Çapkirî

1 Padîşah 19 FHB Father's Heart Bible™

Li siparîşa te ya pêşî %15 daxistin →
Pirtûk

Îlyas ji bo Jiyana Xwe Direve

Gefeke Îzebel bes e ku Êlyas berê xwe bide çolê û daxwaza mirinê bike. Milyaketek du caran wî xwedî dike, û li Xorebê ba, erdhej û agir derbas dibin bêyî ku Bavê me di wan de be. Dengekî zirav wî vedigerîne ku sê mirovan mesh bike.

Bavê me di ayetan de dipeyive 9, 11, 13, 15–18

Beş 19.

Ahab hemû tiştên ku Îlyas kiribûn û çawa wî hemû pêxember bi şûr kuştibûn, ji Îzabêl re got. Îzabêl qasidek ji Îlyas re şand: “Bila xwedê wusa bi min bikin û hê zêdetir jî, heke heta vê demê sibê min jiyana te wek yekî ji wan pêxemberan nekiribe.”

Îlyas tirsiya û rabû û ji bo jiyana xwe revî û gihîşt Beêr-Şeba ya li Cihûdayê û xizmetkarê xwe li wir hişt. Rêwîtiya rojekê çû nav çolê û li bin dareke bejî ya tenê rûnişt û xwest ku bimire. Wî got: “Bes e, Bavê min. Jiyana min bistîne; ez ji bav û kalên xwe ne çêtir im.”

Ew li bin dara bejî raza û xewra kir. Milyaketekî dest lê da û got: “Rabe û bixwe.”

Wî nêrî û li ser serê wî kuloçek li ser kevirên germ pehtî û cêrek av hebû. Wî xwar û vexwar û dîsa raza. Milyaketê Bavê me cara duyemîn vegeriya û dest lê da û got: “Rabe û bixwe—rêwîtî ji bo te pir zêde ye.”

Loma ew rabû û xwar û vexwar û bi hêza wî xwarinê çil roj û çil şev heta Xoreb, çiyayê Bavê me, rêwîtî kir.

Pistepista Nerm a Bavê me

Li wir ew çû nav şikefteke û şev li wir derbas kir. Paşê peyva Bavê me jê re hat: “Tu li vir çi dikî, Îlyas?”

Wî bersiv da: “Ez ji bo Bavê artêşên ezmanan pir bi heyecan bûm. Îsraêl dev ji peymana te berda, gorîgehên te hilweşand û pêxemberên te bi şûr kuştin. Bi tenê ez mam û niha ew li jiyana min digerin, da ku wê bistînin.”

Bavê me got: “Derkeve û li ser çiyê li ber min rawestî; ez ê derbas bibim.” Bayekî mezin û bihêz ket nav çiyayan û kevir li ber Bavê me perçe perçe kirin, lê ew ne di bê de bû. Piştî bê erdhejek, lê ew ne di erdhejê de bû.

Piştî erdhejê, agir, lê Bavê me ne di agir de bû. Piştî agir, dengê pistepisteke nerm.

Gava Îlyas ew bihîst, rûyê xwe bi kirasê xwe nixumand û derket û li ber devê şikeftê rawesta. Dengek jê re hat: “Tu li vir çi dikî, Îlyas?”

Wî bersiv da: “Ez ji bo Bavê artêşên ezmanan pir bi heyecan bûm. Gelê Îsraêl dev ji peymana te berda, gorîgehên te hilweşand û pêxemberên te bi şûr kuştin. Bi tenê ez mam û niha ew li jiyana min digerin, da ku wê bistînin.”

Bavê me jê re got: “Bi rêya ku tu hatî vegere, berbi çola Şamê. Li wir Hazaêl bike padîşahê Aramê bi rûnê pîroz. Herwiha Yêhû kurê Nimşî bike padîşahê Îsraêlê bi rûnê pîroz û Elîşa kurê Şafat ê ji Abêl-Mexolayê li şûna xwe bike pêxember bi rûnê pîroz. Kesê ku ji şûrê Hazaêl bireve, Yêhû wê wî bikuje; û kesê ku ji şûrê Yêhû bireve, Elîşa wê wî bikuje. Lê belê ezê 7.000 kesî li Îsraêlê bihêlim—her çokek ku li ber Beal çong nedaye, her devek ku ew ramûsan nekiriye.”

Bav Elîşa Gazî Dike

Loma Îlyas çû û Elîşa kurê Şafat dît ku bi diwanzdeh cot gayan erd dicot, wî bi xwe ya diwanzdehan dajot. Îlyas çû ba wî û kirasê xwe avêt ser wî. Elîşa dev ji gayan berda û li pey Îlyas revî û got: “Bila ez bav û diya xwe ramûsim û bi xatirê wan bixwazim, paşê ezê li pey te bêm.” Îlyas bersiv da: “Vegere. Min ji te re çi kir?”

Loma Elîşa vegeriya û cotê xwe yê gayan girt û ew serjê kirin. Wî amûrên cotkirinê wek sotemenî bi kar anî û goşt pehtî û ew da gel û wan xwar. Paşê ew li pey Îlyas çû û jê re xizmet kir.