1 ነገሥት 18

18 ¹ከብዙ ቀናት በኋላ፣ በሦስተኛው ዓመት የአባታችን ቃል ወደ ኤልያስ እንዲህ ሲል መጣ፤ “ሂድና ራስህን ለአክዓብ አሳይ፤ እኔም በምድር ላይ ዝናብ እሰዳለሁ።”

²ስለዚህ ኤልያስ ራሱን ለአክዓብ ለማሳየት ሄደ። በዚያን ጊዜም በሰማርያ ራብ ጽኑ ነበር። ³አክዓብም በቤቱ ላይ የተሾመውን አብድዩን ጠራ። (አብድዩም አባታችንን እጅግ ይፈራ ነበር፤ ⁴ኤልዛቤል የአባታችንን ነቢያት በጨፈጨፈች ጊዜ፣ አብድዩ መቶ ነቢያትን ወስዶ አምሳ አምሳውን በዋሻ ውስጥ ሸሽጎ እንጀራና ውሃ ያቀርብላቸው ነበር።) ⁵አክዓብም አብድዩን እንዲህ አለው፤ “በምድሪቱ ሁሉ ወዳለው ወደ እያንዳንዱ ምንጭና ሸለቆ ሂድ፤ ፈረሶችንና በቅሎዎችን በሕይወት ለማቆየትና ከእንስሳት አንዱንም ላለማጣት ምናልባት ሣር እናገኝ ይሆናል።”

⁶ስለዚህ ሊያካልሉት ምድሪቱን ተከፋፈሉ፤ አክዓብ ለብቻው በአንድ መንገድ ሄደ፤ አብድዩም ለብቻው በሌላ መንገድ ሄደ። ⁷አብድዩም ሲሄድ ኤልያስ ድንገት አገኘው። ባወቀውም ጊዜ በግንባሩ ተደፍቶ፣ “ጌታዬ ኤልያስ አንተ ነህን?” አለ።

⁸እርሱም፣ “እኔ ነኝ። ሂድና ጌታህን ‘ኤልያስ እዚህ አለ’ በለው።” አለው።

⁹አብድዩም እንዲህ አለ፤ “ባሪያህን ለአክዓብ አሳልፈህ ሰጥተህ ሊገድለኝ ምን ኀጢአት ሠራሁ? ¹⁰አባትህ ሕያው ነው፤ ጌታዬ ይፈልግህ ዘንድ ያልላከበት ሕዝብ ወይም መንግሥት የለም። ‘እዚህ የለም’ ባሉም ጊዜ፣ መንግሥቱንና ሕዝቡን ሊያገኙህ እንዳልቻሉ አማለ። ¹¹አሁንም አንተ፣ ‘ሂድና ጌታህን “ኤልያስ እዚህ አለ” በለው’ ትላለህ። ¹²ከአንተ ተለይቼ እንደ ወጣሁ፣ የአባታችን መንፈስ ወደማላውቀው ስፍራ ይወስድሃል፤ ከዚያም ለአክዓብ ለመንገር መጥቼ እርሱ ባያገኝህ ይገድለኛል፤ እኔ ባሪያህ ግን ከልጅነቴ ጀምሮ አባታችንን ፈርቻለሁ። ¹³ኤልዛቤል የአባታችንን ነቢያት በገደለች ጊዜ ያደረግሁትን፣ ከአባታችን ነቢያት መቶውን አምሳ አምሳ ሰው በዋሻ ውስጥ እንዴት እንደ ሸሸግሁና እንጀራና ውሃ እንደመገብኋቸው ለጌታዬ አልተነገረምን? ¹⁴አሁንም አንተ፣ ‘ሂድና ጌታህን “ኤልያስ እዚህ አለ” በለው’ ትላለህ፤ እርሱም ይገድለኛል!”

¹⁵ኤልያስም፣ “በፊቱ የምቆም የሰማይ ሠራዊት አባት ሕያው ነው፤ ዛሬ በእርግጥ ራሴን ለእርሱ አሳያለሁ።” አለ።

¹⁶ስለዚህ አብድዩ አክዓብን ሊያገኝ ሄዶ ነገረው፤ አክዓብም ኤልያስን ሊያገኝ ሄደ። ¹⁷አክዓብም ኤልያስን ባየው ጊዜ፣ “እስራኤልን የምታውከው አንተ ነህን?” አለው።

