியான் யுத்தத்தின் நடுவே போயிருந்தேன்; அப்பொழுது ஒரு மனுஷன் விலகிவந்து, ஒரு சிறையாளியை என்னிடத்தில் கொண்டுவந்து, ‘இந்த மனுஷனைக் காத்துக்கொள்; இவன் காணாமற்போனால், உன் பிராணன் இவன் பிராணனுக்கு ஈடாகும், அல்லது நீ எழுபத்தைந்து இறாத்தல் வெள்ளியைச் செலுத்தவேண்டும்’ என்றான். ⁴⁰உம்முடைய அடியானாகிய நான் இங்கும் அங்கும் வேலையாயிருக்கையில், அந்த மனுஷன் தப்பிப்போனான்” என்றான். அதற்கு இஸ்ரவேலின் ராஜா அவனை நோக்கி, “உன் தீர்ப்பு அப்படியேதான்; நீயே அதைத் தீர்மானித்துக்கொண்டாய்” என்றான்.

⁴¹உடனே அவன் தன் கண்களின்மேலிருந்த கட்டைச் சீக்கிரமாய் எடுத்துப்போட்டான்; அப்பொழுது இஸ்ரவேலின் ராஜா அவன் தீர்க்கதரிசிகளில் ஒருவன் என்று அறிந்துகொண்டான்.

⁴²அப்பொழுது அவன் ராஜாவை நோக்கி, “எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: நான் சங்காரத்திற்கு நியமித்திருந்த மனுஷனை நீ உன் கையிலிருந்து போகவிட்டபடியால், உன் பிராணன் அவன் பிராணனுக்கு ஈடாகும், உன் ஜனங்கள் அவன் ஜனங்களுக்கு ஈடாகும்” என்றான்.

⁴³இஸ்ரவேலின் ராஜா சலிப்பும் கோபமும் அடைந்தவனாய், தன் வீட்டிற்குப் போய், சமாரியாவுக்குத் திரும்பினான்.