1 Konings 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹Drie jaar lank was daar geen oorlog tussen Aram en Israel nie. ²Maar in die derde jaar het Josafat, die koning van Juda, afgegaan na die koning van Israel toe. ³Die koning van Israel het vir sy amptenare gesê: “Julle weet dat Ramot-Gilead ons s'n is, en tog doen ons niks om dit uit die hand van die koning van Aram te neem nie?” ⁴Hy het vir Josafat gevra: “Sal jy saam met my gaan om teen Ramot-Gilead te veg?” Josafat het vir die koning van Israel gesê: “Ek is soos jy, my volk soos jou volk, my perde soos jou perde.”

⁵Toe sê Josafat vir die koning van Israel: “Raadpleeg asseblief eers die woord van ons Vader.”

⁶Die koning van Israel het toe die profete bymekaargemaak, omtrent 400 man, en gevra: “Sal ek oorlog maak teen Ramot-Gilead, of moet ek my daarvan weerhou?” Hulle het gesê: “Trek op, want die soewereine Vader sal dit in die hand van die koning gee.”

⁷Maar Josafat het gesê: “Is daar nie nog ’n profeet van ons Vader hier om te raadpleeg nie?”

⁸Die koning van Israel het vir Josafat gesê: “Daar is nog een man deur wie ons ons Vader kan raadpleeg, maar ek haat hom—hy profeteer nooit iets goeds oor my nie, net onheil: Miga, die seun van Jimla.” Josafat het gesê: “Die koning moenie so praat nie.”

⁹Toe roep die koning van Israel ’n amptenaar en sê: “Bring gou vir Miga, die seun van Jimla.”

¹⁰Die koning van Israel en Josafat, die koning van Juda, het elkeen op sy troon gesit, geklee in hulle gewade, by die dorsvloer by die ingang van die poort van Samaria, terwyl al die profete voor hulle geprofeteer het. ¹¹Sedekia, die seun van Kenaäna, het vir hom ystershorings gemaak en gesê: “So sê God: ‘Met hierdie sal jy die Arameërs stoot totdat hulle vernietig is.’” ¹²Al die profete het dieselfde geprofeteer: “Trek op na Ramot-Gilead en seëvier; God sal dit aan die koning oorgee.”

¹³Die boodskapper wat gestuur is om Miga te gaan haal, het vir hom gesê: “Kyk, die profete belowe eenparig vir die koning sukses. Laat jou woord met hulle s'n ooreenstem—belowe sukses.”

¹⁴Maar Miga het gesê: “So waar as ons Vader leef, wat ons Vader vir my sê, dit sal ek spreek.”

¹⁵Toe hy kom, het die koning gevra: “Miga, sal ons gaan veg teen Ramot-Gilead, of moet ons ons daarvan weerhou?” Hy het gesê: “Trek op en seëvier; ons Vader sal dit in die hand van die koning gee.”

¹⁶Die koning het gesê: “Hoeveel keer moet ek jou laat sweer om my net die waarheid in die naam van ons Vader te vertel?”

¹⁷Hy het gesê: “Ek het die hele Israel sien verstrooi op die berge, soos skape sonder ’n herder. En ons Vader het gesê: ‘Hierdie mense het geen heer nie; laat elkeen in vrede huis toe gaan.’”

¹⁸Die koning van Israel het vir Josafat gesê: “Het ek jou nie gesê dat hy niks goeds oor my sal profeteer nie, net onheil nie?”

¹⁹Miga het gesê: “Hoor dan die woord van ons Vader: Ek het ons Vader op sy troon sien sit, met die hele leër van die hemel wat by hom staan, aan sy regter- en sy linkerkant.

²⁰En ons Vader het gesê: ‘Wie sal vir Agab verlok om op te trek en by Ramot-Gilead te val?’ Die een het so gesê en ’n ander weer so.

²¹Toe kom ’n gees na vore en gaan staan voor ons Vader en sê: ‘Ek sal hom verlok.’

²²En ons Vader het gevra: ‘Hoe?’ Hy het gesê: ‘Ek sal uitgaan en ’n leuengees wees in die mond van al sy profete.’ En ons Vader het gesê: ‘Jy sal hom verlok en slaag. Gaan uit en doen dit.’

²³So het ons Vader nou ’n leuengees in die mond van al hierdie profete van jou gesit, en ons Vader het onheil teen jou aangekondig.”

²⁴Toe kom Sedekia, die seun van Kenaäna, nader en slaan vir Miga op die wang en sê: “Langs watter weg het die Gees van God van my af weggegaan om met jou te praat?”

²⁵Miga het gesê: “Jy sal dit sien op daardie dag wanneer jy in ’n binnekamer ingaan om weg te kruip.”

