1 രാജാക്കന്മാർ 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹മൂന്നു വർഷത്തോളം അരാമിനും ഇസ്രായേലിനും ഇടയിൽ യുദ്ധമുണ്ടായില്ല. ²എന്നാൽ മൂന്നാം വർഷത്തിൽ യെഹൂദാരാജാവായ യെഹോശാഫാത്ത് ഇസ്രായേൽരാജാവിന്റെ അടുക്കൽ ഇറങ്ങിച്ചെന്നു. ³ഇസ്രായേൽരാജാവ് തന്റെ ഭൃത്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “രാമോത്ത്-ഗിലെയാദ് നമ്മുടേതാണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് അറിയാമല്ലോ; എന്നിട്ടും അരാംരാജാവിന്റെ കൈയിൽനിന്ന് അതു പിടിച്ചെടുക്കാൻ നാം ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ലല്ലോ?” ⁴അവൻ യെഹോശാഫാത്തിനോടു ചോദിച്ചു: “രാമോത്ത്-ഗിലെയാദിനെതിരേ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ നീ എന്നോടുകൂടെ വരുമോ?” യെഹോശാഫാത്ത് ഇസ്രായേൽരാജാവിനോടു പറഞ്ഞു: “ഞാനും അങ്ങയെപ്പോലെതന്നെ, എന്റെ ജനവും അങ്ങയുടെ ജനത്തെപ്പോലെ, എന്റെ കുതിരകളും അങ്ങയുടെ കുതിരകളെപ്പോലെതന്നെ.”

⁵പിന്നെ യെഹോശാഫാത്ത് ഇസ്രായേൽരാജാവിനോടു പറഞ്ഞു: “ദയവായി ആദ്യം നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അരുളപ്പാട് ചോദിച്ചറിയുക.”

⁶അപ്പോൾ ഇസ്രായേൽരാജാവ് ഏകദേശം നാനൂറോളം പ്രവാചകന്മാരെ കൂട്ടിവരുത്തി ചോദിച്ചു: “രാമോത്ത്-ഗിലെയാദിനെതിരേ ഞാൻ യുദ്ധത്തിനു പോകണമോ, അതോ അടങ്ങിയിരിക്കണമോ?” അവർ പറഞ്ഞു: “പോകുക; നമ്മുടെ പരമാധിപതിയായ പിതാവ് അതു രാജാവിന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിക്കും.”

⁷എന്നാൽ യെഹോശാഫാത്ത് പറഞ്ഞു: “ചോദിച്ചറിയാൻ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഒരു പ്രവാചകൻ ഇവിടെ ഇനിയും ഇല്ലയോ?”

⁸ഇസ്രായേൽരാജാവ് യെഹോശാഫാത്തിനോടു പറഞ്ഞു: “അവനിലൂടെ നമുക്കു നമ്മുടെ പിതാവിനോടു ചോദിക്കാവുന്ന ഒരുവൻ ഇനിയും ഉണ്ട്; എങ്കിലും ഞാൻ അവനെ വെറുക്കുന്നു—അവൻ ഒരിക്കലും എന്നെക്കുറിച്ചു നന്മയൊന്നും പ്രവചിക്കുന്നില്ല, അനർഥം മാത്രം: യിമ്ലയുടെ മകൻ മീഖായാവു തന്നെ.” യെഹോശാഫാത്ത് പറഞ്ഞു: “രാജാവ് അങ്ങനെ പറയരുത്.”

⁹അപ്പോൾ ഇസ്രായേൽരാജാവ് ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: “യിമ്ലയുടെ മകൻ മീഖായാവിനെ വേഗം കൊണ്ടുവരിക.”

