1 ነገሥት 20

ምዕራፍ 20።

20 ¹የሶርያ ንጉሥ ብንሃዳድ ሰራዊቱን ሁሉ ሰበሰበ፤ ሠላሳ ሁለት ነገሥታትም ከእርሱ ጋር ነበሩ፤ ፈረሶችና ሠረገሎችም አሉት። ወጥቶም ሰማርያን ከበበ፤ ተዋጋትም። ²ወደ ከተማዪቱም ወደ እስራኤል ንጉሥ ወደ አክዓብ መልእክተኞችን ልኮ እንዲህ አለ፤ “ብንሃዳድ እንዲህ ይላል፦ ³‘ብርህና ወርቅህ የእኔ ናቸው፤ ከሚስቶችህና ከልጆችህ የተመረጡትም የእኔ ናቸው።’”

⁴የእስራኤልም ንጉሥ መልሶ፣ “ጌታዬ ንጉሥ ሆይ፣ እንዳልኸው ነው፤ እኔም ያለኝም ሁሉ ያንተ ነን” አለ።

⁵መልእክተኞቹም ተመልሰው፣ “ብንሃዳድ እንዲህ ይላል፦ ‘ብርህንና ወርቅህን፣ ሚስቶችህንና ልጆችህን ስጠኝ ብዬ ወደ አንተ ልኬ ነበር። ⁶ነገር ግን ነገ እንደ ዛሬው ሰዓት ባሪያዎቼን እልካለሁ፤ ቤተ መንግሥትህንና የባሪያዎችህን ቤቶች ይበረብራሉ፤ የወደድኸውን ሁሉ ይዘው ይወስዳሉ።’”

⁷የእስራኤልም ንጉሥ የምድሪቱን ሽማግሌዎች ሁሉ ጠራ፤ እንዲህም አለ፤ “ይህ ሰው ክፉ እንደሚሻ በውል እዩ፤ ሚስቶቼን፣ ልጆቼን፣ ብሬንና ወርቄን እንድሰጠው ልኮ ነበር፤ እኔም አልከለከልሁትም።”

⁸ሽማግሌዎቹም ሁሉ ሕዝቡም ሁሉ፣ “አትስማው፤ አትገዛለትም” አሉት።

⁹ስለዚህ የብንሃዳድን መልእክተኞች፣ “ጌታዬን ንጉሡን እንዲህ በሉት፤ ‘በመጀመሪያ ባሪያህን የጠየቅኸውን ሁሉ አደርጋለሁ፤ ይህን ግን ማድረግ አልችልም’” አላቸው። መልእክተኞቹም ሄደው መልሱን ይዘው ተመለሱ።

¹⁰ብንሃዳድም፣ “የሰማርያ ትቢያ ለተከታዮቼ ሁሉ እፍኝ እፍኝ ለመስጠት የሚበቃ ቢቀር አማልክት ክፉኛ ይቅጡኝ” ብሎ ላከ።

¹¹የእስራኤልም ንጉሥ መልሶ፣ “እንዲህ በሉት፤ ‘ጋሻ ጦር የታጠቀ፣ እንደ ፈታው ሰው አይመካ’” አለ።

¹²ብንሃዳድና ነገሥታቱ በድንኳኖቻቸው ሲጠጡ ይህን በሰማ ጊዜ፣ ሰዎቹን፣ “ተሰለፉ” ብሎ አዘዛቸው፤ እነርሱም በከተማዪቱ ላይ ተሰለፉ።

አብ ድሉን ለአክዓብ አሳልፎ ሰጠ

¹³አንድ ነቢይም ወደ እስራኤል ንጉሥ ወደ አክዓብ መጥቶ፣ “አባታችን እንዲህ ይላል፤ ይህን ታላቅ ሰራዊት ታየዋለህን? እነሆ፣ ዛሬ በእጅህ አሳልፌ እሰጠዋለሁ፤ እኔም አባትህ እንደ ሆንሁ ታውቃለህ” አለ።

¹⁴አክዓብም፣ “በማን?” ብሎ ጠየቀ። ነቢዩም መልሶ፣ “አባታችን እንዲህ ይላል፤ በየአውራጃው አዛዦች ጕልማሶች በኩል ነው” አለ። “ውጊያውንስ ማን ይጀምራል?” አለ። እርሱም፣ “አንተ” አለ።

