एलिया आफ्नो ज्यान बचाउन भाग्छन्

ईजेबेलको एउटै धम्कीमा एलिया मर्न माग्दै उजाडस्थानतिर भाग्छन्। एउटा स्वर्गदूतले उनलाई दुई पटक खुवाउँछन्, र होरेबमा हावा, भूकम्प र आगो बित्छन् तर तिनमा हाम्रा पिता हुनुहुन्न। एउटा मधुरो आवाजले उनलाई अभिषेक गर्नुपर्ने तीन जनासहित फर्काएर पठाउँछ।

अध्याय 19।

आहाबले एलियाले गरेका सबै काम, र तिनले कसरी सबै अगमवक्ताहरूलाई तरवारले मारेका थिए भनी ईजेबेललाई बताए। ईजेबेलले एलियाकहाँ एउटा दूत पठाइन्, “भोलि यसै समयसम्म मैले तेरो जीवनलाई ती अगमवक्ताहरूमध्ये एकको जस्तै बनाइनँ भने देवताहरूले मलाई यस्तै, बरु झन् बढी गरून्।”

डराएर एलिया उठे र आफ्नो ज्यान बचाउन भागे, यहूदाको बेर्शेबामा पुगे, अनि आफ्नो सेवकलाई त्यहीँ छोडे। उनी उजाड-स्थानमा एक दिनको बाटो हिँडे, एउटा एक्लो झाउको रूखमुनि बसे, र आफ्नो मृत्यु मागे। उनले भने, “बस् भयो, हे मेरा पिता। मेरो प्राण लिनुहोस्; म मेरा पुर्खाहरूभन्दा असल छैनँ।”

उनी त्यस झाउको रूखमुनि पल्टेर सुते। एउटा स्वर्गदूतले उनलाई छोए र भने, “उठ र खाऊ।”

उनले हेरे, र आफ्नो टाउकोनेर तातो ढुङ्गामा सेकेको रोटी र एक गाग्री पानी थियो। उनले खाए, पिए, अनि फेरि पल्टे। हाम्रा पिताका स्वर्गदूत दोस्रो पटक फर्केर आए, उनलाई छोए, र भने, “उठ र खाऊ—यात्रा तेरो निम्ति ज्यादै कठिन छ।”

त्यसैले उनी उठे, खाए र पिए, अनि त्यस भोजनले बलियो भएर हाम्रा पिताको पर्वत होरेबसम्म चालीस दिन र चालीस रात यात्रा गरे।

पिताको सौम्य फुसफुसाहट

त्यहाँ उनी एउटा गुफाभित्र गएर रात बिताए। तब हाम्रा पिताको वचन उनीकहाँ आयो, “ए एलिया, तँ यहाँ के गर्दैछस्?”

उनले जवाफ दिए, “मैले स्वर्गका सेनाहरूका पिताको निम्ति बडो जोशका साथ काम गरेको छु। इस्राएलले तपाईंको करार त्यागेको छ, तपाईंका वेदीहरू भत्काएका छन्, र तपाईंका अगमवक्ताहरूलाई तरवारले मारेका छन्। म मात्र एक्लै बाँकी छु, र अब तिनीहरू मेरो प्राण लिन खोज्दैछन्।”

हाम्रा पिताले भन्नुभयो, “बाहिर निस्केर पर्वतमा मेरो सामु खडा हो; म छेउबाट जान लागेको छु।” एउटा ठूलो, शक्तिशाली आँधीले पर्वतहरू चिर्‍यो र हाम्रा पिताको सामु चट्टानहरू टुक्रा-टुक्रा पारिदियो, तर उहाँ आँधीमा हुनुहुन्नथ्यो। आँधीपछि भूकम्प आयो, तर उहाँ भूकम्पमा हुनुहुन्नथ्यो।

भूकम्पपछि आगो आयो, तर हाम्रा पिता आगोमा हुनुहुन्नथ्यो। आगोपछि एउटा सौम्य फुसफुसाहटको आवाज आयो।

त्यो सुनेर एलियाले आफ्नो खास्टोले आफ्नो अनुहार छोपे, बाहिर निस्के, र गुफाको मुखमा खडा भए। उनीकहाँ एउटा आवाज आयो, “ए एलिया, तँ यहाँ के गर्दैछस्?”

उनले जवाफ दिए, “मैले स्वर्गका सेनाहरूका पिताको निम्ति बडो जोशका साथ काम गरेको छु। इस्राएलका मानिसहरूले तपाईंको करार त्यागेका छन्, तपाईंका वेदीहरू भत्काएका छन्, र तपाईंका अगमवक्ताहरूलाई तरवारले मारेका छन्। म मात्र एक्लै बाँकी छु, र अब तिनीहरू मेरो प्राण लिन खोज्दैछन्।”

हाम्रा पिताले उनलाई भन्नुभयो, “तँ आएको बाटो हुँदै दमस्कसको उजाड-स्थानतिर फर्केर जा। त्यहाँ हजाएललाई अरामको राजा हुनलाई अभिषेक गर्। निम्शीका छोरा येहूलाई पनि इस्राएलको राजा हुनलाई अभिषेक गर्, र आबेल-महोलाका शापातका छोरा एलीशालाई आफ्नो ठाउँमा अगमवक्ता हुनलाई अभिषेक गर्। हजाएलको तरवारबाट जो उम्कन्छ, त्यसलाई येहूले मार्नेछन्; र येहूको तरवारबाट जो उम्कन्छ, त्यसलाई एलीशाले मार्नेछन्। तैपनि म इस्राएलमा 7,000 जनालाई बाँकी राख्नेछु—बालको अगाडि ननिहुरेका हरेक घुँडा, र त्यसलाई चुम्बन नगरेका हरेक मुख।”

पिताले एलीशालाई बोलाउनुहुन्छ

त्यसैले एलिया त्यहाँबाट गए र शापातका छोरा एलीशालाई बाह्र हल गोरुले जोत्दै गरेको भेट्टाए, र आफैँ बाह्रौँ हल हाँकिरहेका थिए। एलिया नजिक गएर उनीमाथि आफ्नो खास्टो फ्याँकिदिए। एलीशाले गोरुहरू छोडे, एलियाको पछिपछि दौडे, र भने, “मलाई मेरा बुबा-आमालाई बिदाइको चुम्बन गर्न दिनुहोस्, अनि म तपाईंको पछि लाग्नेछु।” एलियाले जवाफ दिए, “फर्केर जाऊ। मैले तिमीलाई के गरेको छु र?”

त्यसैले एलीशा फर्के, आफ्नो हल गोरु लगे, र तिनीहरूलाई काटे। जोत्ने सामानलाई दाउराको रूपमा प्रयोग गरेर उनले मासु पकाए र मानिसहरूलाई दिए, अनि तिनीहरूले खाए। त्यसपछि उनी एलियाको पछि लागे र उनको सेवा गरे।