Ilyos jon saqlab qochadi
Izabelning birgina tahdidi bilan Ilyos choʻlga qochib, oʻlimini soʻraydi. Farishta uni ikki marta ovqatlantiradi. Xoribda shamol, zilzila va olov oʻtib ketadi, lekin Otamiz ularning ichida emas edi. Bir shivir uni moylash uchun uch kishi bilan ortga qaytaradi.
19 1Axab Ilyosning qilgan barcha ishlarini, barcha paygʻambarlarni qilich bilan qanday oʻldirganini Izabelga soʻzlab berdi. 2Izabel Ilyosning oldiga elchi yuborib dedi: “Agar ertaga shu vaqtga qadar men sening joningni oʻsha paygʻambarlarning biriday qilib qoʻymasam, xudolar menga jazo ustiga jazo bersin.”
3Ilyos qoʻrqib ketdi, oʻrnidan turib, jonini saqlab qochdi. Yahudodagi Bershebaga yetib bordi va xizmatkorini oʻsha yerda qoldirdi. 4Oʻzi esa sahroga bir kunlik yoʻl yurib, yolgʻiz bir buta tagiga oʻtirdi va oʻlimni tiladi. “Yetar, Otam,” dedi u. “Jonimni olgin; men ota-bobolarimdan afzal emasman.”
5U oʻsha buta tagida yotib, uxlab qoldi. Shunda bir farishta unga tegib: “Turib, ovqatlan,” dedi.
6U qaradiki, bosh tomonida qizigan toshlarda pishirilgan non va bir koʻza suv turibdi. U yeb-ichib, yana yotdi. 7Otamizning farishtasi ikkinchi marta qaytib keldi, unga tegib dedi: “Turib, ovqatlan — bu yoʻl sen uchun juda ogʻir.”
8Shunda u turib, yeb-ichdi va oʻsha taomdan quvvat olib, Otamizning togʻi — Xoribga qadar qirq kechayu qirq kunduz yoʻl yurdi.
Otamizning muloyim shivirlashi
9U yerda bir gʻorga kirib, tunab qoldi. Shunda unga Otamizning kalomi keldi: “Bu yerda nima qilib yuribsan, Ilyos?”
10U javob berdi: “Men osmon qoʻshinlarining Otasi uchun oʻta gʻayratli boʻldim. Isroil Sening ahdingdan voz kechdi, qurbongohlaringni buzib tashladi, paygʻambarlaringni qilich bilan oʻldirdi. Yolgʻiz men qoldim, endi esa ular jonimni olish uchun uni qidirmoqda.”
11Otamiz dedi: “Chiqib, togʻ ustida Mening huzurimda tur; mana, Men oʻtib ketaman.” Shunda ulkan, kuchli bir shamol togʻlarni yorib, Otamizning oldida qoyalarni parcha-parcha qildi, lekin U shamolda emas edi. Shamoldan soʻng zilzila boʻldi, biroq U zilzilada ham emas edi.
12Zilziladan soʻng olov paydo boʻldi, biroq Otamiz olovda emas edi. Olovdan soʻng muloyim bir shivir ovozi eshitildi.
13Ilyos buni eshitib, yuzini choponi bilan oʻrab, tashqariga chiqdi va gʻor ogʻzida turdi. Shunda unga bir ovoz keldi: “Bu yerda nima qilib yuribsan, Ilyos?”
14U javob berdi: “Men osmon qoʻshinlarining Otasi uchun oʻta gʻayratli boʻldim. Isroil xalqi Sening ahdingdan voz kechdi, qurbongohlaringni buzib tashladi, paygʻambarlaringni qilich bilan oʻldirdi. Yolgʻiz men qoldim, endi esa ular jonimni olish uchun uni qidirmoqda.”
15Otamiz unga dedi: “Kelgan yoʻling bilan qaytib, Damashq sahrosiga bor. Oʻsha yerda Hazoyilni Oram ustidan podshoh qilib moyla. 16Nimshiy oʻgʻli Yohuni ham Isroil ustidan podshoh qilib moyla, Obel-Mexolalik Shofat oʻgʻli Elishayni esa oʻz oʻrningga paygʻambar qilib moyla. 17Hazoyilning qilichidan qutulgan har kimni Yohu oʻldiradi; Yohuning qilichidan qutulgan har kimni esa Elishay oʻldiradi. 18Lekin Men Isroilda yetti ming kishini — Baalga tiz choʻkmagan har bir tizzani, uni oʻpmagan har bir ogʻizni qoldiraman.”
Ota Elishayni chaqiradi
19Shunda Ilyos u yerdan ketdi va Shofat oʻgʻli Elishayni oʻn ikki juft hoʻkiz bilan yer haydayotgan holda topdi; oʻzi oʻn ikkinchi juftni haydab borardi. Ilyos uning oldiga borib, choponini uning ustiga tashladi. 20Elishay hoʻkizlarni tashlab, Ilyosning orqasidan yugurdi va dedi: “Ota-onam bilan xayrlashib, ularni oʻpib olay, keyin sizga ergashaman.” Ilyos unga: “Qaytib bor,” deb javob berdi. “Men senga nima qildim?”
21Shunda Elishay qaytib borib, bir juft hoʻkizini olib, ularni soʻydi. Yer haydash asboblarini oʻtin qilib, goʻshtni pishirdi va odamlarga berdi, ular esa yeyishdi. Soʻng u Ilyosga ergashib, unga xizmat qildi.