1 இராஜாக்கள் 18

18 ¹அநேக நாட்களுக்குப்பின், மூன்றாம் வருடத்தில், எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை எலியாவுக்கு உண்டாயிற்று: “நீ போய், ஆகாபுக்கு உன்னைக் காண்பி; அப்பொழுது நான் தேசத்தின்மேல் மழையை அனுப்புவேன்.”

²அப்படியே எலியா ஆகாபுக்குத் தன்னைக் காண்பிக்கப் போனான். அப்பொழுது சமாரியாவிலே பஞ்சம் கொடியதாயிருந்தது. ³ஆகாப் தன் அரண்மனைக்குப் பொறுப்பாயிருந்த ஒபதியாவை அழைப்பித்தான். (ஒபதியா எங்கள் பிதாவுக்கு மிகவும் பயந்து நடந்தவன். ⁴யேசபேல் எங்கள் பிதாவின் தீர்க்கதரிசிகளை அழித்துக்கொண்டிருந்தபோது, ஒபதியா நூறு தீர்க்கதரிசிகளை எடுத்து, ஒவ்வொரு கெபியில் ஐம்பது பேராக மறைத்துவைத்து, அவர்களுக்கு அப்பமும் தண்ணீரும் கொடுத்து பராமரித்திருந்தான்.) ⁵ஆகாப் ஒபதியாவை நோக்கி: “நீ தேசமெங்குமுள்ள எல்லா நீரூற்றுகளுக்கும் பள்ளத்தாக்குகளுக்கும் போ; ஒருவேளை நாம் குதிரைகளையும் கோவேறு கழுதைகளையும் உயிரோடே காக்கத்தக்க புல்லைக் கண்டடையலாம்; அப்பொழுது மிருகங்களில் ஒன்றையும் இழக்காதிருப்போம்” என்றான்.

⁶அப்படியே அவர்கள் தேசத்தைக் கடந்துபோகத் தங்களுக்குள்ளே பங்கிட்டுக்கொண்டார்கள்; ஆகாப் தனியே ஒரு வழியாகவும், ஒபதியா தனியே வேறொரு வழியாகவும் போனார்கள். ⁷ஒபதியா வழியில் நடந்துபோகையில், திடீரென எலியா அவனுக்கு எதிர்ப்பட்டான். அவனை அறிந்துகொண்டு, அவன் முகங்குப்புற விழுந்து: “என் ஆண்டவனாகிய எலியாவே, இது நீர்தானா?” என்றான்.

⁸அதற்கு அவன்: “நான்தான்; நீ போய், ‘எலியா இதோ இருக்கிறார்’ என்று உன் ஆண்டவனுக்குச் சொல்” என்றான்.

⁹ஒபதியா சொன்னதாவது: “என்னைக் கொல்லும்படி உம்முடைய அடியேனை ஆகாபின் கையில் ஒப்புக்கொடுக்க, நான் என்ன பாவம் செய்தேன்? ¹⁰உம்முடைய பிதா இருக்கிறது நிச்சயம்போல, என் ஆண்டவன் உம்மைத் தேட ஆள் அனுப்பாத ஜாதியும் ராஜ்யமும் இல்லை; ‘அவன் இங்கே இல்லை’ என்று அவர்கள் சொன்னபோது, உம்மைக் காணவில்லை என்று அந்த ராஜ்யத்தையும் ஜாதியையும் அவன் ஆணையிடச் செய்தான். ¹¹இப்பொழுது நீர்: ‘நீ போய், “எலியா இதோ இருக்கிறார்” என்று உன் ஆண்டவனுக்குச் சொல்’ என்கிறீர். ¹²நான் உம்மைவிட்டுப் போனவுடனே, எங்கள் பிதாவின் ஆவி உம்மை நான் அறியாத இடத்திற்குக் கொண்டுபோய்விடும்; அப்பொழுது நான் போய் ஆகாபுக்கு அறிவிக்க, அவன் உம்மைக் காணாதிருந்தால், அவன் என்னைக் கொன்றுபோடுவான்; ஆனாலும் உம்முடைய அடியேனாகிய நான் என் சிறுவயதுமுதல் எங்கள் பிதாவுக்குப் பயந்து நடந்தவன். ¹³யேசபேல் எங்கள் பிதாவின் தீர்க்கதரிசிகளைக் கொன்றபோது நான் செய்தது என் ஆண்டவனுக்கு அறிவிக்கப்படவில்லையா? — எங்கள் பிதாவின் தீர்க்கதரிசிகளில் நூறுபேரை ஒவ்வொரு கெபியில் ஐம்பது பேராக மறைத்துவைத்து, அவர்களுக்கு அப்பமும் தண்ணீரும் கொடுத்து பராமரித்தேன் அல்லவா? ¹⁴இப்பொழுது நீர்: ‘நீ போய், “எலியா இதோ இருக்கிறார்” என்று உன் ஆண்டவனுக்குச் சொல்’ என்கிறீர் — அவன் என்னைக் கொன்றுபோடுவானே!” என்றான்.

