1 இராஜாக்கள் 22

அதிகாரம் 22.

22 ¹ஆராமுக்கும் இஸ்ரவேலுக்கும் இடையே மூன்று வருஷம் யுத்தம் இல்லாதிருந்தது. ²ஆனால் மூன்றாம் வருஷத்தில் யூதாவின் ராஜாவாகிய யோசபாத் இஸ்ரவேலின் ராஜாவினிடத்திற்கு இறங்கிவந்தான். ³இஸ்ரவேலின் ராஜா தன் ஊழியக்காரரை நோக்கி, “கீலேயாத்திலுள்ள ராமோத் நம்முடையது என்று உங்களுக்குத் தெரியுமே; ஆயினும் அதை ஆராமின் ராஜாவின் கையிலிருந்து பிடித்துக்கொள்ள நாம் ஒன்றும் செய்யாதிருக்கிறோமே” என்றான். ⁴அவன் யோசபாத்தை நோக்கி, “கீலேயாத்திலுள்ள ராமோத்திற்கு விரோதமாக யுத்தம்பண்ண என்னோடே வருகிறீரா?” என்று கேட்டான். யோசபாத் இஸ்ரவேலின் ராஜாவை நோக்கி, “நான் உம்மைப்போலவும், என் ஜனங்கள் உம்முடைய ஜனங்களைப்போலவும், என் குதிரைகள் உம்முடைய குதிரைகளைப்போலவும் இருக்கிறேன்” என்றான்.

⁵பின்பு யோசபாத் இஸ்ரவேலின் ராஜாவை நோக்கி, “முதலில் எங்கள் பிதாவின் வார்த்தையை விசாரித்தறியும்” என்றான்.

⁶அப்பொழுது இஸ்ரவேலின் ராஜா ஏறக்குறைய நானூறுபேராகிய தீர்க்கதரிசிகளைக் கூட்டி, அவர்களை நோக்கி, “நான் கீலேயாத்திலுள்ள ராமோத்திற்கு விரோதமாய் யுத்தம்பண்ணப் போகலாமா, போகாமல் நிறுத்தலாமா?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவர்கள், “போம், அதிபதியாகிய பிதா அதை ராஜாவின் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பார்” என்றார்கள்.

⁷ஆனால் யோசபாத், “நாம் விசாரிக்கத்தக்கதாக எங்கள் பிதாவின் தீர்க்கதரிசி இன்னும் இங்கே ஒருவரும் இல்லையா?” என்றான்.

⁸இஸ்ரவேலின் ராஜா யோசபாத்தை நோக்கி, “நாம் எங்கள் பிதாவை விசாரிக்கத்தக்கதாக இம்லாவின் குமாரனாகிய மிகாயா என்னும் ஒருவன் இன்னும் இருக்கிறான்; ஆனால் நான் அவனை வெறுக்கிறேன், ஏனெனில் அவன் என்னைக்குறித்து நன்மையாக ஒருபோதும் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லாமல், தீங்கையே சொல்லுகிறான்” என்றான். அதற்கு யோசபாத், “ராஜா அப்படிச் சொல்லவேண்டாம்” என்றான்.

⁹அப்பொழுது இஸ்ரவேலின் ராஜா ஒரு அதிகாரியை அழைத்து, “இம்லாவின் குமாரனாகிய மிகாயாவைச் சீக்கிரமாய் அழைத்துவா” என்றான்.

¹⁰இஸ்ரவேலின் ராஜாவும் யூதாவின் ராஜாவாகிய யோசபாத்தும் ராஜவஸ்திரம் தரித்துக்கொண்டு, சமாரியாவின் வாசலின் நுழைவிடத்தண்டையிலுள்ள போரடிக்கிற களத்திலே அவரவர் தம்தம் சிங்காசனத்தில் உட்கார்ந்திருந்தார்கள்; தீர்க்கதரிசிகள் எல்லாரும் அவர்களுக்கு முன்பாகத் தீர்க்கதரிசனம் சொன்னார்கள். ¹¹கெனானாவின் குமாரனாகிய சிதேக்கியா இரும்புக் கொம்புகளைச் செய்துகொண்டு, “தேவன் சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: ‘இவைகளால் நீ ஆராமியரை அழியுமளவும் முட்டுவாய்’” என்றான். ¹²தீர்க்கதரிசிகள் எல்லாரும் அப்படியே தீர்க்கதரிசனம் சொல்லி, “கீலேயாத்திலுள்ள ராமோத்திற்குப் போய் ஜெயங்கொள்ளும்; தேவன் அதை ராஜாவின் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பார்” என்றார்கள்.

