ପିତାଙ୍କ ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଭାବବାଦୀମାନେ
ଚାରି ଶହ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଆହାବଙ୍କୁ ରାମୋତ୍-ଗିଲୀୟଦରେ ବିଜୟର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରନ୍ତି; କେବଳ ମୀଖାୟ ଆମ ପିତାଙ୍କ ସଭା ଓ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ ପଠାଯାଇଥିବା ଏକ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଆତ୍ମାର ବିବରଣୀ ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ରୁଟି ଓ ପାଣିରେ କାରାଗାରରେ ରଖାଯାଆନ୍ତି। ଆହାବ ଛଦ୍ମବେଶରେ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ଏକ ଅଚାନକ ତୀର ତାଙ୍କୁ ବିନ୍ଧେ, ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି କୁକୁରମାନେ ତାଙ୍କ ରକ୍ତ ଚାଟନ୍ତି।
22 1ତିନି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅରାମ ଓ ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା ନାହିଁ। 2ମାତ୍ର ତୃତୀୟ ବର୍ଷରେ ଯିହୂଦାର ରାଜା ଯିହୋଶାଫଟ୍ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଲେ। 3ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଆପଣା ଦାସମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ରାମୋତ୍-ଗିଲୀୟଦ ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର, ଏହା ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣୁଅଛ, ତଥାପି ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହା ଅରାମର ରାଜା ହସ୍ତରୁ ନେବା ନିମନ୍ତେ କିଛି କରୁ ନାହୁଁ?” 4ପୁଣି ସେ ଯିହୋଶାଫଟ୍ଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଆପଣ ରାମୋତ୍-ଗିଲୀୟଦ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମୋʼ ସହିତ ଯିବେ କି?” ଯିହୋଶାଫଟ୍ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଓ ଆପଣ ଏକ, ମୋହର ଲୋକ ଓ ଆପଣଙ୍କ ଲୋକ ଏକ, ମୋହର ଅଶ୍ଵ ଓ ଆପଣଙ୍କ ଅଶ୍ଵ ଏକ।”
5ଆହୁରି ଯିହୋଶାଫଟ୍ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ବିନୟ କରୁଅଛି, ଆଗେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ବିଷୟରେ ପଚାରନ୍ତୁ।”
6ତେଣୁ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କୁ, ପ୍ରାୟ ଚାରି ଶହ ଲୋକଙ୍କୁ, ଏକତ୍ର କରି ପଚାରିଲେ, “ମୁଁ ରାମୋତ୍-ଗିଲୀୟଦ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଯିବି, ଅବା କ୍ଷାନ୍ତ ରହିବି?” ସେମାନେ କହିଲେ, “ଯାଉନ୍ତୁ, କାରଣ ପ୍ରଭୁ ପିତା ତାହା ରାଜାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବେ।”
7ମାତ୍ର ଯିହୋଶାଫଟ୍ କହିଲେ, “ପଚାରିବା ନିମନ୍ତେ ଏଠାରେ କʼଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ଆଉ କୌଣସି ଭାବବାଦୀ ନାହାନ୍ତି?”
8ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଯିହୋଶାଫଟ୍ଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ପଚାରିପାରୁ, ଏପରି ଆଉ ଜଣେ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତାହାକୁ ଘୃଣା କରେ, କାରଣ ସେ ମୋʼ ବିଷୟରେ କେବେ ମଙ୍ଗଳ ଭାବବାଣୀ କହେ ନାହିଁ, କେବଳ ଅମଙ୍ଗଳ କହେ; ସେ ଇମ୍ଲର ପୁତ୍ର ମୀଖାୟ।” ଯିହୋଶାଫଟ୍ କହିଲେ, “ରାଜା ଏପରି ନ କହନ୍ତୁ।”
9ଏଥିରେ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଜଣେ କର୍ମଚାରୀକୁ ଡାକି କହିଲେ, “ଇମ୍ଲର ପୁତ୍ର ମୀଖାୟକୁ ଶୀଘ୍ର ଆଣ।”
10ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଓ ଯିହୂଦାର ରାଜା ଯିହୋଶାଫଟ୍ ଆପଣା ଆପଣା ରାଜବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି ଶମରୀୟାର ନଗର-ଦ୍ଵାର ପ୍ରବେଶ ସ୍ଥାନ ନିକଟସ୍ଥ ଖଳାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ଆପଣା ସିଂହାସନରେ ବସିଲେ, ଆଉ ସମସ୍ତ ଭାବବାଦୀ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଭାବବାଣୀ କହିଲେ। 11କନାନାର ପୁତ୍ର ସିଦିକୀୟ ଲୁହାର ଶୃଙ୍ଗ ନିର୍ମାଣ କରି କହିଲା, “ଈଶ୍ଵର ଏହା କହନ୍ତି: ‘ତୁମ୍ଭେ ଏହିସବୁ ଦ୍ଵାରା ଅରାମୀୟମାନଙ୍କୁ ବିନଷ୍ଟ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୁସିବ।’” 12ପୁଣି ସମସ୍ତ ଭାବବାଦୀ ସେହିପରି ଭାବବାଣୀ କହି କହିଲେ, “ରାମୋତ୍-ଗିଲୀୟଦକୁ ଯାଅ ଓ ଜୟ ଲାଭ କର; ଈଶ୍ଵର ତାହା ରାଜାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବେ।”
13ମୀଖାୟକୁ ଡାକିବା ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁ ଦୂତ ପ୍ରେରିତ ହୋଇଥିଲା, ସେ ତାହାକୁ କହିଲା, “ଦେଖ, ଭାବବାଦୀମାନେ ଏକ ମୁଖ ହୋଇ ରାଜାଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଭାବବାଣୀ କହୁଅଛନ୍ତି। ବିନୟ କରୁଅଛି, ତୁମ୍ଭର ବାକ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ପରି ହେଉ, ତୁମ୍ଭେ ମଙ୍ଗଳ କଥା କୁହ।”
14ମାତ୍ର ମୀଖାୟ କହିଲା, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଜୀବିତ ଥିବା ପ୍ରମାଣେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋତେ ଯାହା କହିବେ, ମୁଁ ତାହା ହିଁ କହିବି।”
15ତେଣୁ ସେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତେ, ରାଜା ତାହାକୁ ପଚାରିଲେ, “ମୀଖାୟ, ଆମ୍ଭେମାନେ ରାମୋତ୍-ଗିଲୀୟଦ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଯିବୁ, ଅବା କ୍ଷାନ୍ତ ରହିବୁ?” ସେ କହିଲା, “ଯାଆନ୍ତୁ ଓ ଜୟ ଲାଭ କରନ୍ତୁ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହା ରାଜାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବେ।”
16ତହିଁରେ ରାଜା ତାହାକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମରେ ମୋତେ କେବଳ ସତ୍ୟ ବିନା କିଛି କହିବ ନାହିଁ ବୋଲି ମୁଁ କେତେ ଥର ତୁମ୍ଭକୁ ଶପଥ କରାଇବି?”
17ତେବେ ସେ କହିଲା, “ମୁଁ ସମଗ୍ର ଇସ୍ରାଏଲକୁ ପାଳକହୀନ ମେଷପଲ ପରି ପର୍ବତମାନରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇ ଥିବା ଦେଖିଲି। ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, ‘ଏମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ନାହାନ୍ତି; ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଶାନ୍ତିରେ ଆପଣା ଆପଣା ଗୃହକୁ ଫେରିଯାଉ।’”
18ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଯିହୋଶାଫଟ୍ଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସେ ମୋʼ ବିଷୟରେ କୌଣସି ମଙ୍ଗଳ ଭାବବାଣୀ କହିବ ନାହିଁ, କେବଳ ଅମଙ୍ଗଳ କହିବ ବୋଲି କʼଣ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ କହି ନ ଥିଲି?”
