1 Mpanjaka 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹Rehefa afaka andro maro, tamin’ny taona fahatelo, dia tonga tamin’i Elia ny tenin’i Raintsika: « Mandehana, mipetraha eo anatrehan’i Ahaba, dia handefa orana ho eto amin’ny tany Aho. »

²Dia nandeha i Elia mba hiseho tamin’i Ahaba. Ary mafy ny mosary tany Samaria. ³Dia niantso an’i Obadia, izay mpitantana ny tokantrano, i Ahaba. (Ary natahotra mafy an’i Raintsika Obadia. ⁴Fony namono ny mpaminanin’i Raintsika i Jezebela, dia naka mpaminany zato i Obadia ka nanafina azy dimampolo isaky ny lava-bato, ary nanome azy mofo sy rano.). ⁵Hoy i Ahaba tamin’i Obadia: « Mandehana mamaky ny tany, any amin’ny loharano rehetra sy any amin’ny lohasaha rehetra; angamba hahita ahitra isika hahavelona ny soavaly sy ny ampondra, ka tsy ho very biby. »

⁶Dia nizara ny tany izy mba handeha hamaky azy; nandeha tamin’ny lalana iray irery i Ahaba, ary nandeha tamin’ny lalana hafa irery i Obadia. ⁷Raha nandeha i Obadia, indro nifanena taminy i Elia tampoka. Nony nahalala azy izy, dia niankohoka ka nanao hoe: « Ianao ihany va, tompoko Elia? »

⁸Hoy izy taminy: « Izaho ihany. Mandehana, lazao amin’ny tomponao hoe: “Eto Elia.” »

⁹Nanontany hoe i Obadia: « Inona no nanotako, no atolotrao any amin’i Ahaba ny mpanomponao hamono ahy? ¹⁰Velona ny Rainao, tsy misy firenena na fanjakana izay tsy nanaovan’ny tompoko iraka hitady anao. Ary nony hoy izy ireo: “Tsy eto izy,” dia nampianiana ny fanjakana na ny firenena mba tsy nahita anao. ¹¹Ary ankehitriny manao hoe ianao: “Mandehana, lazao amin’ny tomponao hoe: ‘Eto Elia.’” ¹²Raha vao miala aminao aho, dia hentin’ny Fanahin’i Raintsika ianao ho any amin’izay tsy fantatro; ary rehefa tonga hilaza amin’i Ahaba aho, ka tsy mahita anao izy, dia hamono ahy izy — nefa izaho mpanomponao dia natahotra an’i Raintsika hatramin’ny fahatanorako. ¹³Moa tsy voalaza tamin’ny tompoko va izay nataoko fony namono ny mpaminanin’i Raintsika i Jezebela — fa nanafina mpaminanin’i Raintsika zato lahy aho, dimampolo lahy isaky ny lava-bato, ary nanome azy mofo sy rano? ¹⁴Ary ankehitriny manao hoe ianao: “Mandehana, lazao amin’ny tomponao hoe: ‘Eto Elia’” — ka hamono ahy izy! »

¹⁵Hoy i Elia: « Velona ny Rain’ny andiany any an-danitra, Izay ijoroako eo anatrehany, fa androany dia hiseho aminy tokoa aho. »

¹⁶Dia nandeha nihaona tamin’i Ahaba i Obadia ka nilaza taminy; dia nandeha nihaona tamin’i Elia i Ahaba. ¹⁷Nony nahita an’i Elia i Ahaba, dia hoy i Ahaba taminy: « Ianao va, ry mpanakorontana an’i Israely? »

¹⁸Namaly hoe izy: « Tsy izaho no nanakorontana an’i Israely, fa ianao sy ny ankohonan’ny rainao, noho ny nahafoanareo ny didin’i Raintsika sy ny nanarahanareo ny Baala. ¹⁹Koa ankehitriny dia alefaso hankany amiko eo an-tendrombohitra Karmela ny Israely rehetra, miaraka amin’ireo mpaminanin’i Baala efa-jato sy dimampolo sy ireo mpaminanin’i Asera efa-jato, izay mihinana eo amin’ny latabatr’i Jezebela. »

²⁰Dia naniraka tamin’ny Zanak’Israely rehetra i Ahaba ka nanangona ny mpaminany tao an-tendrombohitra Karmela. ²¹Dia nanatona ny olona rehetra i Elia ka nanao hoe: « Hatramin’ny rahoviana no hihozohozo eo amin’ny hevitra roa hianareo? Raha Raintsika no Andriamanitra, dia araho Izy; fa raha Baala, dia araho izy. » Nefa tsy namaly teny iray akory ny olona.

²²Hoy i Elia tamin’ny olona: « Izaho irery no sisa ho mpaminanin’i Raintsika, fa ny mpaminanin’i Baala kosa dia lehilahy efa-jato sy dimampolo. ²³Omeo omby roa izahay. Aoka izy ireo hisafidy iray, hanapaka azy, hametraka azy eo ambonin’ny kitay, nefa aza asiana afo eo ambanin’izany; ary izaho dia hanomana ilay iray hafa, hametraka azy eo ambonin’ny kitay, ary tsy hasiana afo eo ambanin’izany. ²⁴Dia miantsoa ny anaran’ny andriamanitrareo ianareo, ary izaho kosa hiantso ny anaran’i Raintsika; ilay Andriamanitra mamaly amin’ny afo no Andriamanitra. » Namaly hoe ny olona rehetra: « Tsara ny teny nolazainao. »

²⁵Hoy i Elia tamin’ny mpaminanin’i Baala: « Maro ianareo, koa mifidiana omby iray ka manomana azy aloha; dia miantsoa ny anaran’ny andriamanitrareo — nefa aza asiana afo eo ambanin’izany. »

²⁶Dia nalainy ny omby nomena azy ka nanomana azy izy ireo, ary niantso ny anaran’i Baala hatramin’ny maraina ka hatramin’ny mitataovovonana hoe: « Ry Baala ô, valio izahay! » Nefa tsy nisy feo, ary tsy nisy namaly. Ary nandihy nanodidina ny alitara nataony izy ireo.

