3 Shohlar 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹Koʻp kunlar oʻtgach, uchinchi yili Otamizning soʻzi Ilyosga keldi: “Bor, Axabga koʻrin, Men esa yerga yomgʻir yogʻdiraman.”

²Shunda Ilyos Axabga koʻrinish uchun bordi. Oʻsha paytda Samariyada qahatchilik kuchli edi. ³Axab saroy boshqaruvchisi boʻlgan Obodiyoni chaqirdi. (Obodiyo esa Otamizdan juda qoʻrqardi. ⁴Izabel Otamizning paygʻambarlarini qirib tashlayotganda, Obodiyo yuzta paygʻambarni olib, ularni ellik nafardan gʻorlarga yashirgan va non va suv bilan taʼminlagan edi.). ⁵Axab Obodiyoga dedi: “Yurtni kezib chiq, har bir buloq va soylikka bor; balki ot va xachirlarni tirik saqlaydigan oʻt toparmiz, hayvonlardan birortasini yoʻqotmasmiz.”

⁶Shunday qilib, ular kezib chiqish uchun yurtni boʻlishdi; Axab yolgʻiz bir tomonga, Obodiyo yolgʻiz boshqa tomonga ketdi. ⁷Obodiyo yoʻlda ketayotganda, Ilyos toʻsatdan uni uchratdi. Obodiyo uni tanib, muk tushib yiqildi-da, dedi: “Bu sizmisiz, hazratim Ilyos?”

⁸Ilyos unga dedi: “Bu menman. Bor, xoʻjayiningga: «Ilyos keldi», deb aytgin.”

⁹Obodiyo soʻradi: “Meni oʻldirsin deb qulingizni Axab qoʻliga topshiradigan boʻlsangiz, men qanday gunoh qildim? ¹⁰Otangiz barhayotdir! Sizni izlashga xoʻjayinim odam yubormagan birorta xalq yoki shohlik yoʻq. Ular: «U bu yerda yoʻq», deganlarida, u oʻsha shohlik yo xalqni sizni topolmaganliklariga qasam ichirgan. ¹¹Endi esa siz: «Bor, xoʻjayiningga: “Ilyos keldi”, deb ayt», deysiz. ¹²Men sizdan ketishim bilanoq, Otamizning Ruhi sizni men bilmaydigan joyga olib ketadi; keyin men Axabga aytgani kelsam, u sizni topolmaydi va meni oʻldiradi — holbuki men, qulingiz, yoshligimdan beri Otamizdan qoʻrqib kelganman. ¹³Izabel Otamizning paygʻambarlarini oʻldirganda nima qilganim — Otamizning yuzta paygʻambarini ellik nafardan gʻorlarga yashirib, ularni non va suv bilan boqqanim — xoʻjayinimga aytilmaganmidi? ¹⁴Endi esa siz: «Bor, xoʻjayiningga: “Ilyos keldi”, deb ayt», deysiz — u esa meni oʻldiradi-ku!”

¹⁵Ilyos dedi: “Men huzurida turgan osmon qoʻshinlarining Otasi barhayotdir, bugun men albatta unga koʻrinaman.”

¹⁶Shunda Obodiyo Axabni kutib olgani borib, unga xabar berdi, Axab esa Ilyosni kutib olgani bordi. ¹⁷Axab Ilyosni koʻrgach, unga dedi: “Bu senmisan, Isroilni baloga qoʻygan kimsa?”

¹⁸Ilyos javob berdi: “Isroilni men baloga qoʻygan emasman — Otamizning amrlarini tashlab, Baallarga ergashganingiz bilan sen va otangning xonadoni baloga qoʻydingiz. ¹⁹Endi esa odam yuborib, butun Isroilni Karmel togʻida mening oldimga toʻpla, Izabelning dasturxonidan ovqatlanadigan Baalning toʻrt yuz ellik paygʻambari va Asheraning toʻrt yuz paygʻambarini ham olib kel.”

²⁰Shunda Axab butun Isroil xalqiga odam yuborib, paygʻambarlarni Karmel togʻiga toʻpladi. ²¹Ilyos butun xalqning oldiga kelib, dedi: “Qachongacha ikki fikr orasida ikkilanib yurasizlar? Agar Otamiz Xudo boʻlsa, Unga ergashinglar; agar Baal boʻlsa, unga ergashinglar.” Lekin xalq unga bir ogʻiz ham javob bermadi.

²²Ilyos xalqqa dedi: “Otamizning paygʻambari boʻlib faqat men yolgʻiz qoldim, Baalning paygʻambarlari esa toʻrt yuz ellik kishi. ²³Bizga ikkita buqa beringlar. Ular bittasini tanlab, soʻyib boʻlaklab, oʻtin ustiga qoʻyishsin, lekin ostiga olov yoqmasin; men ikkinchisini tayyorlab, oʻtin ustiga qoʻyaman va ostiga olov yoqmayman. ²⁴Soʻng sizlar oʻz xudongizning nomini chaqiringlar, men esa Otamizning nomini chaqiraman; olov bilan javob beradigan Xudo — haqiqiy Xudodir.” Butun xalq: “Yaxshi aytding”, dedi.

