Otamiz Ilyosni qargʻalar orqali boqadi
Ilyos qurgʻoqchilikni eʼlon qiladi, Otamiz esa uni soy boʻyida yashiradi, u yerda qargʻalar uni boqadi. Soy qurigach, Zarfatdagi och beva soʻnggi unini unga sarflaydi va uni hech qachon tugamaydi. Bevaning oʻgʻli nafas olmay qolganda, Ilyosning nidosi uni hayotga qaytaradi.
17 1Giladdagi Tishbadan boʻlgan Tishbalik Ilyos Axabga dedi: “Men xizmatida turgan Isroil Xudosi Otamiz hayoti bilan qasam ichamanki, shu yillar davomida mening soʻzimsiz na shudring tushadi, na yomgʻir yogʻadi.”
2Shunda Ilyosga Otamizning soʻzi keldi:
3“Bu yerdan ket, sharqqa yur va Iordan daryosining sharqidagi Karit soyi boʻyida yashirin. 4Soydan suv ichasan, qargʻalarga esa seni oʻsha yerda boqishni amr qildim.”
5Shunda Ilyos borib, Otamiz aytganday qildi; u borib, Iordandan sharqdagi Karit soyi boʻyida qoldi. 6Qargʻalar unga ertalab non va goʻsht, kechqurun non va goʻsht keltirib turardi, u esa soydan suv ichardi. 7Bir muncha vaqtdan soʻng soy qurib qoldi, chunki yurtga yomgʻir yogʻmagan edi.
Otamiz beva ayol orqali rizq beradi
8Shunda unga Otamizning soʻzi keldi:
9“Oʻrningdan tur, Sidon yaqinidagi Zarfatga bor va oʻsha yerda qol. Men oʻsha yerdagi bir beva ayolga seni boqishni buyurdim.”
10Shunday qilib, Ilyos Zarfatga bordi. Shahar darvozasi oldida bir beva ayol xoʻl-choʻp terayotgan edi. Ilyos unga: “Iltimos, menga idishda bir oz ichgani suv keltiring,” deb murojaat qildi. 11Ayol suv olgani ketayotganda, Ilyos: “Iltimos, menga bir burda non ham keltiring,” deb chaqirdi.
12Ayol dedi: “Egangiz Xudo hayoti bilan qasam ichamanki, menda non yoʻq — faqat idishda bir siqim un va koʻzada bir oz zaytun moyi bor, xolos. Mana shu bir-ikki xoʻl-choʻpni terib, uyga kirib, oʻzim bilan oʻgʻlim uchun shuni tayyorlamoqchiman; buni yeb boʻlgach, oʻlamiz.”
13Ilyos unga dedi: “Qoʻrqmang. Borib, aytganingizday qiling. Faqat avval shundan menga kichik bir kulcha pishirib, olib keling; keyin oʻzingiz bilan oʻgʻlingiz uchun pishiring.
14Chunki Isroil Xudosi Otamiz shunday aytmoqda: «Otamiz yurtga yomgʻir yogʻdiradigan kungacha un idishi boʻshamaydi, moy koʻzasi ham qurimaydi.»”
15Ayol borib, Ilyos aytganday qildi; ayol, Ilyos va uning xonadoni koʻp kunlar davomida yeb yurdi. 16Otamiz Ilyos orqali aytganiday, un idishi boʻshamadi, moy koʻzasi ham qurimadi.
17Bir muncha vaqtdan soʻng, uy egasi boʻlgan ayolning oʻgʻli kasal boʻlib qoldi. Uning kasalligi shu qadar ogʻirlashdiki, oxiri unda nafas qolmadi. 18Ayol Ilyosga dedi: “Ey Xudo odami, mening siz bilan nima ishim bor? Siz gunohimni menga eslatib, oʻgʻlimni oʻldirgani keldingizmi?”
19Ilyos: “Oʻgʻlingizni menga bering,” dedi. Soʻng uni ayolning quchogʻidan olib, yuqoridagi xonasiga koʻtarib chiqdi va oʻz oʻrniga yotqizdi. 20U Otamizga nido qilib dedi: “Ey Otam! Men mehmon boʻlib turgan beva ayolning oʻgʻlini oʻldirib, uning ham boshiga kulfat soldingmi?” 21U bolaning ustiga uch marta choʻzildi va Otamizga nido qilib: “Ey Otam! Shu bolaning joni oʻziga qaytsin,” dedi.
22Otamiz Ilyosning nidosini eshitdi, bolaning joni oʻziga qaytdi va u tirildi. a a v22 Bu — Muqaddas Bitikda kimningdir oʻlimdan tirilgani birinchi marta qayd etilishidir. Bu Otamizni hayot bagʻishlovchi va uni qayta tiklovchi Zot sifatida ochib beradi hamda Iso orqali toʻla amalga oshadigan tirilishga ishora qiladi. 23Ilyos bolani olib, yuqori xonadan uyga olib tushdi va onasiga topshirdi. “Mana,” — dedi Ilyos, — “oʻgʻlingiz tirik.”
24Ayol Ilyosga dedi: “Endi bildimki, siz Xudo odamisiz va sizning ogʻzingizdagi Xudoning soʻzi haqiqatdir.”