ଆହାବ ନାବୋତ୍‍ଙ୍କ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ଲୋଭ କଲେ

ନାବୋତ ନିଜ ପରିବାରର ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ବିକିବେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ଈଷେବଲ ଏକ ଉପବାସ, ଦୁଇ ଜଣ ଭଡ଼ାଟିଆ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଓ ପଥର ମାଡ଼ର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତି। ଆହାବ ଜମି ଅଧିକାର କରିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି ଏବଂ ବରଂ ଏଲିୟଙ୍କୁ ଭେଟନ୍ତି, କୁକୁର ଓ ରକ୍ତ ବିଷୟରେ ଆମ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସହିତ। ସେ ଉପବାସ କରନ୍ତି, ଏବଂ ବିଚାର ତାଙ୍କ ପୁଅ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଳମ୍ବିତ ହୁଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 21।

ଏହିସବୁ ଘଟଣା ପରେ, ଯିଷ୍ରିୟେଲୀୟ ନାବୋତ୍‍ର ଯିଷ୍ରିୟେଲରେ ଶମରୀୟାର ରାଜା ଆହାବଙ୍କ ଅଟ୍ଟାଳିକା ନିକଟରେ ଗୋଟିଏ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ଥିଲା। ଆହାବ ନାବୋତ୍‍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ମୋତେ ଶାକବାଡ଼ି ନିମନ୍ତେ ଦିଅ, କାରଣ ତାହା ମୋହର ଗୃହ ପାଖରେ ଅଛି। ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ତହିଁ ବଦଳେ ଆହୁରି ଉତ୍ତମ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ଦେବି, ଅବା ତୁମ୍ଭର ଇଚ୍ଛା ହେଲେ ତହିଁର ମୂଲ୍ୟ ରୂପାରେ ଦେବି।”

ନାବୋତ୍ ଆହାବଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ମୁଁ ଯେ ଆପଣା ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ଅଧିକାର ଆପଣଙ୍କୁ ଦେବି, ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ କଦାପି ନ ହେଉ!” ^a

ଯିଷ୍ରିୟେଲୀୟ ନାବୋତ୍ କହିଥିବା ଏହି କଥା ସକାଶୁ, “ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ମୋʼ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ଅଧିକାର ଦେବି ନାହିଁ,” ଏହା ହେତୁରୁ ଆହାବ ବିମର୍ଷ ଓ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଆପଣା ଗୃହକୁ ଗଲେ। ସେ ଆପଣା ଶଯ୍ୟାରେ ଶୟନ କରି ମୁଖ ଫେରାଇ ନେଲେ ଓ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଅସ୍ଵୀକାର କଲେ। ତହିଁରେ ତାହାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଈଷେବଲ୍ ଆସି ପଚାରିଲା, “ଆପଣ କାହିଁକି ଏତେ ବିମର୍ଷ ଯେ ଭୋଜନ କରୁ ନାହାନ୍ତି?”

ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ଯିଷ୍ରିୟେଲୀୟ ନାବୋତ୍‍କୁ କହିଲି, ‘ତୁମ୍ଭର ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ମୋତେ ମୂଲ୍ୟ ଦେଇ ନେବାକୁ ଦିଅ, ଅବା ତୁମ୍ଭର ଇଚ୍ଛା ହେଲେ ମୁଁ ତହିଁ ବଦଳେ ତୁମ୍ଭକୁ ଅନ୍ୟ ଏକ ଦେବି,’ ମାତ୍ର ସେ କହିଲା, ‘ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ମୋʼ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ଦେବି ନାହିଁ।’”

ତହିଁରେ ତାହାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଈଷେବଲ୍ କହିଲା, “ଆପଣ କି ଏହିପରି ଇସ୍ରାଏଲ ଉପରେ ରାଜତ୍ଵ କରୁଅଛନ୍ତି? ଉଠନ୍ତୁ, ଭୋଜନ କରନ୍ତୁ ଓ ଆପଣଙ୍କ ମନକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତୁ; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଯିଷ୍ରିୟେଲୀୟ ନାବୋତ୍‍ର ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ଦେବି।”

