Α΄ Βασιλέων 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹Ύστερα από πολλές μέρες, τον τρίτο χρόνο, ο λόγος του Πατέρα μας ήρθε στον Ηλία: «Πήγαινε, παρουσιάσου στον Αχαάβ, κι εγώ θα στείλω βροχή στη γη».

²Πήγε λοιπόν ο Ηλίας να παρουσιαστεί στον Αχαάβ. Η πείνα ήταν μεγάλη στη Σαμάρεια. ³Ο Αχαάβ κάλεσε τον Αβδιού, που ήταν υπεύθυνος για το παλάτι. (Ο Αβδιού σεβόταν πολύ τον Πατέρα μας· ⁴όταν η Ιεζάβελ εξόντωνε τους προφήτες του Πατέρα μας, ο Αβδιού είχε πάρει εκατό προφήτες, τους είχε κρύψει από πενήντα σε μια σπηλιά και τους είχε εφοδιάσει με ψωμί και νερό). ⁵Είπε ο Αχαάβ στον Αβδιού: «Πήγαινε σε όλη τη χώρα, σε κάθε πηγή και κοιλάδα· ίσως βρούμε χορτάρι, για να κρατήσουμε ζωντανά τα άλογα και τα μουλάρια και να μη χάσουμε κανένα ζώο».

⁶Μοίρασαν λοιπόν τη χώρα για να τη διασχίσουν· ο Αχαάβ πήγε μόνος προς τη μία κατεύθυνση και ο Αβδιού μόνος προς την άλλη. ⁷Καθώς βάδιζε ο Αβδιού, ξαφνικά τον συνάντησε ο Ηλίας. Μόλις τον αναγνώρισε, έπεσε με το πρόσωπο στη γη και είπε: «Εσύ είσαι, κύριέ μου Ηλία;»

⁸Εκείνος του απάντησε: «Εγώ είμαι. Πήγαινε, πες στον κύριό σου: “Ο Ηλίας είναι εδώ”».

⁹Ρώτησε ο Αβδιού: «Σε τι αμάρτησα, που θα παρέδινες τον δούλο σου στον Αχαάβ, για να με σκοτώσει; ¹⁰Όσο ζει ο Πατέρας σου, δεν υπάρχει έθνος ή βασίλειο όπου να μην έχει στείλει ο κύριός μου να σε αναζητήσουν. Κι όταν έλεγαν: “Δεν είναι εδώ”, έβαζε το βασίλειο ή το έθνος να ορκιστεί ότι δεν μπορούσαν να σε βρουν. ¹¹Κι όμως τώρα λες: “Πήγαινε, πες στον κύριό σου: ‘Ο Ηλίας είναι εδώ’”. ¹²Μόλις σε αφήσω, το Πνεύμα του Πατέρα μας θα σε αρπάξει κάπου που δεν θα μπορώ να ξέρω· έπειτα έρχομαι να το πω στον Αχαάβ, εκείνος δεν σε βρίσκει, και με σκοτώνει — κι όμως εγώ ο δούλος σου σέβομαι τον Πατέρα μας από τα νιάτα μου. ¹³Δεν ειπώθηκε στον κύριό μου τι έκανα όταν η Ιεζάβελ σκότωνε τους προφήτες του Πατέρα μας — πώς έκρυψα εκατό από τους προφήτες του Πατέρα μας, πενήντα άντρες σε μια σπηλιά, και τους τάισα ψωμί και νερό; ¹⁴Κι όμως τώρα λες: “Πήγαινε, πες στον κύριό σου: ‘Ο Ηλίας είναι εδώ’” — και θα με σκοτώσει!»

¹⁵Είπε ο Ηλίας: «Όσο ζει ο Πατέρας των ουράνιων στρατιών, μπροστά στον οποίο στέκομαι, σήμερα οπωσδήποτε θα παρουσιαστώ σ’ αυτόν».