¹⁵አክዓብም የየአውራጃውን አዛዦች ጕልማሶች ጠራ፤ ሁለት መቶ ሠላሳ ሁለትም ነበሩ። ከዚያም የቀሩትን እስራኤላውያንን ሁሉ ጠራ፤ ሁሉም ሰባት ሺህ ነበሩ። ¹⁶ብንሃዳድና ከእርሱ ጋር የተባበሩት ሠላሳ ሁለቱ ነገሥታት በድንኳኖቻቸው ጠጥተው ሲሰክሩ፣ እነርሱ በቀትር ወጡ። ¹⁷የየአውራጃው አዛዦች ጕልማሶች መጀመሪያ ወጡ። ብንሃዳድም ሰላዮችን ልኮ ነበር፤ እነርሱም፣ “ከሰማርያ ሰዎች እየወጡ ናቸው” ብለው ነገሩት።

¹⁸እርሱም፣ “ለሰላም ወጥተው ከሆነ በሕይወት ያዟቸው፤ ለጦርነት ወጥተው ከሆነም በሕይወት ያዟቸው” አለ።

¹⁹የየአውራጃው አዛዦች ጕልማሶች ከከተማዪቱ ወጡ፤ ሰራዊቱም ተከተላቸው። ²⁰እያንዳንዱም የተፋጠጠውን ገደለ። ሶርያውያንም ሸሹ፤ እስራኤልም አሳደዳቸው፤ የሶርያ ንጉሥ ብንሃዳድ ግን ከጥቂት ፈረሰኞች ጋር በፈረስ አመለጠ። ²¹የእስራኤልም ንጉሥ ወጥቶ ፈረሶቹንና ሠረገሎቹን አጠፋ፤ ሶርያውያንንም ታላቅ ጥፋት አጠፋቸው። ²²ኋላም ነቢዩ ወደ እስራኤል ንጉሥ መጥቶ፣ “ራስህን አበርታ፤ ማድረግ የሚገባህን በውል አስብ፤ በሚመጣው ጸደይ የሶርያ ንጉሥ እንደ ገና ይወጋሃልና” አለ።

²³የሶርያ ንጉሥ ባለሟሎች ግን እንዲህ አሉት፤ “አማልክታቸው የተራራ አማልክት ናቸው፤ ስለዚህ ነው የበለጡን። በሜዳ ላይ ብንዋጋቸው በርግጥ እናሸንፋቸዋለን። ²⁴እንዲህ አድርግ፤ ነገሥታቱን ሁሉ ከየሥልጣናቸው አንሣ፤ በእነርሱም ፈንታ ሌሎች አዛዦችን ሹም። ²⁵ያጣኸውን የመሰለ ሰራዊት—ፈረስ ለፈረስ፣ ሠረገላ ለሠረገላ—አሰባስብ፤ እስራኤልንም በሜዳ ላይ ተዋጋ። በርግጥም እንበረታለን” አሉት። እርሱም ሰማቸው፤ እንደዚሁም አደረገ።

²⁶በሚመጣውም ጸደይ ብንሃዳድ ሶርያውያንን አሰባሰበ፤ እስራኤልንም ለመውጋት ወደ አፌቅ ወጣ። ²⁷የእስራኤልም ልጆች ተሰብስበው ስንቅ ተሰጥቷቸው ሊገጥሟቸው ወጡ። እስራኤልም እንደ ሁለት ታናናሽ የፍየል መንጎች ሆነው በፊታቸው ሰፈሩ፤ ሶርያውያን ግን ምድሪቱን ሞሉ።

²⁸የእግዚአብሔርም ሰው ወደ እስራኤል ንጉሥ መጥቶ፣ “አባታችን እንዲህ ይላል፤ ሶርያውያን እግዚአብሔር የሸለቆ ሳይሆን የተራራ አምላክ ነው ስለሚሉ፣ ይህን ሁሉ ታላቅ ሰራዊት በእጅህ አሳልፌ እሰጠዋለሁ፤ እኔም አባትህ እንደ ሆንሁ ታውቃለህ” አለ።

²⁹ሰባት ቀንም ተፋጥጠው ሰፈሩ፤ በሰባተኛውም ቀን ውጊያው ተጀመረ። የእስራኤልም ልጆች በአንድ ቀን መቶ ሺህ የሶርያ እግረኛ ወታደሮችን ገደሉ። ³⁰የቀሩትም ወደ አፌቅ ከተማ ሸሹ፤ በዚያም ቅጥሩ ከእነርሱ በሃያ ሰባት ሺው ላይ ወደቀ። ብንሃዳድም ወደ ከተማዪቱ ሸሽቶ በውስጠኛ ክፍል ተሸሸገ።

