Rama kita Paring Pangan marang Nabi Elia lumantar Manuk Gagak
Élia ngumumaké bakal ana katiga, lan Rama kita ndhelikaké dhèwèké ing pinggir kali, ing kono manuk gagak padha mènèhi pangan. Bareng kaliné asat, ana randha kang kaliren ing Sarfat nggunakaké glepung pungkasané kanggo dhèwèké, lan glepungé ora tau entèk; nalika anaké lanang mandheg ambegané, sesambaté Élia nguripaké manèh bocah iku.
17 1Nabi Elia wong Tisbe, saka Tisbe ing tanah Gilead, matur marang Prabu Ahab: “Demi Rama kita, Gusti Allahipun Israel, ingkang gesang, ingkang ngarsanipun kawula ngadeg, ing taun-taun punika boten badhe wonten ebun utawi jawah, kajawi miturut tembung kawula.”
2Tumuli ana pangandikane Rama kita marang Nabi Elia, mangkene:
3“Lungaa saka kene, menyanga ngetan, lan ndhelika ing sapinggire Kali Kerit, ing sawetane Kali Yarden. 4Kowe bakal ngombe saka kali iku, lan Aku wis dhawuh marang manuk gagak supaya menehi pangan marang kowe ana ing kono.”
5Nabi Elia banjur mangkat lan nindakake kaya kang didhawuhake dening Rama kita; panjenengane lunga lan manggon ing sapinggire Kali Kerit, ing sawetane Kali Yarden. 6Manuk gagak mau nggawakake roti lan daging ing wayah esuk, sarta roti lan daging ing wayah sore, lan Nabi Elia ngombe saka kali mau. 7Sawuse sawatara wektu, kali mau asat, amarga ing tanah kono ora ana udan.
Rama kita Paring Pitulungan lumantar Sawijining Randha
8Tumuli ana pangandikane Rama kita marang Nabi Elia, mangkene:
9“Tangia, lungaa menyang Sarfat kang cedhak karo Sidon, lan manggona ana ing kono. Aku wis dhawuh marang sawijining randha ing kono supaya menehi pangan marang kowe.”
10Nabi Elia banjur mangkat menyang Sarfat. Bareng tekan ing gapuraning kutha, ana sawijining randha lagi golek kayu. Nabi Elia nyeluk randha mau: “Tulung, aku gawakna banyu sathithik ing kendhi, kanggo dakombe.” 11Nalika randha mau arep njupuk banyu, Nabi Elia nyeluk maneh: “Aku iya gawakna roti saemplok.”
12Randha mau mangsuli: “Demi Sang Yehuwah, Gusti Allah panjenengan, ingkang gesang, kawula boten gadhah roti — namung glepung saepok ing wadhah lan lisah sakedhik ing guci. Sapunika kawula saweg ngumpulaken kajeng sawatawis, badhe kawula beta mlebet lan kawula olah kangge kawula piyambak saha anak kawula, supados kawula tedha, lajeng pejah.”
13Nabi Elia banjur kandha marang randha mau: “Aja wedi. Lungaa, tindakna kaya kandhamu. Nanging gaweya roti cilik luwih dhisik kanggo aku saka glepung mau, banjur gawanen mrene; sawise iku gaweya kanggo kowe lan anakmu.
14Awit mangkene pangandikane Rama kita, Gusti Allahe Israel: ‘Wadhah glepung iku ora bakal nganti entek, lan guci lisah iku ora bakal asat, nganti tekan ing dina Rama kita paring udan ing bumi.’”
15Randha mau banjur mangkat lan nindakake kaya kang dikandhakake Nabi Elia, temah randha mau, Nabi Elia, lan sabrayate padha mangan nganti pirang-pirang dina. 16Wadhah glepung mau ora entek lan guci lisah mau ora asat, cundhuk karo pangandikane Rama kita kang kadhawuhake lumantar Nabi Elia.
17Sawuse iku, anake wong wadon kang duwe omah mau lara. Larane saya suwe saya nemen, nganti wekasane wis ora ana ambekane maneh. 18Wong wadon mau banjur matur marang Nabi Elia: “Punapa prakawis kawula kaliyan panjenengan, dhuh abdinipun Gusti Allah? Punapa panjenengan dhateng mriki badhe ngengetaken kalepatan kawula saha mejahi anak kawula?”
19Nabi Elia mangsuli: “Anakmu wenehna aku.” Bocah mau banjur dijupuk saka pangkone wong wadon mau, digawa munggah menyang kamar ing lotheng, panggonane Nabi Elia nginep, lan diturokake ing paturone. 20Nabi Elia banjur sesambat marang Rama kita: “Dhuh Rama kawula, punapa Paduka ndhatengaken bilai ugi dhateng randha ingkang griyanipun kawula enggeni, kanthi mejahi anakipun?” 21Nabi Elia banjur nggletakake awake ing bocah mau kaping telu, sarta sesambat marang Rama kita: “Dhuh Rama kawula, mugi nyawanipun lare punika wangsula malih dhateng piyambakipun.”
22Rama kita miyarsakake panyuwune Nabi Elia, temah nyawane bocah mau bali maneh marang dheweke, lan bocah mau urip. a a v22 Iki sepisanan ing Kitab Suci ana wong kang ditangekake saka ing pati — kang mbabarake Rama kita minangka kang paring lan mbalekake urip, sarta nuduhake marang tangine wong mati kang kalakon kanthi sampurna lumantar Gusti Yesus. 23Nabi Elia banjur njupuk bocah mau, digawa mudhun saka kamar lotheng menyang njero omah, lan dipasrahake marang ibune. Nabi Elia kandha: “Delengen, anakmu urip.”
24Wong wadon mau banjur matur marang Nabi Elia: “Sapunika kawula sumerep bilih panjenengan punika abdinipun Gusti Allah, saha pangandikanipun Gusti Allah ingkang wonten ing lesan panjenengan punika leres.”