1 Sarakuna 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹Ben-Hadad sarkin Aram ya tara dukan sojojinsa — sarakuna talatin da biyu suna tare da shi, da dawakai da kekunan yaƙi. Ya haura, ya kewaye Samariya, ya kuma kai mata hari. ²Ya aiki manzanni cikin birnin wurin Ahab sarkin Isra'ila, yana cewa, “Ga abin da Ben-Hadad ya ce: ³‘Azurfarka da zinariyarka nawa ne, haka ma zaɓaɓɓun matanka da 'ya'yanka nawa ne.’”

⁴Sarkin Isra'ila ya amsa ya ce, “Kamar yadda ka faɗa, ubangijina sarki: ni naka ne, da dukan abin da nake da shi.”

⁵Manzannin suka komo suka ce, “Ga abin da Ben-Hadad ya ce: ‘Na aika maka da saƙo ina neman azurfarka da zinariyarka, da matanka da 'ya'yanka. ⁶Amma wajen wannan lokaci gobe zan aiki bayina su bincika fadarka da gidajen barorinka, za su kuma kwashe duk abin da yake da daraja a wurinka.’”

⁷Sarkin Isra'ila ya kirawo dukan dattawan ƙasar ya ce, “Ku lura sosai mutumin nan yana neman faɗa ne. Ya aika yana neman matana, da 'ya'yana, da azurfata, da zinariyata, ban kuwa hana shi ba.”

⁸Dukan dattawa da dukan jama'a suka ce masa, “Kada ka saurare shi, kada kuma ka yarda masa.”

⁹Sai ya ce wa manzannin Ben-Hadad, “Ku gaya wa ubangijina sarki, ‘Duk abin da ka fara nema daga bawanka zan yi, amma wannan abin da kake nema ba zan iya ba.’” Manzannin suka tafi suka kai masa amsarsa.

¹⁰Sai Ben-Hadad ya aika saƙo ya ce, “Bari alloli su hukunta ni munin hukunci, in har ƙurar Samariya za ta ishi kowane mai bina ya ɗauki tafin hannu guda.”

¹¹Sarkin Isra'ila ya amsa ya ce, “Ku gaya masa, ‘Kada mai ɗaura kayan yaƙi yă yi fahariya kamar wanda ya tuɓe su.’”

¹²Yayinda Ben-Hadad da sarakunan suke shan giya a tentunansu, sai ya ji wannan, ya umarci mutanensa ya ce, “Ku kama matsayanku.” Sai suka kama matsayansu gāba da birnin.

Uba ya Ba Ahab Nasara

¹³Sai wani annabi ya zo wurin Ahab sarkin Isra'ila ya ce, “Ga abin da Ubanmu ya ce: Ka ga wannan babban rundunar soja? Yau zan bashe ta a hannunka, za ka kuwa sani ni ne Ubanka.”

¹⁴Ahab ya ce, “Ta wurin wa?” Annabin ya amsa ya ce, “Ga abin da Ubanmu ya ce: Ta wurin matasan hafsoshin shugabannin lardunan ne.” Ahab ya ce, “Wa zai fara yaƙin?” Ya ce, “Kai za ka fara.”

¹⁵Sai Ahab ya tara matasan hafsoshin shugabannin lardunan — mutum 232. Sa'an nan ya tara sauran, dukan Isra'ilawa — jimla 7,000. ¹⁶Suka fita da tsakar rana, yayinda Ben-Hadad da sarakuna talatin da biyu ƙawayensa suke ta shan giya suka bugu a tentunansu. ¹⁷Matasan hafsoshin shugabannin lardunan ne suka fara fita. Ben-Hadad ya riga ya aiki 'yan leƙen asiri, suka kawo masa labari suka ce, “Ga mutane suna fitowa daga Samariya.”

¹⁸Ya ce, “In sun fito don salama, ku kama su da rai; in kuma sun fito don yaƙi, ku kama su da rai.”

¹⁹Matasan hafsoshin shugabannin lardunan suka fito daga birnin, rundunar soja kuma na binsu daga baya. ²⁰Kowane mutum ya kashe abokin gābansa. Arameyawa suka gudu, Isra'ila kuma na runtuminsu, amma Ben-Hadad sarkin Aram ya tsere a kan doki tare da waɗansu mahaya dawakai. ²¹Sarkin Isra'ila ya nausa gaba ya ƙwace dawakai da kekunan yaƙi, ya kuma kashe Arameyawa da yawa ƙwarai. ²²Daga baya annabin ya zo wurin sarkin Isra'ila ya ce, “Ka ƙarfafa matsayinka, ka kuma yi tunani sosai a kan abin da ya kamata ka yi, gama bazara mai zuwa sarkin Aram zai sāke kai maka hari.”

²³A halin yanzu fadawan sarkin Aram suka ce masa, “Allolinsu alloli ne na duwatsu, shi ya sa suka ci mu da yaƙi. Mu yaƙe su a fili, lalle za mu rinjaye su. ²⁴Ka yi haka: ka cire dukan sarakunan daga matsayinsu na shugabanci, ka sa waɗansu hafsoshi a maimakonsu. ²⁵Ka tara runduna kamar wadda ka rasa — doki a bakin doki, keken yaƙi a bakin keken yaƙi — ka yaƙi Isra'ila a fili. Sa'an nan lalle za mu fi su ƙarfi.” Ya saurare su, ya kuma yi haka.

