1.بادشاهه 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹ٽن سالن تائين ارام ۽ اسرائيل جي وچ ۾ ڪابہ جنگ نہ ٿي. ²پر ٽئين سال يهوداه جو بادشاهه يهوسفط اسرائيل جي بادشاهه وٽ هيٺ آيو. ³اسرائيل جي بادشاهه پنهنجن نوڪرن کي چيو تہ ”اوهان کي خبر آهي تہ راموت جلعاد اسان جو آهي، تڏهن بہ اسين ارام جي بادشاهه جي هٿان کيس وٺڻ لاءِ ڪجھ نہ ٿا ڪريون؟“ ⁴هن يهوسفط کان پڇيو تہ ”ڇا تون مون سان گڏ راموت جلعاد سان وڙهڻ هلندين؟“ يهوسفط اسرائيل جي بادشاهه کي چيو تہ ”جھڙو تون آهين تھڙو آءٌ آهيان، جھڙا تنهنجا ماڻهو تھڙا منهنجا ماڻهو، جھڙا تنهنجا گھوڙا تھڙا منهنجا گھوڙا.“

⁵پوءِ يهوسفط اسرائيل جي بادشاهه کي چيو تہ ”مهرباني ڪري پهرين اسان جي پيءُ جو ڪلام پڇ.“

⁶تنهنڪري اسرائيل جي بادشاهه نبين کي، اٽڪل چار سؤ ماڻهن کي گڏ ڪري پڇيو تہ ”آءٌ راموت جلعاد سان جنگ ڪرڻ وڃان يا ترسي رهان؟“ هنن چيو تہ ”چڙهي وڃ، ڇاڪاڻ تہ حاڪم پيءُ اهو بادشاهه جي هٿ ۾ ڏيندو.“

⁷پر يهوسفط چيو تہ ”ڇا هتي اسان جي پيءُ جو ڪو نبي اڃا ناهي جنهن کان پڇجي؟“

⁸اسرائيل جي بادشاهه يهوسفط کي چيو تہ ”هڪڙو ماڻهو رهيل آهي جنهن جي معرفت اسين اسان جي پيءُ کان پڇي سگھون ٿا، پر مون کي هن کان نفرت آهي، ڇاڪاڻ تہ هو منهنجي باري ۾ ڪڏهن چڱائيءَ جي نبوت نہ ٿو ڪري، رڳو آفت جي، يعني يمله جو پٽ ميڪايا.“ يهوسفط چيو تہ ”بادشاهه کي ائين نہ چوڻ گھرجي.“

⁹پوءِ اسرائيل جي بادشاهه هڪ عملدار کي سڏي چيو تہ ”يمله جي پٽ ميڪايا کي جلدي وٺي اچ.“

¹⁰اسرائيل جو بادشاهه ۽ يهوداه جو بادشاهه يهوسفط، پنهنجا پنهنجا شاهي پوشاڪ پاتل، سامريه جي دروازي جي دم وٽ اناج جھاڙڻ واري جاءِ تي هر هڪ پنهنجي تخت تي ويٺو هو، ۽ سڀ نبي سندن اڳيان نبوت ڪري رهيا هئا. ¹¹ڪنعنه جي پٽ صدقيا لوهه جا سڱ ٺاهي چيو تہ ”خدا فرمائي ٿو تہ ’انهن سان تون ارامين کي سڱ هڻندين، جيستائين اهي فنا ٿي وڃن.‘“ ¹²سڀني نبين ائين ئي نبوت ڪئي تہ ”راموت جلعاد تي چڙهي وڃ ۽ فتح ماڻ، خدا اهو بادشاهه جي هٿ ۾ ڏيندو.“

¹³ميڪايا کي سڏڻ لاءِ موڪليل قاصد کيس چيو تہ ”ڏس، سڀئي نبي هڪ ئي زبان ٿي بادشاهه کي ڪاميابيءَ جو واعدو ڪن ٿا. تنهنجو ڪلام بہ سندن ڪلام سان ملندڙ هجي، ڪاميابيءَ جو واعدو ڪر.“

¹⁴پر ميڪايا چيو تہ ”اسان جي پيءُ جي حيات جو قسم، جيڪو اسان جو پيءُ مون کي چوندو، سو ئي آءٌ چوندس.“

¹⁵جڏهن هو آيو تہ بادشاهه کانئس پڇيو تہ ”ميڪايا، اسين راموت جلعاد تي جنگ ڪرڻ هلون يا ترسي رهون؟“ هن چيو تہ ”چڙهي وڃ ۽ فتح ماڻ، اسان جو پيءُ اهو بادشاهه جي هٿ ۾ ڏيندو.“

¹⁶بادشاهه چيو تہ ”مون کي تو کي ڪيترا ڀيرا قسم کارائڻو پوندو تہ تون اسان جي پيءُ جي نالي تي مون کي رڳو سچ ٻڌائين؟“