¹⁸እርሱም መልሶ እንዲህ አለ፤ “እስራኤልን ያወክሁት እኔ አይደለሁም፤ አንተና የአባትህ ቤት ግን የአባታችንን ትእዛዛት በመተውና በኣሎችን በመከተል አውካችኋል። ¹⁹አሁንም ልከህ እስራኤልን ሁሉ ከ450ዎቹ የበኣል ነቢያትና በኤልዛቤል ማዕድ ከሚበሉ ከ400ዎቹ የአሼራ ነቢያት ጋራ ወደ ቀርሜሎስ ተራራ ወደ እኔ ሰብስብ።”

²⁰ስለዚህ አክዓብ ወደ እስራኤል ሕዝብ ሁሉ ልኮ ነቢያቱን በቀርሜሎስ ተራራ ሰበሰበ። ²¹ኤልያስም ወደ ሕዝቡ ሁሉ ቀርቦ፣ “እስከ መቼ በሁለት ሐሳብ መካከል ታወላውላላችሁ? አባታችን አምላክ ከሆነ ተከተሉት፤ በኣል ከሆነ ግን እርሱን ተከተሉ።” አለ። ሕዝቡ ግን አንዲት ቃል አልመለሱለትም።

²²ኤልያስም ሕዝቡን እንዲህ አለ፤ “እኔ ብቻዬን የአባታችን ነቢይ ሆኜ ቀርቻለሁ፤ የበኣል ነቢያት ግን 450 ሰዎች ናቸው። ²³ሁለት ኮርማዎች ስጡን። እነርሱ አንዱን ይምረጡ፤ ቈራርጠውም በእንጨት ላይ ያድርጉት፤ ከሥሩ ግን እሳት አያድርጉ፤ እኔም ሌላውን አዘጋጅቼ በእንጨት ላይ አደርገዋለሁ፤ ከሥሩም እሳት አላደርግም። ²⁴ከዚያም እናንተ የአምላካችሁን ስም ጥሩ፤ እኔም የአባታችንን ስም እጠራለሁ፤ በእሳት የሚመልሰውም አምላክ፣ እርሱ አምላክ ነው።” ሕዝቡም ሁሉ፣ “መልካም ተናገርህ” አሉ።

²⁵ኤልያስም የበኣልን ነቢያት እንዲህ አላቸው፤ “እናንተ ብዙ ናችሁና አንዱን ኮርማ መርጣችሁ መጀመሪያ አዘጋጁ፤ ከዚያም የአምላካችሁን ስም ጥሩ፤ ከሥሩ ግን እሳት አታንድዱ።”

²⁶ስለዚህ የተሰጣቸውን ኮርማ ወስደው አዘጋጁ፤ ከጥዋት ጀምሮ እስከ ቀትር ድረስም የበኣልን ስም እየጠሩ፣ “በኣል ሆይ፣ መልስልን!” አሉ። ነገር ግን ድምፅ አልነበረም፤ የመለሰም አልነበረም። በሠሩትም መሠዊያ ዙሪያ ዘለሉ።

²⁷በቀትርም ኤልያስ እንዲህ ሲል ሳቀባቸው፤ “ጮክ ብላችሁ ጥሩ! እርሱ አምላክ ነውና፤ ምናልባት በሐሳብ ተመስጦ ይሆናል፤ ወይም ተፀዳድቶ ይሆናል፤ ወይም መንገድ ሄዶ ይሆናል፤ ወይም ተኝቶ ሊቀሰቅሱትም ያስፈልጋል።”

²⁸ስለዚህ ጮክ ብለው ጠሩ፤ እንደ ልማዳቸውም ደም እስኪፈስባቸው ድረስ ራሳቸውን በሰይፍና በጦር ቈራረጡ። ²⁹ቀትርም ባለፈ ጊዜ እስከ ማታ መሥዋዕት ድረስ ይንተከተኩ ነበር፤ ነገር ግን ድምፅ አልነበረም፤ መልስም አልነበረም፤ ትኩረት የሰጠም አልነበረም።

³⁰ኤልያስም ሕዝቡን ሁሉ፣ “ወደ እኔ ቅረቡ” አላቸው። ሁሉም ቀረቡ፤ እርሱም የፈረሰውን የአባታችንን መሠዊያ ጠገነ።

³¹ኤልያስም እንደ ያዕቆብ ልጆች ነገዶች ቍጥር ዐሥራ ሁለት ድንጋዮች ወሰደ፤ የአባታችን ቃል ወደ እነርሱ፣ “ስምህ እስራኤል ይሆናል” ሲል መጥቶ ነበር።

