1 Padîşah 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹Sê salan di navbera Aramê û Îsraêlê de şer tunebû. ²Lê di sala sêyemîn de Yehoşafatê padîşahê Cihûdayê daket ba padîşahê Îsraêlê. ³Padîşahê Îsraêlê ji xizmetkarên xwe re got: “Hûn dizanin ku Ramot-Gîlad ya me ye, lê dîsa jî em tiştekî nakin ku wê ji destê padîşahê Aramê bistînin?” ⁴Wî ji Yehoşafat pirsî: “Tuyê bi min re werî ku em li dijî Ramot-Gîladê şer bikin?” Yehoşafat ji padîşahê Îsraêlê re got: “Ez wek te me, gelê min wek gelê te, hespên min wek hespên te ne.”

⁵Paşê Yehoşafat ji padîşahê Îsraêlê re got: “Ji kerema xwe pêşî peyva Bavê me bipirse.”

⁶Loma padîşahê Îsraêlê pêxember kom kirin, nêzî 400 zilam, û pirsî: “Ez biçim şer li dijî Ramot-Gîladê, an xwe bidim paş?” Wan got: “Here jor, çimkî Bavê me yê Padîşah wê wê bide destê padîşah.”

⁷Lê Yehoşafat got: “Ma li vir hê pêxemberekî Bavê me tuneye ku em jê bipirsin?”

⁸Padîşahê Îsraêlê ji Yehoşafat re got: “Hê zilamek maye ku em bi destê wî ji Bavê me bipirsin, lê ez ji wî nefret dikim—ew tu carî li ser min başiyê pêxemberî nake, tenê belayê: Mîkayayê kurê Yimla.” Yehoşafat got: “Divê padîşah wisa nebêje.”

⁹Paşê padîşahê Îsraêlê efserek gazî kir û got: “Zû Mîkayayê kurê Yimla bîne.”

¹⁰Padîşahê Îsraêlê û Yehoşafatê padîşahê Cihûdayê her yek li ser textê xwe rûniştibûn, bi kincên xwe yên padîşahiyê, li ber dergehê bajarê Sameryayê li cihê bêderê, dema ku hemû pêxember li pêşiya wan pêxemberî dikirin. ¹¹Sêdekyayê kurê Kenaana bi hesin strû çêkiribûn û got: “Xwedê dibêje: ‘Bi vana tuyê Aramiyan bikevî heta ku werin tunekirin.’” ¹²Hemû pêxemberan heman tişt pêxemberî dikir: “Here jor Ramot-Gîladê û bi ser keve; Xwedê wê bide destê padîşah.”

¹³Qasidê ku hatibû şandin da gazîkirina Mîkaya jê re got: “Binêre, pêxember bi yek devî serketinê soz didin padîşah. Bila peyva te bi ya wan re li hev bê—serketinê soz bide.”

¹⁴Lê Mîkaya got: “Bi saxiya Bavê me, çi ku Bavê me ji min re bibêje, ezê wê bibêjim.”

¹⁵Gava ku ew hat, padîşah pirsî: “Mîkaya, em biçin şer li dijî Ramot-Gîladê, an xwe bidin paş?” Wî got: “Here jor û bi ser keve; Bavê me wê wê bide destê padîşah.”

¹⁶Padîşah got: “Çend caran divê ez te sond bidim ku tenê rastiyê bi navê Bavê me ji min re bibêjî?”

¹⁷Wî got: “Min temamê Îsraêlê li çiyan belawela dît, wek pezê bêşivan. Û Bavê me got: ‘Yên vana ne xwedî ne; bila her yek bi aştî vegere mala xwe.’”

¹⁸Padîşahê Îsraêlê ji Yehoşafat re got: “Ma min ji te re negot ku ew wê li ser min başiyê pêxemberî neke, tenê belayê?”

¹⁹Mîkaya got: “Loma guhê xwe bide peyva Bavê me: Min Bavê me li ser textê xwe rûniştî dît, hemû leşkerên ezmanan li tenişta wî rawestayî, li milê wî yê rastê û yê çepê.

²⁰Û Bavê me got: ‘Kî wê Ahab bixapîne ku here jor û li Ramot-Gîladê bikeve?’ Yekî ev got, yekî din ew got.

²¹Paşê ruhek hat pêş û li ber Bavê me rawesta, got: ‘Ezê wî bixapînim.’

²²Û Bavê me pirsî: ‘Çawa?’ Wî got: ‘Ezê derkevim û bibim ruhekî derewîn di devê hemû pêxemberên wî de.’ Û Bavê me got: ‘Tuyê wî bixapînî û biserkevî. Derkeve û wisa bike.’

²³Loma niha Bavê me ruhekî derewîn xistiye devê hemû van pêxemberên te, û Bavê me li dijî te belayê ragihand.”

²⁴Paşê Sêdekyayê kurê Kenaana hat pêş, li rûyê Mîkaya xist û got: “Ruhê Xwedê bi kîjan rê ji min derbas bû ku bi te re biaxive?”

²⁵Mîkaya got: “Tuyê wê rojê bibînî dema ku tu têkevî jûreyeke hundirîn da ku xwe veşêrî.”

²⁶Padîşahê Îsraêlê got: “Mîkaya bigirin û wî vegerînin ba Amonê waliyê bajêr û ba Yoaşê kurê padîşah, ²⁷û bibêjin: ‘Padîşah dibêje: Vî zilamî bavêjin zîndanê û tenê nan û av bidinê heta ku ez bi silametî vegerim.’”