¹⁷هن چيو تہ ”مون سڄي اسرائيل کي جبلن تي پکڙيل ڏٺو، ڄڻ اهي ڌنار کانسواءِ رڍون هجن. تڏهن اسان جي پيءُ فرمايو تہ ’انهن جو ڪو مالڪ ناهي، هر ڪو سلامتيءَ سان پنهنجي گھر موٽي وڃي.‘“

¹⁸اسرائيل جي بادشاهه يهوسفط کي چيو تہ ”ڇا مون تو کي نہ ٻڌايو هو تہ هو منهنجي باري ۾ ڪابہ چڱائي نہ، رڳو آفت جي نبوت ڪندو؟“

¹⁹ميڪايا چيو تہ ”تنهنڪري اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌو: مون اسان جي پيءُ کي پنهنجي تخت تي ويٺل ڏٺو، ۽ آسمان جو سڄو لشڪر سندس ڀرسان، سندس ساڄي ۽ کاٻي پاسي بيٺل هو.

²⁰تڏهن اسان جي پيءُ فرمايو تہ ’ڪير اخي اب کي ٺڳي، جو هو راموت جلعاد تي چڙهي وڃي ڪري پوي؟‘ ڪنھن هڪ ائين چيو ۽ ڪنھن ٻئي ائين.

²¹پوءِ هڪ روح اڳتي اچي اسان جي پيءُ جي اڳيان بيهي چيو تہ ’آءٌ کيس ٺڳيندس.‘

²²اسان جي پيءُ پڇيو تہ ’ڪيئن؟‘ هن چيو تہ ’آءٌ نڪري سندس سڀني نبين جي وات ۾ ڪوڙو روح ٿيندس.‘ تڏهن اسان جي پيءُ فرمايو تہ ’تون کيس ٺڳيندين ۽ ڪامياب ٿيندين. نڪري وڃ ۽ ائين ڪر.‘

²³تنهنڪري هاڻي اسان جي پيءُ انهن سڀني تنهنجي نبين جي وات ۾ ڪوڙو روح وڌو آهي، ۽ اسان جي پيءُ تو تي آفت جو اعلان ڪيو آهي.“

²⁴پوءِ ڪنعنه جو پٽ صدقيا اڳتي وڌي ميڪايا کي ڳل تي چماٽ هڻي چيائين تہ ”خدا جو روح مون وٽان ڪهڙي واٽ لنگھي تو سان ڳالهائڻ ويو؟“

²⁵ميڪايا وراڻيو تہ ”جنھن ڏينهن تون لڪڻ لاءِ اندرين ڪوٺيءَ ۾ گھڙندين، تڏهن ڏسندين.“

²⁶اسرائيل جي بادشاهه چيو تہ ”ميڪايا کي وٺي شهر جي حاڪم آمون ۽ بادشاهه جي پٽ يوآس ڏانهن موٽائي وڃو، ²⁷۽ ائين چئو تہ ’بادشاهه چوي ٿو تہ هن ماڻهوءَ کي قيد ۾ وجھو ۽ جيستائين آءٌ سلامتيءَ سان موٽان، کيس رڳو ماني ۽ پاڻي ڏيو.‘“

²⁸ميڪايا چيو تہ ”جيڪڏهن تون سلامتيءَ سان موٽي آيو تہ اسان جي پيءُ منهنجي معرفت نہ ڳالهايو آهي.“ پوءِ چيائين تہ ”اي سڀ قومون، ٻڌو!“

اخي اب ڪري پيو، جيئن پيءُ اڳواٽ ٻڌايو هو

²⁹پوءِ اسرائيل جو بادشاهه ۽ يهوداه جو بادشاهه يهوسفط راموت جلعاد تي چڙهي ويا. ³⁰اسرائيل جي بادشاهه يهوسفط کي چيو تہ ”آءٌ ويس بدلائي جنگ ۾ ويندس، پر تون پنهنجا شاهي پوشاڪ پائي رک.“ تنهنڪري اسرائيل جو بادشاهه ويس بدلائي جنگ ۾ ويو.

³¹ارام جي بادشاهه پنهنجن ٻٽيھن رٿ جي سردارن کي حڪم ڏنو هو تہ ”نڪي ننڍي سان نڪي وڏي سان وڙهو، رڳو اسرائيل جي بادشاهه سان.“

