૧ રાજા 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹ઘણા દિવસો પછી, ત્રીજા વર્ષે, આપણા પિતાનું વચન એલિયાને મળ્યું: “જા, આહાબને તારી જાતે દેખા દે, અને હું દેશ પર વરસાદ મોકલીશ.”

²તેથી એલિયા આહાબની સામે હાજર થવા ગયા. તે સમયે સમરૂનમાં દુકાળ ભારે હતો. ³આહાબે ઓબાદ્યાને બોલાવ્યો, જે ઘરનો કારભારી હતો. (ઓબાદ્યા આપણા પિતાથી ખૂબ બીતો હતો. ⁴જ્યારે ઈઝેબેલ આપણા પિતાના પ્રબોધકોને મારી નાખતી હતી, ત્યારે ઓબાદ્યાએ સો પ્રબોધકોને લઈને, ગુફામાં પચાસ-પચાસ સંતાડીને, તેમને રોટલી અને પાણી પૂરાં પાડ્યાં હતાં.). ⁵આહાબે ઓબાદ્યાને કહ્યું, “દેશમાં દરેક ઝરા અને ખીણ પાસે જા; કદાચ આપણને ઘાસ મળે, જેથી ઘોડા અને ખચ્ચરોને જીવતાં રાખીએ અને કોઈ પશુ ગુમાવવું ન પડે.”

⁶તેથી તેમણે ફરવા માટે દેશ વહેંચી લીધો; આહાબ એકલો એક રસ્તે ગયો, અને ઓબાદ્યા એકલો બીજા રસ્તે ગયો. ⁷ઓબાદ્યા ચાલતો હતો ત્યારે એલિયા અચાનક તેને મળ્યા. તેમને ઓળખીને, તે ઊંધો પડ્યો અને બોલ્યો, “મારા માલિક એલિયા, શું આ તમે છો?”

⁸એલિયાએ તેને કહ્યું, “હા, એ હું જ છું. જા, તારા માલિકને કહે, ‘એલિયા અહીં છે.’”

⁹ઓબાદ્યાએ પૂછ્યું, “મેં શો પાપ કર્યું છે, કે તમે તમારા સેવકને મારી નંખાવવા આહાબના હાથમાં સોંપો? ¹⁰તમારા પિતાના સમ, એવું કોઈ રાષ્ટ્ર કે રાજ્ય નથી જ્યાં મારા માલિકે તમને શોધવા માણસ મોકલ્યા ન હોય. જ્યારે તેઓ કહેતા, ‘તે અહીં નથી,’ ત્યારે તે રાજ્ય કે રાષ્ટ્ર પાસે સમ ખવડાવતો કે તેઓ તમને શોધી શક્યા નથી. ¹¹અને હવે તમે કહો છો, ‘જા, તારા માલિકને કહે, “એલિયા અહીં છે.”’ ¹²હું તમારી પાસેથી જતાંવેંત, આપણા પિતાનો આત્મા તમને ક્યાંક એવી જગ્યાએ ઉઠાવી જશે જ્યાંની મને ખબર ન પડે; પછી હું આહાબને કહેવા આવું, તે તમને શોધી ન શકે, અને તે મને મારી નાખે—જોકે હું, તમારો સેવક, મારી જુવાનીથી આપણા પિતાનો ભય રાખતો આવ્યો છું. ¹³જ્યારે ઈઝેબેલ આપણા પિતાના પ્રબોધકોને મારી નાખતી હતી ત્યારે મેં જે કર્યું—હું આપણા પિતાના સો પ્રબોધકોને, ગુફામાં પચાસ-પચાસ માણસ, કેવી રીતે સંતાડ્યા અને તેમને રોટલી અને પાણી ખવડાવ્યાં—એ શું મારા માલિકને કહેવામાં આવ્યું નથી? ¹⁴અને હવે તમે કહો છો, ‘જા, તારા માલિકને કહે, “એલિયા અહીં છે”’—અને તે મને મારી નાખશે!”

¹⁵એલિયાએ કહ્યું, “આકાશની સેનાના પિતા, જેમની સમક્ષ હું ઊભો રહું છું, તેમના સમ, આજે હું જરૂર તેની સામે હાજર થઈશ.”

¹⁶તેથી ઓબાદ્યા આહાબને મળવા ગયો અને તેને જણાવ્યું, અને આહાબ એલિયાને મળવા ગયો. ¹⁷આહાબે એલિયાને જોયા ત્યારે તેને કહ્યું, “અરે ઇઝરાયલને સંકટમાં નાખનાર, શું આ તું છે?”

