ဧလိယ အသက်လွတ်ရန် ထွက်ပြေးခြင်း

ယေဇဗေလ၏ ခြိမ်းခြောက်ချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် ဧလိယသည် တောကန္တာရသို့ ပြေး၍ သေပါရစေဟု တောင်း၏။ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် သူ့ကို နှစ်ကြိမ်ကျွေး၍ ဟောရပ်တောင်၌ လေ၊ ငလျင်နှင့် မီးတို့သည် ခမည်းတော်မပါဘဲ ဖြတ်သွားကြ၏။ တိုးတိုးသော အသံသည် ဘိသိက်ပေးရမည့် လူသုံးဦးနှင့်အတူ သူ့ကို ပြန်စေလွှတ်၏။

အခန်း 19။

အာဟပ်သည် ဧလိယပြုခဲ့သမျှနှင့် ပရောဖက်အပေါင်းကို ထားဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပုံကို ယေဇဗေလအား ပြောကြား၏။ ယေဇဗေလက ဧလိယထံသို့ စေတမန်တစ်ဦးကို စေလွှတ်၍ “နက်ဖြန် ဤအချိန်၌ သင်၏အသက်ကို ထိုပရောဖက်တစ်ဦးကဲ့သို့ ငါ မဖြစ်စေလျှင် ဘုရားများသည် ငါ၌ ထိုမျှမက ပြုကြပါစေ” ဟု မှာလိုက်၏။

ဧလိယသည် ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ထ၍ မိမိအသက်လွတ်ရန် ထွက်ပြေးလေ၏။ ယုဒပြည်ရှိ ဗေရရှေဘမြို့သို့ ရောက်သော် မိမိ၏ကျွန်ကို ထိုအရပ်၌ ထားခဲ့၏။ တောကန္တာရထဲသို့ တစ်နေ့ခရီး သွား၍ တစ်ပင်တည်းသော ရသစ်ပင်အောက်၌ ထိုင်ကာ သေခွင့်ကို တောင်း၏။ “အဖခမည်းတော်၊ တန်ပါပြီ။ အကျွန်ုပ်၏အသက်ကို သိမ်းယူတော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်သည် ဘိုးဘေးများထက် သာလွန်သည် မဟုတ်ပါ” ဟု လျှောက်၏။

ရသစ်ပင်အောက်၌ လှဲ၍ အိပ်ပျော်၏။ ထိုအခါ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် သူ့ကို တို့ထိ၍ “ထလော့၊ စားလော့” ဟု ဆို၏။

ကြည့်လိုက်သော် မိမိ၏ဦးခေါင်းအနီး၌ ပူသောကျောက်ပေါ်တွင် ဖုတ်ထားသော မုန့်ပြားတစ်ချပ်နှင့် ရေဘူးတစ်လုံး ရှိ၏။ စားသောက်ပြီးလျှင် တစ်ဖန် ပြန်လှဲအိပ်၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လာ၍ သူ့ကို တို့ထိကာ “ထလော့၊ စားလော့။ ခရီးသည် သင့်အတွက် အလွန်ဝေးလှ၏” ဟု ဆို၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် ထ၍ စားသောက်ပြီးနောက် ထိုအစာအားဖြင့် ခွန်အားရလျက် နေ့ပေါင်းလေးဆယ်၊ ညပေါင်းလေးဆယ် ခရီးသွား၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ တောင်တော်ဖြစ်သော ဟောရပ်တောင်သို့ ရောက်လေ၏။

ခမည်းတော်၏ နူးညံ့သော တိုးတိတ်အသံ

ထိုအရပ်၌ လိုဏ်ဂူတစ်ခုထဲသို့ ဝင်၍ ညအိပ်၏။ ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် သူ့ထံသို့ ရောက်လာ၍ “ဧလိယ၊ သင်သည် ဤအရပ်၌ အဘယ်အမှုကို ပြုနေသနည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

သူက “ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ ခမည်းတော်အတွက် အကျွန်ုပ်သည် အလွန်စိတ်အားထက်သန်ခဲ့ပါ၏။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ပဋိညာဉ်ကို စွန့်ပယ်ကြ၍ ကိုယ်တော်၏ ယဇ်ပလ္လင်များကို ဖြိုဖျက်ကြကာ ကိုယ်တော်၏ ပရောဖက်များကို ထားဖြင့် သတ်ဖြတ်ကြပါပြီ။ အကျွန်ုပ်တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ပါတော့၏။ ယခု သူတို့သည် အကျွန်ုပ်၏အသက်ကို သတ်ရန် ရှာကြံနေကြပါ၏” ဟု လျှောက်၏။