²⁵Ilyos Baalning paygʻambarlariga dedi: “Sizlar koʻpsizlar, shuning uchun bitta buqani tanlab, avval siz tayyorlanglar; soʻng xudongizning nomini chaqiringlar — lekin ostiga olov yoqmanglar.”

²⁶Shunda ular oʻzlariga berilgan buqani olib tayyorlashdi va ertalabdan tushgacha Baalning nomini chaqirishdi: “Ey Baal, bizga javob ber!” Lekin na sado, na javob beruvchi boʻldi. Ular esa oʻzlari qurgan qurbongoh atrofida sakrab oʻynashdi.

²⁷Tush paytida Ilyos ularni mazax qildi: “Balandroq baqiringlar! Axir u xudo-ku — balki chuqur oʻyga choʻmgandir, yo hojatini chiqarayotgandir, yoki safardadir; yoxud uxlab yotgandir, uygʻotish kerakdir.”

²⁸Shunda ular balandroq baqirishdi va odatlaricha, oʻzlarini qilich va nayzalar bilan tilishdi, hatto badanlaridan qon oqib ketdi. ²⁹Tush oʻtgach, ular kechki qurbonlik vaqtigacha jazavaga tushib davom etishdi, lekin na sado, na javob, na eʼtibor boʻldi.

³⁰Ilyos butun xalqqa dedi: “Menga yaqinroq kelinglar.” Hamma unga yaqin keldi, u esa buzib tashlangan Otamizning qurbongohini tuzatdi.

³¹Ilyos oʻn ikkita tosh oldi — Yoqubning oʻgʻillaridan chiqqan qabilalar soniga koʻra. Yoqubga Otamizning soʻzi kelgan edi: “Sening isming Isroil boʻladi.”

³²U bu toshlar bilan Otamizning nomidan qurbongoh qurdi va uning atrofida taxminan oʻn toʻrt qadoq urugʻ sigʻadigan handaq qazidi. ³³U oʻtinni tartibladi, buqani boʻlaklarga boʻldi va uni oʻtin ustiga qoʻydi. Soʻng dedi: “Toʻrtta kozani suvga toʻldirib, kuydiriladigan qurbonlik va oʻtin ustiga quyinglar.” ³⁴“Yana takrorlanglar”, dedi u, va ular yana takrorlashdi. “Uchinchi marta takrorlanglar”, dedi u, va ular uchinchi marta takrorlashdi. ³⁵Suv qurbongoh atrofida har tomonga oqib ketdi, u hatto handaqni ham suvga toʻldirdi.

³⁶Kechki qurbonlik vaqtida Ilyos paygʻambar oldinga kelib, dedi: “Ey Otamiz, Ibrohim, Ishoq va Isroilning Xudosi, bugun maʼlum boʻlsinki, Isroilda Xudo — Sensan, men esa Sening qulingman va bularning barchasini Sening soʻzing bilan qildim. ³⁷Menga javob bergin, ey Otamiz, menga javob bergin, toki bu xalq Sen, Otamiz, Xudo ekaningni va ularning yuraklarini Oʻzingga qaytarganingni bilsin.”

³⁸Shunda Otamizning olovi tushib, kuydiriladigan qurbonlikni, oʻtinni, toshlarni va tuproqni yamlab yutdi, handaqdagi suvni ham yalab qoʻydi. ³⁹Buni koʻrgan butun xalq muk tushib yiqildi va: “Otamiz — U Xudodir! Otamiz — U Xudodir!”, deb hayqirdi. ^a a v39 Baalga ergashib adashgan xalq muk tushib, haqiqiy Xudoni tan oladi — Ota adashgan farzandlarini Oʻziga qaytarmoqda.

⁴⁰Ilyos ularga dedi: “Baalning paygʻambarlarini ushlanglar; birortasi ham qochib qutulmasin.” Ular ularni ushlashdi, Ilyos esa ularni Kishon soyligiga olib tushib, oʻsha yerda oʻldirdi.

⁴¹Soʻng Ilyos Axabga dedi: “Chiqib, yeb-ich, chunki kuchli yomgʻirning shovqini eshitilmoqda.”

⁴²Axab yeb-ichgani chiqdi, Ilyos esa Karmel choʻqqisiga koʻtarildi. U yerda yerga egilib, yuzini tizzalari orasiga qoʻydi. ⁴³U xizmatkoriga dedi: “Chiqib, dengiz tomonga qaragin.” U chiqib qaradi-da, dedi: “U yerda hech narsa yoʻq.” Ilyos yetti marta: “Qaytib bor”, dedi.

⁴⁴Yettinchi marta xizmatkor dedi: “Qarang, odamning kaftidek kichkina bir bulut dengizdan koʻtarilyapti.” Ilyos dedi: “Chiqib, Axabga aytgin: «Jang aravangni qoʻshgin-da, yomgʻir toʻsib qoʻymasidan tushib ket.»”

⁴⁵Shu orada osmon bulutlar va shamoldan qorayib ketdi, kuchli yomgʻir yogʻdi, Axab esa Yizreelga ot surib ketdi. ⁴⁶Otamizning qoʻli Ilyosning ustida edi; u choponini beliga qistirib, Yizreel darvozasigacha Axabning oldida yugurib bordi.