¹⁸એલિયાએ જવાબ આપ્યો, “મેં ઇઝરાયલને સંકટમાં નથી નાખ્યું—પણ તેં અને તારા પિતાના કુટુંબે, આપણા પિતાની આજ્ઞાઓ છોડીને અને બઆલ દેવોની પાછળ ચાલીને, એમ કર્યું છે. ¹⁹તો હવે સંદેશો મોકલીને આખા ઇઝરાયલને કાર્મેલ પર્વત પર મારી પાસે એકઠા કર, સાથે બઆલના ૪૫૦ પ્રબોધકો અને અશેરાના ૪૦૦ પ્રબોધકો, જે ઈઝેબેલના ભાણે જમે છે.”

²⁰તેથી આહાબે આખા ઇઝરાયલના લોકોમાં સંદેશો મોકલ્યો અને પ્રબોધકોને કાર્મેલ પર્વત પર એકઠા કર્યા. ²¹એલિયાએ બધા લોકો પાસે આવીને કહ્યું, “તમે ક્યાં સુધી બે મત વચ્ચે ડગમગતા રહેશો? જો આપણા પિતા ઈશ્વર હોય, તો તેમની પાછળ ચાલો; જો બઆલ હોય, તો તેની પાછળ ચાલો.” પણ લોકોએ તેમને એક શબ્દ પણ જવાબ આપ્યો નહિ.

²²એલિયાએ લોકોને કહ્યું, “આપણા પિતાના પ્રબોધક તરીકે હું એકલો જ બાકી રહ્યો છું, પણ બઆલના પ્રબોધકો ૪૫૦ માણસ છે. ²³અમને બે બળદ આપો. તેઓ એક પસંદ કરે, તેના ટુકડા કરે, લાકડાં પર મૂકે, પણ તેની નીચે આગ ન મૂકે; હું બીજો તૈયાર કરીશ, લાકડાં પર મૂકીશ, અને તેની નીચે આગ નહિ મૂકું. ²⁴પછી તમે તમારા દેવને નામે પ્રાર્થના કરો, અને હું આપણા પિતાને નામે પ્રાર્થના કરીશ; જે ઈશ્વર આગથી જવાબ આપે તે જ ઈશ્વર છે.” બધા લોકોએ કહ્યું, “વાત બરાબર છે.”

²⁵એલિયાએ બઆલના પ્રબોધકોને કહ્યું, “તમે ઘણા છો, માટે એક બળદ પસંદ કરીને પહેલાં તૈયાર કરો; પછી તમારા દેવને નામે પ્રાર્થના કરો—પણ તેની નીચે આગ ન સળગાવો.”

²⁶તેથી તેમણે પોતાને આપેલો બળદ લઈને તૈયાર કર્યો, અને સવારથી બપોર સુધી બઆલને નામે પ્રાર્થના કરી: “હે બઆલ, અમને જવાબ આપ!” પણ કોઈ અવાજ ન આવ્યો, કોઈએ જવાબ ન આપ્યો. અને તેમણે પોતે બનાવેલી વેદીની આસપાસ નાચ કર્યો.

²⁷બપોરે એલિયાએ તેમની મજાક ઉડાવી: “વધારે મોટેથી બૂમો પાડો! એ તો દેવ છે—કદાચ ઊંડા વિચારમાં હશે, અથવા બહાર ગયો હશે, અથવા મુસાફરીમાં હશે; અથવા ઊંઘતો હશે ને તેને જગાડવો પડશે.”

²⁸તેથી તેમણે વધારે મોટેથી બૂમો પાડી અને પોતાના રિવાજ પ્રમાણે તલવારો અને ભાલાથી પોતાને ઘા કર્યા, ત્યાં સુધી કે તેમના પર લોહી વહેવા લાગ્યું. ²⁹બપોર વીત્યા પછી, સાંજના અર્પણના સમય સુધી તેઓ ભાનભૂલ્યા થઈને બૂમો પાડતા રહ્યા, પણ કોઈ અવાજ ન આવ્યો, કોઈ જવાબ ન મળ્યો, કોઈએ ધ્યાન ન આપ્યું.

³⁰એલિયાએ બધા લોકોને કહ્યું, “મારી પાસે આવો.” બધા તેમની પાસે આવ્યા, અને તેમણે આપણા પિતાની તૂટી ગયેલી વેદી સમારી.

³¹એલિયાએ યાકૂબના પુત્રોનાં કુળ પ્રમાણે, દરેક કુળ માટે એક, એમ બાર પથ્થર લીધા—એ યાકૂબ, જેને આપણા પિતાનું વચન મળ્યું હતું: “તારું નામ ઇઝરાયલ થશે.”