²⁸Mîkaya got: “Heke tu bi silametî vegerî jî, Bavê me bi min neaxiviye.” Û wî got: “Guhdarî bikin, hûn hemû gelno!”

Ahab Wek ku Bavê me Pêşbînî Kiribû Dikeve

²⁹Loma padîşahê Îsraêlê û Yehoşafatê padîşahê Cihûdayê çûn jor Ramot-Gîladê. ³⁰Padîşahê Îsraêlê ji Yehoşafat re got: “Ezê xwe veguhêzim û têkevim şer, lê tu kincên xwe yên padîşahiyê li xwe bike.” Loma padîşahê Îsraêlê xwe veguhast û têkete şer.

³¹Padîşahê Aramê fermana sî û du serdarên erebeyên xwe kiribû: “Ne bi kesekî biçûk û ne bi kesekî mezin re şer bikin—tenê bi padîşahê Îsraêlê re.”

³²Gava ku serdarên erebeyan Yehoşafat dîtin, wan got: “Divê ev padîşahê Îsraêlê be.” Ew zivirîn ku bi wî re şer bikin, û Yehoşafat qîriya. ³³Gava ku serdarên erebeyan dîtin ku ew ne padîşahê Îsraêlê ye, ew ji peyketina wî vegeriyan. ³⁴Zilamek kevana xwe kor kişand û padîşahê Îsraêlê di navbera girêkên zirxê de xist. Padîşah ji erebevanê xwe re got: “Vegere û min ji şer derxe—ez birîndar bûm.” ³⁵Şer wê rojê giran bû, û padîşah li ber Aramiyan di erebeya xwe de rawestandî hatibû sekinandin. Bi êvarê ew mir. Xwîna birîna wî herikîbû binê erebeyê. ³⁶Bi avabûna rojê qîrînek di nav kampê re derbas bû: “Her zilam bo bajarê xwe, her zilam bo welatê xwe!”

³⁷Loma padîşah mir û hat anîn Sameryayê, û wan padîşah li Sameryayê veşart. ³⁸Wan erebe li hewza Sameryayê şuştin, û kûçikan xwîna wî alastin, û fahîşeyan li wir xwe şuştin, wek ku Bavê me gotibû.

³⁹Yên mayî yên kirinên Ahab—her tişta ku wî kir, qesra fîldiran û her bajarê ku wî ava kir—ma ew di Pirtûka Dîroka padîşahên Îsraêlê de nehatine nivîsandin? ⁴⁰Loma Ahab bi bav û kalên xwe re raza, û Ahazyayê kurê wî li şûna wî padîşahî kir.

Yehoşafat Li Pêşiya Bavê me Dimeşe

⁴¹Yehoşafatê kurê Asa di sala çaremîn a Ahabê padîşahê Îsraêlê de bû padîşahê Cihûdayê. ⁴²Yehoşafat sî û pênc salî bû dema ku bû padîşah, û wî bîst û pênc salan li Orşelîmê padîşahî kir. Dayika wî Ezûba bû, keça Şîlhî. ⁴³Ew li temamê rêya bavê xwe Asa çû û tu carî jê dûr neket, li ber çavên Bavê me başî kir. Lê dîsa jî cihên bilind hê rawestayî bûn; gel li wir qurban didan û bixûr dişewitandin. ⁴⁴Yehoşafat her weha bi padîşahê Îsraêlê re aştî çêkir.

⁴⁵Yên mayî yên kirinên Yehoşafat, hêza ku wî nîşan da, û çawa wî şer kir—ma ew di Pirtûka Dîroka Padîşahên Cihûdayê de nehatine nivîsandin? ⁴⁶Yên mayî yên fahîşeyên nêr ên perestgehan ku ji rojên bavê wî Asa mabûn, wî ji welêt rakirin. ⁴⁷Li Edomê padîşah tunebû; cîgirekî wek padîşah xizmet dikir. ⁴⁸Yehoşafat keştiyên Tarşîşê çêkirin ku biçin Ofîrê ji bo zêr, lê ew tu carî neçûn; ew li Esyon-Geberê şikestin. ⁴⁹Paşê Ahazyayê kurê Ahab ji Yehoşafat re got: “Bila xizmetkarên min bi yên te re bi keştiyan biçin,” lê Yehoşafat qebûl nekir. ⁵⁰Yehoşafat bi bav û kalên xwe re raza û bi wan re li Bajarê Dawidê bavê xwe hat veşartin, û kurê wî Yehoram li şûna wî padîşahî kir.

Ahazya Bavê me Dixe Hêrsê

⁵¹Ahazyayê kurê Ahab di sala hivdehemîn a Yehoşafatê padîşahê Cihûdayê de li Sameryayê dest bi padîşahiya li ser Îsraêlê kir, û du salan li ser Îsraêlê padîşahî kir. ⁵²Wî li ber çavên Bavê me xerabî kir, li rêya bavê xwe, rêya dayika xwe, û rêya Yarivamê kurê Nebat ku Îsraêl xistibû gunehê, meşiya. ⁵³Wî xizmeta Baal kir û ew perizî, Bavê me, Xwedayê Îsraêlê, xiste hêrsê, wek ku bavê wî kiribû.