¹⁰ഇസ്രായേൽരാജാവും യെഹൂദാരാജാവായ യെഹോശാഫാത്തും രാജവസ്ത്രം ധരിച്ച് ശമര്യയുടെ കവാടത്തിനു സമീപമുള്ള മെതിക്കളത്തിൽ ഓരോരുത്തരും താന്താങ്ങളുടെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു; പ്രവാചകന്മാരെല്ലാവരും അവരുടെ മുമ്പാകെ പ്രവചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ¹¹കെനയനയുടെ മകൻ സിദെക്കീയാവു ഇരുമ്പുകൊണ്ടുള്ള കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടാക്കി പറഞ്ഞു: “ദൈവം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘ഇവകൊണ്ടു നീ അരാമ്യരെ അവർ നശിച്ചുപോകുവോളം കുത്തിമറിക്കും.’” ¹²പ്രവാചകന്മാരെല്ലാവരും അങ്ങനെതന്നെ പ്രവചിച്ചു: “രാമോത്ത്-ഗിലെയാദിലേക്കു ചെന്നു ജയിക്കുക; ദൈവം അതു രാജാവിന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിക്കും.”

¹³മീഖായാവിനെ വിളിക്കാൻ അയച്ച ദൂതൻ അവനോടു പറഞ്ഞു: “ഇതാ, പ്രവാചകന്മാർ ഏകസ്വരമായി രാജാവിനു ജയം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. നിന്റെ വാക്ക് അവരുടേതിനോടു യോജിക്കട്ടെ—ജയം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുക.”

¹⁴എന്നാൽ മീഖായാവു പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിനാണ, നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നോട് അരുളിച്ചെയ്യുന്നതു മാത്രമേ ഞാൻ പറയുകയുള്ളൂ.”

¹⁵അവൻ വന്നപ്പോൾ രാജാവു ചോദിച്ചു: “മീഖായാവേ, രാമോത്ത്-ഗിലെയാദിനെതിരേ നാം യുദ്ധത്തിനു പോകണമോ, അതോ അടങ്ങിയിരിക്കണമോ?” അവൻ പറഞ്ഞു: “ചെന്നു ജയിക്കുക; നമ്മുടെ പിതാവ് അതു രാജാവിന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിക്കും.”

¹⁶രാജാവു പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ സത്യം മാത്രം എന്നോടു പറയുമെന്ന് എത്ര പ്രാവശ്യം ഞാൻ നിന്നെക്കൊണ്ടു സത്യം ചെയ്യിക്കേണം?”

¹⁷അവൻ പറഞ്ഞു: “ഇടയനില്ലാത്ത ആടുകളെപ്പോലെ ഇസ്രായേൽ മുഴുവനും മലകളിൽ ചിതറിയിരിക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു. നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്തു: ‘ഇവർക്ക് ഒരു യജമാനനില്ല; ഓരോരുത്തനും സമാധാനത്തോടെ താന്താങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകട്ടെ.’”

¹⁸ഇസ്രായേൽരാജാവ് യെഹോശാഫാത്തിനോടു പറഞ്ഞു: “അവൻ എന്നെക്കുറിച്ചു നന്മയൊന്നും പ്രവചിക്കുകയില്ല, അനർഥം മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്നു ഞാൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞില്ലയോ?”

¹⁹മീഖായാവു പറഞ്ഞു: “ആകയാൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അരുളപ്പാടു കേൾക്കുക: നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതും സ്വർഗത്തിലെ സൈന്യമെല്ലാം അവിടുത്തെ വലത്തും ഇടത്തും അരികെ നില്ക്കുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു.

²⁰നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്തു: ‘രാമോത്ത്-ഗിലെയാദിൽ ചെന്നു വീഴേണ്ടതിന് ആഹാബിനെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു പോകുമാറാക്കുന്നത് ആരാണ്?’ ഒരുവൻ ഇങ്ങനെയും മറ്റൊരുവൻ അങ്ങനെയും പറഞ്ഞു.

²¹അപ്പോൾ ഒരു ആത്മാവു മുന്നോട്ടുവന്ന് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ നിന്നുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: ‘ഞാൻ അവനെ പ്രലോഭിപ്പിക്കാം.’