¹⁵அதற்கு எலியா: “நான் யாருக்குமுன்பாக நிற்கிறேனோ, சேனைகளின் பிதா இருக்கிறது நிச்சயம்போல, இன்று நான் நிச்சயமாய் அவனுக்கு என்னைக் காண்பிப்பேன்” என்றான்.

¹⁶அப்படியே ஒபதியா ஆகாபைச் சந்திக்கப்போய் அவனுக்கு அறிவித்தான்; ஆகாப் எலியாவைச் சந்திக்கப் போனான். ¹⁷ஆகாப் எலியாவைக் கண்டபோது, ஆகாப் அவனை நோக்கி: “இஸ்ரவேலைக் கலங்கடிக்கிறவனே, இது நீதானா?” என்றான்.

¹⁸அதற்கு அவன்: “நான் இஸ்ரவேலைக் கலங்கடிக்கவில்லை; எங்கள் பிதாவின் கற்பனைகளைக் கைவிட்டு பாகால்களைப் பின்பற்றின நீயும் உன் தகப்பன் வீட்டாருந்தான் கலங்கடித்தீர்கள். ¹⁹இப்பொழுது நீ ஆள் அனுப்பி, இஸ்ரவேலரெல்லாரையும், யேசபேலின் பந்தியிலே புசிக்கிற பாகாலின் நானூற்று ஐம்பது தீர்க்கதரிசிகளையும், அஷேராளின் நானூறு தீர்க்கதரிசிகளையும், கர்மேல் மலைக்கு என்னிடத்தில் கூட்டிக்கொண்டுவா” என்றான்.

²⁰அப்படியே ஆகாப் இஸ்ரவேல் புத்திரர் எல்லாருக்கும் ஆள் அனுப்பி, தீர்க்கதரிசிகளைக் கர்மேல் மலையில் கூட்டினான். ²¹அப்பொழுது எலியா ஜனங்கள் எல்லாருக்கும் அருகில் வந்து: “எதுவரைக்கும் நீங்கள் இரண்டு அபிப்பிராயங்களுக்கு இடையில் தள்ளாடுவீர்கள்? எங்கள் பிதா தேவனாயிருந்தால் அவரைப் பின்பற்றுங்கள்; பாகால் தேவனாயிருந்தால் அதைப் பின்பற்றுங்கள்” என்றான். ஜனங்கள் அவனுக்கு ஒரு வார்த்தையும் மறுஉத்தரவு சொல்லவில்லை.

²²அப்பொழுது எலியா ஜனங்களை நோக்கி: “எங்கள் பிதாவின் தீர்க்கதரிசியாக நான் ஒருவன்மாத்திரமே மீதியாயிருக்கிறேன்; பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளோ நானூற்று ஐம்பதுபேர். ²³இப்பொழுது இரண்டு காளைகளை எங்களுக்குக் கொடுங்கள்; அவர்கள் தங்களுக்கு ஒரு காளையைத் தெரிந்துகொண்டு, அதைத் துண்டித்து, விறகின்மேல் வைத்து, அதின்கீழ் நெருப்பு வைக்காதிருக்கட்டும்; நான் மற்றக் காளையை ஆயத்தம்பண்ணி, விறகின்மேல் வைத்து, அதின்கீழ் நெருப்பு வைக்காதிருப்பேன். ²⁴பின்பு நீங்கள் உங்கள் தேவனுடைய நாமத்தைத் தொழுதுகொள்ளுங்கள்; நான் எங்கள் பிதாவின் நாமத்தைத் தொழுதுகொள்ளுவேன்; அப்பொழுது அக்கினியினால் மறுஉத்தரவு கொடுக்கிற தேவனே தேவன்” என்றான். அதற்கு ஜனங்கள் எல்லாரும்: “அந்த வார்த்தை நல்லது” என்றார்கள்.

