1.بادشاهه 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹انهن ڳالهين کان پوءِ، يزرعيلي نابوت جو يزرعيل ۾ هڪ انگورن جو باغ هو، جيڪو سامريه جي بادشاهه احاب جي محل جي ڀرسان هو. ²احاب نابوت کي چيو تہ ”پنهنجو انگورن جو باغ مون کي ڏي تہ مان ان کي ڀاڄين جو باغ بڻايان، ڇاڪاڻ تہ اهو منهنجي گھر جي ڀرسان آهي. ان جي بدلي مان توکي ان کان بهتر انگورن جو باغ ڏيندس، يا جيڪڏهن تون چاهين تہ ان جي قيمت چاندي ۾ ڏيندس.“

³نابوت احاب کي وراڻيو تہ ”اسان جي پيءُ جي حضور ۾ مون کان ڪڏهن بہ ائين نہ ٿيندو جو پنهنجي ابن ڏاڏن جو ورثو توکي ڏيان!“ ^a a v3 اسان جي پيءُ جي شريعت موجب، خاندان جي زمين پيڙهي در پيڙهي هلندڙ دائمي امانت هئي ۽ ان کي ڪڏهن بہ هميشہ لاءِ وڪڻڻ نہ هو؛ نابوت ضد ڪري نہ، پر وفاداريءَ سبب انڪار ڪيو.

⁴احاب اداس ۽ ڪاوڙيل ٿي پنهنجي گھر ويو، ڇاڪاڻ تہ نابوت يزرعيلي چيو هو تہ ”مان توکي پنهنجي ابن ڏاڏن جو ورثو نہ ڏيندس.“ پوءِ هو پنهنجي پلنگ تي ليٽي پيو، منهن ڦيرائي ڇڏيائين ۽ ماني کائڻ کان انڪار ڪيائين. ⁵سندس زال ايزبل ان وٽ آئي ۽ پڇيائينس تہ ”تون ايترو اداس ڇو آهين جو ماني بہ نہ ٿو کائين؟“

⁶هن وراڻيو تہ ”مون نابوت يزرعيلي کي چيو هو تہ ’پنهنجو انگورن جو باغ مون کي وڪڻ، يا جيڪڏهن تون چاهين تہ مان ان جي بدلي توکي ٻيو باغ ڏيندس،‘ پر هن چيو تہ ’مان توکي پنهنجو انگورن جو باغ نہ ڏيندس.‘“

⁷سندس زال ايزبل چيو تہ ”ڇا تون اسرائيل تي اهڙي طرح بادشاهي ٿو ڪرين؟ اُٿ، ماني کاءُ ۽ دل خوش ڪر؛ نابوت يزرعيلي جو انگورن جو باغ مان توکي ڏيندس.“

⁸احاب جي نالي تي خط لکيائين، انهن تي سندس مهر هڻي، اهي نابوت جي شهر ۾ ساڻس گڏ رهندڙ بزرگن ۽ اميرن ڏانهن موڪليائين. ⁹انهن خطن ۾ هن لکيو تہ ”روزي جو اعلان ڪريو ۽ نابوت کي ماڻهن جي مٿئين جاءِ تي ويهاريو. ¹⁰سندس سامهون ٻن بدمعاشن کي ويهاريو جيڪي سندس خلاف شاهدي ڏين تہ ’تو خدا ۽ بادشاهه تي لعنت ڪئي آهي.‘ پوءِ کيس ٻاهر ڪڍي سنگسار ڪريو تہ مري وڃي.“

¹¹سندس شهر جي ماڻهن، يعني اتي رهندڙ بزرگن ۽ اميرن، ائين ئي ڪيو جيئن ايزبل کين موڪليل خطن ۾ ٻڌايو هو. ¹²روزي جو اعلان ڪري، نابوت کي ماڻهن جي مٿئين جاءِ تي ويهاريائون. ¹³ٻه بدمعاش آيا ۽ سندس سامهون ويهي رهيا، پوءِ ماڻهن جي اڳيان نابوت جي خلاف شاهدي ڏنائون تہ ”نابوت خدا ۽ بادشاهه تي لعنت ڪئي آهي.“ تنهن کان پوءِ کيس شهر کان ٻاهر ڪڍي سنگسار ڪري ماري ڇڏيائونس. ¹⁴پوءِ ايزبل ڏانهن خبر موڪليائون تہ ”نابوت کي سنگسار ڪيو ويو آهي ۽ هو مري ويو آهي.“

