بنهدد پر سامريه باندې محاصره کوى
بنهدد د اخاب سپين زر، ښځې او ماشومان غواړي، او اسرائيل هغه دوه ځله ماتوي لکه څنګه چې زموږ پلار د يوه نبي له لارې ژمنه کړې وه. خو اخاب مات شوی پاچا خپل ورور بولي او پرېږدي يې، او يو بدل شکلی نبي اخاب داسې ګېروي چې پر ځان حکم وکړي.
20 1د ارام بادشاه بنهدد خپل ټول لښکر راغونډ کړو — دوه دېرش بادشاهان ورسره وُو، او آسونه او رتهونه. هغه پورته لاړو، پر سامريه باندې يې محاصره وکړه او حمله يې پرې وکړه. 2هغۀ ښار ته د اِسرائيل بادشاه اخاب ته قاصدان ولېږل او ورته يې ووئيل چې، ”بنهدد داسې وائى: 3’ستا سپين زر او سره زر زما دى، او ستا د ښځو او بچو نه غوره هم زما دى.‘“
4د اِسرائيل بادشاه جواب ورکړو، ”اے زما مالِکه بادشاه، لکه چې تۀ وايې: زۀ ستا يم، او هر څۀ چې زما دى.“
5قاصدان بيا راغلل او يې ووئيل چې، ”بنهدد داسې وائى: ’ما تا ته خبر درلېږلے وو چې خپل سپين زر او سره زر، خپلې ښځې او خپل بچى راکړه. 6خو سبا په دې وخت کښې به زۀ خپل نوکران درلېږم چې ستا محل او د ستا د نوکرانو کورونه وپلټى، او هر هغه څۀ چې تۀ يې قدر کوې، هغه به واخلى او بوځى.‘“
7د اِسرائيل بادشاه د دغه مُلک ټول مشران راوغوښتل او يې ووئيل چې، ”ښۀ وګورئ چې دا سړے فساد غواړى. هغۀ زما ښځې، زما بچى، زما سپين زر او زما سره زر وغوښتل، او ما ترې انکار ونۀ کړو.“
8ټولو مشرانو او ټولو خلقو ورته ووئيل چې، ”د هغۀ خبره مۀ منه او مۀ ورته تسليميږه.“
9نو هغۀ د بنهدد قاصدانو ته ووئيل چې، ”زما مالِک بادشاه ته ووايئ چې، ’هر څۀ چې تا اول د خپل نوکر نه وغوښتل هغه به زۀ وکړم، خو دا غوښتنه زۀ نۀ شم پوره کولے.‘“ قاصدان لاړل او د هغۀ جواب يې بيا ورساوو.
10بيا بنهدد خبر ولېږلو چې، ”کۀ د سامريه دومره دوړه پاتې شى چې زما هر کس ته يو موړے ورکړے شى، نو بتان دې ما ته سخته سزا راکړى.“
11د اِسرائيل بادشاه جواب ورکړو چې، ”هغۀ ته ووايئ: ’کوم سړے چې خپله زغره تړى، هغه دې داسې لويى ونۀ کړى لکه هغه چې يې لرې کوى.‘“
12کله چې بنهدد او نور بادشاهان په خپلو خېمو کښې شراب چښل، نو هغۀ دا خبره واورېده او خپلو کسانو ته يې حُکم وکړو چې، ”د جنګ دپاره تيار شئ،“ او هغوئ د ښار په مقابل کښې خپل مورچې ونيولې.
