Maxxanfameera

1 Moototaa 18 FHB Father's Heart Bible™

Ajaja kee isa jalqabaa irratti hir'ina 15% →
Kitaaba

Abbaan Eliyaasin gara Ahaabitti erge

Eliyaas Ahaabin dura dhaabachuuf gara beela keessaatti deebi'ee seena, Israa'elinis hamma yoomiitti yaada lama gidduutti naafachaa akka jiraatan gaafata. Raajonni Ba'aal guyyaa guutuu iyyanii of muran, garuu homaa hin argamne; ibiddi Abbaa keenya irraa iddoo aarsaa jiidhe sana irratti bu'a, roobnis itti aana.

Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 1, 31

Boqonnaa 18.

Guyyoota baayʼee booda, bara sadaffaa keessa, dubbiin Abbaa keenyaa Eliyaasitti dhufe, «Deemi, Ahaabitti of argisiisi, anis lafa irratti rooba nan erga.»

Kanaaf Eliyaas of Ahaabitti argisiisuuf deeme. Yeroo sanatti beelli Samaariyaa keessatti cimaa ture. Ahaab Obadiyaa isa mana irratti ture waame. (Obadiyaan Abbaa keenya baayʼee sodaata ture. Yeroo Izebel raajota Abbaa keenyaa ajjeesaa turtetti, Obadiyaan raajota dhibba tokko fudhatee, holqa tokkotti shantama shantama dhoksee, buddeena fi bishaan isaaniif dhiyeesse.). Ahaab Obadiyaadhaan akkana jedhe, «Lafa keessa burqaa hundumatti fi gammoojjii hundumatti deemi; margi fardii fi gaangolii jiraachisu argina ta'a, beelada tokkollee hin dhabnu.»

Kanaaf lafa sana keessa darbuuf of gidduutti qoodan; Ahaab karaa tokkoon kophaa isaa deeme, Obadiyaanis karaa biraan kophaa isaa deeme. Obadiyaan yeroo deemu, Eliyaas tasaa isa simate. Innis isa beekee, fuula isaatiin lafatti kufee, «Ati gooftaa koo Eliyaas moo?» jedhe.

Innis isaaf akkana jedhe, «Ani dha. Deemi, gooftaa keetti ‹Eliyaas as jira› jedhii himi.»

Obadiyaan akkana jedhee gaafate, «Ati garbicha kee Ahaabitti dabarsitee akka na ajjeesuuf, ani cubbuu maalii hojjedhe? Akkuma Abbaan kee jiraatutti, saba yookaan mootummaa gooftaan koo si barbaaduuf itti hin erginne hin jiru. Yeroo isaan ‹Inni as hin jiru› jedhanitti, mootummaa sanaa yookaan saba sana si argachuu akka hin dandeenye kakachiise. Amma immoo ati, ‹Deemi, gooftaa keetti «Eliyaas as jira» jedhii himi› jetta. Yeroo ani si biraa deemu, Hafuurri Abbaa keenyaa ani hin beekne bakkatti si fudhatee in deema; ergasii yommuu ani dhufee Ahaabitti himu, inni si hin arganne, anas in ajjeesa—garuu ani garbichi kee dargaggummaa kootii eegalee Abbaa keenya sodaadheera. Yeroo Izebel raajota Abbaa keenyaa ajjeesetti waan ani hojjedhe gooftaan koo hin himamne? Akkamitti ani raajota Abbaa keenyaa dhibba tokko, holqa tokkotti namoota shantama shantama dhoksee, buddeena fi bishaaniin isaan nyaachise? Amma immoo ati, ‹Deemi, gooftaa keetti «Eliyaas as jira» jedhii himi› jetta—innis na ajjeesa!»

Eliyaas akkana jedhe, «Abbaan Loltoota Waaqaa, isa ani fuula isaa duratti dhaabadhu, akkuma jiraatutti, har'a ani dhugumaan of isatti argisiisa.»

Kanaaf Obadiyaan Ahaab simachuuf deemee isatti hime; Ahaabis Eliyaas simachuuf deeme. Yommuu Ahaab Eliyaasin argetti, Ahaab isaaf akkana jedhe, «Ati nama Israa'el rakkisu, ati moo?»

Innis deebisee, «Ani Israa'el hin rakkisne; ati fi mana abbaa kee ajaja Abbaa keenyaa dhiisuudhaan fi Baalota duukaa bu'uudhaan isa rakkiftan. Kanaaf amma ergaa erguudhaan Israa'el hundumaa gara koo tulluu Karmel irratti walitti qabi, raajota Baal dhibba afurii fi shantama fi raajota Asheeraa dhibba afur, warra minjaala Izebel irratti nyaatan wajjin.»

Kanaaf Ahaab ilmaan Israa'el hundumatti ergaa erge, raajota tulluu Karmel irratti walitti qabe. Eliyaas saba hundumatti dhiyaatee akkana jedhe, «Hanga yoomiitti yaada lamaan gidduutti jiraattu? Yoo Abbaan keenya Waaqayyo ta'e, isa duukaa bu'aa; yoo Baal ta'e, isa duukaa bu'aa.» Garuu sabni dubbii tokkollee isaaf hin deebisne.

Eliyaas saba sanaan akkana jedhe, «Ani qofti raajota Abbaa keenyaa ta'ee hafeera, raajonni Baal garuu namoota dhibba afurii fi shantama dha. Sangoota lama nuuf kennaa. Isaan isa tokko haa filatan, haa muran, qoraattii irra haa kaa'an, ibidda garuu jala isaa hin qabsiisin; anis isa kaan nan qopheessa, qoraattii irra nan kaa'a, ibidda garuu jala isaa hin qabsiisu. Ergasii isin maqaa waaqayyoo keessanii waamaa, anis maqaa Abbaa keenyaa nan waama; Waaqayyo isa ibiddaan deebisu, inni Waaqayyo dha.» Sabni hundinuu deebisee, «Dubbiin gaarii dha.»