¹³மிகாயாவை அழைக்க அனுப்பப்பட்ட ஆள் அவனை நோக்கி, “இதோ, தீர்க்கதரிசிகள் எல்லாரும் ஏகவாக்காய் ராஜாவுக்கு நன்மையை வாக்குப்பண்ணுகிறார்கள்; உன் வார்த்தையும் அவர்களுடைய வார்த்தைக்கு ஒத்திருக்கட்டும்—நன்மையை வாக்குப்பண்ணு” என்றான்.

¹⁴ஆனால் மிகாயா, “எங்கள் பிதா ஜீவனுள்ளவர் என்று ஆணையிட்டுச் சொல்லுகிறேன், எங்கள் பிதா எனக்குச் சொல்வதையே நான் சொல்லுவேன்” என்றான்.

¹⁵அவன் வந்தபோது, ராஜா அவனை நோக்கி, “மிகாயாவே, நாங்கள் கீலேயாத்திலுள்ள ராமோத்திற்கு விரோதமாய் யுத்தம்பண்ணப் போகலாமா, போகாமல் நிறுத்தலாமா?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவன், “போய் ஜெயங்கொள்ளும்; எங்கள் பிதா அதை ராஜாவின் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பார்” என்றான்.

¹⁶அதற்கு ராஜா, “எங்கள் பிதாவின் நாமத்தில் சத்தியத்தைத் தவிர வேறொன்றையும் எனக்குச் சொல்லாதபடி நான் உன்னை எத்தனைதரம் ஆணையிடச்செய்யவேண்டும்?” என்றான்.

¹⁷அப்பொழுது அவன், “மேய்ப்பன் இல்லாத ஆடுகளைப்போல, இஸ்ரவேலரெல்லாரும் மலைகளில் சிதறப்பட்டிருக்கிறதைக் கண்டேன்; அப்பொழுது எங்கள் பிதா, ‘இவர்களுக்கு எஜமான் இல்லை; அவரவர் சமாதானத்தோடே தம்தம் வீட்டுக்குத் திரும்பிப் போகக்கடவர்கள்’ என்றார்” என்றான்.

¹⁸இஸ்ரவேலின் ராஜா யோசபாத்தை நோக்கி, “இவன் என்னைக்குறித்து நன்மையாக அல்ல, தீங்கையே தீர்க்கதரிசனம் சொல்லுவான் என்று நான் உமக்குச் சொல்லவில்லையா?” என்றான்.

¹⁹மிகாயா சொன்னது: “ஆகையால் எங்கள் பிதாவின் வார்த்தையைக் கேளும்: எங்கள் பிதா தம்முடைய சிங்காசனத்தில் வீற்றிருக்கவும், பரலோகத்தின் சேனையெல்லாம் அவருடைய வலதுபுறத்திலும் இடதுபுறத்திலும் அவருக்குப் பக்கத்தில் நிற்கவும் கண்டேன்.

²⁰அப்பொழுது எங்கள் பிதா, ‘ஆகாப் கீலேயாத்திலுள்ள ராமோத்திலே போய் விழும்படி அவனை மயக்கி ஏறப்பண்ணுகிறவன் யார்?’ என்றார். அதற்கு ஒருவன் இப்படியும், மற்றொருவன் அப்படியும் சொன்னார்கள்.

²¹அப்பொழுது ஒரு ஆவி வந்து, எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக நின்று, ‘நான் அவனை மயக்குவேன்’ என்றது.

²²எங்கள் பிதா அதை நோக்கி, ‘எதினால்?’ என்று கேட்டார். அதற்கு அது, ‘நான் புறப்பட்டுப்போய், அவனுடைய தீர்க்கதரிசிகள் எல்லாருடைய வாயிலும் பொய்யின் ஆவியாய் இருப்பேன்’ என்றது. அப்பொழுது எங்கள் பிதா, ‘நீ அவனை மயக்கி வெற்றியடைவாய்; புறப்பட்டுப்போய் அப்படியே செய்’ என்றார்.

²³ஆகையால், இதோ, எங்கள் பிதா உன்னுடைய இந்தத் தீர்க்கதரிசிகள் எல்லாருடைய வாயிலும் பொய்யின் ஆவியை வைத்திருக்கிறார்; எங்கள் பிதா உனக்கு விரோதமாய்த் தீங்கை அறிவித்திருக்கிறார்” என்றான்.

²⁴அப்பொழுது கெனானாவின் குமாரனாகிய சிதேக்கியா அருகில் வந்து, மிகாயாவைக் கன்னத்தில் அறைந்து, “தேவனுடைய ஆவியானவர் என்னைவிட்டு உன்னோடே பேசும்படி எந்த வழியாய்க் கடந்துபோனார்?” என்றான்.