¹⁵جڏهن ايزبل ٻڌو تہ نابوت کي سنگسار ڪيو ويو آهي، تڏهن احاب کي چيائين تہ ”اُٿ، نابوت يزرعيلي جي انگورن جي ان باغ تي قبضو ڪر جيڪو هن توکي پئسن عيوض ڏيڻ کان انڪار ڪيو هو. نابوت جيئرو ناهي، هو مري ويو آهي.“

¹⁶جڏهن احاب ٻڌو تہ نابوت مري ويو آهي، تڏهن اُٿي نابوت يزرعيلي جي انگورن جي باغ تي قبضو ڪرڻ لاءِ هيٺ ويو.

¹⁷پوءِ ايليا تشبيءَ ڏانهن اسان جي پيءُ جو ڪلام آيو تہ

¹⁸”اُٿ، هيٺ وڃي سامريه ۾ اسرائيل جي بادشاهه احاب سان ملُ. هو نابوت جي انگورن جي باغ ۾ آهي، جيڪو ان تي قبضو ڪرڻ لاءِ هيٺ آيو آهي. ¹⁹کيس چؤ تہ ’اسان جو پيءُ ٿو فرمائي تہ ڇا تو قتل ڪيو ۽ سندس ملڪيت تي بہ قبضو ڪيو آهي؟‘ پوءِ چؤ تہ ’اسان جو پيءُ ٿو فرمائي تہ جتي ڪتن نابوت جو رت چٽيو، اتي ڪتا تنهنجو رت بہ چٽيندا، ها، تنهنجو ئي.‘“

²⁰احاب ايليا کي چيو تہ ”اي منهنجا دشمن، آخر تو مون کي ڳولي لڌو!“ هن وراڻيو تہ ”ها، مون توکي ڳولي لڌو آهي، ڇاڪاڻ تہ تو اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙائي ڪرڻ لاءِ پاڻ کي وڪڻي ڇڏيو آهي.“

²¹”مان تو تي آفت آڻيندس، توکي ناس ڪري ڇڏيندس ۽ احاب جي گھر مان اسرائيل ۾ هر مرد کي، غلام هجي يا آزاد، ڪٽي ڇڏيندس. ²²مان تنهنجي گھر کي نباط جي پٽ يربعام جي گھر ۽ اخيا جي پٽ بعشا جي گھر جهڙو ڪري ڇڏيندس، ڇاڪاڻ تہ تو مون کي ڪاوڙايو آهي ۽ اسرائيل کي گناهه ڪرايو آهي.“ ²³ايزبل بابت بہ اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”ڪتا يزرعيل جي ديوار وٽ ايزبل کي کائيندا. ²⁴احاب جو جيڪو بہ ماڻهو شهر ۾ مرندو، تنهن کي ڪتا کائيندا، ۽ جيڪو ميدان ۾ مرندو، تنهن کي آسمان جا پکي کائيندا.“

²⁵احاب جهڙو ڪو بہ نہ هو، جنهن پنهنجي زال ايزبل جي اڀارڻ تي اسان جي پيءُ جي اڳيان بڇڙائي ڪرڻ لاءِ پاڻ کي وڪڻي ڇڏيو هو. ²⁶هن اموري ماڻهن وانگر بتن جي پٺيان لڳي ڏاڍا نفرت جوڳا ڪم ڪيا، جن کي اسان جي پيءُ اسرائيل جي اڳيان ڪڍي ڇڏيو هو.

²⁷اهي ڳالهيون ٻڌي احاب پنهنجا ڪپڙا ڦاڙي ڇڏيا، بدن تي ٽاٽ ويڙهيائين، روزو رکيائين، ٽاٽ ۾ ئي ليٽيو ۽ ڏکويل ٿي هلندو رهيو.

²⁸پوءِ ايليا تشبيءَ ڏانهن اسان جي پيءُ جو ڪلام آيو تہ

²⁹”ڇا تو ڏٺو آهي تہ احاب منهنجي اڳيان ڪيئن پاڻ کي عاجز ڪيو آهي؟ جيئن تہ هن منهنجي اڳيان پاڻ کي عاجز ڪيو آهي، تنهنڪري مان سندس ڏينهن ۾ آفت نہ آڻيندس؛ سندس پٽ جي ڏينهن ۾ سندس گھر تي آڻيندس.“