1 രാജാക്കന്മാർ 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹ഈ കാര്യങ്ങൾക്കുശേഷം, ശമര്യാ രാജാവായ ആഹാബിന്റെ കൊട്ടാരത്തിനു സമീപം യിസ്രെയേലിൽ യിസ്രെയേല്യനായ നാബോത്തിന് ഒരു മുന്തിരിത്തോട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു. ²ആഹാബ് നാബോത്തിനോട് പറഞ്ഞു: “നിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടം ഒരു പച്ചക്കറിത്തോട്ടമാക്കാൻ എനിക്കു തരിക; അത് എന്റെ വീടിനോടു ചേർന്നാണല്ലോ. പകരം ഞാൻ നിനക്ക് അതിലും നല്ല ഒരു മുന്തിരിത്തോട്ടം, അല്ലെങ്കിൽ നീ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നെങ്കിൽ അതിന്റെ വില വെള്ളിയായി തരാം.”

³നാബോത്ത് ആഹാബിനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: “എന്റെ പിതാക്കന്മാരുടെ അവകാശം ഞാൻ നിനക്കു തരുന്നത് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ ഒരിക്കലും സംഭവിക്കുകയില്ല!” ^a a v3 നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നിയമപ്രകാരം, കുടുംബഭൂമി തലമുറതലമുറയായി കൈമാറിവന്ന ശാശ്വതമായ ഒരു ഉത്തരവാദിത്തമായിരുന്നു; അത് എന്നേക്കുമായി വിറ്റുകളയാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. നാബോത്ത് വിസമ്മതിച്ചത് ശാഠ്യംകൊണ്ടല്ല, വിശ്വസ്തതകൊണ്ടായിരുന്നു.

⁴“എന്റെ പിതാക്കന്മാരുടെ അവകാശം ഞാൻ നിനക്കു തരുകയില്ല” എന്ന് യിസ്രെയേല്യനായ നാബോത്ത് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾനിമിത്തം ആഹാബ് വിഷണ്ണനും കോപാകുലനുമായി വീട്ടിലേക്കു പോയി. അവൻ തന്റെ കിടക്കയിൽ കിടന്ന് മുഖം തിരിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു. ⁵അവന്റെ ഭാര്യ ഈസബേൽ വന്ന് ചോദിച്ചു: “നീ ഭക്ഷണം കഴിക്കാത്തവിധം ഇത്ര വിഷണ്ണനായിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?”

⁶അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “‘നിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടം എനിക്കു വിൽക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ നീ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നെങ്കിൽ പകരം മറ്റൊന്ന് ഞാൻ തരാം’ എന്ന് യിസ്രെയേല്യനായ നാബോത്തിനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു; എന്നാൽ ‘എന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടം ഞാൻ നിനക്കു തരുകയില്ല’ എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.”

⁷അവന്റെ ഭാര്യ ഈസബേൽ പറഞ്ഞു: “നീ യിസ്രായേലിന്റെമേൽ വാഴുന്നത് ഇങ്ങനെയാണോ? എഴുന്നേറ്റ് ഭക്ഷണം കഴിച്ച് സന്തോഷിക്കുക; യിസ്രെയേല്യനായ നാബോത്തിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടം ഞാൻ നിനക്കു തരാം.”

⁸അവൾ ആഹാബിന്റെ പേരിൽ എഴുത്തുകൾ എഴുതി, അവന്റെ മുദ്രകൊണ്ട് മുദ്രയിട്ട്, നാബോത്തിനോടൊപ്പം അവന്റെ പട്ടണത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന മൂപ്പന്മാർക്കും പ്രഭുക്കന്മാർക്കും അയച്ചു. ⁹ആ എഴുത്തുകളിൽ അവൾ ഇങ്ങനെ എഴുതി: “ഒരു ഉപവാസം പ്രഖ്യാപിച്ച് നാബോത്തിനെ ജനത്തിന്റെ തലപ്പത്ത് ഇരുത്തുവിൻ. ¹⁰അവനെതിരെ സാക്ഷ്യം പറയാൻ രണ്ട് നീചന്മാരെ അവന് എതിരെ ഇരുത്തുവിൻ: ‘നീ ദൈവത്തെയും രാജാവിനെയും ശപിച്ചു’ എന്ന് അവർ പറയട്ടെ. പിന്നെ അവനെ പുറത്തുകൊണ്ടുപോയി കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലുവിൻ.”

¹¹അവന്റെ പട്ടണത്തിലെ പുരുഷന്മാർ, അവിടെ വസിച്ചിരുന്ന മൂപ്പന്മാരും പ്രഭുക്കന്മാരും, ഈസബേൽ തങ്ങൾക്ക് അയച്ച എഴുത്തുകളിൽ നിർദേശിച്ചതുപോലെതന്നെ ചെയ്തു. ¹²അവർ ഒരു ഉപവാസം പ്രഖ്യാപിച്ച് നാബോത്തിനെ ജനത്തിന്റെ തലപ്പത്ത് ഇരുത്തി. ¹³രണ്ട് നീചന്മാർ വന്ന് അവന് എതിരെ ഇരുന്ന് ജനത്തിന്റെ മുമ്പാകെ നാബോത്തിനെതിരെ സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞു: “നാബോത്ത് ദൈവത്തെയും രാജാവിനെയും ശപിച്ചു.” പിന്നെ അവർ അവനെ പട്ടണത്തിനു പുറത്തുകൊണ്ടുപോയി കല്ലെറിഞ്ഞു കൊന്നു. ¹⁴പിന്നെ അവർ ഈസബേലിന് വിവരം അയച്ചു: “നാബോത്തിനെ കല്ലെറിഞ്ഞു കൊന്നിരിക്കുന്നു.”

