Nabi Elia Mlayu Nylametake Nyawane
Mung sapisan diancam Izébèl, Élia mlayu menyang ara-ara samun nyuwun mati. Ana malaékat mènèhi pangan kaping pindho, lan ing Horèb angin, lindhu, lan geni liwat nanging Rama kita ora ana ing kono. Swara kang lirih ngutus dhèwèké bali kanthi wong telu kang kudu dijebadi.
19 1Prabu Ahab nyritakake marang Izebel sakabehe kang wis ditindakake dening Nabi Elia, lan kepriye anggone mateni para nabi kabeh nganggo pedhang. 2Izebel banjur ngutus wong marang Nabi Elia, tembunge: “Muga para allah numpes aku, malah luwih saka iku, yen sesuk kira-kira wayah iki aku ora gawe nyawamu kaya salah sijine para nabi mau.”
3Nabi Elia wedi, banjur tangi lan mlayu nylametake nyawane. Sawise tekan ing Bersyeba kang klebu tanah Yehuda, abdine ditinggal ana ing kono. 4Dheweke nerusake lakune sedina muput mlebu ing ara-ara samun, banjur lungguh ngisor wit rotem kang ngadeg ijen, sarta nyuwun supaya diparingi pati. Ature: “Wis cukup, dhuh Rama. Mugi nyawa kawula Paduka pundhut; kawula boten langkung becik tinimbang para leluhur kawula.”
5Dheweke banjur turu ngisor wit rotem mau. Dumadakan ana malaekat kang ndemek dheweke sarta ngandika: “Tangia lan mangana.”
6Bareng dheweke ndeleng, pranyata ing sacedhake sirahe ana roti kang dipanggang ing watu panas, lan ana kendhi isi banyu. Dheweke banjur mangan lan ngombe, nuli turu maneh. 7Malaekate Rama kita rawuh maneh kang kaping pindho, banjur ndemek dheweke sarta ngandika: “Tangia lan mangana, awit lakumu isih adoh banget.”
8Dheweke banjur tangi, mangan lan ngombe. Sawise olehe kekuwatan saka pangan mau, dheweke lumaku patang puluh dina patang puluh bengi tekan ing gunung Horeb, yaiku gununge Rama kita.
Swara Bisikan Lirih saka Rama kita
9Ana ing kono dheweke mlebu ing guwa lan nginep ing jerone. Nuli ana pangandikane Rama kita marang dheweke: “Elia, kowe lagi ngapa ana ing kene?”
10Ature: “Kawula tansah kumobong ing manah kagem Paduka, dhuh Rama, Gustine wadyabala swarga. Bangsa Israel sampun nyingkur prajanjian Paduka, ngrubuhake misbyah-misbyah Paduka, saha mejahi para nabi Paduka mawi pedhang. Namung kawula piyambak ingkang kantun, lan samangke sami ngupadosi nyawa kawula, badhe karebat.”
11Rama kita banjur ngandika: “Metua lan ngadega ing gunung ana ngarsaKu, awit Aku bakal langkung.” Dumadakan ana angin gedhe kang banter nrajang gunung-gunung lan ngremuk watu-watu ana ngarsane Rama kita, nanging Rama kita ora ana ing sajroning angin iku. Sawise angin mau banjur ana lindhu, nanging Rama kita ora ana ing sajroning lindhu.
12Sawise lindhu banjur ana geni, nanging Rama kita ora ana ing sajroning geni. Sawise geni, ana swara bisikan kang lirih.
13Bareng krungu iku, Nabi Elia nutupi raine nganggo jubahe, banjur metu lan ngadeg ing lawanging guwa. Nuli ana swara marang dheweke: “Elia, kowe lagi ngapa ana ing kene?”
14Ature: “Kawula tansah kumobong ing manah kagem Paduka, dhuh Rama, Gustine wadyabala swarga. Bangsa Israel sampun nyingkur prajanjian Paduka, ngrubuhake misbyah-misbyah Paduka, saha mejahi para nabi Paduka mawi pedhang. Namung kawula piyambak ingkang kantun, lan samangke sami ngupadosi nyawa kawula, badhe karebat.”
15Rama kita banjur ngandika marang dheweke: “Baliya nurut dalan kang mboktekani, menyang ara-ara samun Damsyik. Satekamu ing kana, jebadana Hazael dadi raja ing Aram. 16Uga jebadana Yehu anake Nimsi dadi raja ing Israel, sarta jebadana Elisa anake Safat saka Abel-Mehola dadi nabi gegentimu. 17Sing sapa oncat saka pedhange Hazael bakal dipateni dening Yehu, lan sing sapa oncat saka pedhange Yehu bakal dipateni dening Elisa. 18Ewadene Aku bakal nyisakake wong pitung ewu ana ing Israel—yaiku saben dhengkul kang ora tau sujud marang Baal, lan saben cangkem kang ora tau ngambung marang dheweke.”
Sang Rama Nimbali Elisa
19Nabi Elia banjur mangkat lan nemoni Elisa anake Safat kang lagi mluku nganggo rolas rakit sapi, dene dheweke dhewe nglakokake rakit kang kaping rolas. Nabi Elia nyedhaki Elisa, banjur nyampirake jubahe marang dheweke. 20Elisa banjur ninggal sapine, mlayu nututi Nabi Elia, sarta matur: “Kawula keparenga ngambung bapak saha biyung kawula rumiyin minangka pamit, lajeng kawula badhe ndherek panjenengan.” Wangsulane Nabi Elia: “Baliya. Aku wis tumindak apa marang kowe?”
21Elisa banjur bali, njupuk sarakit sapine, nuli disembeleh. Piranti pluku dienggo kayu obong, daginge dimasak lan diwenehake marang wong-wong, banjur padha mangan. Sawise iku Elisa ndherek Nabi Elia lan ngladeni dheweke.