Ginapakaon sang Amay si Elias paagi sa mga Uwak

Si Elijah nagapahayag sang hulaw kag ginatago sia sang aton Amay sa kilid sang sapa diin ang mga uwak nagapakaon sa iya. Kon nagauga ini, ang isa ka gutomon nga biyuda sa Zarephath nagagasto sang iya katapusan nga harina para sa iya kag wala gid maubos; kon ang iya anak nagahimulos na, ang singgit ni Elijah nagapabalik sa iya.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 3–4, 9, 14

Kapitulo 17.

Nagsiling si Elias nga Tisbinhon, nga taga-Tisbe sa Galaad, kay Ahab, “Subong nga buhi ang aton Amay, nga Dios sang Israel—nga sa iya atubangan nagatindog ako—wala sing tun-og ukon ulan nga magatupa sa sini nga mga tuig luwas kon paagi sa akon pulong.”

Niyan nag-abut ang pulong sang aton Amay kay Elias:

“Maghalin ka sa sini nga lugar, magliso ka pasidlangan, kag magpanago ka sa luyo sang Sapa sang Kerit, sa sidlangan sang Jordan. Magainom ka sa sapa, kag ginsugo ko ang mga uwak sa pagpakaon sa imo didto.”

Gani naglakat sia kag ginhimo ang ginsiling sang aton Amay; naglakat sia kag nagpabilin sa luyo sang Sapa sang Kerit, sa sidlangan sang Jordan. Gindala sang mga uwak sa iya ang tinapay kag unud sa aga, kag tinapay kag unud sa gab-i, kag nag-inom sia sa sapa. Sang ulihi nagmala ang sapa, kay wala sing ulan sa duta.

Nagahatag ang Amay paagi sa isa ka Balo nga Babayi

Niyan nag-abut ang pulong sang aton Amay sa iya:

“Magbangon ka, magkadto ka sa Sarepta malapit sa Sidon, kag magpabilin ka didto. Ginsugo ko ang isa ka balo nga babayi didto sa pagpakaon sa imo.”

Gani nagkadto sia sa Sarepta. Sa gawang sang siyudad, may isa ka balo nga babayi nga nagapamunit sing mga gatong. Gintawag niya sia, “Palihug dalhi ako sing diutay nga tubig sa isa ka suludlan agud mainom ko.” Samtang nagalakat sia sa pagkuha sini, gintawag niya sia, “Palihug dalhi man ako sing isa ka bahin nga tinapay.”

Nagsiling sia, “Subong nga buhi ang Ginoo nga imo Dios, wala ako sing tinapay—kondi isa lang ka hakop nga harina sa suludlan kag diutay nga lana sa tibod. Nagapamunit ako sing pila ka gatong agud magsulud ako kag ihanda ini para sa akon kag sa akon anak, agud makaon namon ini, kag dayon mapatay.”

Nagsiling si Elias sa iya, “Dili ka magkahadluk. Lakat ka, himoa ang imo ginsiling. Apang himoi ako anay sing isa ka diutay nga tinapay gikan sini, kag dalha ini sa akon; pagkatapos maghimo ka para sa imo kag sa imo anak.

Kay ang aton Amay, nga Dios sang Israel, nagasiling: ‘Ang suludlan sang harina indi mahurot, kag ang tibod sang lana indi magkulang, tubtub sa adlaw nga ang aton Amay magahatag sing ulan sa duta.’”

Naglakat sia kag ginhimo ang ginsiling ni Elias, kag nagkaon sia, si Elias, kag ang iya panimalay sa madamu nga mga adlaw. Ang suludlan sang harina wala mahurot kag ang tibod sang lana wala magmala, suno sa ginsiling sang aton Amay paagi kay Elias.

Sang ulihi nagmasakit ang anak sang babayi, nga tag-iya sang balay. Nagtama ang iya balatian sing tudo gid nga wala na sing ginhawa nga nabilin sa iya. Namangkot sia kay Elias, “Ano ang yara sa tunga naton, tawo sang Dios? Nagkari ka bala sa pagpadumdum sa akon sang akon sala kag sa pagpatay sang akon anak?”

“Ihatag mo sa akon ang imo anak,” siling niya. Niyan ginkuha niya sia gikan sa iya mga butkon, gin-abaga pasaka sa iya hulot, kag ginpahigda sa iya mismo nga higdaan. Nagtuaw sia sa aton Amay, “Amay ko, gindala mo bala ang kalisud bisan sa balo nga babayi nga akon ginadayunan, nga ginpatay ang iya anak?” Gin-untay niya ang iya kaugalingon sa bata sing makatlo kag nagtuaw sa aton Amay: “Amay ko, pabalika ang kabuhi sini nga bata sa iya.”

Ginpamatian sang aton Amay ang pagtuaw ni Elias, kag nagbalik ang kabuhi sang bata sa iya, kag nabuhi sia. ^a Ginkuha ni Elias ang bata, gin-abaga sia gikan sa hulot sa ibabaw pasulud sa balay, kag ginhatag sia sa iya iloy. “Tan-awa,” siling ni Elias, “buhi ang imo anak.”

Nagsiling ang babayi kay Elias, “Karon nahibaloan ko nga ikaw isa ka tawo sang Dios, kag ang pulong sang Dios sa imo baba matuud.”