1 Sarakuna 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹Iliya Batishbe, daga Tishbe a Gileyad, ya ce wa Ahab, “Muddin Ubanmu, Allah na Isra'ila, yana a raye—wanda nake tsaye a gabansa—ba za a yi raɓa ko ruwan sama ba a cikin waɗannan shekaru sai dai bisa maganata.”

²Sai maganar Ubanmu ta zo wa Iliya, ta ce,

³“Ka bar wurin nan, ka juya wajen gabas, ka ɓoye kanka kusa da Rafin Kerit, wajen gabas da Urdun. ⁴Za ka sha daga rafin, na kuma umarci hankaki su ciyar da kai a can.”

⁵Sai ya tafi ya yi yadda Ubanmu ya ce; ya tafi ya zauna kusa da Rafin Kerit, wajen gabas da Urdun. ⁶Hankaki suka kawo masa gurasa da nama da safe, da gurasa da nama da yamma, yana kuma shan ruwa daga rafin. ⁷Bayan ɗan lokaci sai rafin ya ƙafe, domin ba a yi ruwan sama a ƙasar ba.

Ubanmu ya Yi Tanadi ta Wurin Wata Gwauruwa

⁸Sai maganar Ubanmu ta zo masa, ta ce,

⁹“Ka tashi, ka tafi Zarefat kusa da Sidon, ka zauna a can. Na umarci wata gwauruwa a can ta ciyar da kai.”

¹⁰Sai ya tafi Zarefat. A ƙofar birnin, sai ga wata gwauruwa tana tsinkar itace. Ya kira ta ya ce, “Ina roƙonki, ki kawo mini ɗan ruwa kaɗan a cikin tulu in sha.” ¹¹Da ta kama hanya za ta kawo, sai ya sāke kira ya ce, “Ina roƙonki, ki kuma kawo mini gutsurin gurasa.”

¹²Ta ce, “Muddin Ubangiji Allahnka yana a raye, ba ni da gurasa—sai dai tafin gari a cikin tulu da ɗan mai a cikin ƙwarya. Ga ni ina tsinkar 'yan itatuwa domin in shiga in dafa wa kaina da ɗana, mu ci, sa'an nan mu mutu.”

¹³Iliya ya ce mata, “Kada ki ji tsoro. Ki tafi, ki yi yadda kika faɗa. Amma da farko ki yi mini ƙaramar gurasa daga ciki, ki kawo mini; sa'an nan ki yi wa kanki da ɗanki.

¹⁴Gama ga abin da Ubanmu, Allah na Isra'ila, ya ce, ‘Tulun gari ba zai ƙare ba, ƙwaryar mai kuma ba za ta ƙahu ba, har ranar da Ubanmu zai sako ruwan sama a ƙasar.’”

¹⁵Sai ta tafi ta yi yadda Iliya ya ce, ita kuwa da shi da iyalinta suka ci abinci kwanaki masu yawa. ¹⁶Tulun gari bai ƙare ba, ƙwaryar mai kuma ba ta ƙahu ba, yadda Ubanmu ya faɗa ta bakin Iliya.

¹⁷Bayan wani lokaci sai ɗan macen nan, mai gidan, ya kamu da ciwo. Ciwonsa ya tsananta ƙwarai har numfashi bai rage a cikinsa ba. ¹⁸Sai ta ce wa Iliya, “Ina ruwana da kai, mutumin Allah? Ka zo ne domin ka tuna mini da laifina ka kuma kashe ɗana?”

¹⁹Sai ya ce mata, “Ba ni ɗanki.” Sa'an nan ya ɗauke shi daga hannunta, ya ɗauke shi zuwa ɗakinsa na bene, ya kwantar da shi a kan gadonsa. ²⁰Sai ya yi kuka ga Ubanmu ya ce, “Ya Ubana, har ma a kan gwauruwar da nake zaune da ita ka kawo masifa, kana kashe ɗanta?” ²¹Sai ya rufe yaron da jikinsa sau uku, ya yi kuka ga Ubanmu ya ce, “Ya Ubana, bari ran yaron nan yă koma masa.”

²²Ubanmu kuwa ya ji kukan Iliya, sai ran yaron ya koma masa, ya kuma rayu. ^a a v22 Wannan shi ne karo na farko a cikin Nassi da aka tā da wani daga matattu—yana bayyana Ubanmu a matsayin mai bayar da rai da mai maido da shi, yana kuma nuni ga tashin matattu da zai zo cikakke ta wurin Yesu. ²³Sai Iliya ya ɗauki yaron, ya sauko da shi daga ɗakin bene zuwa cikin gida, ya ba da shi ga mahaifiyarsa. Iliya ya ce, “Ki duba, ɗanki yana da rai.”

²⁴Sai macen ta ce wa Iliya, “Yanzu na san kai mutumin Allah ne, maganar Allah kuma da ke bakinka gaskiya ce.”