1 राजाहरू 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹गिलादको तिश्बेका तिश्बी एलियाले आहाबलाई भने, “जसको सामु म खडा छु, ती इस्राएलका परमेश्वर हाम्रा पिता जीवित हुनुहुन्छ—उहाँको नाममा म भन्छु, मेरो वचनविना यी वर्षहरूमा न शीत न झरी पर्नेछ।”

²तब हाम्रा पिताको वचन एलियाकहाँ आयो:

³“यहाँबाट जा, पूर्वतिर फर्क, र यर्दनको पूर्वपट्टि रहेको करीत खोलाको छेउमा लुकेर बस। ⁴तिमीले त्यस खोलाबाट पानी पिउनेछौ, र त्यहाँ तिमीलाई खुवाउन मैले कागहरूलाई आज्ञा दिएको छु।”

⁵त्यसैले उनले हाम्रा पिताले भन्नुभएबमोजिम गरे; उनी गएर यर्दनको पूर्वपट्टि रहेको करीत खोलाको छेउमा बसे। ⁶कागहरूले उनलाई बिहान रोटी र मासु, र बेलुकी रोटी र मासु ल्याइदिन्थे, र उनले खोलाबाट पानी पिउँथे। ⁷केही समयपछि त्यो खोला सुक्यो, किनभने देशमा वर्षा भएको थिएन।

पिताले एउटी विधवाद्वारा जुटाइदिनुहुन्छ

⁸तब हाम्रा पिताको वचन उनीकहाँ आयो:

⁹“उठ्, सीदोननजिकको सारपत जा, र त्यहीँ बस्। त्यहाँ तिमीलाई खुवाउन मैले एउटी विधवालाई आज्ञा दिएको छु।”

¹⁰त्यसैले उनी सारपत गए। सहरको मूल ढोकामा एउटी विधवाले दाउरा बटुल्दै थिइन्। उनले तिनलाई बोलाएर भने, “कृपया पिउनलाई मलाई गाग्रीमा थोरै पानी ल्याइदेऊ।” ¹¹तिनी त्यो लिन जाँदै गर्दा, उनले बोलाएर भने, “कृपया मलाई एक टुक्रा रोटी पनि ल्याइदेऊ।”

¹²तिनले भनिन्, “तिम्रा परमेश्वर याहवेह जीवित हुनुहुन्छ, मसँग रोटी छैन—भाँडोमा एक मुट्ठी पिठो र घैँटोमा अलिकति तेलबाहेक केही छैन। म केही दाउरा बटुल्दैछु, ताकि भित्र गएर आफ्नो र आफ्नो छोराको निम्ति पकाऊँ, र हामी त्यो खाएर अनि मरौँ।”

¹³एलियाले तिनलाई भने, “नडराऊ। जाऊ, तिमीले भनेबमोजिम गर। तर पहिले त्यसबाट मेरो निम्ति एउटा सानो रोटी बनाएर मकहाँ ल्याऊ; त्यसपछि आफ्नो र आफ्नो छोराको निम्ति बनाऊ।”

¹⁴किनकि इस्राएलका परमेश्वर, हाम्रा पिता भन्नुहुन्छ: “हाम्रा पिताले देशमा वर्षा नदिनुभएको दिनसम्म पिठोको भाँडो रित्तिनेछैन, न त तेलको घैँटो सकिनेछ।”

¹⁵तिनी गएर एलियाले भनेबमोजिम गरिन्, र तिनले, एलियाले र तिनको परिवारले धेरै दिनसम्म खाए। ¹⁶एलियाद्वारा हाम्रा पिताले भन्नुभएबमोजिम पिठोको भाँडो रित्तिएन र तेलको घैँटो सुकेन।

¹⁷केही समयपछि त्यस घरकी मालिक्नी स्त्रीको छोरा बिरामी पर्‍यो। उसको रोग यति चर्को भयो कि उसमा सास बाँकी रहेन। ¹⁸तिनले एलियालाई सोधिन्, “हे परमेश्वरका जन, तपाईंसँग मेरो के सरोकार? के तपाईं मेरो पाप सम्झाइदिन र मेरो छोरालाई मार्न आउनुभएको हो?”

¹⁹उनले भने, “तिम्रो छोरा मलाई देऊ।” अनि उनले तिनको काखबाट त्यसलाई लिएर माथिल्लो तलामा आफ्नो कोठामा बोकेर लगे, र आफ्नै ओछ्यानमा सुताए। ²⁰उनले हाम्रा पितालाई पुकारे, “हे मेरा पिता, म बसिरहेकी यी विधवाको छोरो मारेर के तपाईंले तिनीमाथि पनि विपत्ति ल्याउनुभएको हो?” ²¹उनले त्यस बालकमाथि तीनपल्ट आफूलाई पसारे र हाम्रा पितालाई पुकारे: “हे मेरा पिता, यस बालकको प्राण यसमा फर्कियोस्।”

²²हाम्रा पिताले एलियाको पुकार सुन्नुभयो, र त्यस बालकको प्राण यसमा फर्कियो, र त्यो बाँच्यो। ^a a v22 धर्मशास्त्रमा कोही मरेकाबाट जीवित पारिएको यो पहिलो पटक हो—जसले हाम्रा पितालाई जीवन दिनुहुने र पुनर्स्थापित गर्नुहुने रूपमा प्रकट गर्दछ, र येशूद्वारा पूर्ण रूपमा आउने पुनरुत्थानतिर संकेत गर्दछ। ²³एलियाले त्यस बालकलाई लिएर माथिल्लो कोठाबाट घरभित्र बोकेर ल्याए, र तिनकी आमालाई सुम्पिदिए। एलियाले भने, “हेर, तिम्रो छोरा जीवित छ।”

²⁴ती स्त्रीले एलियालाई भनिन्, “अब म थाहा पाउँछु कि तपाईं परमेश्वरका जन हुनुहुन्छ, र तपाईंको मुखमा रहेको परमेश्वरको वचन सत्य छ।”