19ତହୁଁ ମୀଖାୟ କହିଲା, “ଏହେତୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ: ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଆପଣା ସିଂହାସନରେ ଉପବିଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ଓ ସ୍ଵର୍ଗର ସମସ୍ତ ବାହିନୀଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଓ ବାମ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖିଲି।
20ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, ‘ଆହାବ ଯେପରି ରାମୋତ୍-ଗିଲୀୟଦରେ ଯାଇ ପତିତ ହୁଏ, ଏଥିପାଇଁ କିଏ ତାହାକୁ ଭୁଲାଇବ?’ ତହିଁରେ ଜଣେ ଏହା, ଆଉ ଜଣେ ତାହା କହିଲା।
21ତେବେ ଗୋଟିଏ ଆତ୍ମା ଆଗକୁ ଆସି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ କହିଲା, ‘ମୁଁ ତାହାକୁ ଭୁଲାଇବି।’
22ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ପଚାରିଲେ, ‘କିପରି?’ ସେ କହିଲା, ‘ମୁଁ ବାହାରିଯାଇ ତାହାର ସମସ୍ତ ଭାବବାଦୀଙ୍କ ମୁଖରେ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଆତ୍ମା ହେବି।’ ତହିଁରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ ଭୁଲାଇବ ଓ ସଫଳ ହେବ। ବାହାରିଯାଇ ତାହା କର।’
23ଏଣୁ ଏବେ ଦେଖ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭର ଏହି ସମସ୍ତ ଭାବବାଦୀଙ୍କ ମୁଖରେ ଗୋଟିଏ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଆତ୍ମା ଦେଇଅଛନ୍ତି, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭ ବିଷୟରେ ଅମଙ୍ଗଳ କଥା କହିଅଛନ୍ତି।”
24ତେବେ କନାନାର ପୁତ୍ର ସିଦିକୀୟ ପାଖକୁ ଆସି ମୀଖାୟର ଗାଲରେ ଚାପୁଡ଼ା ମାରି କହିଲା, “ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଆତ୍ମା ତୋʼ ସହିତ କଥା କହିବା ନିମନ୍ତେ ମୋʼ ଠାରୁ କେଉଁ ବାଟ ଦେଇ ଗଲେ?”
25ମୀଖାୟ କହିଲା, “ତୁ ଯେଉଁ ଦିନ ଲୁଚିବା ପାଇଁ ଭିତର କୋଠରିକୁ ଯିବୁ, ସେହି ଦିନ ତାହା ଦେଖିବୁ।”
26ଏଥିରେ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା କହିଲେ, “ମୀଖାୟକୁ ଧରି ନଗରାଧ୍ୟକ୍ଷ ଆମୋନ୍ ଓ ରାଜପୁତ୍ର ଯୋୟାଶ୍ ନିକଟକୁ ଫେରାଇ ନିଅ, 27ଆଉ କୁହ, ‘ରାଜା ଏହା କହନ୍ତି: ଏହି ଲୋକକୁ କାରାଗାରରେ ରଖ, ପୁଣି ମୁଁ କୁଶଳରେ ନ ଫେରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାକୁ କେବଳ ଦୁଃଖରୂପ ରୁଟି ଓ ଦୁଃଖରୂପ ଜଳ ଦିଅ।’”
28ତହୁଁ ମୀଖାୟ କହିଲା, “ଯଦି ତୁମ୍ଭେ କୌଣସିମତେ କୁଶଳରେ ଫେରିଆସିବ, ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋʼ ଦ୍ଵାରା କହି ନାହାନ୍ତି।” ଆଉ ସେ କହିଲା, “ହେ ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଶୁଣ!”
ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଆହାବଙ୍କ ପତନ
29ତେଣୁ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଓ ଯିହୂଦାର ରାଜା ଯିହୋଶାଫଟ୍ ରାମୋତ୍-ଗିଲୀୟଦକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ। 30ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଯିହୋଶାଫଟ୍ଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଛଦ୍ମବେଶ ଧରି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯିବି, ମାତ୍ର ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ରାଜବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରନ୍ତୁ।” ତେଣୁ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଛଦ୍ମବେଶ ଧରି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଗଲେ।
31ଅରାମର ରାଜା ଆପଣା ବତିଶ ରଥାଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ କହିଥିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ସାନ କି ବଡ଼ କାହା ସଙ୍ଗେ ଯୁଦ୍ଧ ନ କରି କେବଳ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ସଙ୍ଗେ ଯୁଦ୍ଧ କର।”
32ତହୁଁ ରଥାଧ୍ୟକ୍ଷମାନେ ଯିହୋଶାଫଟ୍ଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ, “ନିଶ୍ଚୟ ଏ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା।” ତେଣୁ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ବୁଲିଲେ, ଆଉ ଯିହୋଶାଫଟ୍ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଡାକ ପକାଇଲେ। 33ତହିଁରେ ରଥାଧ୍ୟକ୍ଷମାନେ ସେ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ନୁହନ୍ତି ବୋଲି ଦେଖି ତାହାଙ୍କ ପଛେ ଗୋଡ଼ାଇବାରୁ ବାହୁଡ଼ି ଆସିଲେ। 34ମାତ୍ର ଜଣେ ଲୋକ ଅନାୟାସରେ ଆପଣା ଧନୁ ଟାଣି ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜାଙ୍କୁ ସାଞ୍ଜୁଆର ସନ୍ଧିସ୍ଥଳରେ ବିନ୍ଧିଲା। ଏଥିରେ ରାଜା ଆପଣା ସାରଥିକୁ କହିଲେ, “ବୁଲାଇ ମୋତେ ସୈନ୍ୟ ମଧ୍ୟରୁ ବାହାର କରି ନେଇଯାଅ, ମୁଁ ଅତିଶୟ ଆହତ ହୋଇଅଛି।” 35ସେହି ଦିନ ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରବଳ ହେଲା, ଆଉ ରାଜା ଆପଣା ରଥରେ ଅରାମୀୟମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ମୁହଁ କରି ଠିଆ ହୋଇ ରହିଲେ। ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ସେ ମଲେ। ତାହାଙ୍କ କ୍ଷତର ରକ୍ତ ବୋହି ରଥ ତଳ ଭାଗରେ ଜମିଗଲା। 36ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ବେଳେ ଛାଉଣୀ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଏହି ଘୋଷଣା ଗଲା: “ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ଆପଣା ନଗରକୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ଆପଣା ଦେଶକୁ!”
37ଏହିରୂପେ ରାଜା ମଲେ ଓ ଶମରୀୟାକୁ ଅଣାଗଲେ, ପୁଣି ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଶମରୀୟାରେ କବର ଦେଲେ। 38ଆଉ ସେମାନେ ଶମରୀୟାର ପୁଷ୍କରିଣୀ ନିକଟରେ ରଥ ଧୋଇଲେ, ତହିଁରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟାନୁସାରେ କୁକୁରମାନେ ତାହାଙ୍କ ରକ୍ତ ଚାଟିଲେ ଓ ବେଶ୍ୟାମାନେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ।
39ଆହାବଙ୍କ କର୍ମର ଅବଶିଷ୍ଟ ବୃତ୍ତାନ୍ତ—ତାହାଙ୍କ କୃତ ସମସ୍ତ କର୍ମ, ତାହାଙ୍କ ନିର୍ମିତ ହସ୍ତୀଦନ୍ତ ଗୃହ ଓ ତାହାଙ୍କ ନିର୍ମିତ ସମସ୍ତ ନଗର—ଏସବୁ କʼଣ ଇସ୍ରାଏଲ ରାଜାମାନଙ୍କ ଇତିହାସ ପୁସ୍ତକରେ ଲିଖିତ ନାହିଁ? 40ଏହିରୂପେ ଆହାବ ଆପଣା ପିତୃଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଶୟନ କଲେ, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅହସୀୟ ତାହାଙ୍କ ପଦରେ ରାଜ୍ୟ କଲେ।
