1 Raja-Raja 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹Sanggeus kajadian-kajadian eta, Nabot urang Yisrel boga kebon anggur di Yisrel, deukeut jeung karaton Ahab raja Samaria. ²Ahab ngomong ka Nabot, “Bikeun kebon anggur maneh ka kuring pikeun kebon sayuran — da deukeut jeung imah kuring. Kuring rek mere kebon anggur anu leuwih alus, atawa mun maneh leuwih resep, hargana dibayar ku perak.”

³Waler Nabot ka Ahab, “Paliasna demi Rama urang, abdi moal masrahkeun warisan ti karuhun abdi ka anjeun!” ^a a v3 Numutkeun hukum Rama urang, tanah kulawarga teh titipan anu langgeng, diwariskeun ti turunan ka turunan, sarta teu meunang dijual salalanggengna; Nabot nampik lain ku lantaran wangkelang, tapi ku lantaran satia.

⁴Ahab mulang ka karatonna kalawan jamotrot jeung ambek ku lantaran omongan Nabot urang Yisrel tea: “Kuring moal masrahkeun warisan karuhun ka anjeun.” Tuluy anjeunna ngedeng dina paturonna, malengos, teu daek dahar. ⁵Jol prameswarina, Isebel, tuluy naros, “Ku naon jamotrot kitu, dugi teu kersa tuang?”

⁶Saur Ahab, “Kuring tadi ngomong ka Nabot urang Yisrel, ‘Kuring rek meuli kebon anggur maneh, atawa mun maneh leuwih resep, ku kuring ditukeuran ku nu sejen,’ tapi ceuk manehna, ‘Kuring moal masrahkeun kebon anggur ka anjeun.’”

⁷Saur Isebel prameswarina, “Kumaha ieu teh cara anjeun ngarajaan Israil? Geura gugah, tuang, sareng sing bungah — kebon anggur Nabot urang Yisrel ku abdi dipasrahkeun ka anjeun.”

⁸Isebel nyeratkeun surat-surat kalawan ngaran Ahab, dicap ku cap anjeunna, tuluy dikirimkeun ka para kokolot jeung para menak anu maratuh jeung Nabot di kotana. ⁹Dina surat-surat eta ditulis kieu: “Umumkeun poe puasa, sarta Nabot sina diuk di tempat panghareupna di antara jalma rea. ¹⁰Sina aya dua jelema doraka diuk nyanghareupan manehna pikeun nuduh ka manehna: ‘Maneh geus ngagogoreng Allah jeung raja.’ Tuluy bawa manehna ka luar, benan ku batu nepi ka paeh.”

¹¹Para pangeusi kotana, nya eta para kokolot jeung para menak anu maratuh di dinya, migawe persis sakumaha anu diparentahkeun ku Isebel dina surat-surat anu dikirimkeun ka maranehna. ¹²Maranehna ngumumkeun poe puasa sarta Nabot didiukkeun di tempat panghareupna di antara jalma rea. ¹³Jol dua jelema doraka, diuk nyanghareupan manehna, tuluy nuduh ka Nabot di hareupeun jalma rea: “Nabot geus ngagogoreng Allah jeung raja.” Geus kitu Nabot dibawa ka luar kota, tuluy dibenan ku batu nepi ka paeh. ¹⁴Geus kitu maranehna ngirim beja ka Isebel: “Nabot geus dibenan ku batu nepi ka paeh.”

¹⁵Sanggeus Isebel ngadenge yen Nabot geus dibenan ku batu nepi ka paeh, tuluy nyarios ka Ahab, “Geura gugah, cokot kebon anggur Nabot urang Yisrel anu teu daek dijual ka anjeun tea. Nabot geus teu hirup — geus maot.”

¹⁶Sanggeus Ahab ngadangu yen Nabot geus maot, anjeunna gugah tuluy turun rek ngabogaan kebon anggur Nabot urang Yisrel.

¹⁷Geus kitu aya pangandika Rama urang ka Nabi Elias urang Tisbe, kieu:

¹⁸“Geura gugah, turun panggih jeung Ahab raja Israil di Samaria. Ayeuna manehna aya di kebon anggur Nabot, geus turun ka ditu rek ngabogaan eta kebon. ¹⁹Bejakeun ka manehna, ‘Kieu dawuhan Rama urang: Na maneh geus maehan jeung ngarampas oge hartana?’ Tuluy omongkeun, ‘Kieu dawuhan Rama urang: Di tempat anjing ngaletakan getih Nabot, di dinya keneh anjing bakal ngaletakan getih maneh — enya, getih maneh.’”

²⁰Saur Ahab ka Elias, “Geuning kapanggih ku maneh, eh musuh kuring!” Waler Elias, “Enya ku kuring kapanggih, lantaran anjeun geus ngajual diri pikeun migawe kajahatan di payuneun Rama urang.”

²¹“Kami rek nurunkeun balai ka maneh, numpes maneh, sarta ngabasmikeun ti Ahab unggal lalaki di Israil, boh badega boh nu merdika. ²²Imah maneh ku Kami rek dijadikeun cara imah Yarobam bin Nebat, jeung cara imah Baasa bin Ahia, lantaran maneh geus nyababkeun Kami bendu sarta geus ngalantarankeun Israil milampah dosa.” ²³Jaba ti eta, ngeunaan Isebel, Rama urang oge ngandika kieu: “Isebel bakal dihakan ku anjing di gigireun tembok Yisrel. ²⁴Saha bae kagolongan Ahab anu maot di jero kota bakal dihakan ku anjing, jeung saha bae anu maot di tegalan bakal dihakan ku manuk di awang-awang.”

²⁵Tacan kungsi aya jelema cara Ahab, anu geus ngajual diri pikeun migawe kajahatan di payuneun Rama urang, didorong ku prameswarina, Isebel. ²⁶Anjeunna milampah anu pohara ijidna, nuturkeun brahala-brahala cara urang Amori, nya eta bangsa anu geus diusir ku Rama urang ti hareupeun Israil.

²⁷Sanggeus ngadangu eta pangandika, Ahab nyosoeh anggoanana, nutupan awakna ku karung, puasa, ngedeng dina karung, sarta leumpang kalawan ngungun.

²⁸Geus kitu aya pangandika Rama urang ka Elias urang Tisbe, kieu:

²⁹“Geus nenjo henteu maneh kumaha Ahab ngarendahkeun dirina di payuneun Kami? Ku lantaran manehna geus ngarendahkeun diri di payuneun Kami, Kami moal nurunkeun balai dina jaman hirupna; balai eta bakal diturunkeun ka imahna dina jaman anakna.”