²²നമ്മുടെ പിതാവ് ചോദിച്ചു: ‘എങ്ങനെ?’ അവൻ പറഞ്ഞു: ‘ഞാൻ ചെന്ന് അവന്റെ പ്രവാചകന്മാരെല്ലാവരുടെയും വായിൽ വ്യാജാത്മാവായിരിക്കും.’ നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്തു: ‘നീ അവനെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു വിജയിക്കും. ചെന്ന് അങ്ങനെ ചെയ്യുക.’

²³ആകയാൽ ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് നിന്റെ ഈ പ്രവാചകന്മാരെല്ലാവരുടെയും വായിൽ ഒരു വ്യാജാത്മാവിനെ വെച്ചിരിക്കുന്നു; നമ്മുടെ പിതാവ് നിനക്കെതിരേ അനർഥം അരുളിച്ചെയ്തുമിരിക്കുന്നു.”

²⁴അപ്പോൾ കെനയനയുടെ മകൻ സിദെക്കീയാവു അടുത്തുചെന്നു മീഖായാവിന്റെ ചെകിട്ടത്ത് അടിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: “ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവ് നിന്നോടു സംസാരിക്കാൻ ഏതു വഴിയായി എന്നിൽനിന്നു കടന്നുപോയി?”

²⁵മീഖായാവു പറഞ്ഞു: “ഒളിക്കാൻ അകത്തെ ഒരു മുറിയിൽ നീ കടക്കുന്ന ആ നാളിൽ നീ അതു കാണും.”

²⁶ഇസ്രായേൽരാജാവു പറഞ്ഞു: “മീഖായാവിനെ പിടിച്ച് നഗരാധിപനായ ആമോന്റെയും രാജകുമാരനായ യോവാശിന്റെയും അടുക്കൽ തിരികെ ഏല്പിക്കുക, ²⁷പിന്നെ പറയുക: ‘രാജാവു കല്പിക്കുന്നു: ഞാൻ സമാധാനത്തോടെ മടങ്ങിവരുവോളം ഇവനെ തടവിലാക്കി അപ്പവും വെള്ളവും മാത്രം കൊടുക്കുക.’”

²⁸മീഖായാവു പറഞ്ഞു: “നീ സമാധാനത്തോടെ മടങ്ങിവരുന്നുവെങ്കിൽ, നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നിലൂടെ അരുളിച്ചെയ്തിട്ടില്ല.” പിന്നെ അവൻ പറഞ്ഞു: “സകല ജനങ്ങളുമേ, കേൾക്കുവിൻ!”

നമ്മുടെ പിതാവ് മുൻകൂട്ടിപ്പറഞ്ഞതുപോലെ ആഹാബ് വീഴുന്നു

²⁹അങ്ങനെ ഇസ്രായേൽരാജാവും യെഹൂദാരാജാവായ യെഹോശാഫാത്തും രാമോത്ത്-ഗിലെയാദിലേക്കു പോയി. ³⁰ഇസ്രായേൽരാജാവ് യെഹോശാഫാത്തിനോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ വേഷം മാറി യുദ്ധത്തിൽ ഇറങ്ങാം; എന്നാൽ നീ നിന്റെ രാജവസ്ത്രം ധരിക്കുക.” അങ്ങനെ ഇസ്രായേൽരാജാവു വേഷം മാറി യുദ്ധത്തിൽ ഇറങ്ങി.

³¹അരാംരാജാവ് തന്റെ മുപ്പത്തിരണ്ടു രഥനായകന്മാരോടു കല്പിച്ചിരുന്നു: “ചെറിയവനോടോ വലിയവനോടോ ആരോടും യുദ്ധം ചെയ്യരുത്—ഇസ്രായേൽരാജാവിനോടു മാത്രം.”

