၃ ရာ 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် တတိယနှစ်တွင် ဧလိယထံသို့ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော် ရောက်လာ၍ “သွား၍ အာဟပ်ထံ၌ သင်၏ကိုယ်ကို ပြလော့။ ငါသည်လည်း မြေပေါ်သို့ မိုးရွာစေမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²ထို့ကြောင့် ဧလိယသည် အာဟပ်ထံ၌ မိမိကိုယ်ကိုပြရန် သွား၏။ ထိုအခါ ရှမာရိပြည်၌ အစာငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်း ပြင်းထန်လျက်ရှိ၏။ ³အာဟပ်သည် နန်းတော်ကို အုပ်ချုပ်သော ဩဗဒိကို ခေါ်၏။ (ဩဗဒိသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို အလွန်ကြောက်ရွံ့ရိုသေသူ ဖြစ်၏။ ⁴ယေဇဗေလသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ပရောဖက်များကို သတ်ဖြတ်နေစဉ် ဩဗဒိသည် ပရောဖက်တစ်ရာကို ယူ၍ ဂူတစ်ခုလျှင် ငါးဆယ်စီ ဝှက်ထားပြီးလျှင် မုန့်နှင့်ရေကို ထောက်ပံ့ကျွေးမွေးခဲ့၏။) ⁵အာဟပ်က ဩဗဒိအား “တစ်ပြည်လုံးရှိ စမ်းချောင်းနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းအပေါင်းသို့ သွားလော့။ မြင်းများနှင့် လားများကို အသက်ရှင်စေ၍ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်မျှ မဆုံးရှုံးစေရန် မြက်ကို ငါတို့ တွေ့ကောင်းတွေ့လိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

⁶ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဖြတ်သန်းရန် ပြည်ကို ခွဲဝေကြ၍ အာဟပ်သည် တစ်လမ်းသို့ တစ်ဦးတည်း သွား၏၊ ဩဗဒိသည် အခြားတစ်လမ်းသို့ တစ်ဦးတည်း သွား၏။ ⁷ဩဗဒိသည် လမ်းလျှောက်နေစဉ် ဧလိယသည် ရုတ်တရက် သူ့ကို တွေ့ဆုံ၏။ ဩဗဒိသည် သူ့ကို မှတ်မိသောအခါ ပျပ်ဝပ်လျက် “အကျွန်ုပ်၏သခင် ဧလိယ၊ ကိုယ်တော်ပင်လော” ဟု ဆို၏။

⁸ဧလိယက “ငါပင်ဖြစ်၏။ သွား၍ သင်၏သခင်အား ‘ဧလိယ ဤအရပ်၌ ရှိ၏’ ဟု ပြောလော့” ဟု ဆို၏။

⁹ဩဗဒိက “အကျွန်ုပ်ကို သတ်စေရန် ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ကျွန်ကို အာဟပ်လက်သို့ အပ်မည်အကြောင်း အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်သို့ ပြစ်မှားမိပါသနည်း။ ¹⁰ကိုယ်တော်၏ခမည်းတော် အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေရန် အကျွန်ုပ်၏သခင် လူမစေလွှတ်ဘူးသော လူမျိုး သို့မဟုတ် နိုင်ငံဟူ၍ မရှိပါ။ ‘ဧလိယ ဤအရပ်၌ မရှိ’ ဟု သူတို့ဆိုသောအခါ ကိုယ်တော်ကို ရှာမတွေ့နိုင်ကြောင်း ထိုနိုင်ငံ သို့မဟုတ် ထိုလူမျိုးအား သူသည် ကျိန်ဆိုစေခဲ့၏။ ¹¹ယခုမှာလည်း ကိုယ်တော်က ‘သွား၍ သင်၏သခင်အား “ဧလိယ ဤအရပ်၌ ရှိ၏” ဟု ပြောလော့’ ဟု ဆိုပါ၏။ ¹²အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ထံမှ ထွက်ခွာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ကိုယ်တော်ကို အကျွန်ုပ်မသိနိုင်သော အရပ်သို့ ဆောင်ယူသွားတော်မူလိမ့်မည်။ ထိုအခါ အကျွန်ုပ်သည် အာဟပ်အား ပြောရန်လာ၍ သူသည် ကိုယ်တော်ကို ရှာမတွေ့လျှင် အကျွန်ုပ်ကို သတ်ပါလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်၏ကျွန်ဖြစ်သော အကျွန်ုပ်သည် ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေခဲ့ပါ၏။ ¹³ယေဇဗေလသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ပရောဖက်များကို သတ်သောအခါ အကျွန်ုပ်ပြုခဲ့သည့်အမှု—ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ပရောဖက်တစ်ရာကို ဂူတစ်ခုလျှင် လူငါးဆယ်စီ ဝှက်ထား၍ မုန့်နှင့်ရေကို ကျွေးမွေးခဲ့ပုံကို အကျွန်ုပ်၏သခင်အား မပြောကြားခဲ့သလော။ ¹⁴ယခုမှာလည်း ကိုယ်တော်က ‘သွား၍ သင်၏သခင်အား “ဧလိယ ဤအရပ်၌ ရှိ၏” ဟု ပြောလော့’ ဟု ဆိုပါ၏။ သူသည်လည်း အကျွန်ုပ်ကို သတ်ပါလိမ့်မည်” ဟု လျှောက်၏။

