1 இராஜாக்கள் 17

17 ¹கீலேயாத்திலுள்ள திஸ்பே ஊரானாகிய திஸ்பியனான எலியா ஆகாபை நோக்கி, “நான் யாருக்கு முன்பாக நிற்கிறேனோ, அந்த இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய எங்கள் பிதா ஜீவனுள்ளவராணை, என் வார்த்தையின்படியேயன்றி இந்த வருஷங்களில் பனியும் மழையும் பெய்யாது” என்றான்.

²அப்பொழுது எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை எலியாவுக்கு உண்டாகி:

³“நீ இவ்விடத்தைவிட்டு, கிழக்கே திரும்பி, யோர்தானுக்குக் கிழக்கேயிருக்கிற கேரீத் ஆற்றங்கரையில் உன்னை மறைத்துக்கொள். ⁴அந்த ஆற்றிலே தண்ணீர் குடிப்பாய்; அங்கே உன்னைப் போஷிக்கும்படி காகங்களுக்குக் கட்டளையிட்டேன்” என்றார்.

⁵அவன் போய், எங்கள் பிதா சொன்னபடியே செய்தான்; அவன் போய், யோர்தானுக்குக் கிழக்கேயிருக்கிற கேரீத் ஆற்றங்கரையில் தங்கினான். ⁶காலையிலே காகங்கள் அவனுக்கு அப்பமும் இறைச்சியும், மாலையிலே அப்பமும் இறைச்சியும் கொண்டுவந்தன; அவன் அந்த ஆற்றிலே தண்ணீர் குடித்தான். ⁷சிலநாள் சென்றபின்பு, தேசத்தில் மழை பெய்யாதிருந்ததினால் அந்த ஆறு வற்றிப்போயிற்று.

பிதாவானவர் ஒரு விதவையின் மூலமாய் வழங்குகிறார்

⁸அப்பொழுது எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை அவனுக்கு உண்டாகி:

⁹“நீ எழுந்து, சீதோனை அடுத்த சாறிபாத்துக்குப் போய், அங்கே தங்கியிரு; உன்னைப் போஷிக்கும்படி அங்கே ஒரு விதவைக்குக் கட்டளையிட்டேன்” என்றார்.

¹⁰அவன் எழுந்து சாறிபாத்துக்குப் போனான். பட்டணத்தின் வாசலுக்கு வந்தபோது, அங்கே ஒரு விதவை விறகு பொறுக்கிக்கொண்டிருந்தாள். அவன் அவளைக் கூப்பிட்டு, “நான் குடிக்க ஒரு பாத்திரத்தில் கொஞ்சம் தண்ணீர் கொண்டுவா” என்றான். ¹¹அவள் அதை எடுக்கப் போகையில், அவன் அவளைக் கூப்பிட்டு, “எனக்கு ஒரு துண்டு அப்பமும் கொண்டுவா” என்றான்.

¹²அதற்கு அவள், “உன் தேவனாகிய கர்த்தர் ஜீவனுள்ளவராணை, என்னிடத்தில் அப்பம் இல்லை; பானையில் ஒரு பிடி மாவும், கலயத்தில் கொஞ்சம் எண்ணெயுமே இருக்கிறது; இதோ, நான் உள்ளே போய், எனக்கும் என் மகனுக்கும் அதைச் சமைத்து, அதைச் சாப்பிட்டு, பின்பு சாகும்படி கொஞ்சம் விறகு பொறுக்கிக்கொண்டிருக்கிறேன்” என்றாள்.

¹³எலியா அவளை நோக்கி, “பயப்படாதே; நீ போய், சொன்னபடியே செய்; ஆனாலும் முதலாவது அதிலே எனக்கு ஒரு சிறிய அப்பம் சுட்டு என்னிடத்தில் கொண்டுவா; பின்பு உனக்கும் உன் மகனுக்கும் செய்.

¹⁴ஏனெனில், இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: ‘எங்கள் பிதா பூமியின்மேல் மழை பெய்யப்பண்ணும் நாள்வரைக்கும், பானையின் மாவு செலவழியாமலும், கலயத்தின் எண்ணெய் குறையாமலும் இருக்கும்’ என்கிறார்” என்றான்.

¹⁵அவள் போய், எலியா சொன்னபடியே செய்தாள்; அவளும், அவனும், அவள் வீட்டாரும் அநேகநாள் சாப்பிட்டார்கள். ¹⁶எலியாவைக்கொண்டு எங்கள் பிதா சொன்னபடியே, பானையின் மாவு செலவழியவும் இல்லை, கலயத்தின் எண்ணெய் குறையவும் இல்லை.

¹⁷இந்தக் காரியங்களுக்குப் பின்பு, வீட்டுக்கு உரியவளாகிய அந்த ஸ்திரீயின் மகன் வியாதிப்பட்டான்; அவன் வியாதி மிகவும் கொடிதாகி, அவனில் சுவாசம் இல்லாமல் போயிற்று. ¹⁸அவள் எலியாவை நோக்கி, “தேவனுடைய மனுஷனே, எனக்கும் உமக்கும் என்ன? என் பாவத்தை என் ஞாபகத்திற்கு வரப்பண்ணவும், என் மகனைக் கொல்லவும் என்னிடத்தில் வந்தீரோ?” என்றாள்.

¹⁹அதற்கு அவன், “உன் மகனை என்னிடத்தில் தா” என்று சொல்லி, அவளுடைய மடியிலிருந்து அவனை எடுத்து, தான் தங்கியிருந்த மேல்வீட்டறைக்குக் கொண்டுபோய், தன் கட்டிலின்மேல் அவனைக் கிடத்தினான். ²⁰அவன் எங்கள் பிதாவை நோக்கிக் கூப்பிட்டு, “என் பிதாவே, நான் தங்கியிருக்கிற இந்த விதவையின் மகனைச் சாகப்பண்ணி, அவள்மேலும் ஆபத்தை வரப்பண்ணினீரோ?” என்றான். ²¹அவன் அந்தப் பிள்ளையின்மேல் மூன்றுதரம் குப்புற விழுந்து, எங்கள் பிதாவை நோக்கிக் கூப்பிட்டு, “என் பிதாவே, இந்தப் பிள்ளையின் உயிர் அவனுக்குள் திரும்ப வரப்பண்ணும்” என்றான்.

²²எங்கள் பிதா எலியாவின் சத்தத்தைக் கேட்டார்; பிள்ளையின் உயிர் அவனுக்குள் திரும்ப வந்தது, அவன் பிழைத்தான். ^a a v22 வேதத்தில் ஒருவர் மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பப்படுகிற முதலாம் தடவை இதுவே — இது எங்கள் பிதாவை ஜீவனைக் கொடுக்கிறவராகவும் திரும்பக் கொடுக்கிறவராகவும் வெளிப்படுத்தி, இயேசுவின் மூலமாய் நிறைவாய் வரும் உயிர்த்தெழுதலை முன்னறிவிக்கிறது. ²³எலியா அந்தப் பிள்ளையை எடுத்து, மேல்வீட்டறையிலிருந்து வீட்டுக்குள் கொண்டுவந்து, அவனை அவன் தாயினிடத்தில் ஒப்புவித்து, “இதோ, உன் மகன் உயிரோடிருக்கிறான்” என்றான்.

²⁴அப்பொழுது அந்த ஸ்திரீ எலியாவை நோக்கி, “நீர் தேவனுடைய மனுஷன் என்றும், உம்முடைய வாயிலிருக்கிற தேவனுடைய வார்த்தை சத்தியம் என்றும், இப்பொழுது அறிந்திருக்கிறேன்” என்றாள்.