²⁷Nony mitataovovonana, dia nanesoeso azy ireo i Elia ka nanao hoe: « Antsoy mafy kokoa! Andriamanitra izy — angamba mieritreritra lalina, na mankany amin’ny fivoahana, na mitsangantsangana; na matory ka mila vohana. »

²⁸Dia niantso mafy kokoa izy ka nisazy tena tamin’ny sabatra sy ny fingotra araka ny fanaony, mandra-pandriaky ny rà taminy. ²⁹Rehefa lany ny mitataovovonana, dia nitabataba toy ny very saina izy hatramin’ny fotoam-pandoavana ny fanatitra hariva, nefa tsy nisy feo, tsy nisy namaly, ary tsy nisy nitandrina.

³⁰Hoy i Elia tamin’ny olona rehetra: « Mankanesa eto amiko. » Dia nanatona ny olona rehetra; ary nanamboatra ny alitaran’i Raintsika izay rava izy.

³¹Dia naka vato roa ambin’ny folo i Elia, araka ny isan’ny firenen’ny zanak’i Jakoba, izay nahatongavan’ny tenin’i Raintsika hoe: « Israely no ho anaranao. »

³²Ary tamin’ireo vato ireo no nanaovany alitara tamin’ny anaran’i Raintsika, ary nihady lavaka manodidina ny alitara izy, lehibe ampy hanaovana voa efatra ambin’ny folo litatra eo ho eo. ³³Nalahatra ny kitay izy, notapahiny ho sombintsombiny ny omby, ary napetrany teo ambonin’ny kitay. Dia hoy izy: « Fenoy rano ny siny efatra, ka aidino eo ambonin’ny fanatitra may sy ny kitay. ³⁴Ataovy indray, » hoy izy, dia nataony indray. « Ataovy fanintelo, » hoy izy, dia nataony fanintelo. ³⁵Dia nikoriana nanodidina ny alitara ny rano, ary nofenoiny rano koa ny lavaka.

³⁶Tamin’ny fotoam-pandoavana ny fanatitra hariva, dia nanatona i Elia mpaminany ka nanao hoe: « Rainay ô, Andriamanitr’i Abrahama sy Isaka ary Israely, aoka ho fantatra anio fa Ianao no Andriamanitra eto Israely, ary izaho no mpanompoNao, ary fa tamin’ny teninao no nanaovako izany zavatra rehetra izany. ³⁷Valio aho, Rainay ô, valio aho, mba hahafantatra ity vahoaka ity fa Ianao, Rainay ô, no Andriamanitra, ary fa Ianao no nampiverina ny fony. »

³⁸Dia latsaka ny afon’i Raintsika ka nandevona ny fanatitra may sy ny kitay sy ny vato ary ny vovoka, ary nitelina ny rano tao amin’ilay lavaka. ³⁹Nony nahita izany ny olona rehetra, dia niankohoka izy ka niantso hoe: « Raintsika, Izy no Andriamanitra! Raintsika, Izy no Andriamanitra! » ^a a v39 Ny olona izay nirenireny nanaraka an’i Baala dia niankohoka ka nanonona ny Andriamanitra marina — ny Ray miantso hiverina Aminy ny zanany izay niala.

⁴⁰Hoy i Elia taminy: « Sambory ny mpaminanin’i Baala; aza avela hisy handositra. » Dia nosamborin’izy ireo izy, ary nalain’i Elia nmidina tany amin’ny lohasahan’i Kisona izy ka novonoiny teo.

⁴¹Dia hoy i Elia tamin’i Ahaba: « Miakara, mihinana sy misotroa, fa misy feon’ny fihorohoron’ny orana be. »

⁴²Dia niakatra hihinana sy hisotro i Ahaba; fa i Elia kosa niakatra tamin’ny tampon’i Karmela. Nitongilana tamin’ny tany izy, ary ny tavany teo anelanelan’ny lohalika. ⁴³Hoy izy tamin’ny mpanompony: « Miakara, jereo ny ilany ny ranomasina. » Dia niakatra izy ka nijery ary nanao hoe: « Tsy misy na inona na inona. » Impito i Elia no nanao hoe: « Miverena. »

⁴⁴Tamin’ny fahafito, dia hoy ny mpanompo: « Indro, misy rahona kely toy ny felan-tànan’olona miakatra avy any amin’ny ranomasina. » Dia hoy i Elia: « Mandehana, lazao amin’i Ahaba hoe: “Ampidiro ny soavaly amin’ny kalesinao ka midina, mba tsy hampijanonin’ny orana ianao.” »

⁴⁵Tamin’izay, dia nanjary maizina ny lanitra noho ny rahona sy ny rivotra, ary tonga ny orana be, ary nitaingina nankany Jezreela i Ahaba. ⁴⁶Ary ny tanan’i Raintsika teo amin’i Elia; nanisy ny akanjony tamin’ny fehin-kibony izy ka nihazakazaka nialoha an’i Ahaba hatrany amin’ny fidirana tao Jezreela.