¹⁵ဧလိယက “ငါခစားလျက်ရှိသော ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ ခမည်းတော် အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ ယနေ့ ငါသည် အာဟပ်ထံ၌ မုချ ကိုယ်ကိုပြမည်” ဟု ဆို၏။

¹⁶ထို့ကြောင့် ဩဗဒိသည် အာဟပ်ကို ကြိုဆိုရန် သွား၍ သူ့အား ပြောကြား၏။ ထိုအခါ အာဟပ်သည် ဧလိယကို ကြိုဆိုရန် သွား၏။ ¹⁷အာဟပ်သည် ဧလိယကို မြင်သောအခါ “ဣသရေလအမျိုးကို နှောင့်ယှက်သူ၊ သင်ပင်လော” ဟု သူ့အား ဆို၏။

¹⁸ဧလိယက “ဣသရေလအမျိုးကို ငါ မနှောင့်ယှက်ပြီ။ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ပညတ်တော်များကို စွန့်ပယ်၍ ဗာလဘုရားများ၏ နောက်သို့ လိုက်ခြင်းဖြင့် သင်နှင့် သင့်အဖ၏အိမ်ထောင်စုသည် နှောင့်ယှက်ကြပြီ။ ¹⁹သို့ဖြစ်၍ ယခု လူလွှတ်၍ ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းနှင့် ယေဇဗေလ၏ စားပွဲတွင် စားသောက်ကြသော ဗာလ၏ ပရောဖက်လေးရာ့ငါးဆယ်နှင့် အာရှရ၏ ပရောဖက်လေးရာတို့ကို ကာမေလတောင်ပေါ်၌ ငါ့ထံသို့ စုဝေးစေလော့” ဟု ဆို၏။

²⁰ထို့ကြောင့် အာဟပ်သည် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းထံသို့ လူလွှတ်၍ ကာမေလတောင်ပေါ်၌ ပရောဖက်တို့ကို စုဝေးစေ၏။ ²¹ဧလိယသည် လူအပေါင်းတို့ထံ ချဉ်းကပ်၍ “သင်တို့သည် အယူနှစ်မျိုးကြား၌ အဘယ်မျှကာလ ယိမ်းယိုင်နေကြမည်နည်း။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဘုရားသခင်ဖြစ်လျှင် ကိုယ်တော်၏ နောက်သို့ လိုက်ကြလော့။ ဗာလသည် ဘုရားဖြစ်လျှင် သူ၏ နောက်သို့ လိုက်ကြလော့” ဟု ဆို၏။ သို့ရာတွင် လူတို့သည် သူ့အား စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြန်ကြ။

²²ဧလိယက လူတို့အား “ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ပရောဖက်အဖြစ် ငါတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိ၏။ ဗာလ၏ ပရောဖက်တို့မူကား လေးရာ့ငါးဆယ် ရှိ၏။ ²³နွားထီးနှစ်ကောင်ကို ငါတို့အား ပေးကြလော့။ သူတို့သည် တစ်ကောင်ကို ရွေးယူ၍ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပြီးလျှင် ထင်းပေါ်၌ တင်ထားကြစေ၊ သို့ရာတွင် ၎င်း၏အောက်၌ မီးမထည့်ကြစေနှင့်။ ငါသည်လည်း အခြားနွားကို ပြင်ဆင်၍ ထင်းပေါ်၌ တင်ထား၍ ၎င်း၏အောက်၌ မီးမထည့်။ ²⁴ထိုအခါ သင်တို့သည် သင်တို့ဘုရား၏ နာမကို ခေါ်ကြလော့။ ငါသည်လည်း ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နာမတော်ကို ခေါ်မည်။ မီးဖြင့် ထူးတော်မူသော ဘုရားသည် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ဆို၏။ လူအပေါင်းတို့က “ကောင်းစွာ ပြောဆိုလေပြီ” ဟု ဆိုကြ၏။