²⁶Bazara mai zuwa Ben-Hadad ya tara Arameyawa, ya haura zuwa Afek domin yă yaƙi Isra'ila. ²⁷Da aka tara Isra'ilawa aka kuma ba su kayan yaƙi, sai suka fita don su gamu da su. Isra'ila suka kafa sansani gāba da su kamar ƙananan garkunan awaki biyu, Arameyawa kuwa suka cika ƙasar.

²⁸Mutumin Allah ya zo wurin sarkin Isra'ila ya ce, “Ga abin da Ubanmu ya ce: Tun da yake Arameyawa suna tsammani Ubangiji allah ne na tuddai, ba na kwaruruka ba, zan bashe wannan dukan babban runduna a hannunka, za ka kuwa sani ni ne Ubanka.”

²⁹Kwana bakwai suka kafa sansani gāba da juna; a rana ta bakwai kuwa yaƙin ya ɓarke. A rana guda Isra'ilawa suka karkashe sojojin ƙasa na Arameyawa dubu ɗari. ³⁰Sauran suka gudu zuwa cikin Afek, inda katangar ta fāɗo a kan mutum dubu ashirin da bakwai daga cikinsu. Ben-Hadad kuwa ya gudu zuwa cikin birnin, ya ɓoye a cikin wani ɗaki na ciki.

³¹Barorinsa suka ce masa, “Mun ji cewa sarakunan gidan sarautar Isra'ila masu jinƙai ne. Bari mu tafi wurin sarkin Isra'ila da rigunan makoki kewaye da gindayenmu, da igiyoyi a kawunanmu; wataƙila zai bar ka da ranka.”

³²Sai suka naɗe tsummoki kewaye da gindayensu, suka sa igiyoyi a kawunansu, suka zo wurin sarkin Isra'ila, suka roƙa suka ce, “Bawanka Ben-Hadad ya ce, ‘Ina roƙo, ka bar ni da rai.’” Ya amsa ya ce, “Yana da rai har yanzu? Ɗan'uwana ne.”

³³Mutanen suka ɗauki wannan a matsayin alama mai kyau, suka yi saurin kama maganarsa. Suka ce, “I, ɗan'uwanka Ben-Hadad!” Sarkin ya ce, “Ku tafi, ku kawo shi.” Sai Ben-Hadad ya fito, Ahab kuwa ya sa shi ya hau keken yaƙi.

³⁴“Zan mayar da biranen da mahaifina ya ƙwace daga mahaifinka,” Ben-Hadad ya ce, “za ka kuma kafa wuraren kasuwancinka a Dimashƙu, yadda mahaifina ya yi a Samariya.” Ahab ya ce, “A kan waɗannan sharuɗɗa zan sake ka.” Sai ya ƙulla yarjejeniya da shi, ya kuma sake shi.

Wani Annabi ya Fuskanci Sarki

³⁵Bisa ga maganar Ubanmu sai wani daga cikin 'ya'yan annabawa ya ce wa abokinsa, “Ina roƙonka, ka buge ni.” Amma mutumin ya ƙi ya buge shi.

³⁶Annabin ya ce, “Tun da yake ba ka yi biyayya ga muryar Ubanmu ba, da zarar ka rabu da ni zaki zai kashe ka.” Da mutumin ya tafi, sai zaki ya same shi ya kashe shi.

³⁷Annabin ya sami wani mutum ya ce, “Ina roƙonka, ka buge ni.” Sai mutumin ya buge shi ya kuma ji masa rauni.

³⁸Sa'an nan annabin ya tsaya a bakin hanya yana jiran sarki, ya ɓad da kamanninsa da ɗaure ido da bandeji. ³⁹Sa'ad da sarki yake wucewa, sai annabin ya tā da murya ya ce, “Bawanka ya shiga tsakiyar yaƙi, sai ga wani mutum ya ratse, ya kawo mini wani ɗan kama, ya ce, ‘Ka tsare mutumin nan. In ya ɓace, ranka a bakin ransa ne, ko kuwa ka biya azurfa mai nauyin fam saba'in da biyar.’ ⁴⁰Yayinda bawanka yake shagaltu a nan da can, sai mutumin ya ɓace.” Sarkin Isra'ila ya ce, “Hukuncinka ke nan; kai da kanka ka yanke shi.”

⁴¹Nan da nan annabin ya cire bandeji daga idanunsa, sai sarkin Isra'ila ya gane shi ɗaya ne daga cikin annabawa.

⁴²Ya ce wa sarki, “Ga abin da Ubanmu ya ce: Tun da yake ka saki mutumin da na ware domin hallaka, ranka zai zama a bakin ransa, mutanenka kuma a bakin mutanensa.”

⁴³Da fushi da ɓacin rai, sarkin Isra'ila ya kama hanyarsa zuwa gida, ya komo Samariya.