ငါတို့၏ခမည်းတော်က “ထွက်၍ ငါ့ရှေ့တော်၌ တောင်ပေါ်တွင် ရပ်လော့။ ငါသည် ဖြတ်သွားတော့မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ကြီးမား၍ ပြင်းထန်သော လေသည် တောင်များကို ဖြိုခွဲ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ရှေ့တော်၌ ကျောက်ဆောင်များကို ကြေမွစေ၏။ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်သည် လေ၌ ရှိတော်မမူ။ လေ၏နောက်တွင် မြေငလျင်လှုပ်၏။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် မြေငလျင်၌ ရှိတော်မမူ။

မြေငလျင်၏နောက်တွင် မီးလောင်၏။ သို့သော် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မီး၌ ရှိတော်မမူ။ မီး၏နောက်တွင် နူးညံ့သော တိုးတိတ်အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထိုအသံကို ကြားသောအခါ ဧလိယသည် မိမိ၏ဝတ်လုံဖြင့် မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်၍ ထွက်ကာ လိုဏ်ဂူဝ၌ ရပ်နေ၏။ ထိုအခါ အသံတော်သည် သူ့ထံသို့ ရောက်လာ၍ “ဧလိယ၊ သင်သည် ဤအရပ်၌ အဘယ်အမှုကို ပြုနေသနည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။

ငါတို့၏ခမည်းတော်က သူ့အား “သင်လာခဲ့သော လမ်းအတိုင်း ဒမာသက်တောကန္တာရသို့ ပြန်သွားလော့။ ထိုအရပ်၌ ဟာဇေလကို အာရံပြည်၏ ဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးလော့။ ထို့ပြင် နိမ်ရှိ၏သား ယေဟုကို ဣသရေလ၏ ဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးလော့။ အာဗေလမဟောလမြို့သား ရှာဖတ်၏သား ဧလိရှဲကိုလည်း သင်၏အရာ၌ ပရောဖက်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးလော့။ ဟာဇေလ၏ ထားဘေးမှ လွတ်မြောက်သူကို ယေဟုက သတ်လိမ့်မည်။ ယေဟု၏ ထားဘေးမှ လွတ်မြောက်သူကို ဧလိရှဲက သတ်လိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ဗာလရှေ့၌ ဒူးမထောက်ခဲ့သော၊ ဗာလကို နှုတ်ဖြင့် မနမ်းရှုပ်ခဲ့သော လူခုနစ်ထောင်ကို ဣသရေလ၌ ငါ ချန်ထားမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ခမည်းတော် ဧလိရှဲကို ခေါ်တော်မူခြင်း

ထို့ကြောင့် ဧလိယသည် ထွက်ခွာသွား၍ ရှာဖတ်၏သား ဧလိရှဲကို တွေ့၏။ ထိုအခါ ဧလိရှဲသည် နွားတစ်ဆယ့်နှစ်ရှဉ်းဖြင့် လယ်ထွန်နေ၍ မိမိကိုယ်တိုင် တစ်ဆယ့်နှစ်ရှဉ်းမြောက်ကို မောင်းနှင်လျက်ရှိ၏။ ဧလိယသည် သူ့ထံသို့ ကပ်သွား၍ မိမိ၏ဝတ်လုံကို သူ့အပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်၏။ ဧလိရှဲသည် နွားများကို စွန့်၍ ဧလိယ၏နောက်သို့ ပြေးလိုက်ကာ “အကျွန်ုပ်၏ ဖခင်နှင့် မိခင်ကို နှုတ်ဆက်နမ်းရှုပ်ခွင့် ပြုပါ။ ထိုနောက် ကိုယ်တော်၏နောက်သို့ လိုက်ပါမည်” ဟု ဆို၏။ ဧလိယက “ပြန်သွားလော့။ သင့်အား ငါ အဘယ်သို့ ပြုမိသနည်း” ဟု ဆို၏။

ထို့ကြောင့် ဧလိရှဲသည် ပြန်သွား၍ မိမိ၏ နွားရှဉ်းကို ယူကာ သတ်လေ၏။ လယ်ထွန်ကိရိယာများကို ထင်းအဖြစ် သုံး၍ အသားကို ချက်ပြုတ်ပြီးလျှင် လူများအား ပေး၏။ သူတို့သည်လည်း စားကြ၏။ ထိုနောက် ဧလိယ၏နောက်သို့ လိုက်၍ သူ့ကို အမှုထမ်းလေ၏။