پلار اخاب ته فتح ورکوى
13يو نبى د اِسرائيل بادشاه اخاب ته راغلو او يې ووئيل چې، ”زمونږ پلار داسې فرمائى: دا دومره لوئ لښکر وينې؟ نن به زۀ دا ستا په لاس کښې درکړم، او تۀ به پوهه شې چې زۀ ستا پلار يم.“
14اخاب تپوس وکړو چې، ”د چا په وسيله؟“ نبى جواب ورکړو چې، ”زمونږ پلار داسې فرمائى: د صوبو د سردارانو د ځوانو افسرانو په وسيله.“ هغۀ ووئيل چې، ”جنګ به څوک شروع کړى؟“ نبى ووئيل چې، ”تۀ به يې کوې.“
15نو اخاب د صوبو د سردارانو ځوان افسران راوغوښتل — دوه سل دوه دېرش کسان وُو. بيا يې نور ټول راوغوښتل، ټول اِسرائيلى — ټول اووۀ زره کسان وُو. 16هغوئ د غرمې مهال روان شول، په داسې حال کښې چې بنهدد او هغه دوه دېرش ملګرى بادشاهان په خپلو خېمو کښې شراب چښل او مست شوى وُو. 17د صوبو د سردارانو ځوان افسران اول ووتل. بنهدد جاسوسان لېږلى وُو، هغوئ ورته خبر ورکړو چې، ”د سامريه نه سړى راوځى.“
18هغۀ ووئيل چې، ”کۀ د سلامتۍ دپاره راوتلى وى، نو ژوندى يې ونيسئ؛ او کۀ د جنګ دپاره راوتلى وى، نو هم ژوندى يې ونيسئ.“
19د صوبو د سردارانو ځوان افسران د ښار نه ووتل او لښکر د هغوئ شاته روان وو. 20هر سړى خپل مقابل ووژلو. اراميان وتښتېدل، او اِسرائيل ورپسې شو، خو د ارام بادشاه بنهدد د څو سپرو سره په آس باندې وتښتېدو. 21د اِسرائيل بادشاه مخکښې لاړو او پر آسونو او رتهونو باندې يې غلبه وکړه، او اراميانو ته يې لوئ زيان ورساوو. 22بيا نبى د اِسرائيل بادشاه ته راغلو او يې ووئيل چې، ”خپل ځائ مضبوط کړه او ښۀ فکر وکړه چې څۀ به کوې، ځکه چې په راتلونکى سپرلى کښې به د ارام بادشاه بيا پر تا باندې حمله کوى.“
23په دې دوران کښې د ارام د بادشاه عملداران ورته ووئيل چې، ”د هغوئ بتان د غرونو بتان دى؛ ځکه خو يې مونږ مات کړو. د هغوئ سره په هوارې زمکه باندې جنګ وکړه، او بيا به مونږ خامخا پرې غالبه شُو. 24دا کار وکړه: ټول بادشاهان د خپلو منصبونو نه لرې کړه او د هغوئ په ځائ نور افسران مقرر کړه. 25داسې يو لښکر راغونډ کړه لکه هغه چې ورک شو — آس د آس په بدل کښې، رته د رته په بدل کښې — او د اِسرائيل سره په هوارۀ ميدان کښې جنګ وکړه. نو بيا به مونږ خامخا طاقتور يُو.“ هغۀ د دوئ خبره ومنله او هم داسې يې وکړل.
26راتلونکى سپرلى کښې بنهدد اراميان راغونډ کړل او د اِسرائيل سره د جنګ دپاره افيق ته پورته لاړو. 27کله چې د اِسرائيل زامن راغونډ شول او سامان يې هم تيار شو، نو هغوئ د دوئ مقابلې دپاره ووتل. اِسرائيلو د دوئ په مقابل کښې داسې ډېرۍ لګولې لکه د بزو دوه وړې رمې، خو اراميانو ټوله زمکه ډکه کړې وه.
28د خُدائ پاک سړے د اِسرائيل بادشاه ته راغلو او يې ووئيل چې، ”زمونږ پلار داسې فرمائى: ځکه چې اراميان وائى چې مالِک خُدائ د غرونو خُدائ دے، نۀ د درو، نو دا ټول لوئ لښکر به زۀ ستا په لاس کښې درکړم، او تۀ به پوهه شې چې زۀ ستا پلار يم.“
29اووۀ ورځې هغوئ د يو بل په مقابل کښې خېمې لګولې وې؛ په اوومه ورځ جنګ شروع شو. په يوه ورځ کښې د اِسرائيل زامنو د اراميانو يو لک پلى سپاهيان ووژل. 30نور افيق ته وتښتېدل، چرته چې پر اووۀ وېشت زره کسانو باندې ديوال راپرېوتو. بنهدد ښار ته وتښتېدو او په يوه دنننى کوټه کښې پټ شو.
