1 രാജാക്കന്മാർ 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹ഗിലെയാദിലെ തിശ്ബെയിൽനിന്നുള്ള തിശ്ബ്യനായ ഏലിയാവ് ആഹാബിനോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ആരുടെ സന്നിധിയിൽ നില്ക്കുന്നുവോ ആ ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ജീവനാണെ, എന്റെ വാക്കിനാലല്ലാതെ ഈ വർഷങ്ങളിൽ മഞ്ഞോ മഴയോ പെയ്യുകയില്ല.”

²അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം ഏലിയാവിനുണ്ടായി:

³“ഈ സ്ഥലം വിട്ട് കിഴക്കോട്ടു തിരിഞ്ഞ് യോർദാനു കിഴക്കുള്ള കെരീത്ത് തോടിന്റെ അരികെ ഒളിച്ചിരിക്കുക. ⁴നീ ആ തോട്ടിൽനിന്നു കുടിക്കും; അവിടെ നിന്നെ പോറ്റാൻ ഞാൻ കാക്കകളോടു കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു.”

⁵അപ്പോൾ അദ്ദേഹം നമ്മുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്തു; അദ്ദേഹം പോയി യോർദാനു കിഴക്കുള്ള കെരീത്ത് തോടിന്റെ അരികെ താമസിച്ചു. ⁶കാക്കകൾ രാവിലെ അപ്പവും മാംസവും വൈകുന്നേരം അപ്പവും മാംസവും അദ്ദേഹത്തിനു കൊണ്ടുവന്നു; അദ്ദേഹം ആ തോട്ടിൽനിന്നു കുടിച്ചു. ⁷കുറെ നാൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദേശത്തു മഴ പെയ്യാതിരുന്നതിനാൽ ആ തോട് വറ്റിപ്പോയി.

പിതാവ് ഒരു വിധവയിലൂടെ കരുതുന്നു

⁸അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായി:

⁹“എഴുന്നേറ്റ് സീദോനു സമീപമുള്ള സരെഫാത്തിലേക്കു പോയി അവിടെ താമസിക്കുക. നിന്നെ പോറ്റാൻ അവിടെയുള്ള ഒരു വിധവയോടു ഞാൻ കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു.”

¹⁰അപ്പോൾ അദ്ദേഹം സരെഫാത്തിലേക്കു പോയി. നഗരവാതില്ക്കൽ ഒരു വിധവ വിറകു പെറുക്കുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അവളെ വിളിച്ചു: “കുടിക്കാൻ ഒരു പാത്രത്തിൽ കുറച്ചു വെള്ളം എനിക്കു കൊണ്ടുവന്നുതരണേ.” ¹¹അതു കൊണ്ടുവരാൻ അവൾ പോയപ്പോൾ അദ്ദേഹം വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “ഒരു കഷണം അപ്പവുംകൂടി എനിക്കു കൊണ്ടുവന്നുതരണേ.”

¹²അവൾ പറഞ്ഞു: “നിന്റെ ദൈവമായ സർവേശ്വരന്റെ ജീവനാണെ, എന്റെ പക്കൽ അപ്പമില്ല—ഒരു പാത്രത്തിൽ ഒരുപിടി മാവും ഭരണിയിൽ അല്പം എണ്ണയും മാത്രമേയുള്ളൂ. ഞാനും എന്റെ മകനും അതു പാകംചെയ്തു തിന്നിട്ടു മരിക്കേണ്ടതിന് അകത്തുചെന്ന് ഒരുക്കാൻ ഏതാനും വിറകു പെറുക്കുകയാണ്.”

¹³ഏലിയാവ് അവളോടു പറഞ്ഞു: “ഭയപ്പെടേണ്ട. പോയി നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്യുക. എന്നാൽ ആദ്യം അതിൽനിന്ന് എനിക്കായി ഒരു ചെറിയ അപ്പം ഉണ്ടാക്കി എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരിക; പിന്നെ നിനക്കും നിന്റെ മകനുംവേണ്ടി ഉണ്ടാക്കുക.

