ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಎಲೀಯನನ್ನು ಅಹಾಬನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ

ಅಹಾಬನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಎಲೀಯನು ಬರಗಾಲದೊಳಗೆ ಮರಳಿ ನಡೆದುಬರುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಎರಡು ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ನಡುವೆ ಕುಂಟುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಬಾಳನ ಪ್ರವಾದಿಗಳು ದಿನವೆಲ್ಲಾ ಕೂಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಗಾಯಮಾಡಿಕೊಂಡರೂ ವ್ಯರ್ಥ; ನೆನೆದುಹೋದ ಬಲಿಪೀಠದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಬೀಳುತ್ತದೆ, ಮಳೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 18.

ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಮೂರನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ವಾಕ್ಯ ಎಲೀಯನಿಗೆ ಬಂದಿತು: “ಹೋಗಿ ಅಹಾಬನಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೋ; ನಾನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮಳೆ ಸುರಿಸುವೆನು.”

ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲೀಯನು ಅಹಾಬನಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋದನು. ಆಗ ಸಮಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಾಮ ಬಹಳ ತೀವ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಅಹಾಬನು ಅರಮನೆಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕನಾಗಿದ್ದ ಓಬದ್ಯನನ್ನು ಕರೆಸಿದನು. (ಓಬದ್ಯನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಬಹಳವಾಗಿ ಭಯಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದನು. ಈಜೆಬೆಲಳು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಓಬದ್ಯನು ನೂರು ಜನ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಒಂದೊಂದು ಗವಿಯಲ್ಲಿ ಐವತ್ತೈವತ್ತು ಮಂದಿಯನ್ನು ಅಡಗಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ರೊಟ್ಟಿ ನೀರು ಒದಗಿಸಿದ್ದನು.) ಅಹಾಬನು ಓಬದ್ಯನಿಗೆ, “ದೇಶದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಾ ಬುಗ್ಗೆಗಳ ಬಳಿಗೂ ಕಣಿವೆಗಳ ಬಳಿಗೂ ಹೋಗು; ಒಂದುವೇಳೆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ಹೇಸರಕತ್ತೆಗಳನ್ನೂ ಬದುಕಿಸಿ ಯಾವ ಪಶುವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಂತೆ ಹುಲ್ಲು ಸಿಕ್ಕೀತು” ಎಂದನು.

ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಸಂಚರಿಸಲು ದೇಶವನ್ನು ಭಾಗಮಾಡಿಕೊಂಡರು; ಅಹಾಬನು ಒಬ್ಬನೇ ಒಂದು ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಹೋದನು, ಓಬದ್ಯನು ಒಬ್ಬನೇ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಹೋದನು. ಓಬದ್ಯನು ನಡೆದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಫಕ್ಕನೆ ಎಲೀಯನು ಅವನನ್ನು ಸಂಧಿಸಿದನು. ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಓಬದ್ಯನು ಬೋರಲು ಬಿದ್ದು, “ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಎಲೀಯನೇ, ಇದು ನೀನೋ?” ಎಂದನು.

ಅದಕ್ಕೆ ಎಲೀಯನು, “ನಾನೇ. ಹೋಗಿ ನಿನ್ನ ಒಡೆಯನಿಗೆ, ‘ಎಲೀಯನು ಇಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ’ ಎಂದು ಹೇಳು” ಎಂದನು.