²⁶Die koning van Israel het gesê: “Neem vir Miga en bring hom terug na Amon, die goewerneur van die stad, en na Joas, die seun van die koning, ²⁷en sê: ‘So sê die koning: Sit hierdie man in die tronk en gee hom net brood en water totdat ek veilig terugkeer.’”

²⁸Miga het gesê: “As jy ooit veilig terugkeer, het ons Vader nie deur my gespreek nie.” En hy het gesê: “Luister, al julle volke!”

Agab val soos die Vader voorspel het

²⁹So het die koning van Israel en Josafat, die koning van Juda, opgetrek na Ramot-Gilead toe. ³⁰Die koning van Israel het vir Josafat gesê: “Ek sal my vermom en die geveg ingaan, maar dra jy jou gewade.” Toe vermom die koning van Israel hom en gaan die geveg in.

³¹Die koning van Aram het sy twee-en-dertig strydwabevelvoerders beveel: “Veg nie teen enigiemand nie, klein of groot—net teen die koning van Israel.”

³²Toe die strydwabevelvoerders vir Josafat sien, het hulle gesê: “Dit moet die koning van Israel wees.” Hulle het omgedraai om teen hom te veg, en Josafat het uitgeroep. ³³Toe die strydwabevelvoerders sien dat hy nie die koning van Israel is nie, het hulle hom nie verder agtervolg nie. ³⁴’n Man het blindelings sy boog gespan en die koning van Israel tussen die voeë van sy pantser getref. Die koning het vir sy strydwadrywer gesê: “Draai om en bring my uit die geveg uit—ek is gewond.” ³⁵Die geveg het daardie dag al hoe heftiger geword, en die koning is regop gehou in sy strydwa, met sy gesig na die Arameërs toe. Teen die aand het hy gesterf. Die bloed uit sy wond het in die bodem van die strydwa ingeloop. ³⁶Met sonsondergang het ’n geroep deur die laer gegaan: “Elke man na sy stad toe, elke man na sy land toe!”

³⁷So het die koning gesterf en is hy na Samaria toe gebring, en hulle het die koning in Samaria begrawe. ³⁸Hulle het die strydwa by die dam van Samaria gewas, en die honde het sy bloed opgelek, en die prostitute het daar gebad, soos ons Vader gesê het.

³⁹Die res van die dade van Agab—alles wat hy gedoen het, die ivoorpaleis en elke stad wat hy gebou het—is dit nie opgeteken in die Boek van die Kronieke van die konings van Israel nie? ⁴⁰So het Agab by sy voorvaders ontslaap, en sy seun Ahasia het in sy plek geregeer.

Josafat wandel voor die Vader

⁴¹Josafat, die seun van Asa, het koning van Juda geword in die vierde jaar van Agab, die koning van Israel. ⁴²Josafat was vyf-en-dertig jaar oud toe hy koning geword het, en hy het vyf-en-twintig jaar lank in Jerusalem geregeer. Sy moeder was Asuba, die dogter van Silhi. ⁴³Hy het sy vader Asa se hele weg gevolg en nooit daarvan afgewyk nie, en gedoen wat reg is in die oë van ons Vader. Tog het die hoogtes bly staan; die volk het aangehou om daar te offer en wierook te brand. ⁴⁴Josafat het ook vrede gemaak met die koning van Israel.

⁴⁵Die res van die dade van Josafat, die mag wat hy getoon het, en hoe hy oorlog gevoer het—is dit nie geskryf in die Boek van die Kronieke van die konings van Juda nie? ⁴⁶Die res van die manlike tempelprostitute wat oorgebly het uit die dae van sy vader Asa, het hy uit die land verwyder. ⁴⁷Daar was geen koning in Edom nie; ’n adjunk het as koning gedien. ⁴⁸Josafat het Tarsis-skepe gebou om na Ofir toe te vaar vir goud, maar hulle het nooit gegaan nie; hulle het by Esjon-Geber vergaan. ⁴⁹Toe sê Ahasia, die seun van Agab, vir Josafat: “Laat my amptenare saam met joune vaar,” maar Josafat het geweier. ⁵⁰Josafat het by sy voorvaders gaan rus en is saam met hulle begrawe in die Stad van Dawid, sy voorvader, en sy seun Joram het in sy plek geregeer.

Ahasia maak die Vader kwaad

⁵¹Ahasia, die seun van Agab, het oor Israel begin regeer in Samaria in die sewentiende jaar van Josafat, die koning van Juda, en hy het twee jaar lank oor Israel geregeer. ⁵²Hy het gedoen wat verkeerd is in die oë van ons Vader, en gewandel in die weg van sy vader en die weg van sy moeder en die weg van Jerobeam, die seun van Nebat, wat Israel laat sondig het. ⁵³Hy het Baäl gedien en hom aanbid, en so ons Vader, die God van Israel, kwaad gemaak, soos sy vader gedoen het.