¹⁴ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘നമ്മുടെ പിതാവ് ഭൂമിയിൽ മഴ നല്കുന്ന ദിവസംവരെ മാവിന്റെ പാത്രം തീർന്നുപോകുകയില്ല, എണ്ണയുടെ ഭരണി വറ്റിപ്പോകുകയുമില്ല.’”

¹⁵അവൾ പോയി ഏലിയാവ് പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്തു; അവളും അദ്ദേഹവും അവളുടെ വീട്ടുകാരും ഏറെ നാൾ ഭക്ഷിച്ചു. ¹⁶നമ്മുടെ പിതാവ് ഏലിയാവിലൂടെ അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ മാവിന്റെ പാത്രം തീർന്നുപോയില്ല, എണ്ണയുടെ ഭരണി വറ്റിപ്പോയതുമില്ല.

¹⁷കുറെക്കാലത്തിനുശേഷം വീടിന്റെ ഉടമയായ ആ സ്ത്രീയുടെ മകൻ രോഗിയായി. അവന്റെ രോഗം മൂർച്ഛിച്ച് അവനിൽ ശ്വാസം ശേഷിക്കാത്തവിധം ആയിത്തീർന്നു. ¹⁸അവൾ ഏലിയാവിനോടു ചോദിച്ചു: “ദൈവപുരുഷാ, നമുക്കു തമ്മിൽ എന്താണുള്ളത്? എന്റെ അകൃത്യം ഓർമിപ്പിക്കാനും എന്റെ മകനെ കൊല്ലാനുമാണോ താങ്കൾ വന്നത്?”

¹⁹“നിന്റെ മകനെ എനിക്കു തരൂ” എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. പിന്നെ അവളുടെ മടിയിൽനിന്ന് അവനെ എടുത്ത് മുകൾനിലയിലെ തന്റെ മുറിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി തന്റെ കിടക്കയിൽ കിടത്തി. ²⁰അദ്ദേഹം നമ്മുടെ പിതാവിനോടു നിലവിളിച്ചു: “എന്റെ പിതാവേ, ഞാൻ പാർക്കുന്ന ഈ വിധവയുടെ മകനെ കൊന്ന് അവളുടെമേലും അങ്ങ് അനർഥം വരുത്തിയോ?” ²¹അദ്ദേഹം മൂന്നുപ്രാവശ്യം ആ കുട്ടിയുടെമേൽ കവിണ്ണുകിടന്ന് നമ്മുടെ പിതാവിനോടു നിലവിളിച്ചു: “എന്റെ പിതാവേ, ഈ കുട്ടിയുടെ ജീവൻ അവനിലേക്കു മടങ്ങിവരുമാറാകട്ടെ.”

²²നമ്മുടെ പിതാവ് ഏലിയാവിന്റെ നിലവിളി കേട്ടു; ആ കുട്ടിയുടെ ജീവൻ അവനിലേക്കു മടങ്ങിവന്നു, അവൻ ജീവിച്ചു. ^a a v22 ആരെങ്കിലും മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് തിരുവെഴുത്തിൽ ആദ്യമായി ഇവിടെയാണ്—ജീവനെ നല്കുന്നവനും പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നവനുമായി നമ്മുടെ പിതാവിനെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും യേശുവിലൂടെ പൂർണമായി വരുന്ന പുനരുത്ഥാനത്തിലേക്കു വിരൽ ചൂണ്ടുകയും ചെയ്യുന്നു. ²³ഏലിയാവ് ആ കുട്ടിയെ എടുത്ത് മുകൾമുറിയിൽനിന്ന് വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുവന്ന് അവന്റെ അമ്മയ്ക്കു കൊടുത്തു. “ഇതാ, നിന്റെ മകൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്ന് ഏലിയാവ് പറഞ്ഞു.

²⁴ആ സ്ത്രീ ഏലിയാവിനോടു പറഞ്ഞു: “താങ്കൾ ഒരു ദൈവപുരുഷനാണെന്നും താങ്കളുടെ വായിലെ ദൈവവചനം സത്യമാണെന്നും ഞാൻ ഇപ്പോൾ അറിയുന്നു.”