²⁵அதற்கு மிகாயா, “நீ ஒளிந்துகொள்ள உள்ளறையிலே பதுங்கும் அந்த நாளில் அதைக் காண்பாய்” என்றான்.

²⁶அப்பொழுது இஸ்ரவேலின் ராஜா, “நீ மிகாயாவைப் பிடித்து, அவனை நகர அதிபதியாகிய ஆமோனிடத்திற்கும், ராஜாவின் குமாரனாகிய யோவாசிடத்திற்கும் திரும்ப அழைத்துக்கொண்டுபோய், ²⁷‘இந்த மனுஷனைச் சிறையில் வைத்து, நான் சமாதானத்தோடே திரும்பிவருமட்டும் இவனுக்கு அப்பமும் தண்ணீரும் மாத்திரம் கொடுங்கள் என்று ராஜா சொல்லுகிறார்’ என்று சொல்லுங்கள்” என்றான்.

²⁸அதற்கு மிகாயா, “நீ சமாதானத்தோடே திரும்பிவருவாயானால், எங்கள் பிதா என்னைக்கொண்டு பேசவில்லை” என்று சொல்லி, “ஜனங்களே, நீங்கள் எல்லாரும் கேளுங்கள்” என்றான்.

பிதா முன்னறிவித்தபடி ஆகாப் விழுகிறான்

²⁹அப்படியே இஸ்ரவேலின் ராஜாவும், யூதாவின் ராஜாவாகிய யோசபாத்தும் கீலேயாத்திலுள்ள ராமோத்திற்கு ஏறிப்போனார்கள். ³⁰இஸ்ரவேலின் ராஜா யோசபாத்தை நோக்கி, “நான் மாறுவேஷம் தரித்து யுத்தத்திற்குள் போவேன்; ஆனால் நீர் உம்முடைய ராஜவஸ்திரத்தைத் தரித்துக்கொள்ளும்” என்றான். அப்படியே இஸ்ரவேலின் ராஜா மாறுவேஷம் தரித்து யுத்தத்திற்குள் போனான்.

³¹ஆராமின் ராஜா தன்னுடைய முப்பத்திரண்டு இரதங்களின் தலைவர்களை நோக்கி, “நீங்கள் சிறியவரோடும் பெரியவரோடும் அல்ல, இஸ்ரவேலின் ராஜாவோடே மாத்திரம் யுத்தம்பண்ணுங்கள்” என்று கட்டளையிட்டிருந்தான்.

³²இரதங்களின் தலைவர்கள் யோசபாத்தைக் கண்டபோது, “இவன்தான் இஸ்ரவேலின் ராஜாவாயிருக்கவேண்டும்” என்று சொல்லி, அவனோடே யுத்தம்பண்ண அவனிடமாய்த் திரும்பினார்கள்; அப்பொழுது யோசபாத் கூக்குரலிட்டான். ³³அவன் இஸ்ரவேலின் ராஜா அல்ல என்று இரதங்களின் தலைவர்கள் கண்டபோது, அவனைப் பின்தொடர்வதைவிட்டுத் திரும்பிவிட்டார்கள். ³⁴ஒருவன் நோக்காமல் தன் வில்லை நாணேற்றி எய்து, இஸ்ரவேலின் ராஜாவைக் கவசத்தின் இணைப்புகளுக்கு நடுவே அடித்தான். அப்பொழுது ராஜா தன் இரதம் ஓட்டுகிறவனை நோக்கி, “நீ இரதத்தைத் திருப்பி என்னை யுத்தத்திலிருந்து வெளியே கொண்டுபோ; நான் காயப்பட்டேன்” என்றான். ³⁵அன்றையதினம் யுத்தம் அதிகரித்தது; ராஜா ஆராமியருக்கு எதிராக இரதத்திலே தாங்கிநிறுத்தப்பட்டிருந்தான். சாயங்காலத்தில் அவன் மரித்தான்; அவனுடைய காயத்தின் இரத்தம் இரதத்தின் தட்டிலே ஓடியிருந்தது. ³⁶சூரியன் அஸ்தமிக்கும் வேளையில், “அவரவர் தம்தம் பட்டணத்திற்கும், அவரவர் தம்தம் தேசத்திற்கும் போங்கள்” என்கிற கூக்குரல் பாளயம் முழுவதும் பரவிற்று.

³⁷அப்படியே ராஜா மரித்து, சமாரியாவுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டான்; ராஜாவை சமாரியாவிலே அடக்கம்பண்ணினார்கள். ³⁸இரதத்தை சமாரியாவின் குளத்தண்டையிலே கழுவினார்கள்; எங்கள் பிதா சொல்லியிருந்தபடியே நாய்கள் அவனுடைய இரத்தத்தை நக்கின, வேசிகளும் அங்கே ஸ்நானம்பண்ணினார்கள்.