³²രഥനായകന്മാർ യെഹോശാഫാത്തിനെ കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു: “ഇവൻതന്നെ ഇസ്രായേൽരാജാവ്.” അവർ അവനോടു യുദ്ധം ചെയ്യാൻ തിരിഞ്ഞു; യെഹോശാഫാത്ത് നിലവിളിച്ചു. ³³അവൻ ഇസ്രായേൽരാജാവല്ല എന്നു രഥനായകന്മാർ കണ്ടപ്പോൾ അവനെ പിന്തുടരുന്നതു വിട്ടു മടങ്ങി. ³⁴ഒരുവൻ ലാക്കില്ലാതെ തന്റെ വില്ലു കുലച്ച് ഇസ്രായേൽരാജാവിനെ കവചത്തിന്റെ സന്ധികൾക്കിടയിൽ തറച്ചു. രാജാവ് തന്റെ സാരഥിയോടു പറഞ്ഞു: “തിരിച്ച് എന്നെ യുദ്ധത്തിൽനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുപോകുക—എനിക്കു മുറിവേറ്റിരിക്കുന്നു.” ³⁵അന്നു യുദ്ധം ഉഗ്രമായി; രാജാവിനെ അരാമ്യർക്ക് അഭിമുഖമായി തന്റെ രഥത്തിൽ താങ്ങിനിർത്തിയിരുന്നു. സന്ധ്യയായപ്പോൾ അവൻ മരിച്ചു. അവന്റെ മുറിവിൽനിന്നുള്ള രക്തം രഥത്തിന്റെ അടിയിലേക്ക് ഒഴുകിയിരുന്നു. ³⁶സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചപ്പോൾ പാളയത്തിലൂടെ ഒരു വിളംബരം പരന്നു: “ഓരോരുത്തനും താന്താങ്ങളുടെ നഗരത്തിലേക്ക്, ഓരോരുത്തനും താന്താങ്ങളുടെ ദേശത്തേക്ക്!”

³⁷അങ്ങനെ രാജാവു മരിച്ചു; അവനെ ശമര്യയിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു; അവർ രാജാവിനെ ശമര്യയിൽ അടക്കം ചെയ്തു. ³⁸ശമര്യയിലെ കുളത്തിൽ അവർ രഥം കഴുകി; നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്തിരുന്നതുപോലെ നായ്ക്കൾ അവന്റെ രക്തം നക്കിക്കുടിച്ചു, വേശ്യകൾ അവിടെ കുളിക്കുകയും ചെയ്തു.

³⁹ആഹാബിന്റെ ശേഷം ചെയ്തവയും—അവൻ ചെയ്തതെല്ലാം, ആനക്കൊമ്പുകൊണ്ടുള്ള കൊട്ടാരവും അവൻ പണിത സകല നഗരങ്ങളും—ഇസ്രായേൽരാജാക്കന്മാരുടെ വൃത്താന്തപുസ്തകത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലയോ? ⁴⁰അങ്ങനെ ആഹാബ് തന്റെ പിതാക്കന്മാരോടുകൂടെ നിദ്രപ്രാപിച്ചു; അവന്റെ മകൻ അഹസ്യാവ് അവനു പകരം രാജാവായി.

യെഹോശാഫാത്ത് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ നടക്കുന്നു

⁴¹ഇസ്രായേൽരാജാവായ ആഹാബിന്റെ നാലാം വർഷത്തിൽ ആസയുടെ മകൻ യെഹോശാഫാത്ത് യെഹൂദയുടെ രാജാവായി. ⁴²യെഹോശാഫാത്ത് രാജാവായപ്പോൾ അവനു മുപ്പത്തിയഞ്ചു വയസ്സായിരുന്നു; അവൻ യെരൂശലേമിൽ ഇരുപത്തിയഞ്ചു വർഷം വാണു. അവന്റെ അമ്മ ശിൽഹിയുടെ മകൾ അസൂബ ആയിരുന്നു. ⁴³അവൻ തന്റെ പിതാവായ ആസയുടെ വഴി മുഴുവനും അനുഗമിച്ചു, അതു വിട്ടുമാറാതെ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ശരിയായതു ചെയ്തു. എന്നിട്ടും പൂജാഗിരികൾ നിലനിന്നു; ജനം അവിടെ യാഗം കഴിക്കുകയും ധൂപം കാട്ടുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ⁴⁴യെഹോശാഫാത്ത് ഇസ്രായേൽരാജാവിനോടു സമാധാനവും ഉണ്ടാക്കി.