ଯିହୋଶାଫଟ୍ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଚାଲନ୍ତି
41ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜା ଆହାବଙ୍କ ରାଜତ୍ଵର ଚତୁର୍ଥ ବର୍ଷରେ ଆସାର ପୁତ୍ର ଯିହୋଶାଫଟ୍ ଯିହୂଦାର ରାଜା ହେଲେ। 42ଯିହୋଶାଫଟ୍ ରାଜା ହେବା ବେଳେ ପଞ୍ଚତିରିଶ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ଥିଲେ, ଆଉ ସେ ଯିରୂଶାଲମରେ ପଚିଶ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ତାହାଙ୍କ ମାତାଙ୍କ ନାମ ଅସୂବା, ସେ ଶିଲ୍ହିର କନ୍ୟା ଥିଲେ। 43ସେ ଆପଣା ପିତା ଆସାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପଥରେ ଚାଲି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯଥାର୍ଥ କର୍ମ କରି ତାହା ପରିତ୍ୟାଗ କଲେ ନାହିଁ। ତଥାପି ଉଚ୍ଚସ୍ଥଳୀସବୁ ରହିଲା; ଲୋକମାନେ ସେହି ଉଚ୍ଚସ୍ଥଳୀରେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଳିଦାନ କଲେ ଓ ଧୂପ ଜ୍ୱଳାଇଲେ। 44ଆହୁରି ଯିହୋଶାଫଟ୍ ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ସନ୍ଧି ସ୍ଥାପନ କଲେ।
45ଯିହୋଶାଫଟ୍ଙ୍କ କର୍ମର ଅବଶିଷ୍ଟ ବୃତ୍ତାନ୍ତ, ତାହାଙ୍କ ପ୍ରକାଶିତ ପରାକ୍ରମ ଓ ତାହାଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ବିଷୟ—ଏସବୁ କʼଣ ଯିହୂଦା ରାଜାମାନଙ୍କ ଇତିହାସ ପୁସ୍ତକରେ ଲିଖିତ ନାହିଁ? 46ତାହାଙ୍କ ପିତା ଆସାଙ୍କ ସମୟରୁ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଥିବା ପୁଂମୈଥୁନକାରୀମାନଙ୍କୁ ସେ ଦେଶରୁ ଦୂର କରିଦେଲେ। 47ସେତେବେଳେ ଇଦୋମରେ କୌଣସି ରାଜା ନ ଥିଲା; ଜଣେ ଦେଶାଧ୍ୟକ୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲା। 48ଯିହୋଶାଫଟ୍ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନିମନ୍ତେ ଓଫୀରକୁ ଯିବା ପାଇଁ ତର୍ଶୀଶର ଜାହାଜ ନିର୍ମାଣ କଲେ, ମାତ୍ର ସେସବୁ ଗଲା ନାହିଁ; କାରଣ ତାହା ଇତ୍ସୀୟୋନ୍-ଗେବରରେ ଭଗ୍ନ ହୋଇଗଲା। 49ତେବେ ଆହାବଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅହସୀୟ ଯିହୋଶାଫଟ୍ଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋହର ଦାସମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଜାହାଜରେ ଯାଉନ୍ତୁ,” ମାତ୍ର ଯିହୋଶାଫଟ୍ ସମ୍ମତ ହେଲେ ନାହିଁ। 50ତହୁଁ ଯିହୋଶାଫଟ୍ ଆପଣା ପିତୃଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଶୟନ କଲେ, ପୁଣି ଆପଣା ପିତା ଦାଉଦଙ୍କ ନଗରରେ ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ କବର ପାଇଲେ, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯିହୋରାମ ତାହାଙ୍କ ପଦରେ ରାଜ୍ୟ କଲେ।
ଅହସୀୟ ପିତାଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ କରନ୍ତି
51ଯିହୂଦାର ରାଜା ଯିହୋଶାଫଟ୍ଙ୍କ ରାଜତ୍ଵର ସତର ବର୍ଷରେ ଆହାବଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅହସୀୟ ଶମରୀୟାରେ ଇସ୍ରାଏଲ ଉପରେ ରାଜ୍ୟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଆଉ ସେ ଦୁଇ ବର୍ଷ ଇସ୍ରାଏଲ ଉପରେ ରାଜ୍ୟ କଲେ। 52ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ କୁକର୍ମ କଲେ, ପୁଣି ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ପଥରେ, ଆପଣା ମାତାଙ୍କ ପଥରେ ଓ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ପାପ କରାଇଥିବା ନବାଟର ପୁତ୍ର ଯାରବୀୟାମଙ୍କ ପଥରେ ଚାଲିଲେ। 53ଆଉ ସେ ଆପଣା ପିତାଙ୍କ କୃତ ସମସ୍ତ କର୍ମାନୁସାରେ ବାଲ୍ଦେବର ସେବା କରି ତାହାକୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଇସ୍ରାଏଲର ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ କଲେ।