Baba, İlyas'ı Ahav'a Gönderiyor
18 1Uzun günler sonra, üçüncü yılda Babamız'ın sözü İlyas'a geldi: «Git, kendini Ahav'a göster; ben de toprağa yağmur göndereceğim.»
2İlyas da kendini Ahav'a göstermeye gitti. Samiriye'de kıtlık şiddetliydi. 3Ahav, sarayın sorumlusu olan Ovadya'yı çağırdı. (Ovadya Babamız'dan çok korkardı. 4İzebel Babamız'ın peygamberlerini öldürürken, Ovadya yüz peygamber alıp onları ellişer ellişer mağaralara saklamış, ekmek ve suyla beslemişti.). 5Ahav Ovadya'ya, «Ülkedeki bütün su kaynaklarına ve vadilere git; belki atları ve katırları yaşatacak kadar ot buluruz da hayvanlarımızdan hiçbirini yitirmeyiz» dedi.
6Böylece dolaşacakları ülkeyi aralarında paylaştılar; Ahav tek başına bir yöne, Ovadya tek başına başka bir yöne gitti. 7Ovadya yolda yürürken İlyas ansızın karşısına çıktı. Ovadya onu tanıyınca yüzüstü yere kapandı ve, «Sen misin, efendim İlyas?» dedi.
8İlyas ona, «Benim» dedi. «Git, efendine, ‹İlyas burada› de.»
9Ovadya, «Ne günah işledim ki, beni öldürsün diye kulunu Ahav'ın eline teslim ediyorsun?» diye sordu. 10Baban'ın varlığı hakkı için, efendimin seni aramak üzere adam göndermediği ne bir ulus ne de bir krallık kaldı. ‹Burada değil› dediklerinde de, seni bulamadıklarına o krallığa ya da ulusa ant içirdi. 11Şimdi de bana, ‹Git, efendine "İlyas burada" de› diyorsun. 12Ben yanından ayrılır ayrılmaz, Babamız'ın Ruhu seni bilemeyeceğim bir yere alıp götürecek; ben de gelip Ahav'a haber verince, o seni bulamayacak ve beni öldürecek. Oysa ben kulun gençliğimden beri Babamız'a saygıyla bağlıyım. 13İzebel Babamız'ın peygamberlerini öldürdüğünde ne yaptığım efendime bildirilmedi mi? Babamız'ın peygamberlerinden yüz kişiyi ellişer ellişer mağaralara nasıl sakladığımı, onları ekmek ve suyla nasıl beslediğimi? 14Şimdi de bana, ‹Git, efendine "İlyas burada" de› diyorsun; o da beni öldürecek!»
15İlyas, «Hizmetinde durduğum, göklerin ordularının Babası'nın varlığı hakkı için, bugün kendimi kesinlikle Ahav'a göstereceğim» dedi.
16Ovadya, Ahav'ı karşılamaya gidip ona haber verdi. Ahav da İlyas'ı karşılamaya gitti. 17Ahav İlyas'ı görünce ona, «Sen misin, İsrail'in başına bela getiren adam?» dedi.
18İlyas, «İsrail'in başına bela getiren ben değilim» diye yanıtladı. «Babamız'ın buyruklarını bırakıp Baallar'ın ardınca giderek sen ve babanın soyu bela getirdiniz. 19Şimdi haber sal, bütün İsrail'i, İzebel'in sofrasında yiyip içen dört yüz elli Baal peygamberiyle dört yüz Aşera peygamberini Karmel Dağı'na, yanıma topla.»
20Ahav bütün İsrail halkına haber saldı ve peygamberleri Karmel Dağı'na topladı. 21İlyas bütün halkın önüne geçip, «Daha ne zamana dek iki düşünce arasında bocalayacaksınız? Eğer Babamız Tanrı'ysa, O'nun ardınca gidin; yok eğer Baal'sa, onun ardınca gidin» dedi. Ama halk ona tek söz bile söylemedi.
22İlyas halka, «Babamız'ın peygamberi olarak yalnız ben kaldım» dedi, «ama Baal'ın dört yüz elli peygamberi var. 23Bize iki boğa verin. Baal'ın peygamberleri birini seçsin, parçalayıp odunların üzerine koysunlar, ama ateş yakmasınlar. Ben de öbür boğayı hazırlayıp odunların üzerine koyacağım, ama ateş yakmayacağım. 24Sonra siz kendi ilahınızın adını çağırın, ben de Babamız'ın adını çağırayım. Hangisi ateşle yanıt verirse, Tanrı O'dur.» Bütün halk, «Güzel söyledin» dedi.
