اول بادشاهان 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹اخاب ايزبل ته هر څۀ ووئيل چې ايليا کړى وُو، او دا چې هغۀ ټول نبيان څنګه په تُوره قتل کړل. ²ايزبل ايليا ته قاصد ولېږلو چې، ”کۀ ما سبا په دې وخت ستا حال د نبيانو په شان نۀ وى کړے، نو بتان دې ما سره همداسې وکړى، بلکې د دې نه زيات.“

³ايليا ووېرېدو، پاڅېدو او د خپل ژوند دپاره وتښتېدو، د يهوداه بير سبع ته ورسېدو او خپل نوکر يې هلته پرېښودو. ⁴هغه د يوې ورځې مزل بيابان ته ننوتلو، د يوې يکې جاړې بوټى لاندې کښېناستو او د مرګ غوښتنه يې وکړه. هغۀ ووئيل چې، ”اے پلاره، بس دے. زما ساه واخله، ځکه چې زۀ د خپلو پلارانو نه ښۀ نۀ يم.“

⁵بيا هغه د جاړې بوټى لاندې پرېووتو او ويده شو. يو فرښتې ورته لاس راؤوړلو او ووئيل چې، ”پاڅه او خوراک وکړه.“

⁶هغۀ وکتل، او د سر خوا کښې يې په تودو تيږو باندې پاخه شوے ډوډۍ او د اوبو يو لوښے پروت وو. هغۀ وخوړل او وڅښل او بيا پرېووتو. ⁷د زمونږ پلار فرښته دوېم ځل بيا راغله، هغۀ ته يې لاس راؤوړلو او ووئيل چې، ”پاڅه او خوراک وکړه، ځکه چې دا مزل تا دپاره ډېر ګران دے.“

⁸نو هغه پاڅېدو، خوراک يې وکړو او څښاک يې وکړو، او د هغه خوراک په زور يې څلوېښت ورځې او څلوېښت شپې مزل وکړو، ترڅو چې د زمونږ پلار غر حورب ته ورسېدو.

د پلار نرمه پسپسى

⁹هلته هغه يوې غار ته ننوتلو او شپه يې هلته تېره کړه. بيا د زمونږ پلار کلام ورته راغلو چې، ”اے ايليا، تۀ دلته څۀ کوې؟“

¹⁰هغۀ جواب ورکړو چې، ”زۀ د آسمانى لښکرو د پلار دپاره ډېر پُر جوش يم. اِسرائيل ستا لوظ پرېښودو، ستا قربان‌ګاهونه يې ونړول او ستا نبيان يې په تُوره قتل کړل. يواځې زۀ پاتې يم، او اوس هغوئ زما د ژوند پسې دى چې هغه واخلى.“

¹¹پلار وفرمائيل چې، ”ووځه او زما په مخکښې په غر باندې ودرېږه، ځکه چې زۀ تېرېدونکے يم.“ نو يو لوئ او زورور باد راغلو چې غرونه يې وسوزول او د زمونږ پلار په مخکښې يې تيږې ماتې کړې، خو پلار په باد کښې نۀ وو. د باد نه پس يو زلزله راغله، خو پلار په زلزله کښې نۀ وو.

¹²د زلزلې نه پس يو اور راغلو، خو زمونږ پلار په اور کښې نۀ وو. د اور نه پس د يوې نرمې پسپسۍ آواز راغلو.

¹³کله چې ايليا دا واورېدو، نو خپل مخ يې په خپلې چادر کښې پټ کړو، ووتلو او د غار په دروازه کښې ودرېدو. يو آواز ورته راغلو چې، ”اے ايليا، تۀ دلته څۀ کوې؟“

¹⁴هغۀ جواب ورکړو چې، ”زۀ د آسمانى لښکرو د پلار دپاره ډېر پُر جوش يم. د اِسرائيل قوم ستا لوظ پرېښودو، ستا قربان‌ګاهونه يې ونړول او ستا نبيان يې په تُوره قتل کړل. يواځې زۀ پاتې يم، او اوس هغوئ زما د ژوند پسې دى چې هغه واخلى.“

¹⁵زمونږ پلار هغۀ ته وفرمائيل چې، ”په هغه لار بيرته لاړ شه چې راغلے يې، د دمشق بيابان ته. هلته حزائيل د ارام په بادشاهۍ باندې مسح کړه. ¹⁶همدا رنګ د نمسى زوئ ياهو د اِسرائيل په بادشاهۍ باندې مسح کړه، او د ابل محولاه د شافط زوئ اليشع خپل په ځائ نبى مسح کړه. ¹⁷څوک چې د حزائيل د تُورې نه بچ شى، هغه به ياهو قتل کړى، او څوک چې د ياهو د تُورې نه بچ شى، هغه به اليشع قتل کړى. ¹⁸خو زۀ به په اِسرائيل کښې اووۀ زره وګړى پرېږدم، هر هغه زنګون چې د بعل مخکښې نۀ وى ټيټ شوے، او هر هغه خوله چې هغه يې نۀ وى ښکل کړې.“

پلار اليشع راوبللو

¹⁹نو ايليا هلته نه لاړو او د شافط زوئ اليشع يې وموندلو چې د دولس جوړو غوايانو سره قلبه کوى، او پخپله د دولسم جوړ پسې روان وو. ايليا ورته ورغلو او خپله چادر يې پرې واچوله. ²⁰اليشع غوايان پرېښودل، د ايليا پسې وزغستلو او ووئيل چې، ”ما ته اِجازت راکړه چې زۀ خپل پلار او مور خُدائ پامانى کړم، بيا به ستا پسې راځم.“ ايليا جواب ورکړو چې، ”بيرته لاړ شه، ما تا سره څۀ کړى دى؟“

²¹نو اليشع بيرته لاړو، د غوايانو جوړ يې واخستو او حلال يې کړل. د قلبې سامان يې د اور دپاره وکارؤلو، غوښه يې پخه کړه او خلقو ته يې ورکړه، او هغوئ وخوړل. بيا هغه د ايليا پسې لاړو او خدمت يې ورته وکړو.