ଏଥିଉତ୍ତାରେ ସେ ଆହାବଙ୍କ ନାମରେ ପତ୍ର ଲେଖି ତାହାଙ୍କ ମୁଦ୍ରାରେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରି, ନାବୋତ୍‍ର ନଗରରେ ତାʼ ସହିତ ବାସ କରୁଥିବା ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗ ଓ କୁଳୀନମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇଲା। ସେହି ପତ୍ରରେ ସେ ଲେଖିଲା, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏକ ଉପବାସ ଘୋଷଣା କର ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନାବୋତ୍‍କୁ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନରେ ବସାଅ। ପୁଣି ତାʼ ସମ୍ମୁଖରେ ଦୁଇ ଜଣ ପାପାଧମକୁ ବସାଇ ତାʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏହି ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉ, ‘ତୁ ଈଶ୍ଵର ଓ ରାଜାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କଲୁ।’ ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ତାକୁ ବାହାର କରି ନେଇ ପ୍ରସ୍ତରାଘାତ କରି ବଧ କର।”

ତହିଁରେ ତାʼ ନଗରର ଲୋକମାନେ, ତହିଁ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରୁଥିବା ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗ ଓ କୁଳୀନମାନେ, ଈଷେବଲ୍ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇଥିବା ପତ୍ରରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିବା ପ୍ରକାରେ କଲେ। ସେମାନେ ଏକ ଉପବାସ ଘୋଷଣା କଲେ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନାବୋତ୍‍କୁ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନରେ ବସାଇଲେ। ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ଦୁଇ ଜଣ ପାପାଧମ ଆସି ତାʼ ସମ୍ମୁଖରେ ବସିଲେ ଓ ସେହି ପାପାଧମମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଆଗରେ ନାବୋତ୍ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇ କହିଲେ, “ନାବୋତ୍ ଈଶ୍ଵର ଓ ରାଜାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କଲା।” ତେବେ ସେମାନେ ତାକୁ ନଗରର ବାହାରକୁ ନେଇ ପ୍ରସ୍ତରାଘାତ କରି ବଧ କଲେ। ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ସେମାନେ ଈଷେବଲ୍ ନିକଟକୁ କହି ପଠାଇଲେ, “ନାବୋତ୍ ପ୍ରସ୍ତରାଘାତରେ ବଧ କରାଯାଇଅଛି।”

ନାବୋତ୍ ପ୍ରସ୍ତରାଘାତରେ ବଧ କରାଯାଇଅଛି ବୋଲି ଶୁଣନ୍ତେ, ଈଷେବଲ୍ ଆହାବଙ୍କୁ କହିଲା, “ଉଠନ୍ତୁ, ଯିଷ୍ରିୟେଲୀୟ ନାବୋତ୍ ଆପଣଙ୍କୁ ମୂଲ୍ୟ ଦେଇ ଦେବାକୁ ଅସ୍ଵୀକାର କରିଥିବା ତାହାର ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ଅଧିକାର କରନ୍ତୁ। ନାବୋତ୍ ଜୀବିତ ନାହିଁ, ସେ ମରିଅଛି।”

ନାବୋତ୍ ମରିଅଛି ବୋଲି ଶୁଣନ୍ତେ, ଆହାବ ଉଠି ଯିଷ୍ରିୟେଲୀୟ ନାବୋତ୍‍ର ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ଅଧିକାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ଓହ୍ଲାଇ ଗଲେ।

ସେତେବେଳେ ତିଶ୍‍ବୀୟ ଏଲୀୟଙ୍କ ନିକଟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା,

“ଉଠ, ଶମରୀୟାରେ ଥିବା ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଆହାବ ସଙ୍ଗେ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଯାଅ। ସେ ନାବୋତ୍‍ର ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରରେ ଅଛି, ତାହା ଅଧିକାର କରିବାକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଯାଇଅଛି। ତୁମ୍ଭେ ତାକୁ କୁହ, ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହି କଥା କହନ୍ତି: ତୁମ୍ଭେ କି ହତ୍ୟା କରିଅଛ, ଆଉ ମଧ୍ୟ କି ତାହାର ସମ୍ପତ୍ତି ଅଧିକାର କରିଅଛ?’ ପୁଣି କୁହ, ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହି କଥା କହନ୍ତି: ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ କୁକୁରମାନେ ନାବୋତ୍‍ର ରକ୍ତ ଚାଟିଲେ, ସେହି ସ୍ଥାନରେ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭ ରକ୍ତ, ହଁ, ତୁମ୍ଭରିଟା ଚାଟିବେ।’”