³²એ પથ્થરોથી તેમણે આપણા પિતાને નામે એક વેદી બાંધી, અને તેની આસપાસ એટલી મોટી ખાઈ ખોદી કે તેમાં આશરે ચૌદ શેર બી સમાય. ³³તેમણે લાકડાં ગોઠવ્યાં, બળદના ટુકડા કર્યા, અને તેને લાકડાં પર મૂક્યો. તેમણે કહ્યું, “ચાર ઘડા પાણીથી ભરીને દહનબલિ અને લાકડાં પર રેડો.” ³⁴“ફરી કરો,” તેમણે કહ્યું, અને તેમણે ફરી કર્યું. “ત્રીજી વાર કરો,” તેમણે કહ્યું, અને તેમણે ત્રીજી વાર કર્યું. ³⁵પાણી વેદીની ચારેબાજુ વહ્યું, અને તેમણે ખાઈ પણ પાણીથી ભરી દીધી.

³⁶સાંજના અર્પણના સમયે, એલિયા પ્રબોધકે પાસે આવીને કહ્યું, “હે આપણા પિતા, ઇબ્રાહિમ, ઇસહાક અને ઇઝરાયલના ઈશ્વર, આજે એ જાણવામાં આવે કે ઇઝરાયલમાં તમે જ ઈશ્વર છો, કે હું તમારો સેવક છું, અને મેં આ બધું તમારા વચન પ્રમાણે કર્યું છે. ³⁷મને જવાબ આપો, હે આપણા પિતા, મને જવાબ આપો, જેથી આ લોકો જાણે કે તમે, હે આપણા પિતા, ઈશ્વર છો, અને તમે તેમનાં હૃદય પાછાં ફેરવ્યાં છે.”

³⁸ત્યારે આપણા પિતાનો અગ્નિ ઊતર્યો, અને દહનબલિ, લાકડાં, પથ્થરો તથા ધૂળ ભસ્મ કરી નાખ્યાં, અને ખાઈમાંનું પાણી ચાટી ગયો. ³⁹બધા લોકોએ એ જોયું ત્યારે તેઓ ઊંધા પડ્યા અને પોકારી ઊઠ્યા, “આપણા પિતા જ ઈશ્વર છે! આપણા પિતા જ ઈશ્વર છે!” ^a a v39 જે લોકો બઆલની પાછળ ભટકી ગયા હતા તેઓ ઊંધા પડીને સાચા ઈશ્વરનું નામ પોકારે છે—પિતા પોતાનાં ભટકેલાં બાળકોને પોતાની પાસે પાછાં ખેંચી લાવે છે.

⁴⁰એલિયાએ તેમને કહ્યું, “બઆલના પ્રબોધકોને પકડો; કોઈ છટકી ન જાય.” તેમણે તેમને પકડ્યા, અને એલિયા તેમને કીશોન ખીણમાં લઈ ગયા અને ત્યાં તેમને મારી નાખ્યા.

⁴¹પછી એલિયાએ આહાબને કહ્યું, “જા, ખા ને પી, કેમ કે ભારે વરસાદની ગર્જનાનો અવાજ સંભળાય છે.”

⁴²આહાબ ખાવાપીવા ગયો, જ્યારે એલિયા કાર્મેલના શિખર પર ચઢ્યા. ત્યાં તેમણે જમીન સુધી નમીને, પોતાનું મોં ઘૂંટણ વચ્ચે રાખ્યું. ⁴³તેમણે પોતાના સેવકને કહ્યું, “ઉપર જઈને સમુદ્ર તરફ જો.” તે ઉપર ગયો, જોયું, અને કહ્યું, “ત્યાં કંઈ નથી.” સાત વાર એલિયાએ કહ્યું, “ફરી જા.”

⁴⁴સાતમી વાર સેવકે કહ્યું, “જુઓ, માણસના હાથ જેવડું એક નાનું વાદળ સમુદ્રમાંથી ઊઠે છે.” એલિયાએ કહ્યું, “ઉપર જઈને આહાબને કહે, ‘તારો રથ જોડીને, વરસાદ તને રોકે તે પહેલાં નીચે ઊતર.’”

⁴⁵એટલામાં આકાશ વાદળો અને પવનથી અંધારું થઈ ગયું, ભારે વરસાદ આવ્યો, અને આહાબ રથમાં બેસીને યિઝ્રએલ ગયો. ⁴⁶આપણા પિતાનો હાથ એલિયા પર હતો; તેમણે પોતાનો ઝભ્ભો કમર પર બાંધી લઈને, યિઝ્રએલના પ્રવેશદ્વાર સુધી આહાબની આગળ દોડ્યા.