25İlyas Baal'ın peygamberlerine, «Madem çoğunluk sizsiniz, önce siz bir boğa seçip hazırlayın; sonra kendi ilahınızın adını çağırın, ama ateş yakmayın» dedi.
26Kendilerine verilen boğayı alıp hazırladılar. Sabahtan öğlene dek Baal'ın adını çağırdılar: «Ey Baal, bize yanıt ver!» Ama ne bir ses vardı, ne de yanıt veren. Yaptıkları sunağın çevresinde oynayıp durdular.
27Öğleyin İlyas onlarla alay etmeye başladı: «Bağırın, daha yüksek sesle! O bir ilah, değil mi? Belki derin düşüncelere dalmıştır, belki tuvalettedir, belki yolculuktadır; belki de uyuyordur da uyandırılması gerekir» dedi.
28Bunun üzerine daha yüksek sesle bağırdılar; adetleri uyarınca üzerlerinden kan fışkırıncaya dek kılıçlar ve mızraklarla bedenlerini yaraladılar. 29Öğle geçtikten sonra akşam sunusu vaktine dek kendilerinden geçip böğürdüler; ama ne bir ses vardı, ne bir yanıt, ne de aldıran.
30İlyas bütün halka, «Bana yaklaşın» dedi. Herkes ona yaklaştı. İlyas Babamız'ın yıkılmış olan sunağını onardı.
31İlyas, kendisine Babamız'ın, «Senin adın İsrail olacak» diye seslendiği Yakup oğullarının oymaklarının sayısınca on iki taş aldı.
32Bu taşlarla Babamız'ın adına bir sunak yaptı. Sunağın çevresine yaklaşık on dört litre tohum alacak büyüklükte bir hendek kazdı. 33Odunları dizdi, boğayı parçalara ayırıp odunların üzerine koydu. Sonra, «Dört testiyi suyla doldurup yakmalık sununun ve odunların üzerine dökün» dedi. 34«Bir daha yapın» dedi; bir daha yaptılar. «Üçüncü kez yapın» dedi; üçüncü kez yaptılar. 35Su sunağın çevresine akıp yayıldı; hendek bile suyla doldu.
36Akşam sunusu vaktinde Peygamber İlyas yaklaşıp şöyle dedi: «Ey İbrahim'in, İshak'ın ve İsrail'in Tanrısı Babamız, İsrail'de senin Tanrı olduğun, benim de senin kulun olduğum ve bütün bunları senin sözünle yaptığım bugün bilinsin. 37Bana yanıt ver, ya Babamız, yanıt ver ki, bu halk senin, ya Babamız, Tanrı olduğunu ve onların yüreklerini yeniden kendine döndürdüğünü bilsin.»
38O anda Babamız'ın ateşi düştü; yakmalık sunuyu, odunları, taşları ve toprağı yakıp yok etti, hendekteki suyu da yalayıp kuruttu. 39Bütün halk bunu görünce yüzüstü yere kapandı ve, «Babamız, Tanrı O'dur! Babamız, Tanrı O'dur!» diye haykırdı. a a v39 Baal'ın ardınca gitmiş olan halk yere kapanıp gerçek Tanrı'yı ilan ediyor — Baba, yoldan sapmış çocuklarını yeniden kendine çekiyor.
40İlyas onlara, «Baal'ın peygamberlerini yakalayın; hiçbiri kaçmasın» dedi. Onları yakaladılar. İlyas peygamberleri Kişon Vadisi'ne indirip orada öldürdü.
41Sonra İlyas Ahav'a, «Git, yiyip iç; çünkü şiddetli yağmurun uğultusu duyuluyor» dedi.
42Ahav yiyip içmeye gitti. İlyas ise Karmel Dağı'nın tepesine çıktı. Orada yere eğildi, yüzünü dizlerinin arasına koydu. 43Uşağına, «Haydi, çık da denize doğru bak» dedi. Uşak çıkıp baktı ve, «Hiçbir şey yok» dedi. İlyas yedi kez, «Yine git» dedi.
44Yedinci kez uşak, «İşte, denizden insan eli kadar küçük bir bulut yükseliyor» dedi. İlyas, «Git, Ahav'a, ‹Arabanı hazırla da yağmura yakalanmadan in› de» dedi.
45Bu arada gökyüzü bulutlarla, rüzgârla karardı; şiddetli bir yağmur başladı. Ahav arabasına binip Yizreel'e gitti. 46Babamız'ın eli İlyas'ın üzerindeydi; İlyas cüppesini beline sokup Yizreel'in girişine kadar Ahav'ın önünde koştu.
