Axab Nabotning uzumzoriga koʻz olaytiradi
Nabot oilasining uzumzorini sotmaydi, shu sabab Izabel roʻza eʼlon qildirib, ikki yollangan yolgʻonchini topib, uni toshboʻron qildiradi. Axab yerni egallash uchun boradi, ammo uning oʻrniga Otamizning itlar va qon haqidagi soʻzi bilan kelgan Ilyosga duch keladi. U roʻza tutadi va hukm uning oʻgʻliga qoldiriladi.
21 1Bu voqealardan keyin shunday boʻldi: yizreellik Nabotning Yizreelda, Samariya shohi Axabning saroyi yonginasida uzumzori bor edi. 2Axab Nabotga dedi: “Uzumzoringni menga bergin, uni sabzavot bogʻi qilay, chunki u mening uyimning yonginasida. Buning evaziga senga yaxshiroq uzumzor beraman, yoki istasang, uning bahosini kumush bilan toʻlayman.”
3Nabot Axabga javob berdi: “Otamiz saqlasin! Ota-bobolarim merosini senga hech qachon bermayman!” a a v3 Otamizning qonuniga koʻra, oilaviy yer avloddan avlodga oʻtadigan abadiy omonat boʻlib, uni butunlay sotib yuborishga aslo yoʻl qoʻyilmas edi. Nabot oʻjarligidan emas, balki sadoqatidan rad etdi.
4Axab yizreellik Nabotning “Ota-bobolarim merosini senga bermayman” degan soʻzlaridan tumshayib, gʻazablanib uyiga qaytdi. U oʻrniga yotib, yuzini burib oldi va ovqat yeyishdan bosh tortdi. 5Xotini Izabel kelib soʻradi: “Nega bunchalik tumshayibsan, ovqat ham yemayapsan?”
6Axab javob berdi: “Men yizreellik Nabotga, «Uzumzoringni menga sotgin, yoki istasang, oʻrniga boshqa uzumzor beraman», dedim. Lekin u, «Uzumzorimni senga bermayman», dedi.”
7Xotini Izabel dedi: “Isroil ustidan shunday hukmronlik qilasanmi? Oʻrningdan tur, ovqatlan, koʻngling koʻtarilsin. Yizreellik Nabotning uzumzorini men senga beraman.”
8U Axabning nomidan maktublar yozib, ularni Axabning muhri bilan muhrladi va Nabot bilan bir shaharda yashayotgan oqsoqollar hamda zodagonlarga joʻnatdi. 9Maktublarda u shunday yozgan edi: “Roʻza eʼlon qilinglar va Nabotni xalqning toʻrida oʻtqazinglar. 10Uning roʻparasiga ikki muttahamni oʻtqazinglar, ular unga qarshi, «Sen Xudoni va shohni laʼnatlading», deb guvohlik bersinlar. Soʻng uni tashqariga olib chiqib, toshboʻron qilib oʻldiringlar.”
11Shahar odamlari — oʻsha yerda yashaydigan oqsoqollar va zodagonlar — Izabel joʻnatgan maktublarda buyurgani kabi qilishdi. 12Ular roʻza eʼlon qilib, Nabotni xalqning toʻrida oʻtqazishdi. 13Ikki muttaham kelib, uning roʻparasida oʻtirdi va xalq oldida Nabotga qarshi, “Nabot Xudoni va shohni laʼnatladi”, deb guvohlik berishdi. Soʻng ular Nabotni shahar tashqarisiga olib chiqib, toshboʻron qilib oʻldirishdi. 14Keyin ular Izabelga xabar yuborishdi: “Nabot toshboʻron qilinib oʻldirildi.”
15Izabel Nabotning toshboʻron qilinib oʻldirilganini eshitgach, Axabga dedi: “Oʻrningdan tur, yizreellik Nabotning senga sotishdan bosh tortgan uzumzorini egallab ol. Nabot tirik emas, u oʻldi.”
16Axab Nabotning oʻlganini eshitgach, oʻrnidan turib, yizreellik Nabotning uzumzorini egallash uchun oʻsha yerga tushib bordi.
17Shunda tishbalik Ilyosga Otamizning soʻzi keldi:
18“Oʻrningdan tur, Samariyada Isroil shohi Axabni kutib olish uchun pastga tush. U hozir Nabotning uzumzorida, uni egallash uchun oʻsha yerga tushib boribdi. 19Unga ayt: «Otamiz shunday aytmoqda: Odam oʻldirib, uning mol-mulkini ham tortib oldingmi?» Soʻng ayt: «Otamiz shunday aytmoqda: Itlar Nabotning qonini yalagan joyda, sening qoningni ham yalaydi — ha, aynan sening qoningni.»”
20Axab Ilyosga: “Meni topib oldingmi, ey dushmanim!” dedi. Ilyos javob berdi: “Ha, topdim, chunki sen Otamizning nazarida yovuzlik qilish uchun oʻzingni sotding.
21Men boshingga balo keltiraman, seni yoʻq qilaman va Isroildagi Axabga tegishli har bir erkakni — qul boʻlsin, ozod boʻlsin — qirib tashlayman. 22Sening xonadoningni Nabat oʻgʻli Yorovamning xonadoni kabi va Axiyo oʻgʻli Baashoning xonadoni kabi qilaman, chunki sen Meni gʻazablantirding va Isroilni gunohga botirding.” 23Otamiz Izabel haqida ham gapirdi: “Itlar Izabelni Yizreel devori yonida yeb tashlaydi. 24Axabning odamlaridan shaharda oʻlganini itlar yeydi, dalada oʻlganini esa osmon qushlari yeydi.”
25Xotini Izabelning gij-gijlashiga uchib, Otamiz oldida yovuzlik qilish uchun oʻzini sotgan Axabga oʻxshagan hech kim boʻlmagan edi. 26U, Otamiz Isroil xalqi oldidan quvib chiqargan amoriylar kabi, butlar ketidan ergashib, eng jirkanch ishlarni qildi.
27Axab bu soʻzlarni eshitgach, kiyimlarini yirtdi, egniga qanor kiydi, roʻza tutdi, qanorda yotdi va mungʻayib yurdi.
28Shunda tishbalik Ilyosga Otamizning soʻzi keldi:
29“Axab Mening oldimda oʻzini qanchalik kamtar tutganini koʻrdingmi? U Mening oldimda oʻzini kamtar tutgani uchun, Men uning kunlarida balo keltirmayman; balki oʻsha baloni oʻgʻlining kunlarida uning xonadoniga keltiraman.”