³²جڏهن رٿ جي سردارن يهوسفط کي ڏٺو تہ چيائون تہ ”هيءُ ضرور اسرائيل جو بادشاهه آهي.“ هو مڙي هن سان وڙهڻ لڳا، تڏهن يهوسفط رڙ ڪئي. ³³جڏهن رٿ جي سردارن ڏٺو تہ هو اسرائيل جو بادشاهه نہ آهي، تڏهن سندس پيڇو ڇڏي موٽي آيا. ³⁴هڪ ماڻهوءَ اڻڄاڻائيءَ ۾ ڪمان ڇڪي تير هنيو، جيڪو اسرائيل جي بادشاهه کي زره جي جوڙن جي وچ ۾ لڳو. بادشاهه پنهنجي رٿبان کي چيو تہ ”موڙ ۽ مون کي جنگ مان ڪڍي هل، آءٌ زخمي آهيان.“ ³⁵ان ڏينهن جنگ ڏاڍي سخت ٿي، ۽ بادشاهه کي رٿ ۾ ارامين جي منهن ڏانهن ٽيڪ ڏيئي بيهاريو ويو. شام جو هو مري ويو. سندس زخم جو رت وهي رٿ جي هيٺان ۾ اچي ويو هو. ³⁶سج لهڻ مهل لشڪر ۾ رڙ پئجي وئي تہ ”هر ماڻهو پنهنجي شهر ڏانهن، هر ماڻهو پنهنجي ملڪ ڏانهن!“

³⁷اهڙيءَ طرح بادشاهه مري ويو ۽ کيس سامريه آندو ويو، ۽ بادشاهه کي سامريه ۾ دفنايائون. ³⁸هنن رٿ کي سامريه جي تلاءَ وٽ ڌوتو، ۽ ڪتن سندس رت چٽيو، ۽ طوائفن اتي غسل ڪيو، جيئن اسان جي پيءُ فرمايو هو.

³⁹اخي اب جا باقي ڪم، جيڪي هن ڪيا، عاج جو محل ۽ هر اهو شهر جيڪو هن اڏايو، ڇا اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل ناهن؟ ⁴⁰تنهنڪري اخي اب پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ ستو، ۽ سندس جاءِ تي سندس پٽ احزياه بادشاهي ڪئي.

يهوسفط پيءُ جي حضور ۾ هلي ٿو

⁴¹آسا جو پٽ يهوسفط اسرائيل جي بادشاهه اخي اب جي چوٿين سال ۾ يهوداه جو بادشاهه ٿيو. ⁴²يهوسفط پنجٽيھ سالن جو هو جڏهن بادشاهه ٿيو، ۽ يروشلم ۾ پنجويھ سال بادشاهي ڪيائين. سندس ماءُ عزوبه هئي، جيڪا شلحي جي ڌيءُ هئي. ⁴³هو پنهنجي پيءُ آسا جي سڄي واٽ تي هليو ۽ ان کان ڪڏهن نہ ڦريو، ۽ جيڪو اسان جي پيءُ جي نظر ۾ سڌو هو سو ڪيائين. تڏهن بہ اوچيون جايون قائم رهيون؛ ماڻهو اتي قربانيون ڏيندا ۽ خوشبوءِ ساڙيندا رهيا. ⁴⁴يهوسفط اسرائيل جي بادشاهه سان صلح بہ ڪيو.

⁴⁵يهوسفط جا باقي ڪم، سندس ڏيکاريل طاقت ۽ جنگ ڪرڻ جو طريقو، ڇا يهوداه جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل ناهن؟ ⁴⁶سندس پيءُ آسا جي ڏينهن کان جيڪي مرد مندر ۾ بدڪاري ڪندڙ رهجي ويا هئا، تن کي هن ملڪ مان ڪڍي ڇڏيو. ⁴⁷ادوم ۾ ڪو بادشاهه نہ هو؛ هڪ نائب بادشاهه جو ڪم ڪندو هو. ⁴⁸يهوسفط اوفير ڏانهن سون لاءِ وڃڻ جا ترسيس جا جهاز ٺهرايا، پر اهي ڪڏهن نہ ويا؛ عصيون جابر وٽ ٽٽي پيا. ⁴⁹پوءِ اخي اب جي پٽ احزياه يهوسفط کي چيو تہ ”منهنجا نوڪر تنهنجن نوڪرن سان گڏ جهازن ۾ وڃن،“ پر يهوسفط نہ مڃيو. ⁵⁰يهوسفط پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ آرامي ٿيو ۽ سندن ڀرسان پنهنجي ابي ڏاڏي داؤد جي شهر ۾ دفن ٿيو، ۽ سندس جاءِ تي سندس پٽ يهورام بادشاهي ڪئي.

احزياه پيءُ کي ڪاوڙ ڏياري ٿو

⁵¹اخي اب جي پٽ احزياه يهوداه جي بادشاهه يهوسفط جي سترهين سال ۾ سامريه ۾ اسرائيل تي بادشاهي ڪرڻ شروع ڪئي، ۽ اسرائيل تي ٻه سال بادشاهي ڪيائين. ⁵²هن اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙائي ڪئي، ۽ پنهنجي پيءُ جي واٽ، پنهنجي ماءُ جي واٽ ۽ نباط جي پٽ يربعام جي واٽ تي هليو، جنھن اسرائيل کي گناهه ۾ ڦاسايو. ⁵³هن بعل جي خدمت ۽ پوڄا ڪئي، ۽ اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا کي ڪاوڙ ڏياريائين، جيئن سندس پيءُ ڪيو هو.