1 राजाहरू 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹यी कुराहरूपछि, सामरियाका राजा आहाबको दरबारको छेउमा, यिज्रेलमा यिज्रेली नाबोतको एउटा दाखबारी थियो। ²आहाबले नाबोतलाई भने, “तिम्रो दाखबारी मलाई तरकारी-बारीको निम्ति देऊ, किनकि यो मेरो घरको छेउमा छ। बदलामा म तिमीलाई अझ राम्रो दाखबारी दिनेछु, वा तिमी चाहन्छौ भने यसको मोल चाँदीमा दिनेछु।”

³नाबोतले आहाबलाई जवाफ दिए, “हाम्रा पिताको सामु, मेरा पिता-पुर्खाहरूको उत्तराधिकार म तपाईंलाई कहिल्यै दिन्नँ!” ^a a v3 हाम्रा पिताको व्यवस्थाअनुसार, पारिवारिक जमिन पुस्तौँपुस्ता हस्तान्तरण हुँदै आएको एक स्थायी धरोहर थियो र यसलाई सदाको निम्ति बेच्नु हुँदैनथ्यो; नाबोतले हठले होइन, तर विश्वासयोग्यताले इन्कार गरे।

⁴यिज्रेली नाबोतका “मेरा पिता-पुर्खाको उत्तराधिकार म तिमीलाई दिन्नँ” भन्ने वचनले गर्दा आहाब उदास र रिसाउँदै घर गए। उनी आफ्नो ओछ्यानमा पल्टे, आफ्नो अनुहार अर्कातिर फर्काए र खान इन्कार गरे। ⁵उनकी पत्नी इजेबेल आएर सोधिन्, “तपाईं यति उदास भएर किन खानुहुन्न?”

⁶उनले जवाफ दिए, “मैले यिज्रेली नाबोतलाई भनेँ, ‘तिम्रो दाखबारी मलाई बेच, वा तिमी चाहन्छौ भने बदलामा अर्को दिनेछु,’ तर उसले भन्यो, ‘मेरो दाखबारी म तिमीलाई दिन्नँ।’”

⁷उनकी पत्नी इजेबेलले भनिन्, “के इस्राएलमाथि तपाईंले यसरी राज्य गर्नुहुन्छ? उठ्नुहोस्, केही खानुहोस् र मन प्रफुल्ल पार्नुहोस्—यिज्रेली नाबोतको दाखबारी म तपाईंलाई दिनेछु।”

⁸तब उनले आहाबको नाममा पत्रहरू लेखिन्, आहाबको छापले मोहोर लगाइन् र नाबोतको सहरमा उससँगै बस्ने अगुवाहरू अनि भारदारहरूकहाँ पठाइन्। ⁹पत्रहरूमा उनले यसो लेखिन्: “उपवासको घोषणा गर र नाबोतलाई मानिसहरूको अगाडि उच्च स्थानमा राख। ¹⁰उसको विरुद्धमा गवाही दिन दुई जना दुष्ट मानिसलाई उसको सामुन्ने बसाल, जसले भनून्, ‘तैँले परमेश्वर र राजालाई सरापिस्।’ अनि उसलाई बाहिर लगेर ढुङ्गाले हानी मार।”

¹¹उसको सहरका मानिसहरू, त्यहाँ बस्ने अगुवाहरू र भारदारहरूले इजेबेलले पठाएका पत्रहरूमा निर्देशन दिएबमोजिम नै गरे। ¹²तिनीहरूले उपवासको घोषणा गरे र नाबोतलाई मानिसहरूको अगाडि उच्च स्थानमा बसाले। ¹³दुई जना दुष्ट मानिस आए, उसको सामुन्ने बसे र मानिसहरूको सामु नाबोतको विरुद्धमा गवाही दिए: “नाबोतले परमेश्वर र राजालाई सरापेको छ।” तब तिनीहरूले उसलाई सहरबाहिर लगेर ढुङ्गाले हानी मारे। ¹⁴तब तिनीहरूले इजेबेलकहाँ खबर पठाए: “नाबोतलाई ढुङ्गाले हानी मारिएको छ।”