ଆହାବ ଏଲୀୟଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ମୋʼ ଶତ୍ରୁ, ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ମୋତେ ପାଇଅଛ?” ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ପାଇଅଛି, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ କୁକର୍ମ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣାକୁ ବିକି ଦେଇଅଛ।

ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ଉପରକୁ ବିପଦ ଆଣିବା, ତୁମ୍ଭକୁ ସଂହାର କରିବା ଓ ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ ଆହାବର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁରୁଷ, ବନ୍ଧା ହେଉ କି ମୁକ୍ତ ହେଉ, ଉଚ୍ଛିନ୍ନ କରିବା। ପୁଣି ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭକୁ କ୍ରୋଧ ଜନ୍ମାଇଅଛ ଓ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ପାପ କରାଇଅଛ, ଏଣୁ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ଗୃହକୁ ନବାଟର ପୁତ୍ର ଯାରବୀୟାମର ଗୃହ ତୁଲ୍ୟ ଓ ଅହୀୟର ପୁତ୍ର ବାଶାର ଗୃହ ତୁଲ୍ୟ କରିବା।” ଆଉ ଈଷେବଲ୍ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, “ଈଷେବଲ୍‍କୁ ଯିଷ୍ରିୟେଲର ପ୍ରାଚୀର ନିକଟରେ କୁକୁରମାନେ ଖାଇବେ। ଆହାବର ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେ ନଗରରେ ମରିବ, ତାକୁ କୁକୁରମାନେ ଖାଇବେ, ପୁଣି ଯେ ପଦାରେ ମରିବ, ତାକୁ ଆକାଶର ପକ୍ଷୀମାନେ ଖାଇବେ।”

ବସ୍ତୁତଃ ଆହାବ ପରି ଆଉ କେହି ନ ଥିଲା, ଯେ ଆପଣା ଭାର୍ଯ୍ୟା ଈଷେବଲ୍ ଦ୍ଵାରା ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ କୁକର୍ମ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣାକୁ ବିକି ଦେଇଥିଲା। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଇସ୍ରାଏଲ ସମ୍ମୁଖରୁ ଯେଉଁ ଇମୋରୀୟମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ି ଦେଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପରି ସେ ପ୍ରତିମାଗଣର ପଶ୍ଚାଦ୍‍ଗମନ କରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଘୃଣ୍ୟ କର୍ମ କଲା।

ଏହିସବୁ କଥା ଶୁଣନ୍ତେ, ଆହାବ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଚିରିଲେ ଓ ଆପଣା ଶରୀରରେ ଅଖା ପିନ୍ଧିଲେ ଓ ଉପବାସ କଲେ, ପୁଣି ଅଖାରେ ଶୟନ କରି ବିମର୍ଷ ଭାବରେ ବୁଲାବୁଲି କଲେ।

ସେତେବେଳେ ତିଶ୍‍ବୀୟ ଏଲୀୟଙ୍କ ନିକଟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା,

“ଆହାବ ଆମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ କିପରି ଆପଣାକୁ ନମ୍ର କରିଅଛି, ତାହା କି ତୁମ୍ଭେ ଦେଖିଅଛ? ସେ ଆମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଆପଣାକୁ ନମ୍ର କରିଥିବାରୁ, ଆମ୍ଭେ ତାହାର ଜୀବନ କାଳରେ ସେହି ବିପଦ ଆଣିବା ନାହିଁ; ଆମ୍ଭେ ତାହାର ପୁତ୍ରର ଜୀବନ କାଳରେ ତାହାର ଗୃହ ଉପରକୁ ତାହା ଆଣିବା।”