હવે છપાયેલી
પુસ્તક

એલિયા જીવ બચાવવા નાસે છે

ઇઝેબેલની એક ધમકીથી એલિયા અરણ્યમાં નાસી જાય છે અને મરણ માગે છે. એક દૂત તેને બે વાર ખવડાવે છે, અને હોરેબમાં પવન, ધરતીકંપ અને અગ્નિ પસાર થાય છે પણ તેમાં આપણા પિતા નથી. એક ધીમો અવાજ તેને ત્રણ માણસોનો અભિષેક કરવા પાછો મોકલે છે.

અધ્યાય 19.

એલિયાએ જે કંઈ કર્યું હતું, અને તેણે તલવારથી સર્વ પ્રબોધકોને કેવી રીતે મારી નાખ્યા હતા, એ બધું આહાબે ઈઝેબેલને કહ્યું. ઈઝેબેલે એલિયા પાસે સંદેશવાહક મોકલીને કહેવડાવ્યું, “જો કાલે આ સમય સુધીમાં હું તારા જીવની દશા પેલા પ્રબોધકોમાંના એકના જેવી ન કરું, તો દેવતાઓ મને એવું ને એથી પણ વધારે કરે.”

એલિયા ગભરાઈ ગયો અને ઊઠીને પોતાનો જીવ બચાવવા નાઠો. તે યહૂદિયાના બેરશેબા પહોંચ્યો અને ત્યાં પોતાના સેવકને મૂકી દીધો. તે પોતે એક દિવસની મજલ વેરાનમાં ગયો અને એક એકલા ઝાઉના ઝાડ નીચે બેસીને મરવા ઝંખ્યું. તેણે કહ્યું, “હે મારા પિતા, બસ થયું. મારો જીવ લઈ લો; હું મારા પૂર્વજો કરતાં સારો નથી.”

તે ઝાઉના ઝાડ નીચે સૂઈ ગયો અને ઊંઘી ગયો. એક દૂતે તેને સ્પર્શ કરીને કહ્યું, “ઊઠ અને ખા.”

તેણે જોયું, તો તેના માથા પાસે ગરમ પથ્થરો પર શેકેલી એક રોટલી અને પાણીનો એક ઘડો હતાં. તે ખાઈ-પીને ફરી સૂઈ ગયો. આપણા પિતાનો દૂત બીજી વાર પાછો આવ્યો અને તેને સ્પર્શ કરીને કહ્યું, “ઊઠ અને ખા—આ મજલ તારે માટે બહુ લાંબી છે.”

તેથી તે ઊઠ્યો, ખાધું-પીધું, અને એ ખોરાકથી બળ પામીને આપણા પિતાના પર્વત હોરેબ સુધી ચાળીસ દિવસ અને ચાળીસ રાત ચાલ્યો.

પિતાની હળવી ફૂસફૂસ

ત્યાં તે એક ગુફામાં જઈને રાત રહ્યો. પછી આપણા પિતાનો શબ્દ તેની પાસે આવ્યો, “એલિયા, તું અહીં શું કરે છે?”

તેણે જવાબ આપ્યો, “આકાશની સેનાઓના પિતા માટે હું ખૂબ ઝનૂની રહ્યો છું. ઇઝરાયલે તમારો કરાર તજી દીધો છે, તમારી વેદીઓ તોડી પાડી છે, અને તમારા પ્રબોધકોને તલવારથી મારી નાખ્યા છે. ફક્ત હું એકલો જ બાકી રહ્યો છું, અને હવે તેઓ મારો જીવ પણ લઈ લેવા મથે છે.”

આપણા પિતાએ કહ્યું, “બહાર નીકળીને મારી આગળ પર્વત પર ઊભો રહે; હું પસાર થવાનો છું.” એક મોટો અને જોરાવર પવન આવ્યો, જેણે આપણા પિતાની આગળ પર્વતોને ચીરી નાખ્યા અને ખડકોના ચૂરેચૂરા કરી દીધા, પણ એ પવનમાં તેઓ ન હતા. પવન પછી ધરતીકંપ થયો, પણ એ ધરતીકંપમાં તેઓ ન હતા.

ધરતીકંપ પછી આગ આવી, પણ એ આગમાં આપણા પિતા ન હતા. આગ પછી હળવી ફૂસફૂસનો અવાજ આવ્યો.

એ સાંભળીને એલિયાએ પોતાના ડગલાથી પોતાનું મોં ઢાંકી દીધું અને બહાર નીકળીને ગુફાના પ્રવેશદ્વાર પાસે ઊભો રહ્યો. તેની પાસે એક અવાજ આવ્યો, “એલિયા, તું અહીં શું કરે છે?”

તેણે જવાબ આપ્યો, “આકાશની સેનાઓના પિતા માટે હું ખૂબ ઝનૂની રહ્યો છું. ઇઝરાયલના લોકોએ તમારો કરાર તજી દીધો છે, તમારી વેદીઓ તોડી પાડી છે, અને તમારા પ્રબોધકોને તલવારથી મારી નાખ્યા છે. ફક્ત હું એકલો જ બાકી રહ્યો છું, અને હવે તેઓ મારો જીવ પણ લઈ લેવા મથે છે.”

આપણા પિતાએ તેને કહ્યું, “તું જે માર્ગે આવ્યો તે જ માર્ગે દમાસ્કસના વેરાન તરફ પાછો જા. ત્યાં હઝાએલને અરામ પર રાજા તરીકે અભિષેક કર. વળી નિમ્શીના દીકરા યેહૂને ઇઝરાયલ પર રાજા તરીકે અભિષેક કર, અને આબેલ-મહોલાના શાફાટના દીકરા એલિશાને તારી જગ્યાએ પ્રબોધક તરીકે અભિષેક કર. જે કોઈ હઝાએલની તલવારથી બચી જશે તેને યેહૂ મારી નાખશે; અને જે કોઈ યેહૂની તલવારથી બચી જશે તેને એલિશા મારી નાખશે. તોપણ હું ઇઝરાયલમાં સાત હજારને બાકી રાખીશ—એ દરેક ઘૂંટણ જે બઆલ આગળ નમ્યું નથી, અને દરેક મોં જેણે તેને ચુંબન કર્યું નથી.”

પિતા એલિશાને બોલાવે છે

તેથી એલિયા ત્યાંથી ગયો અને તેણે શાફાટના દીકરા એલિશાને જોયો, જે બાર જોડ બળદથી ખેડતો હતો અને પોતે બારમી જોડ હાંકતો હતો. એલિયાએ પાસે જઈને તેના પર પોતાનો ડગલો નાખ્યો. એલિશાએ બળદોને મૂકી દીધા અને એલિયાની પાછળ દોડીને કહ્યું, “મને મારા પિતા અને માને વિદાય-ચુંબન કરવા દે, પછી હું તારી પાછળ આવીશ.” એલિયાએ જવાબ આપ્યો, “પાછો જા. મેં તને શું કર્યું છે?”

તેથી એલિશા પાછો ગયો, પોતાની બળદની જોડ લઈને તેમને કાપી નાખ્યા. ખેડવાનાં સાધનોને બળતણ તરીકે વાપરીને તેણે માંસ રાંધ્યું અને લોકોને આપ્યું, અને તેઓએ ખાધું. પછી તે એલિયાની પાછળ ગયો અને તેની સેવા કરવા લાગ્યો.