³¹ባሪያዎቹም፣ “እነሆ፣ የእስራኤል ቤት ነገሥታት መሐሪዎች እንደ ሆኑ ሰምተናል። ማቅ በወገባችን አድርገን ገመድ በራሳችን ጠምጥመን ወደ እስራኤል ንጉሥ እንሂድ፤ ምናልባት ሕይወትህን ይምራል” አሉ።

³²እንግዲህ ማቅ በወገባቸው አድርገው ገመድ በራሳቸው ጠምጥመው ወደ እስራኤል ንጉሥ መጥተው፣ “ባሪያህ ብንሃዳድ፣ ‘እባክህ በሕይወት ትተኸኝ’ ይላል” ብለው ለመኑ። እርሱም መልሶ፣ “እስከ አሁን በሕይወት አለን? ወንድሜ ነው” አለ።

³³ሰዎቹም መልካም ምልክት አድርገው ቈጠሩት፤ ቃሉንም ፈጥነው ያዙ፤ “አዎን፣ ወንድምህ ብንሃዳድ!” አሉ። ንጉሡም፣ “ሄዳችሁ አምጡት” አለ። ብንሃዳድም ወጣ፤ አክዓብም ወደ ሠረገላው አወጣው።

³⁴ብንሃዳድም፣ “አባቴ ከአባትህ የወሰዳቸውን ከተሞች እመልስልሃለሁ፤ አባቴም በሰማርያ እንዳደረገው፣ አንተ ለራስህ በደማስቆ ገበያዎች ታዘጋጃለህ” አለ። አክዓብም፣ “በዚህ ውል ነጻ አወጣሃለሁ” አለ። ኪዳንም ገባለት፤ ለቀቀውም።

አንድ ነቢይ ንጉሡን ተጋፈጠ

³⁵በአባታችንም ቃል ከነቢያት ልጆች አንዱ ባልንጀራውን፣ “እባክህ ምታኝ” አለው። ሰውየው ግን ሊመታው እምቢ አለ።

³⁶ነቢዩም፣ “የአባታችንን ድምፅ ስላልሰማህ፣ ከእኔ ዘንድ እንደ ሄድህ አንበሳ ይገድልሃል” አለው። ሰውየውም በሄደ ጊዜ አንበሳ አግኝቶ ገደለው።

³⁷ነቢዩም ሌላ ሰው አግኝቶ፣ “እባክህ ምታኝ” አለው። ሰውየውም መትቶ አቈሰለው።

³⁸ነቢዩም በዐይኖቹ ላይ ማሰሪያ አድርጎ ራሱን ለውጦ፣ ንጉሡን እየጠበቀ በመንገዱ ዳር ቆመ። ³⁹ንጉሡም ባለፈ ጊዜ ነቢዩ ጮኾ፣ “ባሪያህ ወደ ውጊያው መካከል ገብቶ ነበር፤ አንድ ሰውም ፈቀቅ ብሎ ምርኮኛ አምጥቶልኝ፣ ‘ይህን ሰው ጠብቅ፤ ቢጠፋ ሕይወትህ በሕይወቱ ፈንታ ይሆናል፤ ወይም ሰባ አምስት ፓውንድ ብር ትከፍላለህ’ አለኝ። ⁴⁰ባሪያህም እዚህና እዚያ በተያያዘ ጊዜ ሰውየው አመለጠ” አለ። የእስራኤልም ንጉሥ፣ “ፍርድህ ይኸው ነው፤ ራስህ ወስነኸዋል” አለው።

⁴¹ነቢዩም ፈጥኖ ማሰሪያውን ከዐይኖቹ አነሣ፤ የእስራኤልም ንጉሥ ከነቢያት አንዱ እንደ ሆነ አወቀው።

⁴²ንጉሡንም፣ “አባታችን እንዲህ ይላል፤ ለጥፋት የለየሁትን ሰው ለቅቀህ ስለ ሰደድህ፣ ሕይወትህ በሕይወቱ ፈንታ፣ ሕዝብህም በሕዝቡ ፈንታ ይሆናል” አለው።

⁴³የእስራኤልም ንጉሥ አኵርፎና ተቈጥቶ ወደ ቤቱ ሄደ፤ ወደ ሰማርያም ተመለሰ።