Eliyaas raajota Baalitti akkana jedhe, «Isin baay'ee dha, kanaaf sangaa tokko filadhaa dursitanii isa qopheessaa; ergasii maqaa waaqayyoo keessanii waamaa—ibidda garuu jala isaa hin qabsiisinaa.»

Kanaaf sangaa isaaniif kenname fudhatanii qopheessan, maqaa Baalii ganama irraa hanga saafaatti waamanii, «Yaa Baal, nuuf deebisi!» jedhan. Garuu sagalee hin turre, namni tokkollee hin deebisne. Isaanis iddoo aarsaa isaan hojjetan marsanii utaalaa turan.

Saafa irratti Eliyaas isaan qoosee akkana jedhe, «Sagalee olka'aan iyyaa! Inni waaqayyo dha—tarii yaada gad fageenyaa keessa jira, yookaan fincaan deemeera, yookaan imala deemeera; yookaan rafeera, kaasuu barbaada.»

Kanaaf sagalee olka'aan iyyan, akkuma aadaa isaanii billaa fi eeboodhaan of madeessan, hanga dhiigni isaan irra dhangala'utti. Yeroo saafaa darbee, hanga aarsaan galgalaa dhiyaatutti wallaalaa turan, garuu sagaleen hin turre, deebiin hin turre, xiyyeeffannaanis hin turre.

Eliyaas saba hundumatti akkana jedhe, «Gara koo dhiyaadhaa.» Hundi isaanii dhiyaatan, innis iddoo aarsaa Abbaa keenyaa kan diigame sana deebisee ijaare.

Eliyaas dhagaa kudha lama, gosa ilmaan Yaaqoob tokkoon tokkoon isaaniif tokko tokko, warra dubbiin Abbaa keenyaa, «Maqaan kee Israa'el in ta'a» jedhee isaanitti dhufe, fudhate.

Dhagaawwan sanaan iddoo aarsaa maqaa Abbaa keenyaatiif ijaare, marsaa isaa boolla sanyii litira kudha afur baachuu danda'u qotee. Qoraattii tarreesse, sangaa qoodee qoraattii irra kaa'e. Innis akkana jedhe, «Okkotee afur bishaaniin guutaa, aarsaa gubamu fi qoraattii irratti dhangalaasaa. «Ammas godhaa» jedhe, isaanis ammas godhan. «Al sadaffaa godhaa» jedhe, isaanis al sadaffaa godhan. Bishaan iddoo aarsaa marsee yaa'e, innis boolla illee bishaaniin guuse.

Yeroo aarsaa galgalaa, raajichi Eliyaas dhiyaatee akkana jedhe, «Yaa Abbaa keenya, Waaqayyo Abrahaam, Yisihaaq fi Israa'el, har'a akka beekamu godhi—ati Israa'el keessatti Waaqayyo akka taate, ani garbicha kee akka ta'e, waan kana hundumas dubbii keetiin akkan hojjedhe. Yaa Abbaa keenya, naaf deebisi, naaf deebisi, saba kun akka ati, Yaa Abbaa keenya, Waaqayyo taate, akkasumas akka ati garaa isaanii gara keetti deebifte beekuuf.»

Yommus ibiddi Abbaa keenyaa gad bu'ee aarsaa gubamu, qoraattii, dhagaa fi biyyee gubee, bishaan boolla keessa jirus xuuxee fixe. Yeroo sabni hundi kana argetti, fuula isaaniitiin lafatti kufanii, «Abbaan keenya, inni Waaqayyo dha! Abbaan keenya, inni Waaqayyo dha!» jedhanii iyyan. a a v39 Sabni Baal duukaa jallatee turan, lafatti kufanii Waaqayyo dhugaa jedhanii waammatu — Abbaan ijoollee isaa jallatan gara of isaatti in deebisa.

Eliyaas isaanitti akkana jedhe, «Raajota Baal qabaa; namni tokkollee hin baqatin.» Isaanis isaan qaban, Eliyaasis gara sulula Kishoon isaan buusee achitti isaan ajjeese.

Ergasii Eliyaas Ahaabitti akkana jedhe, «Ol ba'i, nyaadhu, dhugi, sababii sagaleen guuruu rooba cimaa jira.»

Ahaab nyaachuu fi dhuguuf ol ba'e, Eliyaasis fiixee Karmel ol ba'e. Achitti lafatti jilbeenfatee, fuulli isaa jilba isaa gidduu ture. Innis tajaajilaa isaatiin akkana jedhe, «Ol ba'i, gara galaanaatti ilaali.» Innis ol ba'ee ilaalee, «Homaatuu hin jiru» jedhe. Al torba Eliyaas, «Deebi'i» jedhe.

Al torbaffaa tajaajilaan akkana jedhe, «Kunoo, duumessi xinnoon akka harka namaa galaana irraa ol ba'aa jira.» Eliyaas akkana jedhe, «Ol ba'ii Ahaabitti, ‹Gaarii kee hidhii, rooba si hin dhaabin dura gad bu'i› jedhii himi.»

Yeroo sana keessatti waaqni duumessa fi bubbeedhaan dukkanaa'e, rooba cimaan dhufe, Ahaabis gaarii yaabbatee gara Yizre'el deeme. Harki Abbaa keenyaa Eliyaas irra ture; innis uffata isaa sabbata isaa keessa naqee, hanga balbala Yizre'elitti Ahaab dura fiigaa deeme.