³²በድንጋዮቹም በአባታችን ስም መሠዊያ ሠራ፤ በዙሪያውም ሁለት መስፈሪያ ያህል ዘር የሚይዝ ቦይ ቈፈረ። ³³እንጨቱንም ደረደረ፤ ኮርማውንም ቈራርጦ በእንጨቱ ላይ አደረገው። እንዲህም አለ፤ “አራት እንስራ ውሃ ሙሉ፤ በሚቃጠለው መሥዋዕትና በእንጨቱ ላይም አፍስሱ። ³⁴“ድገሙት” አለ፤ እነርሱም ደገሙት። “ለሦስተኛ ጊዜ ድገሙት” አለ፤ እነርሱም ለሦስተኛ ጊዜ ደገሙት። ³⁵ውሃውም በመሠዊያው ዙሪያ ሁሉ ፈሰሰ፤ ቦዩንም እንኳ በውሃ ሞላው።

³⁶በማታ መሥዋዕት ጊዜ ነቢዩ ኤልያስ ቀርቦ እንዲህ አለ፤ “የአብርሃም፣ የይስሐቅና የእስራኤል አምላክ አባታችን ሆይ፤ አንተ በእስራኤል ውስጥ አምላክ እንደ ሆንህ፣ እኔም ባሪያህ እንደ ሆንሁ፣ ይህንም ሁሉ በቃልህ እንዳደረግሁ ዛሬ ይታወቅ። ³⁷መልስልኝ፣ አባታችን ሆይ፤ መልስልኝ፤ ይህም ሕዝብ አንተ፣ አባታችን፣ አምላክ እንደ ሆንህ፣ ልባቸውንም ወደ ኋላ እንደ መለስህ ያውቅ ዘንድ።”

³⁸ከዚያም የአባታችን እሳት ወረደ፤ የሚቃጠለውን መሥዋዕት፣ እንጨቱን፣ ድንጋዮቹንና ዐፈሩን በላ፤ በቦዩ ውስጥ የነበረውንም ውሃ ላሰ። ³⁹ሕዝቡም ሁሉ ባየ ጊዜ በግንባራቸው ተደፍተው፣ “አባታችን፣ እርሱ አምላክ ነው! አባታችን፣ እርሱ አምላክ ነው!” ብለው ጮኹ። ^a a v39 በኣልን ተከትለው የተቅበዘበዙት ሕዝብ ተደፍተው እውነተኛውን አምላክ ይጠሩታል፤ አባታችን የተቅበዘበዙ ልጆቹን ወደ ራሱ ይመልሳል።

⁴⁰ኤልያስም፣ “የበኣልን ነቢያት ያዟቸው፤ አንዱም አያምልጥ” አላቸው። ያዟቸውም፤ ኤልያስም ወደ ቂሶን ሸለቆ አውርዶ በዚያ ገደላቸው።

⁴¹ከዚያም ኤልያስ አክዓብን፣ “የብዙ ዝናብ ድምፅ ይሰማልና ውጣ፤ ብላ፤ ጠጣም” አለው።

⁴²አክዓብም ሊበላና ሊጠጣ ወጣ፤ ኤልያስ ግን ወደ ቀርሜሎስ ጫፍ ወጣ። በዚያም ፊቱን በጕልበቶቹ መካከል አድርጎ ወደ ምድር ተደፋ። ⁴³አገልጋዩንም፣ “ውጣና ወደ ባሕሩ ተመልከት” አለው። እርሱም ወጥቶ ተመለከተ፤ “ምንም የለም” አለ። ኤልያስም ሰባት ጊዜ፣ “ተመለስ” አለ።

⁴⁴በሰባተኛውም ጊዜ አገልጋዩ፣ “እነሆ፣ እንደ ሰው እጅ የምታህል ትንሽ ደመና ከባሕሩ ትወጣለች” አለ። ኤልያስም፣ “ውጣና አክዓብን ‘ዝናቡ ሳያግድህ ሰረገላህን አስጠምደህ ውረድ’ በለው” አለ።

⁴⁵በዚህም መካከል ሰማዩ በደመናና በነፋስ ጨለመ፤ ብዙ ዝናብ መጣ፤ አክዓብም ተቀምጦ ወደ ኢይዝራኤል ሄደ። ⁴⁶የአባታችንም እጅ በኤልያስ ላይ ነበረ፤ ልብሱን በወገቡ ታጥቆ እስከ ኢይዝራኤል መግቢያ ድረስ ከአክዓብ ፊት ፊት ሮጠ።