Elia Kabur Nyalametkeun Nyawana
Ku hiji ancaman ti Isebel bae, Elias kabur ka gurun keusik bari menta paeh. Malaikat mere manehna dahar dua kali, sarta di Gunung Horeb angin, lini, jeung seuneu ngaliwat tanpa Rama urang aya di jerona. Sora harewos ngutus manehna balik pikeun ngistrenan tilu jelema.
19 1Raja Ahab nyaritakeun ka Isebel sagala anu geus dipilampah ku Elia, katut kumaha Elia geus maéhan sakabéh nabi ku pedang. 2Isebel ngutus utusan ka Elia, pokna, “Muga para déwa nyiksa kami, malah leuwih ti kitu, lamun dina waktu kieu isukan kami teu bisa nyieun nyawa manéh jadi cara salah saurang ti nabi-nabi téa.”
3Ku sabab sieun, Elia tuluy nangtung terus kabur nyalametkeun nyawana, nepi ka Bersyeba di tanah Yuda, sarta ninggalkeun gandékna di dinya. 4Anjeunna lumampah sapoé jalan ka jero gurun keusik, tuluy diuk di handapeun hiji tangkal rotem, sarta nyuhunkeun supaya dipaéhan. Piunjukna, “Parantos cekap, Nun Ama. Mugi dipundut nyawa abdi; abdi teu leuwih saé ti karuhun abdi.”
5Anjeunna tuluy ngedeng sarta saré di handapeun tangkal rotem téa. Torojol aya malaikat noél ka anjeunna, saurna, “Geura gugah, tuang.”
6Barang anjeunna neuteup, kasampak di gigireun sirahna aya roti anu diasakan dina batu panas, jeung saguci cai. Anjeunna tuang sareng ngaleueut, tuluy ngedeng deui. 7Malaikat ti Rama urang sumping deui pikeun kadua kalina, noél ka anjeunna, saurna, “Geura gugah, tuang, sabab lampah téh bakal karasa beurat teuing pikeun anjeun.”
8Anjeunna tuluy gugah, tuang sareng ngaleueut, sarta ku karana kakuatan tina kadaharan téa anjeunna lumampah opat puluh poé opat puluh peuting nepi ka Horeb, Gunung Rama urang.
Haréwos Lemah Lembut ti Rama urang
9Di dinya anjeunna lebet ka hiji guha tuluy mondok peuting. Tuluy aya pangandika ti Rama urang ka anjeunna, “Keur naraon manéh di dieu, Elia?”
10Piunjuk Elia, “Abdi téh kacida getolna ngabdi ka Rama, Gusti nu murba balad sawarga. Urang Israil geus naringgalkeun perjangjian Ama, ngaruag altar-altar Ama, sarta maéhan nabi-nabi Ama ku pedang. Ngan kantun abdi nyalira, ayeuna maranéhna ngarah nyawa abdi, hayang nyabut.”
11Dawuhan Rama urang, “Geura kaluar, cengkat di luhur gunung di payuneun Kami, sabab Kami rék ngaliwat.” Breng aya angin ribut anu kacida gedé jeung tarikna, ngaobak-ngabrik gunung-gunung sarta ngaremukkeun batu-batu karang di payuneun Rama urang, tapi Mantenna henteu aya di jero angin téa. Sanggeus angin, aya lini, tapi Mantenna henteu aya di jero lini.
12Sanggeus lini, aya seuneu, tapi Rama urang henteu aya di jero seuneu. Sanggeus seuneu, aya sora haréwos anu lemah lembut.
13Barang ngadangu éta, Elia nutupan beungeutna ku jubahna, tuluy kaluar sarta ngadeg di lawang guha. Tuluy aya soara ka anjeunna, “Keur naraon manéh di dieu, Elia?”
14Piunjuk Elia, “Abdi téh kacida getolna ngabdi ka Rama, Gusti nu murba balad sawarga. Urang Israil geus naringgalkeun perjangjian Ama, ngaruag altar-altar Ama, sarta maéhan nabi-nabi Ama ku pedang. Ngan kantun abdi nyalira, ayeuna maranéhna ngarah nyawa abdi, hayang nyabut.”
15Dawuhan Rama urang ka anjeunna, “Geura balik deui nuturkeun jalan datang maneh, ka gurun keusik Damsik. Di dinya urapan Hasael jadi raja di Aram. 16Kitu deui urapan Yehu bin Nimsi jadi raja di Israil, sarta urapan Elisa bin Safat ti Abel-Mehola jadi nabi ngaganti maneh. 17Sing saha anu bisa leupas tina pedang Hasael, bakal dipaéhan ku Yehu; jeung sing saha anu bisa leupas tina pedang Yehu, bakal dipaéhan ku Elisa. 18Tapi Kami rék nyesakeun tujuh rébu urang di Israil—unggal tuur anu henteu tungkul nyembah ka Baal, sarta unggal sungut anu henteu ngambung ka manéhna.”
Rama Nyaur Elisa
19Tuluy Elia indit ti dinya, sarta manggihan Elisa bin Safat keur ngawuluku maké dua welas pasang sapi, ari anjeunna sorangan ngagiring pasangan nu kadua welas. Elia nyampeurkeun tuluy nyangsangkeun jubahna ka anjeunna. 20Elisa tuluy ninggalkeun sapi-sapina, lumpat nuturkeun Elia, pokna, “Widian abdi amitan ngambung ka ama sareng ibu heula, saparantosna abdi rék ngiring ka anjeun.” Waler Elia, “Geura balik deui. Naon atuh anu geus dipigawé ku kami ka maneh?”
21Elisa tuluy balik deui, nyokot sapasang sapina, terus dipeuncit. Parabot wuluku dijieun suluh, dagingna diasakan, tuluy dibikeun ka jalma réa, terus didalahar. Geus kitu Elisa ngiring ka Elia sarta ngabdi ka anjeunna.