²⁵எலியா பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளை நோக்கி: “நீங்கள் அநேகராயிருக்கிறபடியால், முந்தி ஒரு காளையைத் தெரிந்துகொண்டு அதை ஆயத்தம்பண்ணி, உங்கள் தேவனுடைய நாமத்தைத் தொழுதுகொள்ளுங்கள்; ஆனாலும் அதின்கீழ் நெருப்பு வைக்காதேயுங்கள்” என்றான்.

²⁶அப்படியே அவர்கள் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட காளையை எடுத்து ஆயத்தம்பண்ணி, காலைதொடங்கி மத்தியானமட்டும் பாகாலின் நாமத்தைத் தொழுது: “பாகாலே, எங்களுக்கு உத்தரவு கொடும்” என்று கூப்பிட்டார்கள்; ஆனாலும் சத்தமும் இல்லை, மறுஉத்தரவு கொடுப்பவரும் இல்லை. அவர்கள் தாங்கள் உண்டாக்கின பலிபீடத்தைச் சுற்றிக் குதித்தார்கள்.

²⁷மத்தியானத்தில் எலியா அவர்களைப் பரியாசம்பண்ணி: “உரத்த சத்தமாய்க் கூப்பிடுங்கள்; அவன் தேவனாயிருக்கிறானே — ஒருவேளை ஆழ்ந்த சிந்தனையிலோ, மலஜலம் கழிக்கிறவனாகவோ, பிரயாணத்திலோ இருப்பான்; அல்லது நித்திரைபண்ணுகிறவனாயிருந்து எழுப்பப்படவேண்டியிருக்கும்” என்றான்.

²⁸அப்பொழுது அவர்கள் உரத்த சத்தமாய்க் கூப்பிட்டு, தங்கள் வழக்கத்தின்படி இரத்தம் தங்கள்மேல் பீறிட்டோடுமட்டும், கத்திகளாலும் ஈட்டிகளாலும் தங்களைக் கீறிக்கொண்டார்கள். ²⁹மத்தியானம் கடந்தபின்பும், அவர்கள் மாலைப் பலியின் நேரமட்டும் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்; ஆனாலும் சத்தமும் இல்லை, மறுஉத்தரவும் இல்லை, கவனிப்பாரும் இல்லை.

³⁰அப்பொழுது எலியா ஜனங்கள் எல்லாரையும் நோக்கி: “என்னிடத்தில் அருகில் வாருங்கள்” என்றான். ஜனங்கள் எல்லாரும் அவனிடத்தில் அருகில் வந்தார்கள்; அவன் இடிக்கப்பட்டிருந்த எங்கள் பிதாவின் பலிபீடத்தைப் பழுதுபார்த்தான்.

³¹எலியா, “உன் பேர் இஸ்ரவேல் என்னப்படும்” என்று எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை உண்டான யாக்கோபின் புத்திரர் கோத்திரங்களின் இலக்கத்திற்குச் சரியாய், பன்னிரண்டு கல்லுகளை எடுத்து,

³²அந்தக் கல்லுகளால் எங்கள் பிதாவின் நாமத்தில் ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டி, அதைச் சுற்றி ஏறக்குறைய இரண்டுபடி விதைப்பாட்டளவு இடமுள்ள ஒரு வாய்க்காலை வெட்டி, ³³விறகை அடுக்கி, காளையைத் துண்டித்து, விறகின்மேல் வைத்து: “நான்கு குடங்களைத் தண்ணீரால் நிரப்பி, சர்வாங்க தகனபலியின்மேலும் விறகின்மேலும் ஊற்றுங்கள்” என்றான். ³⁴“இரண்டாம்முறையும் அப்படிச் செய்யுங்கள்” என்றான்; அவர்கள் இரண்டாம்முறையும் அப்படிச் செய்தார்கள். “மூன்றாம்முறையும் செய்யுங்கள்” என்றான்; அவர்கள் மூன்றாம்முறையும் செய்தார்கள். ³⁵தண்ணீர் பலிபீடத்தைச் சுற்றிலும் ஓடிற்று; வாய்க்காலையும் அவன் தண்ணீரால் நிரப்பினான்.