ಓಬದ್ಯನು ಹೀಗೆಂದನು: “ನೀನು ನಿನ್ನ ಸೇವಕನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸಲು ಅಹಾಬನ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವಷ್ಟು ನಾನೇನು ಪಾಪಮಾಡಿದ್ದೇನೆ? ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಜೀವದಾಣೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಲು ನನ್ನ ಒಡೆಯನು ಆಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸದ ಜನಾಂಗವಾಗಲಿ ರಾಜ್ಯವಾಗಲಿ ಇಲ್ಲ. ‘ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ’ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದಾಗ, ಆ ರಾಜ್ಯ ಇಲ್ಲವೆ ಜನಾಂಗ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಅವುಗಳಿಂದ ಪ್ರಮಾಣಮಾಡಿಸಿದನು. ಈಗಲಾದರೋ ನೀನು, ‘ಹೋಗಿ ನಿನ್ನ ಒಡೆಯನಿಗೆ, “ಎಲೀಯನು ಇಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ” ಎಂದು ಹೇಳು’ ಎನ್ನುತ್ತೀ. ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಯಿಂದ ಹೊರಟ ಕೂಡಲೇ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಆತ್ಮ ನಿನ್ನನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಯದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಒಯ್ದುಬಿಡುವರು; ಆಗ ನಾನು ಅಹಾಬನಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಬಂದಾಗ, ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಣದೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂದುಬಿಡುವನು—ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಸೇವಕನಾದ ನಾನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯಲ್ಲಿ ಭಯಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಈಜೆಬೆಲಳು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದಾಗ ನಾನು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು—ನಾನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ನೂರು ಮಂದಿ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದು ಗವಿಯಲ್ಲಿ ಐವತ್ತೈವತ್ತು ಮಂದಿಯಾಗಿ ಅಡಗಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ರೊಟ್ಟಿ ನೀರು ಕೊಟ್ಟದ್ದನ್ನು—ನನ್ನ ಒಡೆಯನಿಗೆ ತಿಳಿಸಲಿಲ್ಲವೇ? ಈಗಲಾದರೋ ನೀನು, ‘ಹೋಗಿ ನಿನ್ನ ಒಡೆಯನಿಗೆ, “ಎಲೀಯನು ಇಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ” ಎಂದು ಹೇಳು’ ಎನ್ನುತ್ತೀ—ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂದೇಬಿಡುವನು!” ಎಂದನು.

ಅದಕ್ಕೆ ಎಲೀಯನು, “ನಾನು ಯಾರ ಮುಂದೆ ಸೇವೆಮಾಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದೇನೋ ಆ ಸ್ವರ್ಗದ ಸೈನ್ಯಗಳ ತಂದೆಯ ಜೀವದಾಣೆ, ನಾನು ಈ ಹೊತ್ತು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆನು” ಎಂದನು.

ಆದ್ದರಿಂದ ಓಬದ್ಯನು ಅಹಾಬನನ್ನು ಸಂಧಿಸಲು ಹೋಗಿ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು; ಅಹಾಬನು ಎಲೀಯನನ್ನು ಸಂಧಿಸಲು ಹೋದನು. ಅಹಾಬನು ಎಲೀಯನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಅವನಿಗೆ, “ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಬಾಧಿಸುವವನೇ, ಇದು ನೀನೋ?” ಎಂದನು.

ಅದಕ್ಕೆ ಎಲೀಯನು, “ನಾನು ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಬಾಧಿಸಲಿಲ್ಲ—ನೀನೂ ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆಯವರೂ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಬಾಳ್ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಬಾಧಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಈಗ ನೀನು ದೂತರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಸಮಸ್ತ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನೂ, ಈಜೆಬೆಲಳ ಮೇಜಿನಲ್ಲಿ ಊಟಮಾಡುವ ಬಾಳನ 450 ಮಂದಿ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನೂ ಅಶೇರಳ 400 ಮಂದಿ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನೂ ಕರ್ಮೆಲ್ ಬೆಟ್ಟದ ಬಳಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕೂಡಿಸು” ಎಂದನು.

ಆದ್ದರಿಂದ ಅಹಾಬನು ಇಸ್ರಾಯೇಲರೆಲ್ಲರ ಬಳಿಗೆ ದೂತರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಕರ್ಮೆಲ್ ಬೆಟ್ಟದ ಬಳಿ ಕೂಡಿಸಿದನು. ಎಲೀಯನು ಜನರೆಲ್ಲರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, “ನೀವು ಎಷ್ಟುಕಾಲ ಎರಡು ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ನಡುವೆ ಕುಂಟುತ್ತಿರುವಿರಿ? ನಮ್ಮ ತಂದೆ ದೇವರಾಗಿದ್ದರೆ ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿರಿ; ಬಾಳನು ದೇವರಾಗಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿರಿ” ಎಂದನು. ಆದರೆ ಜನರು ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಮಾತನ್ನೂ ಉತ್ತರಕೊಡಲಿಲ್ಲ.

ಆಗ ಎಲೀಯನು ಜನರಿಗೆ, “ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಪ್ರವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಉಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ಬಾಳನ ಪ್ರವಾದಿಗಳು 450 ಮಂದಿ. ಎರಡು ಹೋರಿಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಡಲಿ. ಅವರು ಒಂದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು, ತುಂಡುತುಂಡಾಗಿ ಕಡಿದು, ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡಲಿ, ಆದರೆ ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಬೆಂಕಿ ಇಡದಿರಲಿ; ನಾನು ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ, ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಬೆಂಕಿ ಇಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆಮೇಲೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ದೇವರ ಹೆಸರನ್ನು ಕರೆಯಿರಿ, ನಾನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಹೆಸರನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ; ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಉತ್ತರಕೊಡುವ ದೇವರೇ ದೇವರು” ಎಂದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಜನರೆಲ್ಲರು, “ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತು” ಎಂದರು.

