1 Mga Hari 17

17 ¹Si Elias nga Tisbinhon, nga gikan sa Tisbe sa Gilead, miingon kang Ahab, “Ingon nga buhi ang atong Amahan, ang Dios sa Israel—nga sa iyang atubangan ako nagbarog—walay yamog ni ulan nga mohulog niining mga tuiga gawas pinaagi sa akong pulong.”

²Unya miabot kang Elias ang pulong sa atong Amahan:

³“Biya niining dapita, lakaw padulong sa sidlakan, ug tago sa imong kaugalingon daplin sa Sapa sa Kerit, sa sidlakan sa Jordan. ⁴Moinom ka gikan sa sapa, ug gisugo ko ang mga uwak sa pagpakaon kanimo didto.”

⁵Busa milakaw siya ug mibuhat sumala sa giingon sa atong Amahan; miadto siya ug mipuyo daplin sa Sapa sa Kerit, sa sidlakan sa Jordan. ⁶Ang mga uwak nagdala kaniyag tinapay ug karne sa buntag, ug tinapay ug karne sa gabii, ug miinom siya gikan sa sapa. ⁷Human sa pipila ka panahon, mihubas ang sapa, kay wala may ulan sa yuta.

Nagtagana ang Amahan Pinaagi sa usa ka Balo

⁸Unya miabot kaniya ang pulong sa atong Amahan:

⁹“Tindog, adto sa Zarefat duol sa Sidon, ug pabilin didto. Gisugo ko ang usa ka balo didto sa pagpakaon kanimo.”

¹⁰Busa miadto siya sa Zarefat. Sa ganghaan sa siyudad, dihay usa ka balo nga nagpanguhag sugnod. Mitawag siya kaniya, “Palihog dad-i ako ug diyutayng tubig sa tibod aron akong imnon.” ¹¹Samtang milakaw ang babaye sa pagkuha niini, mitawag si Elias, “Palihog dad-i usab ako ug usa ka tipik nga tinapay.”

¹²Mitubag ang babaye, “Ingon nga buhi ang Ginoo nga imong Dios, wala akoy tinapay—gawas lamang sa usa ka kumkom nga harina sa tibod ug diyutayng lana sa tadyaw. Nagpanguha ako ug pipila ka sugnod aron mosulod ug mag-andam niini alang kanako ug sa akong anak, aron among kan-on kini, unya mamatay.”

¹³Miingon si Elias kaniya, “Ayaw kahadlok. Lakaw, buhata sumala sa imong giingon. Apan buhati una ako ug usa ka gamayng tinapay gikan niini, ug dad-a kanako; unya pagbuhat alang kanimo ug sa imong anak.”

¹⁴Kay mao kini ang giingon sa atong Amahan, ang Dios sa Israel: “Ang tibod sa harina dili mahurot, ni makabsan ang tadyaw sa lana, hangtod sa adlaw nga ang atong Amahan mohatag ug ulan sa yuta.”

¹⁵Milakaw siya ug mibuhat sumala sa giingon ni Elias, ug nangaon siya, si Elias, ug ang iyang panimalay sulod sa daghang mga adlaw. ¹⁶Ang tibod sa harina wala mahurot ug ang tadyaw sa lana wala mamala, sumala sa giingon sa atong Amahan pinaagi kang Elias.

¹⁷Sa ulahi, ang anak sa babaye nga tag-iya sa balay nagsakit. Misamot ang iyang sakit hangtod nga wala nay gininhawa nga nahibilin kaniya. ¹⁸Nangutana siya kang Elias, “Unsa may atong labot sa usag usa, tawo sa Dios? Mianhi ka ba aron pahinumdoman ako sa akong sala ug patyon ang akong anak?”

¹⁹“Ihatag kanako ang imong anak,” miingon siya. Unya gikuha niya kini gikan sa mga bukton sa babaye, gidala sa taas ngadto sa iyang lawak, ug gipahigda sa iyang kaugalingong higdaanan. ²⁰Mituaw siya sa atong Amahan, “Akong Amahan, gidad-an mo ba ug kalisdanan bisan ang balo nga akong gipuy-an, nga gipatay ang iyang anak?” ²¹Mihapa siya sa ibabaw sa bata sa makatulo ug mituaw sa atong Amahan: “Akong Amahan, ipabalik ang kinabuhi niining bataa ngadto kaniya.”

²²Gidungog sa atong Amahan ang pagtuaw ni Elias, ug ang kinabuhi sa bata mibalik ngadto kaniya, ug nabuhi siya. ^a a v22 Mao kini ang unang higayon sa Kasulatan nga adunay gibanhaw gikan sa mga patay—nga nagpadayag sa atong Amahan ingon nga maghahatag ug magpahiuli sa kinabuhi, ug nagtudlo paingon sa pagkabanhaw nga moabot sa hingpit pinaagi kang Jesus. ²³Gikuha ni Elias ang bata, gidala gikan sa lawak sa taas ngadto sa balay, ug gihatag ngadto sa iyang inahan. “Tan-awa,” miingon si Elias, “buhi ang imong anak.”

²⁴Miingon ang babaye kang Elias, “Karon nahibalo na ako nga ikaw tawo sa Dios, ug ang pulong sa Dios diha sa imong baba tinuod.”