⁴⁵യെഹോശാഫാത്തിന്റെ ശേഷം പ്രവൃത്തികളും അവൻ കാട്ടിയ ശക്തിയും അവൻ യുദ്ധം നടത്തിയ വിധവും—യെഹൂദാരാജാക്കന്മാരുടെ വൃത്താന്തപുസ്തകത്തിൽ എഴുതിയിട്ടില്ലയോ? ⁴⁶തന്റെ പിതാവായ ആസയുടെ കാലത്തുനിന്നു ശേഷിച്ചിരുന്ന പൂജാഗിരിവേശ്യാപുരുഷന്മാരെ അവൻ ദേശത്തുനിന്നു നീക്കിക്കളഞ്ഞു. ⁴⁷ഏദോമിൽ രാജാവില്ലായിരുന്നു; ഒരു കാര്യസ്ഥൻ രാജാവായി സേവിച്ചു. ⁴⁸പൊന്നിനായി ഓഫീരിലേക്കു കപ്പലോടിക്കാൻ യെഹോശാഫാത്ത് തർശീശ് കപ്പലുകൾ പണിതു; എന്നാൽ അവ പോയില്ല; എസ്യോൻ-ഗേബെരിൽവെച്ച് അവ തകർന്നുപോയി. ⁴⁹അപ്പോൾ ആഹാബിന്റെ മകൻ അഹസ്യാവ് യെഹോശാഫാത്തിനോടു പറഞ്ഞു: “എന്റെ ഭൃത്യന്മാർ നിന്റെ ഭൃത്യന്മാരോടുകൂടെ കപ്പലോടിക്കട്ടെ”; എന്നാൽ യെഹോശാഫാത്ത് വിസമ്മതിച്ചു. ⁵⁰യെഹോശാഫാത്ത് തന്റെ പിതാക്കന്മാരോടുകൂടെ നിദ്രപ്രാപിച്ച് തന്റെ പിതാവായ ദാവീദിന്റെ നഗരത്തിൽ അവരോടുകൂടെ അടക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടു; അവന്റെ മകൻ യെഹോരാം അവനു പകരം രാജാവായി.

അഹസ്യാവ് നമ്മുടെ പിതാവിനെ കോപിപ്പിക്കുന്നു

⁵¹യെഹൂദാരാജാവായ യെഹോശാഫാത്തിന്റെ പതിനേഴാം വർഷത്തിൽ ആഹാബിന്റെ മകൻ അഹസ്യാവ് ശമര്യയിൽ ഇസ്രായേലിന്റെമേൽ വാഴാൻ തുടങ്ങി, ഇസ്രായേലിന്റെമേൽ രണ്ടു വർഷം വാണു. ⁵²അവൻ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ തിന്മ ചെയ്തു; തന്റെ പിതാവിന്റെ വഴിയിലും അമ്മയുടെ വഴിയിലും ഇസ്രായേലിനെ പാപത്തിലേക്കു നയിച്ച നെബാത്തിന്റെ മകൻ യൊരോബെയാമിന്റെ വഴിയിലും നടന്നു. ⁵³തന്റെ പിതാവു ചെയ്തിരുന്നതുപോലെ അവൻ ബാലിനെ സേവിച്ച് അതിനെ നമസ്കരിച്ച്, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ നമ്മുടെ പിതാവിനെ കോപിപ്പിച്ചു.