1 Krallar 21

21 ¹Bu olaylardan sonra, Yizreelli Navot'un Yizreel'de, Samiriye Kralı Ahav'ın sarayının yanında bir bağı vardı. ²Ahav Navot'a, «Bağını bana ver, sebze bahçesi yapayım; çünkü evimin yanında. Karşılığında sana daha iyi bir bağ veririm, ya da istersen değerini gümüş olarak öderim» dedi.

³Navot Ahav'a, «Atalarımdan kalan mirası sana vermek Babamız'ın önünde benden asla uzak olsun!» diye karşılık verdi. ^a a v3 Babamız'ın yasasına göre, aile toprağı kuşaktan kuşağa aktarılan kalıcı bir emanetti ve hiçbir zaman büsbütün satılmamalıydı; Navot inatçılığından değil, sadakatinden ötürü reddetti.

⁴Ahav, Yizreelli Navot'un «Atalarımdan kalan mirası sana vermem» sözlerine üzülüp öfkelenerek evine gitti. Yatağına uzandı, yüzünü öte yana çevirdi ve yemek yemeyi reddetti. ⁵Karısı İzebel yanına gelip, «Neden bu kadar üzgünsün, neden yemek yemiyorsun?» diye sordu.

⁶Ahav ona, «Yizreelli Navot'a, ‹Bağını bana sat, ya da istersen sana başka bir bağ vereyim› dedim; ama o, ‹Bağımı sana vermem› dedi» diye yanıtladı.

⁷Karısı İzebel ona, «İsrail'e böyle mi krallık ediyorsun? Kalk, bir şeyler ye ve keyfini yerine getir; Yizreelli Navot'un bağını ben sana vereceğim» dedi.

⁸İzebel, Ahav'ın adıyla mektuplar yazıp mührüyle mühürledi ve bunları Navot'un kentinde onunla birlikte yaşayan ileri gelenlerle soylulara gönderdi. ⁹Mektuplarda şöyle yazdı: «Bir oruç ilan edin ve Navot'u halkın önünde başköşeye oturtun. ¹⁰Karşısına da iki alçak adam oturtun; onun aleyhine, ‹Sen Tanrı'ya ve krala sövdün› diye tanıklık etsinler. Sonra onu dışarı çıkarıp taşlayarak öldürün.»

¹¹Kentin ileri gelenleriyle orada yaşayan soylular, İzebel'in kendilerine gönderdiği mektuplarda buyurduğu gibi yaptılar. ¹²Bir oruç ilan ettiler ve Navot'u halkın önünde başköşeye oturttular. ¹³İki alçak adam gelip onun karşısına oturdu ve halkın önünde Navot'un aleyhine, «Navot Tanrı'ya ve krala sövdü» diye tanıklık ettiler. Bunun üzerine onu kentin dışına çıkarıp taşlayarak öldürdüler. ¹⁴Sonra İzebel'e, «Navot taşlanarak öldürüldü» diye haber gönderdiler.

¹⁵İzebel, Navot'un taşlanarak öldürüldüğünü duyunca Ahav'a, «Kalk, Yizreelli Navot'un sana satmayı reddettiği bağı sahiplen; çünkü Navot artık yaşamıyor, öldü» dedi.

¹⁶Ahav, Navot'un öldüğünü duyunca kalkıp Yizreelli Navot'un bağını sahiplenmek için oraya indi.

¹⁷O zaman Babamız'ın sözü Tişbeli İlyas'a geldi:

¹⁸«Kalk, Samiriye'de İsrail Kralı Ahav'ı karşılamaya git. Navot'un bağına, orayı sahiplenmek için inmiş bulunuyor. ¹⁹Ona de ki, ‹Babamız şöyle diyor: Hem adam öldürdün hem de onun malına mı el koydun?› Sonra de ki, ‹Babamız şöyle diyor: Köpekler Navot'un kanını nerede yaladıysa, senin de kanını orada yalayacaklar; evet, tam senin kanını.›»

²⁰Ahav İlyas'a, «Demek beni buldun, ey düşmanım!» dedi. İlyas şöyle yanıtladı: «Seni buldum; çünkü Babamız'ın gözünde kötü olanı yapmak için kendini sattın.

²¹İşte üzerine felaket getireceğim; seni silip süpüreceğim ve İsrail'de Ahav'a ait olan her erkeği, köle olsun özgür olsun, kesip atacağım. ²²Beni öfkelendirdiğin ve İsrail'i günaha sürüklediğin için, soyunu Nevat oğlu Yarovam'ın soyu gibi, Ahiya oğlu Baaşa'nın soyu gibi kılacağım.» ²³Babamız İzebel için de şöyle konuştu: «Köpekler Yizreel surunun dibinde İzebel'i yiyecekler. ²⁴Ahav'a ait olup kentte ölen herkesi köpekler yiyecek, kırda ölen herkesi de gökteki kuşlar yiyecek.»

²⁵Karısı İzebel'in kışkırtmasıyla, Babamız'ın önünde kötü olanı yapmak için kendini satan Ahav gibisi hiç olmadı. ²⁶Babamız'ın İsrail'in önünden kovduğu Amorlular gibi putların ardınca giderek en iğrenç işleri yaptı.

²⁷Ahav bu sözleri duyunca giysilerini yırttı, bedenini çula sardı, oruç tuttu, çul içinde yattı ve kederli kederli dolaştı.

²⁸O zaman Babamız'ın sözü Tişbeli İlyas'a geldi:

²⁹«Ahav'ın önümde nasıl alçakgönüllü davrandığını gördün mü? Önümde alçakgönüllü davrandığı için, felaketi onun döneminde getirmeyeceğim; oğlunun döneminde soyunun üzerine getireceğim.»