²⁵ဧလိယက ဗာလ၏ ပရောဖက်တို့အား “သင်တို့သည် များသောကြောင့် နွားတစ်ကောင်ကို ရွေးယူ၍ ဦးစွာ ပြင်ဆင်ကြလော့။ ထိုနောက် သင်တို့ဘုရား၏ နာမကို ခေါ်ကြလော့။ သို့ရာတွင် ၎င်း၏အောက်၌ မီးမထည့်ကြနှင့်” ဟု ဆို၏။

²⁶ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မိမိတို့အား ပေးသောနွားကို ယူ၍ ပြင်ဆင်ပြီးလျှင် နံနက်မှ မွန်းတည့်အထိ ဗာလ၏ နာမကို ခေါ်လျက် “အိုဗာလ၊ အကျွန်ုပ်တို့အား ထူးပါလော့” ဟု ဟစ်ကြော်ကြ၏။ သို့ရာတွင် အသံတစ်ခွန်းမျှ မရှိ၊ ထူးသူလည်း မရှိ။ သူတို့သည် မိမိတို့ တည်ဆောက်ထားသော ယဇ်ပလ္လင် ပတ်လည်၌ ကခုန်ကြ၏။

²⁷မွန်းတည့်ချိန်၌ ဧလိယသည် သူတို့ကို ပြောင်လှောင်လျက် “ကျယ်စွာ ဟစ်ကြော်ကြလော့။ သူသည် ဘုရားဖြစ်၏။ တွေးတောလျက် ရှိကောင်းရှိမည်၊ သို့မဟုတ် ကိုယ်လက်သုတ်သင်ရန် ဖဲသွားလျက် ရှိကောင်းရှိမည်၊ သို့မဟုတ် ခရီးသွားလျက် ရှိကောင်းရှိမည်၊ သို့မဟုတ် အိပ်ပျော်လျက်ရှိ၍ နှိုးရန် လိုကောင်းလိုမည်” ဟု ဆို၏။

²⁸ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ပို၍ ကျယ်စွာ ဟစ်ကြော်ကြ၍ မိမိတို့ အလေ့အထအတိုင်း သူတို့အပေါ်သို့ သွေးစီးထွက်သည်အထိ ကိုယ်ကို ဓားနှင့် လှံဖြင့် ရှကြ၏။ ²⁹မွန်းလွဲသောအခါ သူတို့သည် ညနေယဇ်ပူဇော်ချိန်အထိ ရူးသွပ်သကဲ့သို့ ဟစ်ကြော်မြွက်ဆိုနေကြ၏။ သို့ရာတွင် အသံမရှိ၊ ထူးသူမရှိ၊ ဂရုပြုသူလည်း မရှိ။

³⁰ဧလိယက လူအပေါင်းတို့အား “ငါ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကြလော့” ဟု ဆို၏။ သူတို့အားလုံးသည် ချဉ်းကပ်လာကြ၏။ ထိုအခါ ဧလိယသည် ပြိုပျက်နေသော ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ယဇ်ပလ္လင်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်၏။

³¹ဧလိယသည် “သင်၏အမည်သည် ဣသရေလ ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော် ရောက်လာသော ယာကုပ်၏ သားတို့၏ အမျိုးအနွယ် အရေအတွက်အတိုင်း တစ်လုံးစီ ကျောက်တစ်ဆယ့်နှစ်လုံးကို ယူ၏။

³²ထိုကျောက်များဖြင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နာမတော်၌ ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်ဆောက်၍ ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် မျိုးစေ့ ဆယ့်လေးကွတ်ခန့် ဝင်လောက်သော ကျုံးကို တူး၏။ ³³သူသည် ထင်းကို စီ၍ နွားကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပြီးလျှင် ထင်းပေါ်၌ တင်ထား၏။ ထိုနောက် သူက “အိုးလေးလုံး၌ ရေဖြည့်၍ မီးရှို့ရာယဇ်နှင့် ထင်းပေါ်သို့ လောင်းကြလော့။ ³⁴နောက်တစ်ကြိမ် ပြုကြလော့” ဟု ဆိုသဖြင့် သူတို့သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြုကြ၏။ “တတိယအကြိမ် ပြုကြလော့” ဟု ဆိုပြန်သဖြင့် သူတို့သည် တတိယအကြိမ် ပြုကြ၏။ ³⁵ရေသည် ယဇ်ပလ္လင် ပတ်လည်၌ စီးဆင်း၍ ကျုံးကိုပင် ရေနှင့် ပြည့်စေ၏။