³⁹ஆகாபின் மற்ற செய்திகளும், அவன் செய்த யாவும், அவன் கட்டின தந்தமாளிகையும், அவன் கட்டின சகல பட்டணங்களும், இஸ்ரவேல் ராஜாக்களின் நாளாகமப் புத்தகத்தில் எழுதப்படவில்லையா? ⁴⁰அப்படியே ஆகாப் தன் பிதாக்களோடே நித்திரையடைந்தான்; அவன் குமாரனாகிய அகசியா அவன் ஸ்தானத்தில் ராஜாவானான்.

யோசபாத் பிதாவுக்கு முன்பாக நடக்கிறான்

⁴¹இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய ஆகாபின் நான்காம் வருஷத்திலே ஆசாவின் குமாரனாகிய யோசபாத் யூதாவின்மேல் ராஜாவானான். ⁴²யோசபாத் ராஜாவாகிறபோது முப்பத்தைந்து வயதாயிருந்தான்; அவன் எருசலேமிலே இருபத்தைந்து வருஷம் அரசாண்டான். அவன் தாயின் பேர் அசூபாள், இவள் சில்கியின் குமாரத்தி. ⁴³அவன் தன் தகப்பனாகிய ஆசாவின் வழியிலெல்லாம் நடந்து, அதைவிட்டு விலகாமல், எங்கள் பிதாவின் பார்வைக்கு செம்மையானதைச் செய்தான். ஆயினும் மேடைகள் அகற்றப்படவில்லை; ஜனங்கள் இன்னும் அந்த மேடைகளில் பலியிட்டுத் தூபங்காட்டிவந்தார்கள். ⁴⁴யோசபாத் இஸ்ரவேலின் ராஜாவோடே சமாதானமாயுமிருந்தான்.

⁴⁵யோசபாத்தின் மற்ற செய்திகளும், அவன் காண்பித்த வல்லமையும், அவன் யுத்தம்பண்ணின விதமும், யூதாவின் ராஜாக்களின் நாளாகமப் புத்தகத்தில் எழுதப்படவில்லையா? ⁴⁶அவனுடைய தகப்பனாகிய ஆசாவின் நாட்களில் மீதியாய் விடப்பட்டிருந்த ஆண் பொது-பாலகர்களை அவன் தேசத்திலிருந்து அகற்றிவிட்டான். ⁴⁷அக்காலத்தில் ஏதோமிலே ராஜா இல்லை; ஒரு அதிபதி ராஜாவாய் இருந்தான். ⁴⁸யோசபாத் பொன்னைக் கொண்டுவரும்படி ஓப்பீருக்குப் போகிறதற்குத் தர்ஷீஸ் கப்பல்களைக் கட்டினான்; ஆனால் அவைகள் போகவில்லை; அவைகள் எசியோன்-கேபேரிலே உடைந்துபோயின. ⁴⁹அப்பொழுது ஆகாபின் குமாரனாகிய அகசியா யோசபாத்தை நோக்கி, “என் ஊழியக்காரர் உம்முடைய ஊழியக்காரரோடே கப்பல்களில் போகட்டும்” என்றான்; ஆனால் யோசபாத் சம்மதிக்கவில்லை. ⁵⁰யோசபாத் தன் பிதாக்களோடே நித்திரையடைந்து, தன் தகப்பனாகிய தாவீதின் நகரத்தில் தன் பிதாக்களோடே அடக்கம்பண்ணப்பட்டான்; அவன் குமாரனாகிய யோராம் அவன் ஸ்தானத்தில் ராஜாவானான்.

அகசியா பிதாவைக் கோபமூட்டுகிறான்

⁵¹யூதாவின் ராஜாவாகிய யோசபாத்தின் பதினேழாம் வருஷத்திலே ஆகாபின் குமாரனாகிய அகசியா சமாரியாவிலே இஸ்ரவேலின்மேல் ராஜாவாகி, இஸ்ரவேலின்மேல் இரண்டு வருஷம் அரசாண்டான். ⁵²அவன் எங்கள் பிதாவின் பார்வைக்குப் பொல்லாப்பானதைச் செய்து, தன் தகப்பனுடைய வழியிலும், தன் தாயினுடைய வழியிலும், இஸ்ரவேலைப் பாவஞ்செய்யப்பண்ணின நேபாத்தின் குமாரனாகிய யெரொபெயாமின் வழியிலும் நடந்தான். ⁵³அவன் பாகாலைச் சேவித்து, அதைப் பணிந்துகொண்டு, தன் தகப்பன் செய்தபடியெல்லாம், இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய எங்கள் பிதாவைக் கோபமூட்டினான்.