¹⁶Πήγε λοιπόν ο Αβδιού να συναντήσει τον Αχαάβ και του το είπε, και ο Αχαάβ πήγε να συναντήσει τον Ηλία. ¹⁷Όταν ο Αχαάβ είδε τον Ηλία, του είπε: «Εσύ είσαι, εσύ που ταράζεις τον Ισραήλ;»

¹⁸Εκείνος απάντησε: «Δεν τάραξα εγώ τον Ισραήλ, αλλά εσύ και το πατρικό σου σπίτι, που εγκαταλείψατε τις εντολές του Πατέρα μας κι ακολουθήσατε τους Βάαλ. ¹⁹Τώρα λοιπόν στείλε μήνυμα και σύναξε κοντά μου όλον τον Ισραήλ στο όρος Κάρμηλος, μαζί με τους 450 προφήτες του Βάαλ και τους 400 προφήτες της Ασερά, που τρώνε στο τραπέζι της Ιεζάβελ».

²⁰Έστειλε λοιπόν ο Αχαάβ μήνυμα σε όλον τον λαό του Ισραήλ και σύναξε τους προφήτες στο όρος Κάρμηλος. ²¹Πλησίασε ο Ηλίας όλον τον λαό και είπε: «Ως πότε θα ταλαντεύεστε ανάμεσα σε δύο γνώμες; Αν ο Πατέρας μας είναι ο Θεός, ακολουθήστε τον· αν είναι ο Βάαλ, ακολουθήστε εκείνον». Αλλά ο λαός δεν του απάντησε λέξη.

²²Είπε ο Ηλίας στον λαό: «Εγώ μόνος απέμεινα προφήτης του Πατέρα μας, ενώ οι προφήτες του Βάαλ είναι 450 άντρες. ²³Δώστε μας δύο ταύρους. Ας διαλέξουν αυτοί τον έναν, ας τον κομματιάσουν και ας τον βάλουν πάνω στα ξύλα, χωρίς όμως να ανάψουν φωτιά από κάτω· κι εγώ θα ετοιμάσω τον άλλον, θα τον βάλω πάνω στα ξύλα και δεν θα ανάψω φωτιά από κάτω. ²⁴Τότε εσείς να επικαλεστείτε το όνομα του θεού σας, κι εγώ θα επικαλεστώ το όνομα του Πατέρα μας· και ο Θεός που θα απαντήσει με φωτιά, αυτός είναι ο Θεός». Όλος ο λαός είπε: «Καλά τα είπες».

²⁵Είπε ο Ηλίας στους προφήτες του Βάαλ: «Εσείς είστε πολλοί, γι’ αυτό διαλέξτε έναν ταύρο και ετοιμάστε τον πρώτοι· έπειτα επικαλεστείτε το όνομα του θεού σας — αλλά μην ανάψετε φωτιά από κάτω».

²⁶Πήραν λοιπόν τον ταύρο που τους δόθηκε και τον ετοίμασαν, κι επικαλούνταν το όνομα του Βάαλ από το πρωί ως το μεσημέρι: «Βάαλ, απάντησέ μας!» Αλλά δεν υπήρχε φωνή, κανείς δεν απαντούσε. Και χόρευαν γύρω από τον βωμό που είχαν φτιάξει.

²⁷Το μεσημέρι ο Ηλίας τους κορόιδευε: «Φωνάξτε δυνατότερα! Θεός είναι — ίσως είναι βυθισμένος σε σκέψεις ή κάνει την ανάγκη του ή ταξιδεύει· ή κοιμάται και πρέπει να τον ξυπνήσετε».

²⁸Φώναζαν λοιπόν δυνατότερα και χαράκωναν τον εαυτό τους με σπαθιά και λόγχες, όπως συνήθιζαν, ώσπου ανάβλυσε αίμα πάνω τους. ²⁹Όταν πέρασε το μεσημέρι, συνέχισαν να παραληρούν ως την ώρα της βραδινής προσφοράς, αλλά δεν υπήρχε φωνή, ούτε απάντηση, ούτε προσοχή.

³⁰Είπε ο Ηλίας σε όλον τον λαό: «Πλησιάστε με». Πλησίασαν όλοι, κι εκείνος επισκεύασε τον βωμό του Πατέρα μας που είχε γκρεμιστεί.

³¹Πήρε ο Ηλίας δώδεκα πέτρες, μία για κάθε φυλή των γιων του Ιακώβ, στον οποίο είχε έρθει ο λόγος του Πατέρα μας: «Το όνομά σου θα είναι Ισραήλ».