³⁶ညနေယဇ်ပူဇော်ချိန်၌ ပရောဖက်ဧလိယသည် ချဉ်းကပ်၍ “အို အဖခမည်းတော်၊ အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်နှင့် ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်သည် ဣသရေလအမျိုး၌ ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူကြောင်း၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ကျွန် ဖြစ်ကြောင်း၊ ဤအမှုအလုံးစုံတို့ကို ကိုယ်တော်၏ အမိန့်တော်အတိုင်း အကျွန်ုပ်ပြုခဲ့ကြောင်း ယနေ့ ထင်ရှားစေတော်မူပါ။ ³⁷အို အဖခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်အား ထူးတော်မူပါ။ အဖခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူကြောင်းနှင့် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ကိုယ်တော် ပြန်လှည့်စေတော်မူကြောင်းကို ဤလူမျိုး သိစေရန် အကျွန်ုပ်အား ထူးတော်မူပါ” ဟု ဆို၏။

³⁸ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ မီးသည် ကျလာ၍ မီးရှို့ရာယဇ်၊ ထင်း၊ ကျောက်များနှင့် မြေမှုန့်တို့ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီးလျှင် ကျုံးထဲရှိ ရေကိုပင် ခန်းခြောက်စေ၏။ ³⁹လူအပေါင်းတို့သည် ထိုအမှုကို မြင်သောအခါ ပျပ်ဝပ်လျက် “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ကြွေးကြော်ကြ၏။ ^a a v39 ဗာလ၏ နောက်သို့ လမ်းလွဲခဲ့ကြသော လူတို့သည် ပျပ်ဝပ်၍ စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို အမည်တပ်ခေါ်ကြ၏—လမ်းလွဲနေသော သားသမီးတို့ကို မိမိထံသို့ ခမည်းတော် ပြန်လည်ဆွဲဆောင်တော်မူခြင်း ဖြစ်၏။

⁴⁰ဧလိယက သူတို့အား “ဗာလ၏ ပရောဖက်တို့ကို ဖမ်းဆီးကြလော့။ တစ်ဦးမျှ မလွတ်မြောက်စေနှင့်” ဟု ဆို၏။ သူတို့သည် ထိုသူတို့ကို ဖမ်းဆီးကြ၏။ ဧလိယသည်လည်း သူတို့ကို ကိရှုန်ချိုင့်ဝှမ်းသို့ ဆောင်သွား၍ ထိုအရပ်၌ သတ်၏။

⁴¹ထိုနောက် ဧလိယက အာဟပ်အား “မိုးသည်းထန်စွာ ရွာမည့် မြည်ဟီးသံ ရှိသောကြောင့် တက်၍ စားသောက်လော့” ဟု ဆို၏။

⁴²အာဟပ်သည် စားသောက်ရန် တက်သွား၏။ ဧလိယမူကား ကာမေလတောင်ထိပ်သို့ တက်၏။ ထိုအရပ်၌ သူသည် မိမိ၏မျက်နှာကို ဒူးနှစ်ဖက်ကြားသို့ ချ၍ မြေသို့ ဦးချ၏။ ⁴³သူသည် မိမိ၏ အစေခံအား “တက်၍ ပင်လယ်ဘက်သို့ မျှော်ကြည့်လော့” ဟု ဆို၏။ ထိုသူသည် တက်၍ ကြည့်ပြီးလျှင် “ဘာမျှ မရှိပါ” ဟု ဆို၏။ ဧလိယက “ပြန်သွားဦးလော့” ဟု ခုနစ်ကြိမ်တိုင် ဆို၏။

⁴⁴သတ္တမအကြိမ်တွင် အစေခံက “ကြည့်ပါ၊ လူ့လက်ဖဝါးခန့် သေးငယ်သော မိုးတိမ်ငယ်တစ်ခု ပင်လယ်မှ တက်လာပါသည်” ဟု ဆို၏။ ဧလိယက “တက်၍ အာဟပ်အား ‘မိုးက မတားဆီးမီ ရထားကို ကပြီးလျှင် ဆင်းသွားလော့’ ဟု ပြောလော့” ဟု ဆို၏။

⁴⁵ထိုအတောအတွင်း မိုးကောင်းကင်သည် မိုးတိမ်နှင့် လေကြောင့် မှောင်မိုက်လာ၍ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာ၏။ အာဟပ်သည် ယေဇရေလမြို့သို့ ရထားစီး၍ ထွက်သွား၏။ ⁴⁶ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ လက်တော်သည် ဧလိယအပေါ်၌ ရှိ၏။ သူသည် မိမိ၏ ဝတ်လုံကို ခါးစည်း၌ ထိုးသွင်း၍ ယေဇရေလမြို့ဝသို့ ရောက်သည်အထိ အာဟပ်ရှေ့က ပြေးလေ၏။