Eliyaas Lubbuu Isaa Baraaruuf Fiige
Doorsisa Elzaabel tokkoon Eliyaas du'uu kadhachaa gara lafa onaatti baqata. Ergamaan waaqaa al lama isa nyaachisa, Horeebittis bubbeen, sochiin lafaa fi ibiddi utuu Abbaan keenya isaan keessa hin jiraatin darbu. Sagaleen hasaasaa tokko namoota sadii dibuuf isa deebisa.
Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 9, 11, 13, 15–18
19 1Ahaab waan Eliyaas hojjete hundumaa fi akka inni raajota hunda goraadeedhaan ajjeese Yezebelitti hime. 2Yezebel ergamaa Eliyaasitti ergitee, «Yoo yeroo kana boru lubbuu kee akka lubbuu raajota sanaa keessaa tokkoo hin godhin, waaqonni akkasuma naaf haa godhan, kana caalaas haa godhan» jechuun.
3Eliyaas sodaatee ka'ee lubbuu isaaf fiige; Yihudaa keessatti Beer-Sheeba ga'ee, tajaajilaa isaa achitti dhiise. 4Inni gara gammoojjii imala guyyaa tokkoo deemee, muka daalacha kophaa tokko jalatti taa'ee du'uuf kadhate. «Gahaa dha, Yaa Abbaa koo,» jedhe, «lubbuu koo fudhadhu; ani abbootii koo caalaa wayyuu miti.»
5Inni dachaa'ee muka daalacha sana jalatti rafe. Ergamaan tokko isa tuqee, «Ka'iitii nyaadhu» jedhe.
6Inni ilaalee, mataa isaa bira daabboon dhagaa ho'aa irratti bilchaate fi okkotee bishaanii tokko ture. Nyaatee dhugee deebi'ee dachaa'e. 7Ergamaan Abbaa keenyaa si'a lammaffaa deebi'ee isa tuqee, «Ka'iitii nyaadhu—imalli kun sif ulfaata» jedhe.
8Kanaaf inni ka'ee nyaatee dhugee, nyaata sanaan jabaatee, guyyaa afurtamii fi halkan afurtama gara Horeb, tulluu Abbaa keenyaa deeme.
Haasaa Laafaa Abbaa
9Achittis holqa tokkotti seenee halkan sana achi bule. Yommus dubbiin Abbaa keenyaa gara isaa dhufee, «Eliyaas, ati asitti maal gochaa jirta?» jedhe.
10Inni deebisee, «Ani Abbaa loltoota waaqaatiif baay'ee hinaafeera. Israa'eloonni kakuu kee dhiisanii, iddoowwan aarsaa kee diiganiiru, raajota kee goraadeedhaan ajjeesaniiru. Ani qofatu hafe, amma immoo lubbuu koo fudhachuuf in barbaadu» jedhe.
11Abbaan keenya, «Ba'iitii fuula koo duratti tulluu irra dhaabadhu; ani darbuuf jira» jedhe. Qilleensi guddaan jabaan tulluuwwan tarsaasee, Abbaa keenya duratti dhagaawwan caccabsee; garuu Abbaan keenya qilleensa keessa hin turre. Qilleensa booda sochii lafaa ture; garuu Abbaan keenya sochii lafaa keessa hin turre.
12Sochii lafaa booda ibiddi ture; garuu Abbaan keenya ibidda keessa hin turre. Ibidda booda sagaleen laafaan tasgabbaa'aan ture.
13Eliyaas kana yommuu dhaga'u, fuula isaa uffata isaatiin haguugee ba'ee afaan holqaatti dhaabate. Sagaleen tokko isatti dhufee, «Eliyaas, ati asitti maal gochaa jirta?» jedhe.
14Inni deebisee, «Ani Abbaa loltoota waaqaatiif baay'ee hinaafeera. Ilmaan Israa'el kakuu kee dhiisanii, iddoowwan aarsaa kee diiganiiru, raajota kee goraadeedhaan ajjeesaniiru. Ani qofatu hafe, amma immoo lubbuu koo fudhachuuf in barbaadu» jedhe.
15Abbaan keenya isatti, «Karaa dhufte sanaan deebi'i, gara gammoojjii Damaasqos. Achitti Hazaael Aram irratti mootii godhii dibi. 16Akkasumas Yehu ilma Nimshii Israa'el irratti mootii godhii dibi; Elisaa ilma Shafat kan Abel-Meholaa iddoo keetti raajii godhii dibi. 17Namni goraadee Hazaael jalaa miliqu hundi Yehuun in ajjeesa; kan goraadee Yehu jalaa miliqus Elisaan in ajjeesa. 18Garuu ani Israa'el keessaa kumni torba nan hambisa—jilbi Baal duratti hin jilbeenfatin hundumaa, afaan isa hin dhungatin hundumaa» jedhe.
Abbaan Elisaa Waama
19Kanaaf Eliyaas achii ba'ee Elisaa ilma Shafat sa'a wal-qabaa kudha lamaan qotaa jiruu argate; inni mataan isaa kan kudha lammaffaa geggeessaa ture. Eliyaas gara isaa dhaqee uffata isaa isa irra buuse. 20Elisaa sa'a sana dhiisee Eliyaasin duukaa fiigee, «Maaloo abbaa koo fi haadha koo dhungadhee akkan isaan geggeesse na eegi, ergasii si duukaa nan bu'a» jedhe. Eliyaas, «Deebi'i; ani si maal godheera?» jedhee deebise.
21Kanaaf Elisaa deebi'ee sa'a isaa wal-qabaa fudhatee ajjeese. Meeshaa qotiisaa ibsaaf godhatee foon sana bilcheessee namootaaf kenne, isaanis nyaatan. Ergasii Eliyaasin duukaa bu'ee isa tajaajile.