ಎಲೀಯನು ಬಾಳನ ಪ್ರವಾದಿಗಳಿಗೆ, “ನೀವು ಬಹುಮಂದಿ ಇರುವುದರಿಂದ ಒಂದು ಹೋರಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಮೊದಲು ಅದನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಿರಿ; ಆಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ದೇವರ ಹೆಸರನ್ನು ಕರೆಯಿರಿ—ಆದರೆ ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಬೇಡಿ” ಎಂದನು.

ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ತಮಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಹೋರಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ, ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದವರೆಗೆ, “ಬಾಳನೇ, ನಮಗೆ ಉತ್ತರಕೊಡು!” ಎಂದು ಬಾಳನ ಹೆಸರನ್ನು ಕರೆದರು. ಆದರೆ ಯಾವ ಸ್ವರವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ಉತ್ತರಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಾವು ಮಾಡಿದ ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ಸುತ್ತಲೂ ಕುಣಿದಾಡಿದರು.

ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಎಲೀಯನು ಅವರನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿ, “ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕೂಗಿರಿ! ಅವನು ದೇವರಲ್ಲವೇ—ಒಂದುವೇಳೆ ಆಳವಾದ ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿರಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೆ ಮಲಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜನೆಗೆ ಹೋಗಿರಬಹುದು, ಇಲ್ಲವೆ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿರಬಹುದು; ಇಲ್ಲವೆ ನಿದ್ರೆಮಾಡುತ್ತಿದ್ದು ಎಬ್ಬಿಸಬೇಕಾಗಿರಬಹುದು” ಎಂದನು.

ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕೂಗಿ, ತಮ್ಮ ಪದ್ಧತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಕತ್ತಿಗಳಿಂದಲೂ ಈಟಿಗಳಿಂದಲೂ ರಕ್ತ ಸುರಿಯುವವರೆಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಗಾಯಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಕಳೆದಾಗ, ಅವರು ಸಂಜೆಯ ನೈವೇದ್ಯದ ಹೊತ್ತಿನವರೆಗೆ ಹುಚ್ಚುಹಿಡಿದವರಂತೆ ಕೂಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು, ಆದರೆ ಯಾವ ಸ್ವರವೂ ಇಲ್ಲ, ಉತ್ತರವೂ ಇಲ್ಲ, ಗಮನವೂ ಇಲ್ಲ.

ಆಗ ಎಲೀಯನು ಜನರೆಲ್ಲರಿಗೆ, “ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿ” ಎಂದನು. ಅವರೆಲ್ಲರು ಹತ್ತಿರ ಬಂದರು; ಅವನು ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಯಜ್ಞವೇದಿಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿದನು.

“ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಆಗುವುದು” ಎಂದು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ವಾಕ್ಯ ಯಾರಿಗೆ ಬಂದಿತ್ತೋ ಆ ಯಾಕೋಬನ ಪುತ್ರರ ಕುಲಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ಎಲೀಯನು ಹನ್ನೆರಡು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಆ ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಅವನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಯಜ್ಞವೇದಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ಸುಮಾರು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸೇರು ಬೀಜ ಹಿಡಿಸುವಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಾಲುವೆಯನ್ನು ತೋಡಿದನು. ಅವನು ಕಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಹೋರಿಯನ್ನು ತುಂಡುತುಂಡಾಗಿ ಕಡಿದು, ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು. ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಹೀಗೆಂದನು: “ನಾಲ್ಕು ಕೊಡಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಹೋಮಬಲಿಯ ಮೇಲೆಯೂ ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೇಲೆಯೂ ಹೊಯ್ಯಿರಿ. “ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮಾಡಿರಿ” ಎಂದನು, ಅವರು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮಾಡಿದರು. “ಮೂರನೆಯ ಸಾರಿ ಮಾಡಿರಿ” ಎಂದನು, ಅವರು ಮೂರನೆಯ ಸಾರಿ ಮಾಡಿದರು. ನೀರು ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ಸುತ್ತಲೂ ಹರಿಯಿತು; ಅವನು ಕಾಲುವೆಯನ್ನೂ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದನು.