³⁶மாலைப் பலியின் நேரத்தில், தீர்க்கதரிசியாகிய எலியா அருகில் வந்து: “ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய எங்கள் பிதாவே, நீரே இஸ்ரவேலிலே தேவன் என்றும், நான் உம்முடைய அடியேன் என்றும், இக்காரியங்களையெல்லாம் உம்முடைய வார்த்தையின்படி நான் செய்தேன் என்றும், இன்று விளங்கச்செய்யும். ³⁷எங்கள் பிதாவே, எனக்கு உத்தரவு கொடும், எனக்கு உத்தரவு கொடும்; அப்பொழுது எங்கள் பிதாவாகிய நீரே தேவன் என்றும், நீர் அவர்கள் இருதயத்தைத் திரும்பப்பண்ணினீர் என்றும், இந்த ஜனங்கள் அறிந்துகொள்வார்கள்” என்றான்.

³⁸அப்பொழுது எங்கள் பிதாவின் அக்கினி இறங்கி, சர்வாங்க தகனபலியையும், விறகையும், கல்லுகளையும், மண்ணையும் பட்சித்து, வாய்க்காலில் இருந்த தண்ணீரையும் நக்கிப்போட்டது. ³⁹ஜனங்கள் எல்லாரும் அதைக் கண்டபோது, முகங்குப்புற விழுந்து: “எங்கள் பிதாவே தேவன்! எங்கள் பிதாவே தேவன்!” என்று சத்தமிட்டார்கள். ^a a v39 பாகாலைப் பின்பற்றி அலைந்துபோன ஜனங்கள் தாழவிழுந்து, மெய்யான தேவனை அவருடைய நாமத்தால் அறிக்கையிடுகிறார்கள் — பிதா தம்மைவிட்டு விலகிப்போன தம் பிள்ளைகளைத் தம்மிடமாகத் திரும்ப இழுத்துக்கொள்கிறார்.

⁴⁰எலியா அவர்களை நோக்கி: “பாகாலின் தீர்க்கதரிசிகளைப் பிடியுங்கள்; அவர்களில் ஒருவனும் தப்பிப்போகாதிருக்கட்டும்” என்றான். அவர்கள் அவர்களைப் பிடித்தார்கள்; எலியா அவர்களைக் கீசோன் பள்ளத்தாக்குக்குக் கொண்டுபோய், அங்கே அவர்களைக் கொன்றுபோட்டான்.

⁴¹பின்பு எலியா ஆகாபை நோக்கி: “பெருமழையின் இரைச்சலான சத்தம் உண்டாகிறபடியால், நீ போய், போஜனம்பண்ணிக் குடி” என்றான்.

⁴²ஆகாப் போஜனம்பண்ணிக் குடிக்கப் போனான்; எலியாவோ கர்மேலின் உச்சிக்கு ஏறி, தரையிலே குனிந்து, தன் முகத்தைத் தன் முழங்கால்களுக்கு நடுவே வைத்தான். ⁴³அவன் தன் வேலைக்காரனை நோக்கி: “நீ போய், கடலின் திசைக்கு நேராகப் பார்” என்றான். அவன் போய்ப் பார்த்து: “ஒன்றும் இல்லை” என்றான். எலியா: “மறுபடியும் போ” என்று ஏழுதரம் சொன்னான்.

⁴⁴ஏழாம்முறையில், அந்த வேலைக்காரன்: “இதோ, ஒரு மனுஷனுடைய உள்ளங்கையளவு சிறிய ஒரு மேகம் கடலிலிருந்து எழும்புகிறது” என்றான். அப்பொழுது எலியா: “நீ போய், ‘மழை உம்மைத் தடைபண்ணாதபடி, உம்முடைய இரதத்தைப் பூட்டி, இறங்கிப்போம்’ என்று ஆகாபுக்குச் சொல்” என்றான்.

⁴⁵இதற்குள் வானம் மேகங்களினாலும் காற்றினாலும் கறுத்து, பெருமழை உண்டாயிற்று; ஆகாப் இரதத்தில் ஏறி யெஸ்ரயேலுக்குப் போனான். ⁴⁶எங்கள் பிதாவின் கரம் எலியாவின்மேல் இருந்தது; அவன் தன் அங்கியை இடுப்பிலே கட்டிக்கொண்டு, யெஸ்ரயேலின் வாசல்மட்டும் ஆகாபுக்கு முன்பாக ஓடினான்.