¹⁵नाबोतलाई ढुङ्गाले हानी मारिएको इजेबेलले सुनेपछि, उनले आहाबलाई भनिन्, “उठ्नुहोस्, यिज्रेली नाबोतले तपाईंलाई बेच्न इन्कार गरेको दाखबारी अधिकारमा लिनुहोस्। नाबोत जीवित छैन—ऊ मरिसकेको छ।”

¹⁶नाबोत मरेको आहाबले सुनेपछि, उनी उठे र यिज्रेली नाबोतको दाखबारी अधिकारमा लिन तल गए।

¹⁷तब हाम्रा पिताको वचन तिश्बी एलियाकहाँ आयो:

¹⁸“उठ्, इस्राएलका राजा आहाबलाई भेट्न सामरियामा तल जा। ऊ नाबोतको दाखबारीमा छ, त्यो अधिकारमा लिन ऊ तल गएको छ। ¹⁹उसलाई भन्, ‘हाम्रा पिता यसो भन्नुहुन्छ: के तैँले हत्या गरिस् र उसको सम्पत्ति पनि कब्जा गरिस्?’ अनि भन्, ‘हाम्रा पिता यसो भन्नुहुन्छ: जहाँ कुकुरहरूले नाबोतको रगत चाटे, त्यहीँ तिनीहरूले तेरो रगत पनि चाट्नेछन्—हो, तेरै रगत।’”

²⁰आहाबले एलियालाई भने, “हे मेरो शत्रु, तिमीले मलाई भेट्टाइहाल्यौ!” एलियाले जवाफ दिए, “मैले तपाईंलाई भेट्टाएँ, किनभने तपाईंले हाम्रा पिताको दृष्टिमा खराबी गर्न आफैलाई बेचिदिनुभयो।

²¹म तँमाथि विपत्ति ल्याउनेछु, तँलाई नष्ट पार्नेछु र आहाबका घरानाबाट इस्राएलमा भएका हरेक पुरुष—दास होस् वा स्वतन्त्र—सबैलाई नाश गर्नेछु। ²²म तेरो घरानालाई नबातका छोरा यारोबामको घराना र अहियाका छोरा बाशाको घरानाजस्तै बनाउनेछु, किनकि तैँले मलाई रिस उठाइस् र इस्राएललाई पाप गर्न लगाइस्।” ²³इजेबेलको विषयमा पनि हाम्रा पिताले भन्नुभयो: “कुकुरहरूले इजेबेललाई यिज्रेलको पर्खालनेर खानेछन्। ²⁴आहाबको घरानाको जो सहरमा मर्छ, त्यसलाई कुकुरहरूले खानेछन् र जो खुला मैदानमा मर्छ, त्यसलाई आकाशका चराचुरुङ्गीले खानेछन्।”

²⁵हाम्रा पिताको सामु खराबी गर्न आफैलाई बेच्ने आहाबजस्तो अरू कोही थिएन; उनकी पत्नी इजेबेलले उनलाई उक्साएकी थिइन्। ²⁶हाम्रा पिताले इस्राएलको सामुबाट धपाउनुभएका एमोरीहरूले झैँ मूर्तिहरूको पछि लागेर उनले अत्यन्तै घृणित काम गरे।

²⁷यी वचन सुनेर आहाबले आफ्ना लुगा च्याते, आफ्नो शरीरमा भाङ्ग्रा ओढे, उपवास बसे, भाङ्ग्रामै पल्टे र निराश भई हिँडडुल गरे।

²⁸तब हाम्रा पिताको वचन तिश्बी एलियाकहाँ आयो:

²⁹“आहाबले मेरो सामु आफूलाई कसरी नम्र तुल्यायो, के तैँले देखिस्? ऊ मेरो सामु नम्र भएको हुनाले, म उसको जीवनकालमा विपत्ति ल्याउनेछैनँ; उसको छोराको समयमा म त्यो उसको घरानामाथि ल्याउनेछु।”