³²Με τις πέτρες έχτισε έναν βωμό στο όνομα του Πατέρα μας, κι έσκαψε γύρω του ένα αυλάκι αρκετά μεγάλο για περίπου δεκατέσσερα λίτρα σπόρου. ³³Τακτοποίησε τα ξύλα, κομμάτιασε τον ταύρο και τον έβαλε πάνω στα ξύλα. Είπε: «Γεμίστε τέσσερις στάμνες με νερό και χύστε το πάνω στο ολοκαύτωμα και στα ξύλα. ³⁴Κάντε το ξανά», είπε, κι εκείνοι το έκαναν ξανά. «Κάντε το και τρίτη φορά», είπε, κι εκείνοι το έκαναν και τρίτη φορά. ³⁵Το νερό έτρεξε ολόγυρα στον βωμό, και γέμισε νερό ακόμη και το αυλάκι.

³⁶Την ώρα της βραδινής προσφοράς, πλησίασε ο Ηλίας ο προφήτης και είπε: «Πατέρα μας, Θεέ του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ισραήλ, ας γίνει γνωστό σήμερα ότι εσύ είσαι ο Θεός στον Ισραήλ, ότι εγώ είμαι ο δούλος σου και ότι όλα αυτά τα έκανα με τον λόγο σου. ³⁷Απάντησέ μου, Πατέρα μας, απάντησέ μου, για να μάθει αυτός ο λαός ότι εσύ, Πατέρα μας, είσαι ο Θεός, και ότι εσύ έστρεψες πίσω τις καρδιές τους».

³⁸Τότε έπεσε η φωτιά του Πατέρα μας και κατέφαγε το ολοκαύτωμα, τα ξύλα, τις πέτρες και το χώμα, και έγλειψε το νερό που ήταν στο αυλάκι. ³⁹Όταν ο λαός το είδε όλος, έπεσαν με το πρόσωπο στη γη και φώναξαν: «Ο Πατέρας μας, αυτός είναι ο Θεός! Ο Πατέρας μας, αυτός είναι ο Θεός!» ^a a v39 Ο λαός που είχε παραστρατήσει πίσω από τον Βάαλ πέφτει καταγής και ονομάζει τον αληθινό Θεό — ο Πατέρας που τραβάει πίσω κοντά του τα παιδιά του που είχαν ξεστρατίσει.

⁴⁰Είπε ο Ηλίας σ’ αυτούς: «Πιάστε τους προφήτες του Βάαλ· κανείς να μην ξεφύγει». Τους έπιασαν, και ο Ηλίας τους κατέβασε στην κοιλάδα του Κισών και τους σκότωσε εκεί.

⁴¹Τότε είπε ο Ηλίας στον Αχαάβ: «Ανέβα, φάε και πιες, γιατί ακούγεται ο βρυχηθμός δυνατής βροχής».

⁴²Ανέβηκε ο Αχαάβ να φάει και να πιει, ενώ ο Ηλίας ανέβηκε στην κορυφή του Καρμήλου. Εκεί έσκυψε ως τη γη, με το πρόσωπό του ανάμεσα στα γόνατά του. ⁴³Είπε στον υπηρέτη του: «Ανέβα, κοίταξε προς τη θάλασσα». Εκείνος ανέβηκε, κοίταξε και είπε: «Τίποτα δεν υπάρχει εκεί». Εφτά φορές είπε ο Ηλίας: «Ξαναπήγαινε».

⁴⁴Την έβδομη φορά, ο υπηρέτης είπε: «Κοίτα, ένα μικρό σύννεφο, όσο η παλάμη ανθρώπου, ανεβαίνει από τη θάλασσα». Είπε ο Ηλίας: «Ανέβα και πες στον Αχαάβ: “Ζέψε το άρμα σου και κατέβα, πριν σε σταματήσει η βροχή”».

⁴⁵Στο μεταξύ ο ουρανός σκοτείνιασε από σύννεφα και άνεμο, ήρθε δυνατή βροχή, και ο Αχαάβ έφυγε με το άρμα για την Ιζρεέλ. ⁴⁶Το χέρι του Πατέρα μας ήταν πάνω στον Ηλία· έδεσε τον μανδύα του στη ζώνη του κι έτρεξε μπροστά από τον Αχαάβ ως την είσοδο της Ιζρεέλ.