ಸಂಜೆಯ ನೈವೇದ್ಯದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದಿಯಾದ ಎಲೀಯನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, “ಅಬ್ರಹಾಮ್, ಇಸಾಕ್, ಇಸ್ರಾಯೇಲರ ದೇವರಾದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ, ನೀವೇ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಲ್ಲಿ ದೇವರೆಂದೂ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕನೆಂದೂ, ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ವಾಕ್ಯದಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆಂದೂ ಈ ಹೊತ್ತು ತಿಳಿಯಲ್ಪಡಲಿ. ನನಗೆ ಉತ್ತರಕೊಡಿರಿ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ, ನನಗೆ ಉತ್ತರಕೊಡಿರಿ; ಆಗ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯಾದ ನೀವೇ ದೇವರೆಂದೂ, ನೀವು ಅವರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸಿದ್ದೀರೆಂದೂ ಈ ಜನರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವರು” ಎಂದನು.

ಆಗ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಬೆಂಕಿ ಬಿದ್ದು, ಹೋಮಬಲಿಯನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನೂ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನೂ ಧೂಳನ್ನೂ ದಹಿಸಿ, ಕಾಲುವೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನೀರನ್ನೂ ನೆಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಜನರೆಲ್ಲರು ಅದನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಬೋರಲು ಬಿದ್ದು, “ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ ದೇವರು! ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ ದೇವರು!” ಎಂದು ಕೂಗಿದರು. ^a

ಎಲೀಯನು ಅವರಿಗೆ, “ಬಾಳನ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಿರಿ; ಒಬ್ಬನೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರಲಿ” ಎಂದನು. ಅವರು ಅವರನ್ನು ಹಿಡಿದರು; ಎಲೀಯನು ಅವರನ್ನು ಕೀಷೋನ್ ಹಳ್ಳದ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡುಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಕೊಂದನು.

ಆಗ ಎಲೀಯನು ಅಹಾಬನಿಗೆ, “ಭಾರಿ ಮಳೆಯ ಘರ್ಜನೆಯ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ; ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಉಂಡು ಕುಡಿಯಿರಿ” ಎಂದನು.

ಅಹಾಬನು ಉಣ್ಣುವುದಕ್ಕೂ ಕುಡಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಎಲೀಯನಾದರೋ ಕರ್ಮೆಲಿನ ತುದಿಯನ್ನೇರಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ನೆಲದ ಕಡೆಗೆ ಬಾಗಿ, ತನ್ನ ಮೊಣಕಾಲುಗಳ ನಡುವೆ ಮುಖವನ್ನಿಟ್ಟನು. ಅವನು ತನ್ನ ಸೇವಕನಿಗೆ, “ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ನೋಡು” ಎಂದನು. ಅವನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ನೋಡಿ, “ಅಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ” ಎಂದನು. ಎಲೀಯನು, “ಪುನಃ ಹೋಗು” ಎಂದು ಏಳು ಸಾರಿ ಹೇಳಿದನು.

ಏಳನೆಯ ಸಾರಿ ಸೇವಕನು, “ಇಗೋ, ಮನುಷ್ಯನ ಅಂಗೈಯಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ಮೋಡವೊಂದು ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಏಳುತ್ತಿದೆ” ಎಂದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಎಲೀಯನು, “ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಹಾಬನಿಗೆ, ‘ಮಳೆ ನಿನ್ನನ್ನು ತಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ನಿನ್ನ ರಥವನ್ನು ಹೂಡಿ ಇಳಿದುಹೋಗು’ ಎಂದು ಹೇಳು” ಎಂದನು.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವು ಮೋಡಗಳಿಂದಲೂ ಗಾಳಿಯಿಂದಲೂ ಕಪ್ಪಾಯಿತು, ಭಾರಿ ಮಳೆ ಬಂದಿತು; ಅಹಾಬನು ರಥವೇರಿ ಇಜ್ರೇಲಿಗೆ ಹೊರಟುಹೋದನು. ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಹಸ್ತ ಎಲೀಯನ ಮೇಲಿತ್ತು; ಅವನು ತನ್ನ ನಿಲುವಂಗಿಯನ್ನು ನಡುಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು, ಇಜ್ರೇಲಿನ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರದವರೆಗೂ ಅಹಾಬನ ಮುಂದೆ ಓಡಿದನು.