¹⁵നാബോത്തിനെ കല്ലെറിഞ്ഞു കൊന്നു എന്ന് ഈസബേൽ കേട്ടപ്പോൾ, അവൾ ആഹാബിനോട് പറഞ്ഞു: “എഴുന്നേറ്റ്, നിനക്കു വിൽക്കാൻ വിസമ്മതിച്ച യിസ്രെയേല്യനായ നാബോത്തിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടം കൈവശമാക്കുക; നാബോത്ത് ജീവനോടില്ല, അവൻ മരിച്ചുപോയി.”

¹⁶നാബോത്ത് മരിച്ചു എന്ന് ആഹാബ് കേട്ടപ്പോൾ, അവൻ എഴുന്നേറ്റ് യിസ്രെയേല്യനായ നാബോത്തിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടം കൈവശമാക്കാൻ ഇറങ്ങിച്ചെന്നു.

¹⁷അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം തിശ്ബ്യനായ ഏലീയാവിന് ഉണ്ടായി:

¹⁸“എഴുന്നേറ്റ്, ശമര്യയിൽ യിസ്രായേൽ രാജാവായ ആഹാബിനെ എതിരേൽക്കാൻ ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുക. അവൻ നാബോത്തിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടം കൈവശമാക്കാൻ അവിടേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്നിരിക്കുന്നു. ¹⁹അവനോട് പറയുക: ‘നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നീ കൊലചെയ്ത് അവന്റെ സ്വത്തും കൈവശമാക്കിയോ?’ പിന്നെ പറയുക: ‘നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നായ്ക്കൾ നാബോത്തിന്റെ രക്തം നക്കിയ സ്ഥലത്ത് അവ നിന്റെ രക്തവും നക്കും—അതേ, നിന്റേത് തന്നെ.’”

²⁰ആഹാബ് ഏലീയാവിനോട് പറഞ്ഞു: “എന്റെ ശത്രുവേ, നീ എന്നെ കണ്ടെത്തിയോ!” അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ തിന്മ ചെയ്യാൻ നീ നിന്നെത്തന്നെ വിറ്റുകളഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ കണ്ടെത്തി.”

²¹“ഞാൻ നിന്റെമേൽ അനർഥം വരുത്തും, നിന്നെ നശിപ്പിക്കും, ആഹാബിന് യിസ്രായേലിലുള്ള ദാസനും സ്വതന്ത്രനുമായ ഏതു പുരുഷനെയും ഛേദിച്ചുകളയും. ²²നെബാത്തിന്റെ മകനായ യൊരോബെയാമിന്റെ ഭവനത്തെപ്പോലെയും അഹീയാവിന്റെ മകനായ ബയെശയുടെ ഭവനത്തെപ്പോലെയും ഞാൻ നിന്റെ ഭവനത്തെ ആക്കും; എന്തെന്നാൽ നീ എന്നെ കോപിപ്പിക്കുകയും യിസ്രായേലിനെ പാപം ചെയ്യിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” ²³ഈസബേലിനെക്കുറിച്ചും നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്തു: “യിസ്രെയേലിന്റെ മതിലിനരികെ നായ്ക്കൾ ഈസബേലിനെ തിന്നുകളയും. ²⁴ആഹാബിനുള്ളവരിൽ പട്ടണത്തിൽ മരിക്കുന്നവനെ നായ്ക്കൾ തിന്നും, വെളിമ്പ്രദേശത്ത് മരിക്കുന്നവനെ ആകാശത്തിലെ പക്ഷികൾ തിന്നും.”

²⁵നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ തിന്മ ചെയ്യാൻ തന്നെത്തന്നെ വിറ്റുകളഞ്ഞ ആഹാബിനെപ്പോലെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; അവന്റെ ഭാര്യ ഈസബേൽ അവനെ ഇതിന് പ്രേരിപ്പിച്ചു. ²⁶യിസ്രായേലിന്റെ മുമ്പിൽനിന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് നീക്കിക്കളഞ്ഞ അമോര്യരെപ്പോലെ വിഗ്രഹങ്ങളെ പിന്തുടർന്ന് അവൻ അത്യന്തം മ്ലേച്ഛമായി പ്രവർത്തിച്ചു.

²⁷ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ആഹാബ് തന്റെ വസ്ത്രം കീറി, ശരീരത്തിൽ രട്ടുടുത്ത്, ഉപവസിച്ച്, രട്ടിൽ കിടന്ന്, വിഷാദത്തോടെ നടന്നു.

²⁸അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം തിശ്ബ്യനായ ഏലീയാവിന് ഉണ്ടായി:

²⁹“ആഹാബ് എന്റെ മുമ്പാകെ തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തിയത് നീ കണ്ടുവോ? അവൻ എന്റെ മുമ്പാകെ തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തിയതുകൊണ്ട്, അവന്റെ നാളുകളിൽ ഞാൻ അനർഥം വരുത്തുകയില്ല; അവന്റെ മകന്റെ നാളുകളിൽ അവന്റെ ഭവനത്തിന്മേൽ ഞാൻ അത് വരുത്തും.”