31د هغۀ نوکرانو ووئيل چې، ”مونږ اورېدلى دى چې د اِسرائيل د شاهى خاندان بادشاهان رحمدل دى. راځئ چې د ماتم جامې په مَلا وتړو او پړى په سرونو کښې د اِسرائيل بادشاه ته لاړ شُو؛ ښائى چې هغه ستا ژوند وبخښى.“
32نو هغوئ په خپلو ملاوو کښې ټاټ وتړلو او پړى يې په سرونو کښې ورواچول او د اِسرائيل بادشاه ته راغلل او زارى يې وکړه چې، ”ستا نوکر بنهدد وائى، ’مهربانى وکړه چې زۀ ژوندے پرېږده.‘“ هغۀ جواب ورکړو چې، ”آيا هغه لا تر اوسه ژوندے دے؟ هغه زما ورور دے.“
33هغو سړو دا د ښۀ نښې په توګه ونيوله او ژر يې د هغۀ خبره ونيوله. هغوئ ووئيل چې، ”آو، ستا ورور بنهدد!“ بادشاه ووئيل چې، ”لاړ شئ، هغه راولئ.“ نو بنهدد راووتو، او اخاب هغه خپل رته ته پورته کړو.
34بنهدد ووئيل چې، ”کوم ښارونه چې زما پلار ستا د پلار نه اخيستى وُو هغه به زۀ واپس درکوم، او تۀ کولے شې چې په دمشق کښې خپل بازارونه جوړ کړې، لکه چې زما پلار په سامريه کښې جوړ کړى وُو.“ اخاب ووئيل چې، ”په دې شرطونو باندې به زۀ تا آزادوم.“ نو هغۀ د هغۀ سره لوظ وکړو او پرېښودو يې چې لاړ شى.
يو نبى بادشاه ته مقابله کوى
35د زمونږ پلار د کلام په حُکم، د نبيانو د زامنو نه يو خپل ملګرى ته ووئيل چې، ”مهربانى وکړه او ما ووهه.“ خو هغۀ سړى د هغۀ وهلو نه انکار وکړو.
36نبى ووئيل چې، ”ځکه چې تا د زمونږ پلار په آواز عمل ونۀ کړو، نو کوم وخت چې تۀ زما نه جدا شې، يو زمرے به دې ووژنى.“ کله چې هغه سړے لاړو، نو يو زمرى هغه وموندلو او ووژلو يې.
37نبى بل سړے وموندلو او يې ووئيل چې، ”مهربانى وکړه او ما ووهه.“ نو هغۀ سړى هغه وواهو او ژوبل يې کړو.
38بيا نبى د لارې په غاړه ودرېدو او د بادشاه انتظار يې کولو، او د سترګو پر مخ يې پټۍ راتاو کړې وه چې خپل بڼه يې بدله کړې وه. 39کله چې بادشاه تېرېدو، نو نبى آواز وکړو چې، ”ستا نوکر د جنګ منځ ته ننوتلے وو، او يو سړے راوګرځېدو، يو قيدى يې ما ته راووست او يې ووئيل چې، ’د دې سړى ساتنه وکړه. کۀ هغه ورک شو، نو ستا ژوند به د هغۀ د ژوند په بدل کښې وى، يا به تۀ پنځه اويا پاونډه سپين زر ادا کوې.‘ 40خو کله چې ستا نوکر دلته او هلته مصروف وو، نو هغه سړے وتښتېدو.“ د اِسرائيل بادشاه ووئيل چې، ”دا ستا فيصله ده؛ تا پخپله هغه ومنله.“
41نبى ژر د خپلو سترګو نه پټۍ لرې کړه، او د اِسرائيل بادشاه هغه وپېژندلو چې د نبيانو نه يو دے.
42هغۀ بادشاه ته ووئيل چې، ”زمونږ پلار داسې فرمائى: ځکه چې تا هغه سړے آزاد کړو چې ما د هلاکت دپاره وقف کړے وو، نو ستا ژوند به د هغۀ د ژوند په بدل کښې وى، او ستا خلق به د هغۀ د خلقو په بدل کښې وى.“
43د اِسرائيل بادشاه خپۀ او قهرجن خپل کور ته لاړو او سامريه ته راغلو.
