Ny Ray no Mamelona an’i Elia amin’ny alalan’ny Goaika

Nanambara hain-tany Elia, ary nanafina azy teo amoron'ny lohasahan-driaka Raintsika, izay namahanan'ny goaika azy. Rehefa ritra izany, dia nandany ny lafarinina farany ho azy ny mpitondratena noana tany Zarefata ka tsy lany mihitsy izany; rehefa tsy nifoka rivotra intsony ny zanany lahy, ny fitarainan'i Elia no namerina azy ho velona.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 3–4, 9, 14

Toko 17.

Hoy i Elia Tisbita, avy any Tisbe any Gileada, tamin’i Ahaba: «Raha velona Raintsika, Andriamanitr’Israely, izay mijoro eo anatrehany aho, dia tsy hisy ando na orana hianjera amin’ireto taona ireto afa-tsy amin’ny teniko.»

Dia tonga tamin’i Elia ny tenin’i Raintsika hoe:

«Mialà eto, mankanesa atsinanana, ary miafara eo amin’ny Renirano Kerita, atsinanan’i Jordana. Hisotro avy amin’ny renirano ianao, ary efa nasaiko ny goaika hamelona anao any.»

Dia nandeha izy ka nanao araka izay nolazain’i Raintsika; nandeha izy ary nitoetra teo amin’ny Renirano Kerita, atsinanan’i Jordana. Ary ny goaika dia nitondra mofo sy hena taminy tamin’ny maraina, ary mofo sy hena tamin’ny hariva, ary nisotro avy tamin’ny renirano izy. Rehefa afaka kelikely dia nanjary ritra ny renirano, satria tsy nisy orana tany amin’ny tany.

Ny Ray no Mamelona amin’ny alalan’ny Mpitondratena

Dia tonga taminy ny tenin’i Raintsika hoe:

«Tsangà, mandehana any Zarefata akaikin’i Sidona, ary mitoera any. Efa nasaiko nampamelona anao any ny mpitondratena.»

Dia nankany Zarefata izy. Teo am-bavahadin’ny tanàna, nisy mpitondratena nanangona kitay. Niantso azy izy hoe: «Azafady, mba ento amiko rano kely ao anaty siny hosotroiko.» Raha nandeha haka izany izy, dia niantso hoe: «Azafady, ento amiko koa ny sombin-mofo.»

Hoy izy: «Raha velona NY TOMPO Andriamanitrao, dia tsy manana mofo aho — afa-tsy lafarinina iray tanana ao anaty vilany sy menaka kely ao anaty tavoahangy. Mamory kitay vitsivitsy aho mba hiditra hanamboatra izany ho ahy sy ho an’ny zanako lahy, mba hohaninay, dia ho faty izahay.»

Hoy i Elia taminy: «Aza matahotra. Mandehana, ataovy araka izay nolazainao. Nefa aloha manaova mofo kely avy amin’izany ho ahy, ary entonao amiko; dia manaova ho anao sy ho an’ny zanakao koa.»

Fa izao no lazain’i Raintsika, Andriamanitr’Israely: «Tsy ho lany ny vilam-bary, ary tsy hihena ny tavoahangin-tsolika, mandra-pihavin’ny andro handatsahan’i Raintsika orana amin’ny tany.»

Dia nandeha izy ka nanao araka izay nolazain’i Elia; ary nihinana nandritra ny andro maro izy sy i Elia ary ny ankohonany. Tsy lany ny vilam-bary, ary tsy dingana ny tavoahangin-tsolika, araka izay nolazain’i Raintsika tamin’ny alalan’i Elia.

Taorian’izany dia narary ny zanaky ny vehivavy tompon-trano. Nihamafy ny aretiny ka tsy nisy fofon-tsaina intsony tao aminy. Nanontany an’i Elia izy hoe: «Inona moa ny amiko aminao, ry lehilahin’Andriamanitra? Tonga hampahatsiahy ny helokoa sy hamono ny zanako va ianao?»

«Atolory ahy ny zanakao,» hoy izy. Dia noraisiny teo an-tratrany izy, ary nentiny niakatra tany amin’ny efi-tranony ambony, ary napetrany teo am-pandriany. Niantso an’i Raintsika izy hoe: «Raiko ô, moa Ianao va efa nitondra loza hatramin’ny mpitondratena izay itoeriko, ka namono ny zanany?» Nanatsotra ny tenany tamin’ilay zaza intelo izy ka niantso an’i Raintsika hoe: «Raiko ô, mba avereno any aminy ny ain’ity zaza ity.»

Nihaino ny fitarainan’i Elia Raintsika, ary niverina tao aminy ny ain’ilay zaza, ka velona izy. ^a Noraisin’i Elia ilay zaza, ary nentiny nmidina avy tao amin’ny efi-trano ambony ho ao an-trano, dia nomeny ny reniny. «Jereo,» hoy i Elia, «velona ny zanakao.»

Hoy ilay vehivavy tamin’i Elia: «Ankehitriny dia fantatro fa lehilahin’Andriamanitra ianao, ary marina ny tenin’Andriamanitra eo am-bavanao.»