Iliya Ya Gudu Domin Ransa

Barazana ɗaya daga Yezebel, sai Iliya ya gudu zuwa jeji yana roƙon a mutu. Mala'ika ya ciyar da shi sau biyu, a Horeb kuma iska, da girgizar ƙasa, da wuta suka wuce ba tare da Ubanmu a cikinsu ba. Raɗa ta mai da shi baya tare da mutum uku da zai shafa.

Babi na 19.

Ahab ya gaya wa Yezebel duk abin da Iliya ya yi, da yadda ya kashe dukan annabawa da takobi. Yezebel ta aika da manzo wurin Iliya, ta ce, “Alloli su yi mini haka, su ƙara mini haka, in ban mai da ranka kamar ran ɗaya daga cikin annabawan nan ba, kafin wannan lokaci gobe.”

Da tsoro, Iliya ya tashi ya gudu domin ransa, ya isa Beyer-sheba a ƙasar Yahuda, ya bar bawansa a can. Ya yi tafiyar yini guda cikin jeji, ya zauna a ƙarƙashin wani itace shi kaɗai, ya roƙa yă mutu. Ya ce, “Ya Ubana, ya isa. Ka ɗauki raina; ni ban fi kakannina ba.”

Ya kwanta ya yi barci a ƙarƙashin itacen. Sai wani mala'ika ya taɓa shi ya ce, “Tashi ka ci abinci.”

Da ya duba, sai ga wata waina da aka toya a kan duwatsu masu zafi kusa da kansa, da kuma tulun ruwa. Ya ci ya sha, ya sāke kwanta. Mala'ikan Ubanmu ya sāke dawowa sau na biyu, ya taɓa shi ya ce, “Tashi ka ci abinci, domin tafiyar ta fi ƙarfinka.”

Sai ya tashi ya ci ya sha, abincin nan kuwa ya ba shi ƙarfi, ya yi tafiya kwana arba'in da dare arba'in har zuwa Horeb, dutsen Ubanmu.

Raɗar Ubanmu a Hankali

A can ya shiga wani kogo ya kwana. Sai maganar Ubanmu ta zo masa, ta ce, “Me kake yi a nan, Iliya?”

Ya amsa ya ce, “Na yi matuƙar kishi domin Uban rundunonin Sama. Isra'ila ta yashe alkawarinka, ta rushe bagadanka, ta kashe annabawanka da takobi. Ni kaɗai na rage, yanzu kuma suna neman raina, su ɗauke shi.”

Ubanmu ya ce, “Ka fita ka tsaya a kan dutsen a gabana, gama ina gab da wucewa.” Sai ga wata babbar iska mai ƙarfi ta kakkarya duwatsu, ta farfashe manyan duwatsu a gaban Ubanmu, amma Ubanmu ba ya cikin iskar. Bayan iskar kuwa sai ga girgizar ƙasa, amma Ubanmu ba ya cikin girgizar ƙasar.

Bayan girgizar ƙasar kuwa sai ga wuta, amma Ubanmu ba ya cikin wutar. Bayan wutar kuma sai ga ƙarar raɗa a hankali.

Da Iliya ya ji haka, sai ya lulluɓe fuskarsa da alkyabbarsa, ya fita, ya tsaya a bakin kogon. Sai wata murya ta zo masa, ta ce, “Me kake yi a nan, Iliya?”

Ya amsa ya ce, “Na yi matuƙar kishi domin Uban rundunonin Sama. Mutanen Isra'ila sun yashe alkawarinka, sun rushe bagadanka, sun kashe annabawanka da takobi. Ni kaɗai na rage, yanzu kuma suna neman raina, su ɗauke shi.”

Ubanmu ya ce masa, “Ka koma ta inda ka zo, zuwa jejin Dimashƙu. A can ka shafe Hazayel yă zama sarkin Aram. Ka kuma shafe Yehu ɗan Nimshi yă zama sarkin Isra'ila, ka kuma shafe Elisha ɗan Shafat na Abel-mehola yă zama annabi a maimakonka. Duk wanda ya tsira daga takobin Hazayel, Yehu zai kashe shi; duk wanda kuma ya tsira daga takobin Yehu, Elisha zai kashe shi. Duk da haka zan bar mutum dubu bakwai a Isra'ila, kowace gwiwar da ba ta durƙusa wa Ba'al ba, da kowane bakin da bai sumbace shi ba.”

Uba Ya Kira Elisha

Sai Iliya ya tafi, ya sami Elisha ɗan Shafat yana noma da takwarorin shanu goma sha biyu, shi kansa yana bin na goma sha biyun. Iliya ya ratsa wurinsa, ya jefa alkyabbarsa a kansa. Sai Elisha ya bar shanun, ya ruga a bayan Iliya, ya ce, “Bari in sumbaci mahaifina da mahaifiyata in yi musu bankwana, sa'an nan in bi ka.” Iliya ya amsa ya ce, “Ka koma. Me na yi maka?”

Sai Elisha ya koma, ya ɗauki takwarorin shanunsa, ya yanka su. Ya yi amfani da kayan noman wajen girki, ya dafa namansu, ya ba mutane, suka ci. Sa'an nan ya bi Iliya, ya yi masa hidima.